donderdag 17 oktober 2019

De trailer-kwestie

Even leek het erop dat de nieuwe James Bond-film onder toeziend oog van de relatief jonge regisseur Cary Fukunaga ‘out of the Dark Ages into the light’ was gekomen. Niet lang na de start van Bond 25 verscheen een lekkere video uit Jamaica online, Fukunaga zelf laat af en toe van zich horen via Instagram... en dat is het dan.

 

Een trailer, op z'n minst een teaser trailer, dat hadden we ondertussen toch wel mogen verwachten. Toepasselijker dan 5 oktober, Global, of inmiddels omgedoopt tot ‘James Bond Day’, had niet gekund. Zodat die datum nog een beetje cachet krijgt, in plaats van de benoeming van twee steegjes op het terrein van Pinewood, een overbodig vierde Aston Martin voor No Time to Die en de teaser poster van een ober die tot grote ergernis opmerkt dat de klanten van tafel 7 zijn weggelopen zonder te betalen: No Time to Pay...

Bewegende beelden willen we zien. Het gaat hier om een film, niet om een prentenboek!

Dat er straks op 2 april voor onze ogen een film uitrolt in de bioscoop, daar hoeven we niet bang voor te zijn. Of die goed of minder goed is, daar helpt geen lieve trailer aan.

Het punt is gewoon dat we eindelijk wat willen zien. Een trailer helpt enorm om in de stemming te komen. En wat is er handiger om dit komende halfjaar te gebruiken om een van de langst verwachte James Bond-films te promoten?

Want hoewel er straks weer miljarden mensen wereldwijd op de avonturen van 007 (wie dat nummer in de nieuwe film dan ook mag dragen) afkomen — de jeugd heeft helemaal níks met James Bond. Er is namelijk in geen jaren een Bond-film verschenen. Behalve mijn eigen kinderen en mijn leerlingen van groep 7, zijn er waarschijnlijk verdomd weinig jongeren die weten dat er een nieuwe Bond aan zit te komen. Onlangs nog bij een stelopdracht, waarin ik de nieuwe Bond-film handig had verwerkt, vroeg Ridah of hij in plaats van James Bond ook over John Wick mocht schrijven...


Als de James Bond-films puur op nostalgie zouden drijven, verplaats de avonturen dan lekker terug naar de jaren 60 van de vorige eeuw, of gebruik de jaren 50 van Flemings Bond als uitgangspunt. Neem de remake van The Man from U.N.C.L.E. (2015) als voorbeeld, dat ziet er toch lekker strak 60's uit. Paar foute Russen erin en de Koude Oorlog herleeft als nooit tevoren.


Met nog een klein halfjaar voor de boeg, is er op marketinggebied nog niets verloren. Als die trailer ergens eind dit jaar of begin volgend jaar uitkomt — dat is voor de gewone consument vroeg genoeg. Maar geef óns alvast wat informatie of wat beelden. Een stukje making of, een foto. Dan hoeft Lotte Verheul van Esquire in haar eerste regels niet twee onwaarheden te verkondigen. Want waar komt de bevestiging vandaan dat het James Bond-feestje in Matera eind vorige maand het einde van de complete opnameperiode betekende?

Dat is gewoon niet zo. Ik ben het elders ook tegengekomen, maar het is puur papegaaiwerk. Het feestje was ter afsluiting van de lange opnametijd in het Zuid-Italiaanse plaatsje en als excuus voor het achterlaten van zoveel onuitwisbare bandensporen op de witte plavuizen. Daarna zijn de opnamen elders in Italië gewoon doorgegaan.

Maar ja, als een productiemaatschappij verder de lippen stijf op elkaar houdt en er geen moeite wordt genomen mijn telefoonnummer in te tikken, dan is dát inderdaad alles wat we tot nu toe over de nieuwe James Bond-film weten...

Dan hing de vlag er veertig jaar geleden toch totaal anders bij. Cubby Broccoli, die de touwtjes sinds The Spy Who Loved Me (1977) helemaal alleen in handen had, nodigde de wereldpers uit om gezellig te komen dineren op Sardinië. De persmensen mochten vrij rondlopen op de set, iedereen de hemd van het lijf vragen, er werden onthullingen gedaan en dat allemaal onder joviale omstandigheden. Bij het vervolg Moonraker (1979) tijdens studio-opnamen in Parijs idem dito. Met als enig verzoek om niet álles te verklappen, maar schrijf er vooral over!

Relaxte sfeer op de set van The Spy Who Loved Me: Cubby Broccoli kookt spaghetti voor de cast en crew in Caïro

En die films scoorden als een dolle. Het publiek werd middels de media al warm gemaakt tijdens de opnamen. Nu is er buiten de beelden van juni, het setbezoek van Prince Charles, het fotomoment in Matera en het vrijgeven van de teaserposter helemaal níets te zien. Het is via social media dat we nauwkeurig op de hoogte worden gehouden als er buitenopnamen plaatsvinden. Op die manier leeft het allemaal nog een beetje en kunnen we ‘ah’ en ‘oh’ roepen, maar via een officieel kanaal is er nauwelijks iets te zien.

Het complete mediagebeuren verloopt bij de 25e James Bond-film sowieso anders dan gebruikelijk. De bekendmaking van de titel tijdens het eerste grote persmoment — ging niet door. De titel werd ergens in augustus zonder enige vooraankondiging ineens wereldkundig gemaakt. Dat is niet erg, maar het had een mooi moment geweest om de boel even lekker pompeus aan te kleden. Hetzelfde geldt voor 5 oktober jongstleden. Had er een trailertje van een minuut uitgegooid, dan zijn de liefhebbers weer en paar avonden zoet om alles te ontleden en pikt de argeloze kijker ook gelijk een stukje mee.


Zo'n trailer is uiteindelijk gauw vergeten als de film er eenmaal is. Meer dan een zoethoudertje en als extra op de thuiskopie is het niet. Maar juist zo'n zoethoudertje kunnen we nu wel gebruiken, nadat het eind deze maand vier jaar geleden is dat de laatste  Bond-film Spectre in première ging. Aanvankelijk stond Bond 25 voor deze maand gepland. Die vier jaar klinkt, hoewel best lang, niet onbekend: Quantum of Solace (2008) - Skyfall (2012) en daarvoor Die Another Day (2002) - Casino Royale (2006). Vierenhalf is gewoon net iets teveel.

Wanneer die trailer komt, en of we eerst nog een teaser krijgen of dat het gelijk een 2 minutenversie is, dat zal wel net zo onvoorspelbaar verlopen als veel van het vorige tijdens deze productie.

En wat nu als No Time to Die de Bond-productie wordt die het redt zónder trailer en voorgeproduceerde publiciteit? Dat zou aantonen dat, als het lukt, het merk 'James Bond' onverwoestbaar is. Een interessante testcase. Brengt alleen wel een hoop ongefundeerde speculaties van weinigwetenden met zich mee. Blijft toch frustrerend...

zaterdag 5 oktober 2019

Aston Martin kondigt vierde auto aan voor Bond 25

Het is niet voor niets Global James Bond Day: Aston Martin kondigt zojuist het optreden van vier van zijn auto's aan in No Time to Die. De nieuwe DBS Superleggera is de nieuwste van dit kwartet.

Aston Martin DB5

Aston Martin V8

Aston Martin DBS Superleggera

Aston Martin Valhalla

Eerder was al bekend dat er drie Aston Martins in de nieuwe Bond-film hun opwachting maken: de DB5, de V8 Vantage en de futuristische Valhalla.

Nooit eerder traden in één Bond-film drie, laat staan víer Aston Martins op de voorgrond. Van de oude vertrouwde DB5 en de V8 is bekend dat James Bond hierin zal rijden. De Aston Martin Valhalla behoort waarschijnlijk het personage Nomi (Lashana Lynch) toe. Wie in de DBS Superleggera mag rijden, is nog niet bekend.

Officieel: teaser poster No Time to Die

Dit is 'm dan, het cadeautje voor Global James Bond Day vandaag: de eerste poster voor No Time to Die...


En? Plaats voor commentaar onder dit bericht en op Twitter. 

Het is voor het eerst sinds Casino Royale (2006) dat Daniel Craig als James Bond op een teaser poster weer een tuxedo draagt. De poster is ook breder dan voorgaande edities.


Pinewood eert Bond-films met nieuwe wegen

De Engelse Pinewood Studios, waar de meeste James Bond-films zijn opgenomen, benoemt twee nieuwe wegen op het studioterrein ter viering van 007. Dat heeft de studio vandaag, op Global James Bond Day, bekendgemaakt.


Het gaat om de Michael G. Wilson Road en de Skyfall Avenue. Michael G. Wilson is de producent van de James Bond-films sinds Moonraker (1979). Toen nog met zijn stiefvader Albert R. Broccoli en sinds GoldenEye (1995) tot aan nu met zijn halfzus Barbara Broccoli. Daarnaast was Wilson co-scenarist van alle Bond-films uit de jaren 80.

Skyfall is de 23e James Bond-film in de reeks en de Bond-film die het meeste geld aan de bioscoopkassa wist binnen te brengen; meer dan 1,1 miljard dollar.

Pinewood Studios heeft al een Goldfinger Avenue en verschillende geluidsstudio's die verwijzen naar James Bond, zoals de Albert R. Broccoli 007 Stage, de Q Stage, de Roger Moore Stage en de John Barry Theatre.

maandag 30 september 2019

Lazenby méér 007 dan 50 jaar geleden

Eenmalig James Bond-vertolker George Lazenby is vijftig jaar nadat hij Ian Flemings geheim agent speelde méér 007 dan in 1969.

Gisteren was het James Bond Day bij het British Film Institute, dat werd gevierd met de vertoning van drie van de vier jubileumfilms, waaronder On Her Majesty's Secret Service. James Bond in de persoon van George Lazenby was daarbij aanwezig. Voor aanvang van de film werd de oud-007 geïnterviewd Little Britains David Walliams.

David Walliams en George Lazenby

Met het overlijden van Roger Moore ruim twee jaar geleden en een fragiele Sean Connery (89) die nooit een James Bond-viering heeft bijgewoond, is Lazenby (begin deze maand 80 geworden) de enige van de echt oudgediende 007's die meer dan ooit zijn snuit laat zien. Het gouden filmjubileum van zijn enige Bond-film wordt dit hele jaar gevierd. De eenmalige Bond heeft sinds dit jaar zelfs een heuse website en toont zich actief op Twitter.


George Lazenby lijkt er zelfs schik in te hebben. Hij praat makkelijk en veel over James Bond en zijn matige acteercarrière naderhand, hij haalt de ene smeuïge anekdote na de andere op. En wie via social media over een ontmoeting met hem bericht, heeft daadwerkelijk James Bond de hand geschud.

Dat was vijftig jaar geleden wel anders. Lazenby had zich laten overtuigen na één film al op te stappen als 007, terwijl hij een contract voor nog eens zes films kon ondertekenen. De jaren 60 liepen op hun eind; de glorietijd van James Bond was over, dacht de kersverse acteur. Het was beter voor zijn carrière vroegtijdig te stoppen met 007.


Nog voordat iemand hem op zijn kwaliteiten had kunnen beoordelen, was de nieuwe 007 alweer de oude 007. Sean Connery kwam daarna nog eenmaal terug in Diamonds Are Forever (1971) en George Lazenby werd de Triviant-Bond; hoe heette die knakker die één keer James Bond had gespeeld? 

Zijn Bond-film daarentegen werd in de loop der jaren meer een meer gewaardeerd. Inmiddels eindigt On Her Majesty's Secret Service in serieuze James Bond-polls doorgaans bij de beste drie uit de serie, zo niet dé beste van allemaal.


Na vijftig jaar verdient George Lazenby alsnog een accolade voor zijn optreden als 007. Het is hem meer dan gegund.

zaterdag 28 september 2019

Horowitz wil derde Bond-boek schrijven

Anthony Horowitz staat open voor een derde James Bond-boek, aldus de Britse auteur tegenover RadioTimes. Na Trigger Mortis (2015) en Forever and a Day (2018) zit er minimaal nog een derde in zijn pen om een trilogie compleet te maken.

Anthony Horowitz (Foto: Francesco Guidicini)

Het enige struikelblok op dit moment: Horowitz heeft helemaal geen tijd om een nieuw James Bond-avontuur te bedenken. Zodra dat wel het geval is, grijpt hij de kans met alle plezier aan.

Zijn voorgaande Bond-verhalen speelden zich beide binnen de tijdlijn van Ian Fleming af; in de jaren 50. Forever and a Day is een prequel op Casino Royale (1953) en verhaalt over hoe James Bond zijn 007-code van zijn voorganger overneemt. Trigger Mortis speelt zich af na het avontuur Goldfinger (1959), met opnieuw Pussy Galore als Bond-girl.

Horowitz vindt dat de boeken over James Bond zich in de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw dienen af te spelen. Het Koude Oorlog-element is volgens de auteur een belangrijke pijler voor de sfeer van de verhalen. Dit in tegenstelling tot de films die zich aan de tijd hebben aangepast waarin ze werden gemaakt.


De moeilijkheid bij het schrijven van een James Bond-boek, zit hem volgens Horowitz in het benaderen van de Fleming-stijl; omdat de geestelijk vader volgens zijn laatste opvolger een briljant auteur was. Horowitz wil Bond-boeken schrijven die Ian Fleming zelf geschreven zou kunnen hebben, en toch een compleet nieuw verhaal vertellen. Het bedenken van acties en verhaallijnen die nog niet in de Bond-boeken of -films zijn gebruikt en het uitpluizen van de juiste hoofdstuktitels, is een enorme uitdaging voor Horowitz. En het kost ontzettend veel tijd.

De James Bond-boeken van Anthony Horowitz zijn niet in een Nederlandse vertaling uitgegeven. De auteur eerder tegenover Bond Blog: ‘I’m afraid the Netherlands have never been keen on my work...’

vrijdag 27 september 2019

‘Waller-Bridge al gevraagd voor Bond 26’

Volgens Daily Mail is scenarioschrijfster Phoebe Waller-Bridge al door Eon Productions gevraagd om aan het volgende James Bond-avontuur te werken. Waller-Bridge werd begin dit jaar bij de productie van No Time to Die betrokken om zich over de dialogen te buigen. Uiteindelijk heeft zij het hele script opgeschud.

Phoebe Waller-Bridge (foto: Allen J. Schaben)

Phoebe-Waller Bridge nam deze week nog drie van de vier Emmy Awards in ontvangst voor haar BBC-serie Fleabag, waaronder die van beste komedieserie. Naast schrijfster en bedenkster van de serie, speelt Waller-Bridge ook de hoofdrol. Voor beide werd zij op 22 september in Los Angeles beloond.

Met No Time to Die in april volgend jaar in de bioscopen, lijkt Bond 26 nog mijlenver. Toch mag niet worden vergeten dat oktober 2022 het zestigjarig jubileum van James Bond markeert. Dat is drie jaar na nu, tweeënhalfjaar na Bond 25 — tijdtechnisch moet dat te doen zijn. Als No Time to Die-regisseur Cary Fukunaga gelijk tekent, Daniel Craig nog eenmaal zijn hand over zijn hart strijkt, Universal nog met MGM en Eon door één deur kan...

© Bond Blog 2009 — 2019
Alle fotorechten voorbehouden aan Danjaq LLC. / Eon Productions, United Artists Co., MGM Studios, Columbia Pictures, 20th Century Fox Home Entertainment, Sony Pictures Inc., Universal Pictures