vrijdag 20 april 2018

Baby Bond

James Bond-acteur Daniel Craig (50) wordt voor de tweede keer vader. Zijn vrouw, de actrice Rachel Weisz (48), is zwanger. Dat zegt zij in een interview met The New York Times vandaag.


Beiden hebben al een kind uit een eerder huwelijk: Craig een 25-jarige dochter, Ella, van actrice Fiona Loudon en Weisz een zoon, de 11-jarige Henry, met regisseur Darren Aronofsky.

Craig en Weisz trouwden in 2011 en zijn doorgaans nogal karig met het delen van privé-informatie. Zo'n buik is straks natuurlijk niet meer te ontkennen.

Daniel Craig, die vorig jaar aangaf nog een vijfde Bond-film te willen maken, is niet de eerste acteur die tijdens actieve dienst als 007 vader wordt: Jason Connery werd geboren in januari 1963 tussen Dr. No en From Russia with Love; Christian Moore in augustus 1973 vlak na de première van papa's eerste Live an Let Die en Pierce Brosnan kreeg twee zonen Dylan en Paris in respectievelijk 1997 en 2001.

Craig is zeker niet de oudste papa van de Bonds: Timothy Dalton was 51 jaar toen zoon Alexander ter wereld kwam en George Lazenby 66 toen zijn laatste twee kinderen in 2005 werden geboren. Het jaar daarvoor verwelkomde de eenmalige Bond-vertolker eveneens een telg.

Wanneer de kleine van Craig en Weisz ongeveer geboren moet worden, is uit het artikel van The New York Times niet op te maken. Hoe dan ook ruim en breed vóór Bond 25.

dinsdag 17 april 2018

Release Boyle/Curtis-film in september 2019

'Verschijningsdatum Bond 25 in het geding'


Zoals bekend gaat Danny Boyle voordat hij wel of niet aan Bond 25 gaat beginnen, eerst een komedie van Richard Curtis verfilmen. De releasedatum van deze film zonder titel staat nu gepland op 13 september 2019, nog geen twee maanden voordat de eveneens ongetitelde nieuwe James Bond-film moet verschijnen. Mede door het feit dat er nog steeds geen distributeur voor Bond 25 is gecontracteerd, vraagt The Hollywood Reporter zich af of het niet beter is om de nieuwe Bond-film door te schuiven.

Danny Boyle

Als twee films kort achter elkaar worden geschoten, is de kans natuurlijk groot dat deze films niet lang na elkaar uitkomen. Daar moet Boyle in zijn agenda rekening mee hebben gehouden. Beter gezegd: daar houdt Danny Boyle rekening mee. Punt.

Barbara Broccoli
Alhoewel de regisseur zelf de geruchten over zijn deelname aan Bond 25 heeft bevestigd, is er officieel nog niets bekendgemaakt. Het wachten lijkt nog steeds op goedkeuring van Barbara Broccoli; ze is enthousiast over Boyle, ze omarmt zijn idee, nu nog een script dat door de beugel kan.

Dat gedoe met die distributeur blijft een serieus punt. Zonder derde partij naast Eon Productions en MGM kan er simpelweg geen film van de grond komen.

Intern rommelt het bij MGM weer eens. Vorige maand werd CEO Gary Barber aan de kant gezet, zonder dat er een opvolger werd benoemd. Dit werkt de speculatie in de hand dat de filmstudio te koop staat en dat James Bond daarbij als lokaas wordt gebruikt.

De opnamen van de Boyle/Curtis-film staan gepland voor deze zomer, waarna de regisseur direct kan doorschuiven naar Bond 25, waarvan de opnamen eind van het jaar moeten beginnen. Laten we ervan uitgaan dat de gemoederen bij MGM snel bedaren, er een distributeur of koper wordt gevonden, zodat Danny Boyle voor 2019 twee films op IMDb kan bijschrijven. Moet te doen zijn allemaal.

donderdag 12 april 2018

James Bond: The Opera

Een James Bond-opera, dat hadden we nog niet. In Canada is vanaf deze week James Bond: An Inconvenient Lie te bezoeken, een voorstelling bestaand uit bekende nummers van klassieke opera's waarop een nieuwe tekst is bedacht, aldus nieuwssite CBC.



In Canada is James Bond sinds 2014 publiek domein. Volgens de Canadese wet vervallen de rechten van een werk vijftig jaar na iemands overlijden. In augustus 2014 was het precies vijftig jaar geleden dat Ian Fleming overleed. In Europa en de Verenigde Staten geldt veelal zeventig jaar.

Wie de James Bond-opera zou willen zien, moet daarom wel naar Ottawa afreizen, aangezien de voorstelling hier voorlopig nog niet mag worden opgevoerd.

zaterdag 7 april 2018

Golden Guns Lieutenant Hip overleden

De Koreaanse acteur Soon-Tek Oh is overleden, dat meldt de Korean JoongAng Daily. Soon-Tek Oh speelde de rol van Lieutenant Hip tegenover Roger Moore in The Man with the Golden Gun (1974).


Soon-Tek Oh, die op de credits van de The Man with the Golden Gun staat vermeld als 'Soon-Tiak Oh', verhuisde eind jaren vijftig naar de Verenigde Staten om daar internationale betrekkingen te gaan studeren. Hij veranderde echter snel naar een studie acteren en dramaturgie.

Zijn doorbraak als acteur kwam in 1974 met zijn deelname aan de negende James Bond-film. Toen hij werd benaderd voor de rol, wilde hij enkel meedoen als hij niet voor de zoveelste keer een bediende of schoonmaker hoefde te spelen.

Over het geboortejaar van Soon-Tek Oh ontstond enige onduidelijkheid. Wikipedia vermeldde 1933, terwijl op IMDb 1943 te lezen stond. Inmiddels zijn deze websites na het overlijden van de acteur aangepast en is zijn geboortejaar vastgesteld op 1932. Dat maakt dat Soon-Tek Oh 85 jaar is geworden. De acteur overleed woensdag 4 april in Los Angeles. Hij leed aan de ziekte van Alzheimer.

Lt. Hip is James Bonds metgezel in het verre oosten. Hij arresteert 007 onder valse voorwendselen in Hongkong, nadat Scaramanga de expert in zonne-energie Gibson heeft vermoord. Als Hip Bond per boot meeneemt naar Kowloon, ontsnapt 007 door op het halfvergane schip de RMS Queen Elizabeth te springen in de haven van Hongkong.

Daar blijkt echter dat het schip onderdeel is van MI6 en Hip aan Bonds zijde staat. Tezamen vertrekken zij naar het landgoed van Hai Fat, waar Hip Bond over de omheining naar binnen helpt. Als Bond na een ontmoeting met de Thaise industrieel 's avonds op diens diner wordt verwacht, brengt Hip hem daar samen met zijn twee nichtjes heen.


Het is echter een valstrik. Bond wordt gevangen genomen en naar Hai Fats karateschool gebracht. Daar weet 007 ternauwernood te ontsnappen aan enkele zwaargewichten. Hij wordt bijgestaan door Hip en zijn nichtjes, die plotseling ter plekke zijn en de horde karateka's vrij gemakkelijk de baas blijven.



Verkleed als pindaverkoper tijdens een kickbokswedstrijd, waar Scaramange Andrea Anders heeft vermoord, weet Hip de gewilde solex agitator te bemachtigen. Nadat hij deze aan Mary Goodnight overhandigt, wordt Goodnight door Scaramanga opgesloten in de achterbak van zijn auto. Bond en Hip willen de achtervolging inzetten, maar Goodnight blijkt niet alleen de solex bij zich te hebben, ook Hips autosleutels. Hierop gaat Bond alleen achter haar aan met een gestolen AMC Hornet, heel toevallig de auto waar Sheriff Pepper een proefrit mee wil maken...

Hip zien we daarna alleen nog terug als hij en Bond door M op het matje worden geroepen nadat de gehele operatie in de soep is gelopen. Daarop besluit Bond zonder verdere hulp achter Scaramanga aan te gaan en is Lieutenant Hip niet meer nodig.

Time's Up, Mr. Bond

Nu de deal met Danny Boyle beklonken schijnt, aldus The Hollywood Reporter deze week (zie laatste alinea), betekent dat dus dat John Hodge zijn script voor Bond 25 klaar heeft en dat Barbara Broccoli dit heeft goedgekeurd. En als er iets af is, betekent dat weer dat er eindelijk iets kan uitlekken!

De vrouwen uit de laatste Bond-film Spectre: Monica Belluci, Léa Seydoux en Naomie Harris

Met een korrel zout: volgens Birthmoviesdeath.com moet 007 het in zijn nieuwe avontuur opnemen tegen een vrouwelijke schurk, daarbij krijgt Bond een pupil toegewezen die hij de kneepjes van het vak moet leren. Ook dit zal een vrouw zijn.

Voor de grote boevenrol vinden volgens het gerucht inmiddels gesprekken plaats met een actrice van formaat, de andere rol zou al vergeven zijn aan een jonge actrice.

Deze ontwikkeling zou in lijn kunnen zijn met eerdere berichten dat Boyle zich wat de vrouwelijke hoofdrollen betreft heeft laten inspireren door Time's Up en #MeToo. Een vrouwelijke hoofdschurk hebben we inderdaad niet veel gezien. Elektra King uit The World Is Not Enough (1999) is de enige.

Sophie Marceau als Elektra King in The World Is Not Enough

Grace Jones als May Day
Natuurlijk zijn de Bond-films bevolkt met vrouwen die met de vijand heulen: Tanya uit From Russia with Love (1963) wordt ingezet door SPECTRE om Bond te verleiden; Pussy is de privé-pilote van Goldfinger; Jill Masterson staat eveneens op Goldfingers loonlijst; May Day wijkt nauwelijks van Zorins zijde. De onderdrukte vrouwen: Domino die onder invloed staat van Largo, Solitaire van Kananga, Andrea van Scaramanga, Bibi van Kristatos, Lupe van Sanchez, Paris van Carver, Sévérine van Silva, Lucia van Sciarra en in zekere zin ook Vesper Lynd uit Casino Royale (2006). En zo zijn er meer voorbeelden van vrouwen die Bond voor zich weet te winnen, al dan niet uit de klauwen van hun meester probeert te bevrijden.

Dan heb je tal van vrouwelijke helpers die zich niet door Bond laten inpalmen (Rosa Klebb en Irma Bunt zijn misschien geen goede voorbeelden), zoals Fiona Volpe uit Thunderball (1965), Helga Brandt uit You Only Live Twice (1967), Xenia Onatopp uit GoldenEye (1995), Miranda Frost uit Die Another Day (2002).

Luciana Paluzzi als SPECTRE's Fiona Volpe in Thunderball

Een vrouwelijke Blofeld of Goldfinger daarentegen, daarbij komt enkel Elektra in de buurt, al moest zij haar positie delen met Renard die uiteindelijk het eindgevecht met Bond mocht aangaan. Hoog tijd dus na bijna zestig jaar om een in- en inslechte misdadigster op te voeren als grote tegenstander van 007.

Daar tegenover staat Bonds medestandster, in de volksmond beter bekend als 'Bond-girl', de inmiddels gecaste agente in opleiding. Op de vraag Wat blijft er voor Daniel Craigs James Bond nog over om te doen? heb ik maar één antwoord. Dan weten we ook gelijk wie het nummer 007 op volgende missies gaat voeren. Time's Up, Mr. Bond...

woensdag 4 april 2018

MGM gooit James Bond in de strijd bij verkoop

Filmstudio MGM staat te koop, meent The Hollywood Reporter. Vandaar dat er nog steeds geen deal is gemaakt over de distributierechten van Bond 25. Want, zo lijkt mij, de studio die MGM nu koopt, mag James Bond zelf gaan distribueren en gaat daar geheid heel veel geld aan verdienen.


Even leek het erop dat Annapurna Pictures de distributie van de Bond-films in Amerika zou gaan verzorgen. Echter is hier volgens insiders niets over beklonken en lijkt Warner Bros. op dit moment de grootste kanshebber.

De strijd om de distributierechten kan echter de prullenbak in als MGM inderdaad te koop staat en de hele bups, inclusief James Bond, wordt verkocht.

De waarde van de Bond-franchise wordt geschat op 1 tot 3 miljard dollar. In totaal is MGM, met diens uitgebreide videotheek aan filmklassiekers en de onlangs aangeschafte streamingdienst Epix, een slordige 6 miljard waard.

Sony Pictures, dat eerder de vier voorgaande Bond-films distribueerde, zou deze 6 miljard met gemak op kunnen hoesten, aldus THR. Als potentieel nieuwe eigenaar van MGM zouden ze de Bond-deal daarmee onder nieuwe voorwaarden kunnen voortzetten. In de voorgaande manke deals betaalde Sony namelijk de helft tegen een kwart van de winst. 

Hoewel nog niet officieel bevestigd, is de deal met regisseur Danny Boyle volgens THR echter wel rond. Dat kan dan gelijk in de verkooponderhandelingen worden meegenomen.

maandag 2 april 2018

Luistertip

De collega's van James Bond Nederland hebben gisteren hun eerste podcast gelanceerd. Gespreksleider Don Zuiderman geeft samen met Bond-liefhebbers Twan Arts, Martin den Herder en Tijl Spanjers een genuanceerd beeld van Quantum of Solace (2008), de tweede film met Daniel Craig als James Bond.


Sinds enkele jaren zijn er diverse James Bond-podcasts in omloop, waarvan het vrolijke James Bond Radio waarschijnlijk de bekendste is. Hoe gezellig het daar ook mag zijn, groot nadeel is dat hosts Tom Sears en Chris Wright het altijd roerend met elkaar eens zijn. Aan tafel bij Zuiderman zitten voor- en tegenstanders van de film, waardoor een breder beeld van Quantum of Solace ontstaat. Mede dankzij het juiste gebruik van filmmuziek levert dat een bijzonder prettige luisterervaring op.

Podcast nummer twee is in voorbereiding en zal de tweede film met Pierce Brosnan als James Bond behandelen, het inmiddels twintig jaar oude Tomorrow Never Dies (1997). Naar mijn bescheiden mening 'een Bond-film uit de middenklasse met een aantal bovengemiddelde dialogen', zoals ik recentelijk aangaf in het jubileumartikel; een handige blogpost om er nog even bij te pakken om te zien wat de rol van General Chang ook alweer was.

De podcast over Quantum of Solace is te beluisteren via iTunes en James Bond Nederland.

woensdag 28 maart 2018

Krijgt RTL 7 nu nog niet genoeg van 007?

Ze trekken steeds minder kijkers, toch blijft RTL 7 James Bond-films uitzenden. De mannenzender vindt de avonturen van 007 nog steeds „waardevol”.

„We krijgen er geen genoeg van!” Met enige zelfspot kondigt RTL 7 in januari een nieuwe reeks van de James Bond-films aan.


Een promotiefilmpje toont een technicus en een presentator:



Voor de zesde keer in vier jaar herhaalde RTL 7 vorige maand de avonturen van geheim agent 007. Alleen de allernieuwste Bond, Spectre, was nog niet te zien op de reguliere Nederlandse tv.

De promo roept vragen op: wáárom krijgt RTL 7 niet genoeg van 007? Zijn de kijkers zo langzamerhand niet uitgekeken op ‘Bond, James Bond’? Op zijn seksistische grapjes, zijn shaken, not stirred cocktails? En waarom kijken de fans de serie niet online, bij een videodienst?

„De James Bond-films zijn uiteraard waardevol voor RTL 7”, zegt een woordvoerder van de mannenzender. „Ze vallen in de categorie evergreens, zijn waardevast en passen goed bij het profiel van de zender.”


Dat zijn belangrijke eigenschappen nu de tv-wereld dramatisch verandert: de kijktijd blijft dalen, jonge kijkers zappen naar YouTube en Netflix, alleen live-tv van sport of grote shows trekt nog miljoenen, en adverteerders volgen de kijkers online.

Gelukkig voor RTL is daar nog Bond. Maar zijn de films inderdaad nog zo waardevast als de zender stelt?

007-films trekken minder kijkers


Op verzoek van NRC analyseerde Stichting Kijkonderzoek de kijkcijfers van de laatste zes Bond-cycli. In 2014 trok een 007-film gemiddeld 545.000 kijkers. Bij de meest recente cyclus, in januari en februari van dit jaar, was het gemiddelde meer dan gehalveerd, naar 261.000 kijkers. Het kijktijdaandeel — het percentage van alle kijkers naar alle zenders dat RTL 7 keek — daalde van 8,3 procent (2014) naar 5,7 procent (2018).


Maar misschien zijn dit nog steeds keurige cijfers voor RTL 7? Tot 2017 scoorden de Bond-films inderdaad beter dan het gemiddelde van heel RTL 7. Maar sindsdien trekken de films minder kijkers dan het gemiddelde. Het maakt wel uit wat de concurrentie uitzendt: tegenover de Olympische Winterspelen trekt Bond minder kijkers. Goed voor de cijfers is dan weer een aanstaande première van een nieuwe Bond. Nummer 25 komt op 8 november 2019.


Klik op afbeelding voor vergroting

Waarom zijn de kijkers afgehaakt? Dat ligt aan een breed scala van factoren. We kijken sowieso minder traditionele tv. De gemiddelde kijktijd in 2014 was 200 minuten per dag; in 2017 was dat 178 minuten. De populariteit van Netfix, YouTube en andere onlinediensten speelt een belangrijke rol.

Bovendien zijn de Bond-films al zo vaak herhaald in relatief korte tijd dat veel mensen ze al een keer hebben gezien. En, hoor je van kijkers, RTL stopt zijn films zó vol reclameblokken dat het niet meer leuk is om te kijken. Wie ‘reclame-arm’ kijken gewend is — bij de NPO en online-abonneediensten — neemt steeds minder genoegen met filmonderbrekende commercials.

Overigens maakt SBS 6 het regelmatig nog bonter: niet alleen commercials, maar ook Shownieuws, het weer van Piet Paulusma en de Lotto-trekking stopt de zender in zijn films. (Wat voor RTL James Bond is, zijn voor SBS de Harry Potter-films en de Pirates of the Carribbean-serie).


Klopt het verwijt van steeds meer reclame? Is RTL 7 de Bond-films meer gaan exploiteren? Stichting Kijkonderzoek telde de minuten aan commercials in de films. In een film die ruim twee uur duurt stopt de zender 35 tot 39 minuten reclame. Dat is 23 tot 25 procent van de uitzendtijd. Dat percentage is de afgelopen jaren niet veranderd. In hoeverre RTL 7 meer verdient per commercial rond 007 is niet bekend.

De Bond-films zijn in elk geval nog waardevol omdat geen enkele online-dienst ze in het aanbod heeft. Netflix niet (behalve in Nieuw-Zeeland), Amazon niet, RTL’s Videoland niet meer. De 007-serie was in 2015 één maand beschikbaar op Videoland, maar die rechten zijn verlopen.



Bond is ondergeëxploiteerd


Komen de 007-films terug op Videoland? „Om onze concurrentie niet wijzer te maken dan nodig laten we ons hier niet verder over uit”, zegt de woordvoerder. RTL koopt de rechten voor de films rechtstreeks van producent MGM. Zowel voor tv als voor online-abonneediensten (subscription video-on-demand, svod).

Dat Bond nog vrijwel nergens on-demand te zien is, wekt verbazing in de tv-wereld. De films zijn ‘ondergeëxploiteerd’, wordt wel gezegd. Nu komt daar binnenkort mogelijk verandering in, omdat de wereldwijde distributierechten voor de ‘Bond 25’ in de verkoop staan.

Ook hier roeren de grote tech-bedrijven zich — net als bij de verkoop van nieuwe grote series en de uitzendrechten van grote sportevenementen. Amazon en Apple willen de komende jaren miljoenen uitgeven aan films en series. De Bond-serie zou een mooie toevoeging zijn aan de catalogus van Amazon Prime Video of Apple TV. Dan houden zij 007 ongetwijfeld voor zichzelf. En was het vorige maand de laatste keer ‘RTL 007 Bond Maand’.

Bron: Jan Benjamin voor NRC

Met dank aan Jan Maarten Wieringa voor de tip!

zondag 25 maart 2018

De hoge hoed van Barbara Broccoli

Ruim een week na de biecht van Danny Boyle dat hij bezig is met Bond 25: doodse stilte. Fijn voor scenarist John Hodge om in alle rust op de mooiste oneliners te broeden, een aparte gang van zaken is het wel. Nooit eerder is een regisseur van een Bond-film zelf met een verhaal gekomen. En mocht het verhaal James Bond-baas Barbara Broccoli uiteindelijk niet aanstaan, dan gaat het hele feest niet door. Oktober/november 2019 sluipt intussen steeds dichterbij...

De verhaallijn van een James Bond-film is sinds de begintijd van de filmserie een gezamenlijke invuloefening geweest: iedereen die bij de productie betrokken was, riep wat. Aan Richard Maibaum en later aan Neal Purvis en Robert Wade de taak dat in één lijn te brengen, daarin bijgestaan door een keur aan co-scenaristen als Paul Dehn, Tom Mankiewicz, Christopher Wood, Michael G. Wilson en meest recentelijk Paul Haggis en John Logan.

Richard Maibaum

Werd bij de eerste filmverhalen nog dankbaar gebruikgemaakt van Ian Flemings bronmateriaal, later werd dat compleet losgelaten omdat de film-Bond veel grotere avonturen beleefde dan de boeken-Bond ooit voor mogelijk had kunnen houden. Met als gevolg dat de filmmakers zich enkel aan Fleming klampten als ze net weer iets te ver waren doorgeschoten: zie You Only Live Twice (1967) - On Her Majesty's Secret Service (1969); Moonraker (1979) - For Your Eyes Only (1981); Die Another Day (2002) - Casino Royale (2006).

Met meer of minder Fleming deed de regisseur van dienst wat hem was opgedragen. Pioniers als Terence Young en Guy Hamilton konden de film-Bond naar hun hand zetten, harde werkers John Glen en Martin Campbell deden gewoon waarvoor ze waren aangenomen: een nieuw hoofdstuk aan de succesvolle James Bond-saga toevoegen. De één volgde Fleming tot op de laatste pagina (Peter Hunt), de ander ging met compleet nieuw verzonnen materiaal aan de slag (Lewis Gilbert) en weer een andere begon met een mengeling van beide maar schoot zijn doel ver voorbij (Lee Tamahori).

Terence Young tijdens Dr. No (1962), met links Sean Connery en rechts Reggie Carter

Guy Hamilton op de set van Goldfinger (1964) met Gert Fröbe en Sean Connery

Vijfvoudig James Bond-regisseur John Glen tijdens Licence to Kill (1989)

Al die Bond-regisseurs, van Terence Young tot Sam Mendes, elf verschillende voor 24 films, droegen op hún manier en op hún eigen wijze, binnen de tijd die ze gegeven was, hún steentje bij aan de 007-franchise. De één verfilmde het script dat hij in handen kreeg, de ander wilde zelf meer invloed op het verhaal hebben, maar in de 56 jaar dat James Bond als filmheld bestaat, heeft geen van de elf het te verfilmen verhaal zelf aangedragen.

Natuurlijk gaf Sam Mendes aan dat hij nog niet klaar was met de personages die hij in Skyfall (2012) herintroduceerde, maar het vervolg Spectre (2015) is ontstaan uit een samenloop van omstandigheden en niet met het idee om de nieuwe M, Q en Moneypenny meer achtergrond te geven; voor hem moest Marc Forster tegen wil en dank zelf aan het scenario van Quantum of Solace (2008) rommelen, maar ook hij ging in eerste instantie aan de slag met hapklaar materiaal; Martin Campbell kreeg voor Casino Royale (2006) de beschikking over én origineel Fleming-materiaal én een nieuw te introduceren James Bond, en hoewel er ongetwijfeld ideeën van hem zijn overgenomen in het script, ligt de basis van het verhaal bij het oorspronkelijke boek.

Sam Mendes tijdens Spectre (2015)

Martin Campbell (achterin) geeft instructies tijdens het filmen van Casino Royale (2006)

De invloed van een James Bond-regisseur op het verhaal is redelijk beperkt. Quentin Tarantino wilde daar verandering in brengen: hij had een idee voor zíjn Casino Royale met Pierce Brosnan in de hoofdrol; Christopher Nolan idem dito voor pak 'm beet Bond 26. Barbara Broccoli mag hem bellen als ze hem nodig heeft, maar alleen als hij James Bond opnieuw mag uitvinden.

Alfred Hitchcock
Van te eigenzinnige regisseurs heeft Eon Productions zich nooit iets aangetrokken. Hitchcock had in de jaren 60 anders ook best een Bond-film kunnen maken, hetzelfde geldt voor de jonge Spielberg begin jaren 80. De Broccoli's voelen zich toch het meest senang bij een manager die gewoon doet wat er van hem wordt gevraagd. Niet lullen maar poetsen, zo lijkt het. En in veel gevallen kozen ze voor de juiste man(ager) op de juiste plaats.

Met Forster en Mendes, en eerder Michael Apted voor The World Is Not Enough (1999), werd gekozen voor regisseurs die weinig bekend waren met actie en explosies, in de hoop wat meer diepgang aan de personages mee te geven. Beoogd Bond-regisseur Danny Boyle past ook in dit rijtje, met als groot verschil dat de film bij hem begint en hij niet pas in een later productiestadium wordt ingevlogen.

Zoals de vlag er nu bijhangt is Boyles rechterhand John Hodge as we speak met het scenario van Bond 25 bezig, gebaseerd op een idee van Boyle waar Barbara Broccoli en haar broer Michael Wilson, ofwel Eon Productions, bijzonder gecharmeerd van zijn. En dat terwijl de vaste mannen Purvis en Wade na hun zoveelste afscheid van 007 al een jaar aan het puzzelen zijn met de opvolger van Spectre. Een opvolger die, zoals vorig jaar is aangekondigd, met iets meer dan anderhalf jaar voor de boeg wereldwijd in de bioscoop moet draaien.


Hoewel het allemaal weinig houvast biedt, bevinden we ons op dit moment middenin een unieke situatie. Ook wel eens leuk bij het immer voorgekauwde 007.

Wist Barbara Broccoli ons met de introductie van háár James Bond Daniel Craig in Casino Royale voor het eerst sinds Sean Connery weer eens echt bij de ballen te grijpen, is het te hopen dat Danny Boyle zo'n nieuw konijn uit de hoge hoed blijkt door met écht iets gewaagds op de proppen te komen. En als de Bond van Boyle uiteindelijk toch niet door mag gaan, dan móet Barbara Broccoli iets anders voor ons in petto hebben. Een nóg beter verhaal van Purvis en Wade? Die gok is te groot als het eindresultaat straks toch tegen blijkt te vallen. Het onverfilmde verhaal van Boyle is altijd beter.

Mocht Barbara Broccoli er echt niet uit weten te komen met Danny Boyle, kan ze altijd nog een nieuwe releasedatum tevoorschijn toveren.

donderdag 15 maart 2018

Danny Boyle bevestigt geruchten Bond 25

Alles hangt af van het scenario


Danny Boyle gaat Bond 25 regisseren. Althans, als het scenario dat wordt geschreven naar een idee van hem wordt goedgekeurd. De opnamen van de nieuwe Bond-film staan gepland vanaf eind dit jaar.

Danny Boyle met Ewen Bremner op de set van Trainspotting 2 (2017)

Tegenover Metro bevestigt Boyle het gerucht dat sinds een kleine maand de ronde doet. Die geruchten werden almaar sterker toen bleek dat zijn vaste scenarioschrijver John Hodge inmiddels met het scenario bezig is, nadat producenten Barbara Broccoli en Michael G. Wilson buitengewoon enthousiast waren over het idee.

Vanaf eind april/begin mei staat voor Boyle echter eerst de regie van een film naar een scenario van Richard Curtis (Mr. Bean, Love Actually) op de agenda (eerder aangekondigd als All You Need Is Love). Momenteel bemoeit de regisseur zich zowel met dat filmscript als met de ontwikkeling van het script van de nieuwe Bond-film. Het moet allemaal net passen, zodat hij na film één meteen met nummer twee aan de slag kan.

Het lijkt er nu dus op dat de bal voorlopig bij scenarist John Hodge ligt, die in rap tempo een filmscript op papier moet zien te krijgen. De vraag blijft: wat als Broccoli en Wilson daar uiteindelijk hun neus voor ophalen? Gaan ze dan toch aan de slag met het minder gewenste verhaal waar Neal Purvis en Robert Wade al een jaar aan werken?

John Hodge in een pose waar hij voorlopig geen tijd voor heeft

Danny Boyle wil volgens de inmiddels bevestigde geruchten enkel een Bond-film maken met zíjn verhaal als basis. Levert John Hodge prutwerk af, dan zou dat betekenen dat het zoeken naar een regisseur weer opnieuw moet beginnen.

Zo ver laat Eon Productions het vast niet komen, zeker niet met de releasedatum van oktober/november 2019 hijgend in de nek. Daarom kunnen we bijna met zekerheid aannemen dat de 61-jarige Engelse regisseur Danny Boyle de twaalfde regisseur van een Bond-film wordt. En nee, weer geen vrouw. Daarover een andere keer.

zondag 11 maart 2018

Moonraker in Concert

Eén van de meest gevraagde, incomplete en, zo lijkt het, steeds geliefder wordende James Bond-soundtracks van John Barry: Moonraker (1979). De bal ligt nu geheel bij ons of dit ondergewaardeerde meesterwerk voor het eerst in zijn geheel ten gehore wordt gebracht.


Q The Music Show, 's werelds bekendste James Bond Tribute Band, is van plan volgend jaar januari een eenmalig concert te geven met alle muziek uit Moonraker. Het is vooralsnog de enige kans om de soundtrack live én compleet te horen. Rechtentechnisch is het namelijk niet toegestaan het concert op te nemen en alsnog op cd uit te brengen.

Drie jaar geleden leek het bijna te gebeuren: de complete Moonraker-soundtrack voor het eerst op cd. Via Kickstarter werd binnen mum van tijd het beoogde bedrag van 25 duizend pond binnengeharkt om de opnamen te kunnen financieren. Eén kleinigheid werd echter over het hoofd gezien: het clearen van de rechten.

Hoe graag iedereen ook wilde, het is de initiatiefnemers uiteindelijk niet gelukt dit voor elkaar te krijgen, waardoor het project een dode mus bleek en vroegtijdig werd gecanceld.

Zonde. Doodzonde.

Met het initiatief van Q The Music Show lijkt er dan toch een pleister op de wonde te komen. Hoewel ik persoonlijk nog steeds liever een cd in handen zou hebben, krijgen we nu de kans eenmalig te genieten van een honderdkoppig orkest dat de muziek van Moonraker ten gehore brengt zoals we die nooit eerder hebben mogen ervaren. Mits er voor 6 mei genoeg kaarten worden verkocht.



Het concert vindt, als het doorgaat, plaats op 26 januari 2019 in High Wycombe in Engeland. Kijk hier wat er van ons wordt verwacht. Voor meer informatie over Q The Music Show: klik.

vrijdag 9 maart 2018

'Eon wil niemand anders dan Danny Boyle'

Eon Productions doet er alles aan om regisseur Danny Boyle te krijgen voor Bond 25. Dat schrijft Baz Bamigboye vandaag in de Daily Mail. Bamigboye blijkt al jaren een betrouwbare bron als het om James Bond-nieuws gaat.


Danny Boyle werd eind vorige maand ineens weer gelinkt aan 007, zoals Boyle de laatste tien jaar bij iedere aangekondigde James Bond-film wel eens wordt genoemd. Deze keer leek het al snel serious business toen de volgende dag bleek dat zijn vaste schrijver John Hodge inmiddels bezig was met het scenario van Bond 25.

Toen diezelfde Baz Bamigboye vorige week bekendmaakte dat Boyle dit jaar voor Working Title de musicalfilm All You Need Is Love gaat regisseren, leken zijn kansen voor Bond 25 verkeken. De voorbereidingen voor de nieuwe Bond-film moeten zo snel mogelijk beginnen om vanaf december met de opnamen te kunnen starten. De film staat immers gepland voor november 2019.


Volgens de Daily Mail heeft het duo Boyle en Hodge zo'n uniek idee voor Bond 25 gepitcht, dat producenten Barbara Broccoli en Michael G. Wilson, gesteund door hoofdrolspeler en co-producent Daniel Craig, er alles aan doen om stevige afspraken te maken met Working Title, zodat Boyle na All You Need Is Love direct kan aanschuiven bij Bond 25.

Zoals bekend werkten Craig en Boyle eerder samen aan een klein Bond-filmpje voor de Olympische Spelen in Londen in 2012. Craig wil deze samenwerking graag voortzetten, temeer omdat het idee dat Boyle en schrijver Hodge voor Bond 25 in petto hebben, totaal anders is dan wat hij de vier voorgaande keren heeft gedaan. En dat zint de langstzittende 007 blijkbaar wel.

Daniel Craig wil eruit 'on a high note', zoals hij vorig jaar zomer liet weten. En het lijkt erop dat Boyle en Hodge hem die kunnen leveren.


Dan blijven alleen vaste schrijvers Neal Purvis en Robert Wade met lege handen achter. De veteranen zijn al een jaar bezig met hún versie van Bond 25.

Misschien dat Purvis en Wade al te lang aan James Bond zijn verbonden (The World Is Not Enough in 1999 was hun eerste). Vandaar dat zij sinds Quantum of Solace (2008) al roepen dat dit écht hun laatste Bond is. Toch worden zij er iedere keer in vroeger of later stadium weer bijgehaald om de plooien glad te strijken.

Neal Purvis en Robert Wade

Het schrijversduo is voor Eon Productions al jaren een stabiele factor. Ze kennen de wereld van James Bond door en door. Het zou daarom zomaar kunnen dat Purvis en Wade alsnog worden gevraagd om het scenario van Hodge aan te scherpen, mits Boyle dat toelaat. Geen idee hoe sterk zijn positie in dezen is.

Een bezem door de tent is ook geen slecht idee. Zeker niet als Broccoli, Wilson en Craig zo enthousiast zijn over het idee van Boyle en Hodge. Kan het script van Purvis en Wade gewoon op de plank voor een volgende keer. James Bond Will Return...

maandag 5 maart 2018

Eindelijk gerechtigheid

Oscar voor Roger Deakins


Cameraman Roger Deakins zat al voor de veertiende keer in het Dolby Theatre in Los Angeles, waar de Oscars werden uitgereikt. Al veertien keer werd hij genomineerd voor Beste Cinematografie. Al dertien keer ging hij zonder beeldje naar huis. Dat is uniek. Maar dit jaar heeft hij de buit verzilverd.





Deakins won een Oscar voor de film Blade Runner 2049, het vervolg op de scifi-klassieker  Blade Runner (1982). Hij haalde het onder meer van geduchte concurrenten als Dunkirk en Darkest Hour.

‘The master of light’ (‘de meester van het licht’), zoals zijn collega’s hem noemen, haalt daarmee de prijs binnen waar hij zoveel jaar van droomde. Volgens kenners heeft geen enkele cameraman zo weinig licht nodig om zo’n beklijvende beelden te maken als Roger Deakins. Wanneer regisseurs een donkere film willen maken, bellen ze hem.

Onder andere in de film Skyfall (2012), de voorlaatste James Bond, is het vakmanschap van Deakins te bewonderen. In de aangrijpende slotscène waarin M sterft in de armen van James Bond, is er amper licht in de kapel. Het aanwezige licht laat Deakins sterven op het gezicht van Judi Dench (M). Die scène is verplichte leerstof aan filmscholen.


Onder andere die scène leverde Deakins in 2013 een Oscarnominatie op voor ‘beste cinematografie’. Hij won niet. Net zoals hij ook al niet won met zijn werk in The Shawshank Redemption en Fargo. Maar ook met O Brother, Where Art Thou?, The Man Who Wasn’t There , True Grit en No Country for Old Men greep hij ernaast.

„Een drama? Het is zoals je het bekijkt”, zegt Roger Deakins. „Veertien keer genomineerd zijn voor een Oscar. Dat is op zich toch een hele eer. Bijna niemand deed beter. Maar als je dan nooit naar voor wordt geroepen om je beeldje op te halen, dan word je meteen ook de grootste loser.”

Naast Deakins won onder meer ook Lee Smith, de editor van Spectre (2015), voor zijn bijdrage aan Dunkirk. Een aangezien Deakins het beeldje voor Beste Cinematografie wist te bemachtigen, greep Hoyte van Hoyte, ook van Spectre, net naast. Zijn tijd komt nog wel.

Een laatste eer voor Roger Moore in het segment In Memoriam. Drievoudig Bond-regisseur Lewis Gilbert die onlangs overleed, kwam niet in het rijtje voor. Bernie Casey uit Never Say Never Again (1983) was wel in de selectie opgenomen.

dinsdag 27 februari 2018

Regisseur Lewis Gilbert (97) overleden

De man achter de monorail-trilogie


Een week voor zijn 98e verjaardag is bekend geworden dat op 23 februari drievoudig James Bond-regisseur Lewis Gilbert is overleden. Gilbert wist zich staande te houden tussen een uitgeholde vulkaan, een onderzeeër-etende supertanker en een geheim ruimtestation. Met zijn overlijden verliest de James Bond-familie de laatste regisseur die Bond-films maakte in de jaren 60 en 70.


„Met grote droefenis nemen we kennis van het overlijden van onze dierbare vriend Lewis Gilbert. Lewis was een echte gentleman. Hij heeft een enorme bijdrage geleverd aan zowel de Britse filmindustrie als de Bond-films. Wij houden van zijn films, die bovendien worden gezien als klassiekers in de serie. Hij zal erg gemist worden.”
James Bond-producenten Michael G. Wilson en Barbara Broccoli op 007.com

Lewis Gilbert deed zijn intrede in de wereld van James Bond halverwege de jaren 60, op het hoogtepunt van spymania, waarin James Bond zijn glorietijd beleefde. Alles wat 007 aanraakte veranderde in goud. Schrijver van gruwelijke verhalen Roald Dahl kon voor de vijfde Bond-film zijn plezier op, geen idee te gek om te worden verfilmd.

Met een totaal gebrek aan kastelen aan de Japanse kust, zoals door Ian Fleming in zijn laatste volledig voltooide boek You Only Live Twice (1964) beschreven, weken de filmmakers uit naar een vulkaan, daar stikte het van in Japan. Met behulp van de architect van de Bond-films Ken Adam werd de meest megalomane filmset, misschien wel uit de gehele filmhistorie, een feit. Lewis Gilbert, regisseur van de komedie Alfie (1966), mocht dat allemaal in goede banen leiden.

Gilbert met Tetsuro Tamba, Mie Hama en Sean Connery, You Only Live Twice (1967)

Lewis Gilbert in de monorail met Donald Pleasence als Blofeld in You Only Live Twice (1967)

Gilbert, de derde regisseur van een Bond-film na Terence Young (Dr. No, From Russia with Love en Thunderball) en Guy Hamilton (tot dan toe alleen nog Goldfinger), kreeg de welhaast onmogelijke taak een veelheid aan onzin te verfilmen en daarbij de onwelwillende Sean Connery te regisseren.

Lewis Gilbert met Sean Connery op locatie in Japan

Met behulp van het vertrouwde team Cubby Broccoli en Harry Saltzman, Ken Adam en John Barry, om enkele grootheden te noemen, lukte het Gilbert een klassieker van wereldformaat te vervaardigen. You Only Live Twice (1967) werd een Bond-film vol iconische scènes.

Precies tien jaar later en twee Bond-acteurs verder, werd Gilbert opnieuw aangetrokken, ditmaal om de franchise te redden. The Spy Who Loved Me (1977) was een gok van producent Broccoli om na het vertrek van zijn compagnon Saltzman solo een Bond-film van de grond te krijgen.

The Spy Who Loved Me (1977)

De tiende film in de reeks werd een soort 'best of Bond' en bleek een regelrecht schot in de roos. De film had vaart en humor en toonde voor het eerst sinds het aantreden van Roger Moore in de rol dat deze 007 in zijn derde optreden bestaansrecht had. James Bond had bewezen nog lang niet te zijn afgeschreven.

Opnieuw toonde Gilbert een rijk scala aan memorabele scènes en personages: Richard Kiel als Jaws werd legendarisch, de Atlantis die oprijst uit de zee, de supertanker die onderzeeërs opslokt. Hoewel het allemaal bekend voorkwam, The Spy Who Loved Me is You Only Live Twice 2.0, was het precies wat het publiek wilde.

Met Roger Moore en Richard Kiel voor a quick bite, The Spy Who Loved Me (1977)

Lewis Gilbert met zijn hoofdrolspelers Roger Moore en Barbara Bach tijdens de première van The Spy Who Loved Me op 7-7-1977

Wat te doen na een film die werd aangekondigd als The Biggest? De filmmakers besloten geen enkele stap terug te doen om met Moonraker (1979) nóg bigger te gaan.

Voor de derde maal wist Lewis Gilbert zijn team warm te krijgen voor een nóg grootser avontuur, nog potsierlijker, nog onwaarschijnlijker. Moonraker ging erin als koek, het is ook gewoon een lekkere film, de decors van Ken Adam, de fantastische muziek van John Barry.

En toch waren de scheuren die de filmformule vertoonde niet meer te overzien. Die scheuren konden enkel gedicht worden met een flinke stap terug. Hoeveel verder dan outer space moest James Bond gaan?

Cubby Broccoli met hoofdrolspelers Roger Moore en Lois Chiles en regisseur Lewis Gilbert in Parijs waar de opnamen van Moonraker (1979) plaatsvonden

Een demonstratie staalkabel doorbijten, Moonraker (1979)

Gilbert instrueert Desmond Llewelyn en Roger Moore hoe zij de wrist dart gun moeten gebruiken in Moonraker (1979)

Met het vervolg For Your Eyes Only (1981) belandde James Bond letterlijk met beide benen op de grond. Regisseur Lewis Gilbert werd vervangen door zijn editor John Glen, Ken Adam door zijn assistent Peter Lamont, Roger Moore mocht aanblijven, Richard Kiel als Jaws zagen we na twee optredens ook niet meer terug. Bovendien werd het budget met meer dan 5 miljoen teruggeschroefd. Welkom in de eighties.

De impact van Gilbert op de James Bond-filmserie is groot. Zijn drie producties You Only Live Twice (1967), The Spy Who Loved Me (1977) en Moonraker (1979) zijn onverminderde Bond-klassiekers gebleken.

De regisseur overleed vrijdag 23 februari op 97-jarige leeftijd in zijn slaap in Monaco, waar hij sinds 1975 woonde. Aan de BBC vertelde zijn zoon John Gilbert dat zijn vader een kleine tien jaar aan Alzheimer leed. Met het overlijden van Lewis Gilbert is definitief een hoofdstuk van de James Bond-gloriejaren afgesloten.