woensdag 20 september 2017

007 Elements opent deze winter

Het belooft een 007 experience extravaganza te worden. Deze winter opent in Tirol 007 Elements. Een 'cinematic installation', dat zoveel wil zeggen als een Bond-belevenis op een prachtige locatie: de ruim drie kilometer hoge Gaislachkogel in Sölden, vlakbij waar Spectre (2015) is opgenomen.


Het bouwwerk, dat in juli werd aangekondigd, is geïnspireerd op het werk van de vorig jaar overleden production designer Ken Adam. Het gebouw bestaat uit twee lagen en is geïntegreerd in de berg. Via een tunnel bereikt het publiek de hoofdlocatie voor een interactieve en educatieve reis door de wereld van James Bond.

De artist impressions laten in ieder geval niets aan te wensen over. Let op het familiewapen van James Bond en het SPECTRE-logo.



dinsdag 19 september 2017

Thomas Newman gelinkt aan Bond 25

Tweevoudig Bond-componist Thomas Newman lijkt opnieuw verbonden te zijn aan een James Bond-film. Dat schrijft Omega Underground op basis van een productielijst van Bond 25.


Ondanks dat bovenstaande lijst (waarvan de herkomst onduidelijk is) summiere informatie bevat, is de enige nieuwe naam die van Newman. De componist was eerder nog niet in verband gebracht met Bond 25.

Thomas  Newman werd in 2012 aangetrokken om de muziek voor Skyfall te verzorgen. Het werd de eerste actiefilm die de Amerikaanse filmcomponist van muziek voorzag, hij sleepte er gelijk een Grammy mee in de wacht. Voor die tijd was Engelsman David Arnold de vaste muziekman voor de James Bond-films. Arnold schreef de muziek voor vijf opeenvolgende Bond-films tussen 1997 en 2008.

Newman werd binnengehaald door regisseur Sam Mendes. De twee werkten eerder samen aan American Beauty (1999), Road to Perdition (2002), Jarhead (2005) en Revolutionary Road (2008).

Sam Mendes en Thomas Newman, Spectre (2015)

Mendes kwam terug voor Spectre (2015) met Newman in zijn kielzog. In zijn tweede Bond-score gebruikte de componist opvallend veel materiaal uit zijn vorige soundtrack. Voelde het bij Skyfall nog aan als een frisse wind, bij Spectre smaakte het meer als oude koek. Natuurlijk met hier en daar prettige uitblinkers, verder is het vrij inwisselbaar.

Sam Mendes keert niet terug als regisseur, dat betekent uiteraard niet dat Thomas Newman ook het veld moet ruimen. Persoonlijk zie ik de terugkeer van David Arnold wel zitten, die ik na Night at the Opera uit Quantum of Solace (2008) een Oscar had gegund.



Het is natuurlijk de vraag welke waarde we aan de productielijst kunnen hechten, maar volgens zijn IMDb-pagina heeft Thomas Newman in 2019 alle tijd voor Bond 25. David Arnold trouwens ook...

zondag 17 september 2017

Yesterday is a memory...

Met een geleende laptop, een telefoonkabel en heel, heel veel geduld, nam ik twintig jaar geleden kennis van de teaser trailer van Tomorrow Never Dies. De achttiende James Bond-film die in december 1997 in première zou gaan.


Het was voor het eerst dat een James Bond-film een website kreeg. Op tomorrowneverdies.com (al lang niet meer online), was een miniem schermpje te zien waar zoveel mogelijk beeld en tekst in gepropt moest worden, en dan nog het liefst met bewegende elementen op de achtergrond.



Het ging mij vooral om de trailer. Vrienden van mij hadden hem al in de bioscoop gezien: 'Bond... You know the rest.'

Anders dan tegenwoordig, waar de trailer de grootste troef op een filmwebsite is, was dat in het geval van Tomorrow Never Dies nog even zoeken. Onder het kopje Media waren onder de link 'TND Trailer Page' de filmclipjes verstopt.

Een Quicktime-filmpje van enkele Mb's. Naar mijn idee duurde het zeker een uur voordat de eerste schokkende beelden te zien waren. Beetje bij beetje werd het trailertje naar binnengetrokken. Ongeduldig bij iedere verse lading alvast op play klikken, waardoor het allemaal nóg langer duurde. Het zandlopertje maakte overuren, de ventilator van de laptop steeds meer herrie.

Maar dan, na uren smachten, eindelijk, de beloning:



...En daarna liep de laptop vast. Een oud-klasgenoot die wél verstand had van techniek, moest de geleende draagcomputer weer aan de praat krijgen.

De eerste trailer van een Bond-film thuis op het computerscherm; het binnenhalen duurde net zo lang als de complete film en was minstens zo'n groot avontuur. En de telefoonrekening van die maand, daarvoor had ik wel tien keer naar de bioscoop kunnen gaan...

woensdag 13 september 2017

The Spy Who Loved Me eenmalig bij EYE

Partner James Bond Nederland presenteert een speciale 4K-vertoning van The Spy Who Loved Me in EYE Amsterdam. De voorstelling vindt plaats op vrijdag 13 oktober.


Op 14 oktober zou Roger Moore 90 jaar worden. Ter ere daarvan wordt eenmalig The Spy Who Loved Me (1977) vertoond. Eén van de betere Bond-films volgens velen, favoriet van Roger Moore zelf.

De zevenvoudig James Bond-acteur overleed op 23 mei. Ter nagedachtenis was op 5 juni For Your Eyes Only eenmalig in de bioscoop te zien.

James Bond Nederland belooft de avond in EYE aan te kleden in Bond-sferen. Kaarten voor The Spy Who Loved Me zijn vanaf vrijdag 15 september vanaf 12 uur te koop via de website van James Bond Nederland. De kosten zijn 15 euro, de plaatsen zijn beperkt. De film is niet ondertiteld.

dinsdag 12 september 2017

De laatste dagen van Roger Moore

Met het boek À bientôt nu in de winkel, haalt Deborah Moore herinneringen op aan haar vader, zevenvoudig 007 Roger Moore, die in mei dit jaar vrij plotseling overleed. „We konden ons niet voorstellen dat hij dood zou gaan, en hijzelf ook niet, tot de laatste week.”

„Net na kerstmis ging hij naar het ziekenhuis voor wat check-ups”, vertelt Deborah (53) aan The Mirror. „Meer dan twintig jaar geleden was hij al behandeld aan prostaat- en leverkanker. Nu was het terug op zijn long en lever. Hij begon daarom met chemotherapie en bestralingen. Ik heb hem in die tijd regelmatig bezocht en ben de laatste drie weken niet meer van hem geweken. Hij bleef tot het laatst stoïcijns, maar hij moet bij zichzelf hebben gevoeld dat hij zwakker werd en dat het deze keer niet goed zou komen.”


Ondanks de grote tegenslag, behield Moore zijn gevoel voor humor en maakte hij lol met het verplegend personeel. „Ik heb hem geen enkele keer horen klagen”, aldus Deborah.

„Ik wist dat hij met een nieuw boek bezig was, ‘een boekje over de voor- en nadelen van het ouder worden’, noemde hij het. Maar het is geen moment in me opgekomen dat hij de publicatie niet zou halen. Het is hem gelukt het boek af te maken met behulp van zijn persoonlijke assistent Gareth (Owen). Ik ben gevraagd het voorwoord te schrijven.”

Het lezen van het boek viel Deborah zwaar: „Ik hoorde zijn stem weer, zijn heerlijke kinderlijke humor, zijn optimisme en zijn levenskracht. Ik kan me geen wereld indenken zonder hem.”

„Mijn vader is bijna zijn hele leven agnost geweest, tot de laatst vijftien jaar. Hij begon te geloven dat er toch iets meer moest zijn. Ik zei tegen hem: al je oude vrienden zijn daar in the great cutting room in the sky. En dat is waar hij nu is. Hij vertelt ondeugende grappen aan zijn vrienden van vroeger, ik zie de engelen al zenuwachtig met hun vleugels wapperen.”


À bientôt is zowel in hardcover als e-book verkrijgbaar. Niet beschikbaar in een Nederlandse vertaling.

donderdag 7 september 2017

Judi Dench aast op cameo in Bond 25

Ondanks dat haar personage de 23e Bond-film Skyfall niet overleeft, was Judi Dench in het vervolg Spectre toch nog even te zien. In BBC's The One Show zegt de 82-jarige actrice dat ze wel een ideetje heeft om ook in Bond 25 op te duiken: als geest.


Vanaf GoldenEye (1995) tot en met Skyfall (2012) was Judi Dench zeven maal te zien als James Bonds leidinggevende M. Een rol die met de toetreding van de gelauwerde actrice steeds belangrijker voor de Bond-films werd.

Als onderdeel van het vaste team van de Bond-films, moest zij in 2012 plots afscheid nemen van de rol. In een dramatische climax laat haar personage M het leven. Een unicum in de serie. Nooit eerder werd een vaste kracht met een sterfscène uit de serie geschreven.

Skyfall (2012)

Haar voorgangers Bernard Lee en Robert Brown waren geruisloos van het podium verdwenen. Lee overleed voor hij zijn scènes in For Your Eyes Only (1981) kon opnemen. Opvolger Robert Brown mocht M vier maal gestalte geven, om na Licence to Kill (1989) nooit meer terug te keren.

Bernard Lee

Met Ralph Fiennes als de nieuwe M, leek Spectre (2015) voor Dench een gepasseerd station. Haar personage was immers dood. Toch heeft M nog een videoboodschap voor ons en Bond in petto, de katalysator waar de film Spectre op draait.

En nu zegt zij, gekscherend weliswaar, dat ze voor de tweede maal een rolletje in gedachte heeft. Een geestverschijning zou in de Bond-films behoorlijk uit de toon vallen, ik zie een grotere kans voor een flashback. Niet geforceerd, alleen als het er van komt. Hoe dan ook kijkt Judi Dench enorm uit naar de volgende Bond-film, met of zonder M als spook.

MGM blaast distributietak Orion nieuw leven in

Kijk, zo kan het ook. Als het even meezit kan MGM Bond 25 straks zelf gaan distribueren. Gisteravond maakte MGM bekend een doorstart te maken met Orion Pictures als zelfstandig distributeur, meldt Variety.


Orion was ooit een grote speler in de filmwereld, met hits als First Blood (1982), Amadeus (1984), The Terminator (1984), Platoon (1987), RoboCop (1987), Dances with Wolves (1990), The Silence of the Lambs (1991) en de onofficiële Bond-film Never Say Never Again (1983).


Na een faillissement werd Orion in 1997 gekocht door MGM, waardoor onder meer bovenstaande toptitels onder de vlag van de brullende leeuw kwamen te vallen.

Lange tijd was het stil rond Orion. In 2013 verscheen na vijftien jaar weer de eerste tv-productie onder de naam van Orion met kort daarna de eerste films als co-distributeur. Nu is het dus de bedoeling dat Orion weer op eigen kracht gaat opereren in de VS.

De doorstart van Orion wil overigens niet zeggen dat de strijd om de distributierechten van Bond 25 automatisch voorbij zijn. Gisteren werd bekend dat hiervoor inmiddels zeven bieders in de race zijn.

woensdag 6 september 2017

'Nieuwe bieders distributierechten Bond 25'

Elektronicareuzen Apple en Amazon hebben hun zinnen gezet op de distributierechten van Bond 25, dat meldt The Hollywood Reporter vandaag.

Ondanks het feit dat de releasedatum van Bond 25 en diens hoofdrolspeler Daniel Craig inmiddels bekend zijn, is nog onduidelijk wie de nieuwste James Bond-film gaat distribueren. Volgens THR was Warner Bros. de grootste kanshebber, tot de elektronicabedrijven zich ermee gingen bemoeien.


Nog even in een nutshell: Eon Productions en MGM die de rechten van de James Bond-films bezitten, zijn, hoe gek het misschien ook klinkt, niet in staat een Bond-film in de bioscoop te krijgen, daar hebben ze een derde partij, een distributeur, voor nodig.

In april dit jaar werd bekend dat vijf studio's in de race zijn voor deze felbegeerde rol: (voormalig partner) Sony, Warner Bros., Universal, 20th Century Fox en het tamelijk onbekende Annapurna. Vooralsnog lijkt er uit deze vijf nog geen keuze gemaakt, wat de deur openhoudt voor nieuwe aanbieders.


De James Bond-franchise richt zich grotendeels op één film eens in de zoveel jaar. Andere grote filmmerken als Star Wars en Marvel zijn alomtegenwoordig, van de speelgoedwinkel tot de spin-offs, voor iedere leeftijd zit er wel wat bij. Wat dat betreft gaat James Bond weinig met zijn tijd mee, stelt THR. Er zit veel meer in dan die ene film eens in de drie, vier jaar.

Het lijkt mij dat dat niet geheel strookt met de zoektocht naar een distributeur voor enkel Bond 25. Maar het kan dat Eon andere plannen heeft en inderdaad groter wil met James Bond. Daarbij distribueren Apple en Amazon niet zelf, daar huren ze bijvoorbeeld Warner voor in.

O ja, vandaag werd trouwens bekend dat regisseur Colin Trevorrow opstapt bij Star Wars IX. Niet lang geleden vertrokken ook de regisseurs van de Han Solo-spin-off. Wil er verder niks mee zeggen, maar laat Eon zich fijn op die ene film eens in de zoveel jaar richten...

dinsdag 5 september 2017

'Plotdetails Bond 25 gelekt'

Het is omdat er verder niets anders te melden valt, behalve happy 78th birthday George Lazenby: Page Six van de New York Post beweert dat er plotdetails van Bond 25 zijn gelekt.

Hier hoef ik toch geen spoilermelding bij te plaatsen?

Bond 25 grijpt volgens Page Six direct terug naar Spectre (2015), waar Bond met zijn verovering Madeleine Swann de wijde wereld intrekt. Einde film. Het tweetal stapt in Bond 25 in het huwelijksbootje en nog voordat de titels over het scherm rollen (dat laatste verzin ik er bij), laat de kersverse Mrs Bond het leven. Tijd voor wraak.

Daniel Craig als James Bond en Léa Seydoux als Madeleine Swann in Spectre (2015)

Ten tijde van On Her Majesty's Secret Service (1969), die ene met de jarige job, werd met het idee gespeeld om de film positief te laten eindigen, dus met de bruiloft van Bond en Tracy. De moord op Emma Peel zouden ze wel filmen, maar pas gebruiken voor de pretitles van het volgende deel.

Regisseur Peter Hunt stond er echter op de film precies te laten eindigen zoals Ian Fleming dat had beschreven in zijn gelijknamige roman. De meest beladen eindscène uit de reeks, maar wat een climax!



Ik vraag me werkelijk af wat de meerwaarde voor het verhaal van Bond 25 zal zijn als de filmmakers het einde van OHMSS gaan recyclen. Waren de dood van M in Skyfall (2012) en die van Vesper in Casino Royale (2006) niet duidelijk genoeg? Vesper overleefde net als Tracy het boek niet. M neemt aan het eind van Skyfall de honneurs van de Bond-girl waar en kan als zodanig worden gezien als de moderne Tracy.

Nee hoor, ik gok erop dat Madeleine Swann al voordat de film begint is geëlimineerd door de schrijvers. Zoals alle happy ends voor haar horen we nooit meer iets van Miss Swann. Het lot van de Bond-girl, ook zonder sterfscène is zij ten dode opgeschreven...

woensdag 30 augustus 2017

Expo te huur

De expositie Designing 007 is te huur! Welk land wil de prachtige tentoonstelling over meer dan vijftig jaar James Bond-films een poosje in huis halen?



Nadat de expositie met het vijftigjarig filmjubileum van 007 in 2012 in Londen werd geopend, heeft het reizende filmarchief tal van wereldsteden aan gedaan. Zo was Designing 007 drie jaar geleden in Rotterdam te zien, waarna onder meer Madrid in 2015 en Parijs in 2016 volgden. De laatste stad waar de expo te zien was, was Dubai. Maar daar is James Bond sinds april dit jaar alweer weg.

Waarom niet ergens in Duitsland? Het land waar vele Bond-schurken vandaan komen. Berlijn of liever iets dichterbij de grens, zodat we vanuit Nederland makkelijk nog eens langs kunnen wippen. Attributen uit Spectre (2015) zijn inmiddels aan de collectie toegevoegd. EYE Amsterdam? Nog beter.

Wie zich geroepen voelt: klik hier voor meer informatie.

zondag 27 augustus 2017

Mr. Bond, I expect you to die...

De dood van double-o-seven


Het mooiste eerbetoon aan het tijdperk Daniel Craig: de dood van double-o-seven. Geen idee hoe Craig hier zelf over denkt, maar ik kan mij voorstellen dat het een eer moet zijn om als enige James Bond in de historie van de filmreeks het loodje te leggen.

Bijna dood: Skyfall (2012)

Als er al een James Bond is die zich kan veroorloven dood te gaan, dan is het de Bond van Daniel Craig. Zijn Bond-films zijn rauwer, realistischer (althans binnen de kaders van 007). De vrouw met wie hij zijn verdere leven wilde delen in Casino Royale, berooft zichzelf van het leven; zijn baas, de eerder zo onkreukbare M, sterft in Skyfall in zijn armen. Wordt het voor Bond niet eens tijd om dat voorbeeld te volgen?

Casino Royale (2006)

Skyfall (2012)

Laat het duidelijk zijn: van mij hoeft James Bond niet dood. James Bond mag ook eigenlijk niet dood, hebben producenten Barbara Broccoli en Michael Wilson hun (stief)vader Cubby Broccoli ooit beloofd. Net als zij hem hebben gezworen de filmfranchise binnen de familie te houden. Als het dan verkloot moet worden, dan door de Broccoli's zelf (met Die Another Day in 2002 is het ze bijna gelukt de serie om zeep te helpen).

Maar dat was toen. Cubby Broccoli, de godfather van James Bond, is al meer dan twintig jaar dood. Tijden veranderen. Had Cubby kunnen voorzien dat de filmserie met Casino Royale in 2006 met een schone lei zou beginnen?

Het idee van een 007 aan het begin van zijn carrière werd al eerder geopperd met de komst van een nieuwe Bond-acteur in The Living Daylights (1987). Cubby Broccoli had de teugels in die tijd nog stevig in handen. Het idee verdween van tafel en James Bond vervolgde zijn succesvolle weg die hij 25 jaar daarvoor was ingeslagen. Nee, in de tijd van de oude Broccoli werd er aan de formule niet veel veranderd.

Cubby Broccoli met zijn nieuwe James Bond: Timothy Dalton

Met Daniel Craig straks dertien jaar als James Bond (voor wie het nog niet weet: Bond 25 verschijnt in november 2019) en vijf films op zijn naam, waarvan er in ieder geval drie voortborduren op Casino Royale. Voor Bond 25 weten we dat nog niet, maar het zou vreemd zijn als in de nieuwste film de voorgaande vier delen ineens vergeten zijn.

Nooit eerder heeft een Bond-acteur tijdens zijn diensttijd als 007 zo duidelijk aan één doorlopende verhaallijn mogen werken; in Spectre (2015) blijkt alles aan elkaar gelinkt.

Spectre (2015): de link tussen alle Craig-films

Als we de Daniel Craig-films als apart geheel binnen de Bond-franchise beschouwen, kunnen we daarna weer verder waar we min of meer gebleven waren: met de Bond-figuur zoals Craigs voorgangers hem speelden, met Connery, Lazenby, Moore, Dalton en Brosnan als één en dezelfde persoon. Want laten we wel wezen, James Bond is geen inwisselbare codenaam.

In dat geval kan James Bond in Bond 25 zonder problemen eindelijk eens gedood worden. Dat wil namelijk helemaal niet zeggen dat James Bond voor altijd dood is.

Of wel. En dan markeert Bond 25 het einde van James Bond op het witte doek:

‘James Bond will NOT return...’

Op zich mooi na 25 films. En het is weer eens wat anders.


Misschien dat dit voor Eon Productions nog wel een optie is. Voor partner MGM zal dat minder het geval zijn, Bond is namelijk een van de weinige producties die geld in het laatje brengt. Waarom zouden ze hun paradepaardje verkwanselen?

In het geruchtencircuit wordt al langer gesproken over het verkopen van de James Bond-filmrechten die Eon bezit, zoals George Lucas dat een aantal jaren geleden deed met Star Wars, wat koper Disney geen windeieren heeft gelegd en inmiddels heeft geresulteerd in ieder jaar een nieuwe succesvolle Star Wars-productie. Dat doet Bond de Jedi niet na.


In dat geval zou de James Bond-filmserie niet verkwanseld worden, alleen gemaakt door een andere productiemaatschappij waar de doorsnee filmbezoeker verder geen boodschap aan heeft. De nieuwe Star Wars-films van Disney worden immers stuk voor stuk goed beoordeeld.

De dood van double-o-seven; het is Dr. No, Goldfinger en Blofeld nooit gelukt. Kananga, Scaramanga en Jaws wisten Bond ook het zwijgen niet op te leggen, Jeroen Krabbé en Famke Janssen hebben verwoede pogingen gedaan.

„Do you expect me to talk?”, Goldfinger (1964)

Wie dan wel? Wie heeft de eer 007 om zeep te helpen?

Als er iemand is die de eer te beurt valt, dan is het Blofeld. De nummer één van SPECTRE is sinds de vorige film weer terug. Bond en zijn aartsrivaal, samen de dood tegemoet. Dat zou pas een high note zijn...

Om met Karl Stromberg te spreken: „Farewell, Mr. Bond. That word has, I must admit, a welcome ring of permanence about it...”

Met dank aan Hans Roepers die mij aan het denken heeft gezet!

zaterdag 19 augustus 2017

De Vijfde van Bond, een update

Dit artikel verscheen precies een jaar geleden op Bond Blog. Toen nog met de aantekening 'áls Daniel Craig een vijfde Bond-film gaat maken'...  Inmiddels weten we beter en bevindt Craig zich straks in nog exclusiever gezelschap dan tevoren. Enkel Sean Connery en Roger Moore gingen hem voor met een vijfde Bond-film.

Connery speelde in 1966/1967 op het hoogtepunt van de Spymania voor de vijfde maal de geheim agent die hem wereldfaam bezorgde. Het was binnen zes jaar tijd dat hij voor de vijfde keer in de rol kroop.

Alleen deze keer had hij er helemaal geen trek meer in. Niet verwonderlijk als je bedenkt dat hij tijdens de opnames in Japan tot in het toilet werd gevolgd door de pers. Op het scherm is goed te merken dat Connery 007 meer dan beu is.

Geluk bij een ongeluk is dat de grootsheid van de film de overhand nam, zodat de figuur van Bond wegvalt in al dat geweld, iets waar Connery in zijn vorige film, Thunderball, al commentaar op had. De films leunden steeds meer op gadgets en steeds minder op de hoofdfiguur. Het fletse optreden van Connery wordt volledig overspoeld door het immense decor en de buitenaardse taferelen.


You Only Live Twice ziet er niet verminderd oogverblindend uit. Het camerawerk van Freddie Young is oogstrelend, de muziek van John Barry streelt het oor. Het groots opgezette avontuur, de uitgeholde vulkaan, de eerste ontmoeting met Blofeld — het werd allemaal even memorabel. Daarmee is You Only Live Twice een iconische Bond-film geworden.

De ondermaatse acteerprestatie van Connery lijkt de filmmakers niet te deren. Het was enkel van belang dat hij zijn naam aan de film verbond, zodat ze met hem konden pronken op de filmposter — het was immers datzelfde jaar dat Casino Royale van Charles K. Feldman in de bioscoop verscheen.


You Only Live Twice is ondanks grote minpunten onverminderd een Bond-klassieker. Voor Connery leek een vijfde Bond-film echter één teveel — vier jaar later zou hij met veel meer plezier (en tien kilo extra) nog een zesde maken.

Voor Roger Moore was het destijds anders. We waren inmiddels beland in de karige jaren tachtig, de spionnenhausse uit de jaren zestig lag ver achter ons. De Bond-films werden met een regelmaat van iedere twee jaar geproduceerd en we hadden een Bond die lekker meehobbelde met het circus, niet in de laatste plaats vanwege een leuke cheque die daar tegenover stond.

De vijfde film van Moore, For Your Eyes Only, was van een ander kaliber dan de vijfde van Connery. Dat megalomane had zijn hoogtepunt al bereikt in Moores vierde, Moonraker, nu moest het allemaal wat ingetogener, waardoor het personage van James Bond net wat meer diepgang kreeg. In het geval van Moore betekende dat een geheim agent van vlees en bloed. Eentje die af en toe echt in het nauw wordt gedreven en hier en daar een rake klap incasseert.


De vijfde van Moore is zeker minder iconisch dan de vijfde van Connery, maar als verhaal (Fleming werd eindelijk weer als uitgangspunt gebruikt) staat de vijfde van Moore een stuk steviger.

Voor de vijfde van Daniel Craig kan het nog alle kanten op. Als we de lijn van Spectre (2015) vervolgen, mag het allemaal wat luchtiger. Bij het ja-woord van Craig eerder deze week gaf de acteur aan eruit te willen met een 'high note'. Betekent dit dat Craig zelf niet helemaal te spreken was over de aanpak van Spectre?

Twan Arts merkte donderdag in De Nieuws BV terecht op dat de persoonlijke ontwikkeling van Bond in zijn laatste uiting minder goed uit de verf komt dan in zijn voorgaande films. Craig zal voor Bond 25 waarschijnlijk meer Casino Royale en Skyfall willen, dan Quantum of Solace en Spectre.


Bond 25 komt uit in november 2019. Dat betekent dertien jaar tussen Craigs eerste (Casino Royale, 2006) en zijn vijfde. Daarmee heeft hij er ruim twee keer zo lang over gedaan als Connery en is hij één jaar langer in dienst dan Roger Moore, die in twaalf jaar zeven Bond-films maakte.

Craig (1968) zal tijdens de opnamen van Bond 25 51 jaar worden, Moore (1927 — 2017) werd 53 tijdens zijn vijfde, Connery (1930) was 36 tijdens You Only Live Twice.

Het zal de laatste Bond-film van de huidig 007 worden, zegt hij nu. Leeftijdtechnisch is dat aannemelijk. Bond 26 zal niet eerder dan 2022 verschijnen, het jaar waarin de film-Bond zijn zestigste verjaardag viert en Craig zijn 54e. Roger Moore ging door tot zijn 57e, wat dat betreft heeft Craig nog wel even. Never Say Never!

Dan nog even over de titel van Bond 25. You Only Live Twice, For Your Eyes Only... You(r), Only, nog tweede woorden en we zijn er!

woensdag 16 augustus 2017

Officieel: Daniel Craig IS James Bond in Bond 25

Nog eenmaal 007


Daniel Craig keert voor een vijfde maal terug als James Bond in Bond 25. Dat maakte de acteur een paar uur geleden bekend in The Late Show van Stephen Colbert. Ook was het nieuws daarna direct te lezen op 007.com.



Het zal voor de laatste keer zijn dat Craig de rol op zich neemt, zegt hij in het interview. Zelf wist hij al een paar maanden dat hij terug zou keren als 007. Hij geeft aan dat hij er als James Bond uit wil gaan met een 'high note'.

Over de terugkeer van Craig wordt al tijden gespeculeerd. Diverse media berichtten de laatste maanden via onbekende bronnen dat de deal rond was. Echter liet een officiële bekendmaking op zich wachten, zelfs toen vorige maand de verschijningsdatum van Bond 25 werd aangekondigd.

Daniel Craig als James Bond in Spectre (2015)

Bond 25 komt uit op 8 november 2019. Op het schrijversteam Purvis en Wade en de producenten Broccoli en Wilson na, en nu dus Daniel Craig, zijn overige cast- en crewleden nog niet bekend.

Daniel Craig begon in 2006 met zijn eerste Bond-film Casino Royale. Met Bond 25 in de pocket zal hij straks in 2019 officieel de langstzittende James Bond zijn sinds Roger Moore, die 007 tussen 1973 en 1985 speelde.

woensdag 9 augustus 2017

Thunderball-acteur Earl Cameron 100 jaar

Hij moet al enige tijd het langstlevende castlid uit de James Bond-films zijn: Earl Cameron. Hij speelde Pinder Romania in Thunderball (1965), de lokale sidekick van 007 op de Bahama’s. Gisteren is de Engelse acteur, die in 1917 in Bermuda werd geboren, 100 jaar geworden.


In een interview met The Guardian klinkt hij op papier nog opvallend kwiek voor zijn leeftijd. En dat voor iemand die het al bijna zijn hele leven met één long moet doen.

Earl Cameron met Rik Van Nutter en Sean Connery in Thunderball (1965)

Meest recent viel Cameron mij op in Inception (2010), waar hij even vlug voorbij komt. Getekender en vooral witter van haar, maar onmiskenbaar de acteur die ik kende uit Thunderball.

In 2009 ontving hij uit handen van prins Charles een CBE en in 2013 een eredoctoraat van de Universiteit van Warwick voor zijn bijdrage aan de Engelse cultuursector.

Het zou zo maar kunnen dat we Earl Cameron in de nabije toekomst nog eens in een film te zien krijgen. Want, zo zegt hij tegen de Engelse krant, hij mag nu dan wel honderd zijn, hij is nog niet met pensioen.

woensdag 2 augustus 2017

Zoon Roger Moore wil een Oscar winnen

Geoffrey Moore (51), de oudste zoon van wijlen Roger Moore, wil een Oscar winnen. Hij heeft een lied geschreven en hoopt daarmee een Oscar-nominatie in de wacht te slepen in de categorie beste song. Om daarvoor in aanmerking te komen, moet het lied eerst in een film te horen zijn, vandaar dat hij samen met zijn 18-jarige dochter Ambra een documentaire heeft gemaakt: And the Winner Isn't.

Geoffrey en Roger Moore

Het lied U N I is gemaakt voor UNICEF waarvan Roger Moore bijna dertig jaar ambassadeur was. Om zoveel mogelijk aandacht voor het lied te genereren, en daarmee voor de kinderrechtenorganisatie, hebben vader en dochter Moore het plan opgevat een documentaire te maken.

In gesprek met tijdschrift Variety zegt Geoffrey Moore dat hij zijn vader heeft beloofd deze film te voltooien. „Mijn vader had een groot gevoel voor humor, de documentaire heeft daarom een spottende ondertoon. Wij geloofden allebei dat humor een goede manier is om een serieus onderwerp onder de aandacht te brengen.”



De film, geregisseerd door Nik Panic, laat de obstakels zien waar Geoffrey en Ambra Moore tegenaan lopen als zij beroemdheden proberen te interviewen én de song (niet bovenstaande) te laten mimen. Onder de geïnterviewden bevinden zich Roger Moore, George Lazenby, Michael en Chakira Caine, Joan Collins, J.J. Abrams, Stephen Fry, Paris Hilton, Ewan McGregor, Liam Neeson en anderen.

Momenteel is Geoffrey Moore met verschillende distributeurs in gesprek om de film nog vóór de Oscaruitreiking van 2018 uit te brengen.

Ambra laat aan Bond Blog weten dat de song pas beschikbaar komt nadat de film is uitgekomen, ergens tussen 8 december en kerstmis, gokt zij.

Roger Moore won trouwens zelf nooit een Oscar. Alhoewel...

maandag 31 juli 2017

James Bond-maand op RTL7

Daar gaan ze weer, de James Bond-films in de ramsj op RTL7. Vanavond de aftrap, daarna in augustus bijna dagelijks 007 op uw tv-scherm. Meer voor mannen met een zwakke blaas die om de vijf minuten een plaspauze kunnen gebruiken.


De uitzenddata:
  • Dr. No (maandag 31 juli, 20:30 uur)
  • From Russia with Love (dinsdag 1 augustus, 20:30 uur)
  • Goldfinger (woensdag 2 augustus, 20:30 uur)
  • Thunderball (donderdag 3 augustus, 20:30 uur)
  • You Only Live Twice (vrijdag 4 augustus, 20:30 uur)
  • On Her Majesty's Secret Service (zondag 6 augustus, 20:00 uur)
  • Diamonds Are Forever (maandag 7 augustus, 20:30 uur)
  • Live and Let Die (dinsdag 8 augustus, 20:30 uur)
  • The Man with the Golden Gun (woensdag 9 augustus, 20:30 uur)
  • The Spy Who Loved Me (donderdag 10 augustus, 20:30 uur)
  • Moonraker (zondag 13 augustus, 20:00 uur)
  • For Your Eyes Only (maandag 14 augustus, 22:00 uur)
  • Octopussy (woensdag 16 augustus, 20:30 uur)
  • A View to a Kill (donderdag 17 augustus, 20:30 uur)
  • The Living Daylights (zondag 20 augustus, 20:00 uur)
  • Licence to Kill (maandag 21 augustus, 22:00 uur)
  • GoldenEye (dinsdag 22 augustus, 20:30 uur)
  • Tomorrow Never Dies (dinsdag 23 augustus, 20:30 uur)
  • The World Is Not Enough (donderdag 24 augustus, 20:30 uur)
  • Die Another Day (zondag 27 augustus, 20:00 uur)
  • Casino Royale (dinsdag 29 augustus, 20:30 uur)
  • Quantum of Solace (woensdag 30 augustus, 20:30 uur)
  • Skyfall (zondag 3 september, 20:00 uur)

zondag 30 juli 2017

Debunken

Met de bekendmaking van Bond 25 in 2019 lijkt het hek bij The Mirror nu echt van de dam. Zoveel nieuwe ongefundeerde informatie in één artikel — waarom zouden we hier überhaupt aandacht aan besteden? Laten we dit een debunk-artikel noemen.

Volgens The Mirror, houd je vast, is de werktitel van Bond 25 Shatterhand, de alias die Blofeld gebruikt in het boek You Only Live Twice, het laatste Bond-boek dat Ian Fleming volledig voltooide en uitkwam in het jaar van zijn dood, 1964.

Shatterhand is een titel die al tientallen jaren wordt genoemd en mij altijd doet denken aan de indianenverhalen van Karl May die mijn vader vroeger las. Om verwarring met Winnetou te vermijden, lijkt het mij geen goed idee deze titel te gebruiken, maar dat terzijde. The Mirror draagt geen enkel overtuigend bewijs aan dat Neal Purvis en Robert Wade deze titel boven hun script van Bond 25 hebben staan.

Daarbij zou het script, volgens de-krant-die-maar-wat-schrijft, gebaseerd zijn op het boek Never Dream of Dying (2001) van Raymond Benson, die tussen 1997 en 2002 negen James Bond-boeken schreef, inclusief drie novelisaties van Tomorrow Never Dies, The World Is Not Enough en Die Another Day. Overigens antidateert The Mirror het boek van Benson uit 1999. Zelfs feiten die makkelijk te checken zijn heeft de krant mis...

„I know nothing; haven't spoken with any Mirror journalists, can only assume that article is fabrication. Would be wonderful if it were true.”
reactie Raymond Benson tegenover Bond Blog op Twitter

Never Dream of Dying is het laatste deel uit de Union-trilogie van Benson, waarin Bond het opneemt tegen een blinde tegenstander. The Union is Bensons SPECTRE. Zelfs Marc-Ange Draco, de vader van Tracy uit On Her Majesty's Secret Service, heeft banden met de criminele organisatie en komt uiteindelijk lijnrecht tegenover zijn ex-schoonzoon, James Bond dus, te staan.

Eon Productions heeft zich altijd afzijdig gehouden van de continuation novels. Enkel bij Spectre (2015) is gebruikgemaakt van materiaal uit Colonel Sun (1968) van Kingsley Amis. Een soort noodgreep omdat de filmschrijvers de martelscène niet op orde kregen. Verder is er uit geen van de veertien Bond-boeken van John Gardner of van de auteurs die hem opvolgden officieel ook maar één letter gebruikt. Royalty-kwestie.


Daniel Craig keert terug, natuurlijk, evenals Christoph Waltz en Dave Bautista. Dat de eerstgenoemde 007 voor een vijfde maal gestalte gaat geven — het zal vast, feit blijft dat dit nog steeds niet bevestigd is. De terugkeer van Christoph Waltz als Blofeld zou logisch zijn, maar daarover is officieel nog niets bekend. Datzelfde geldt voor Dave Bautista als Hinx, die zelf heeft aangegeven graag nogmaals in de huid van de man met de stalen duimen te kruipen.

Dan nog de locatie Dubrovnik, de Kroatische havenplaats die de ene na andere internationale filmploeg weet binnen te halen. Dit is niet meer dan overpennen van eerdere berichten.

Tot zover voorlopig de geruchten uit week 30. Meer geruchten binnenkort.

zaterdag 29 juli 2017

Moonraker — The James Bond Ride

Als dit toch eens waar kon zijn...

donderdag 27 juli 2017

'Drie regisseurs op shortlist Bond 25'

Volgens Variety en Deadline heeft Eon Productions drie regisseurs op het oog die met elkaar strijden om de regisseursstoel van Bond 25. Fransman Yann Demange lijkt de beste papieren te hebben. De Canadees Denis Villeneuve (van de nieuwe Blade Runner) en de Schot David Mackenzie zijn de andere twee.

Yann Demange

Demange is momenteel bezig met zijn tweede speelfilm, White Boy Rick, die begin 2018 moet uitkomen. De eerste film die de jonge Fransman (geboren in 1976 of 1977) draaide was '71 uit 2014. Niet bijster veel ervaring dus voor een monsterproductie als James Bond.

De kans dat een nieuwkomer in de filmwereld gelijk een nieuwe, onervaren Bond-acteur in de schoot geworpen krijgt, is dan ook niet groot. Waarmee de optelsom gauw gemaakt is dat Daniel Craig wel terug móet komen (want dat weten we nog steeds niet zeker).

Denis Villeneuve (1967) heeft zich na Blade Runner 2049 verbonden aan een remake van Dune, waardoor zijn beschikbaarheid voor Bond 25 minder groot wordt geacht. Wel aardig om te vermelden dat Blade Runner werd geschoten door Roger Deakins, die voor Skyfall (2012) nog een Oscarnominatie in de wacht sleepte. Niemand zal het erg vinden als Villeneuve Deakins met zich meebrengt voor Bond 25 (en gelijk ook Sylvia Hoeks als Bond-girl cast).

Denis Villeneuve en Roger Deakins op de set van Blade Runner 2049

Niet veel anders is dat met de beschikbaarheid van Mackenzie (1966), die vorig jaar hoge ogen gooide met Hell or High Water. Hij heeft zich verbonden aan het Netflix-project Outlaw King, een film over de 14e-eeuwse Schotse koning Robert The Bruce.

En daarmee lijkt Yann Demange de enige die tijd heeft voor Bond 25.

Mocht hij het worden, dan is het voor de tweede keer sinds Zwitser Marc Forster van Quantum of Solace (2008) dat een niet-Engelstalige regisseur wordt aangetrokken voor een Bond-film.

Goldfinger-regisseur Guy Hamilton werd weliswaar net als Demange in Parijs geboren, maar had Britse ouders. Hetzelfde geldt voor de eerste Bond-regisseur Terence Young wiens ouders op het moment van zijn geboorte in Shanghai woonden.