donderdag 22 februari 2018

'Danny Boyle al bezig met verhaal Bond 25'

Deadline gaat nog een stapje verder met het gerucht dat Danny Boyle (wederom) in beeld is als regisseur van Bond 25. Auteur van het artikel Mike Fleming schrijft dat Boyle een specifiek verhaal voor Bond 25 voor ogen heeft en dat de regisseur dat verhaal momenteel aan het uitwerken is met scenarist John Hodge, met wie Boyle onder meer de Trainspotting-films maakte.

Blijkbaar teveel gevraagd om een foto van John Hodge (links) en Danny Boyle samen te maken tijdens de première van Trainspotting 2 vorig jaar

Boyle en Hodge zijn dus al bezig, aldus Deadline. Purvis en Wade, de vaste schrijvers van de Bond-films, zijn dat ook al een jaar. Mocht dat schrijven bij het laatste duo allemaal niet zo lekker lopen, dan zou het verhaal van het eerste duo een zegen kunnen zijn. Alleen: zo werkt dat bij James Bond helemaal niet.

De totstandkoming van de Bond-films is altijd een pingpongspel tussen scenaristen en producenten geweest: Ian Fleming als basis, Cubby Broccoli had ideeën, Harry Saltzman twee keer zoveel, de aangenomen regisseur had zijn bedenkingen, schrijver Richard Maibaum maakte daar een eerste versie van, als tweede ging daar een co-auteur overheen en gaandeweg vormde zich het uiteindelijke script.

Oud-Bond-producenten Harry Saltzman en Albert R. Broccoli

Michael G. Wilson en Barbara Broccoli doen niet anders met hun mensen: het schrijversduo Neal Purvis en Robert Wade, de regisseurs, co-auteurs als Paul Haggis, John Logan en Jez Butterworth. Peter Morgan van The Crown heeft in 2009 ook nog een poosje op kosten van Eon Productions aan Bond 23 (Once Upon a Spy) geschreven. Misschien is het inderdaad tijd om die werkkoers iets aan te passen.

Het team achter Skyfall (2012) en Spectre (2015): schrijver Robert Wade, regisseur Sam Mendes, producent Barbara Broccoli, producent Michael G. Wilson en schrijver Neal Purvis

Stel nu dat Boyle en Hodge met een dijk van een James Bond-filmverhaal op de proppen komen. En waarom ook niet. Dan gaan Purvis en Wade daar nog voor zoveel procent overheen om een credit te verdienen en zo krijgen we uiteindelijk op de begintitels te lezen: 'Screenplay by: Danny Boyle & John Hodge and Neal Purvis & Robert Wade; Story by: Danny Boyle & John Hodge'.

Kom op, daar valt toch mee te leven!

Nog even terug naar het artikel van Deadline: volgens Mike Fleming neemt Danny Boyle enkel plaats in de regiestoel als hij mag werken met het verhaal dat hij samen met John Hodge heeft gecreëerd, anders zal Eon Productions toch een andere regisseur moeten aantrekken om de genummerde vlakjes in te kleuren.

woensdag 21 februari 2018

Daar is Danny Boyle weer

Danny Boyle staat opnieuw in de picture als mogelijke regisseur van Bond 25, schrijft Variety. Danny Boyle is sinds jaar en dag áltijd één van de mogelijke namen als het gaat om de regieklus van een Bond-film. Vooralsnog heeft de Trainspotting-regisseur volgens het entertainmentblad nog geen officieel aanbod gekregen.

Foto: Paul Cooper

Boyle is natuurlijk helemaal geen gekke keuze. Zeker niet in de lijn van regisseurs van de laatste tien jaar: Marc Forster voor Quantum of Solace (2008) en Sam Mendes voor Skyfall (2012) en Spectre (2015). Regisseurs die vooral bekend staan om hun dramafilms.

Voor de opening van de Olympische Spelen in Londen in 2012 maakte Boyle een kort Bond-filmpje, waarin James Bond (Daniel Craig) zich op het echte Buckingham Palace meldt bij de echte Queen Elizabeth. De twee stappen in een gereedstaande helikopter en vliegen tot boven het Olympisch Stadion waar het duo tijdens de openingsceremonie per parachute hun opwachting maakt.


Met de benoeming van een regisseur voor Bond 25 komt er hopelijk eindelijk eens wat schot in de zaak. Eerder deze week liet Christopher Nolan in een aflevering van Desert Island Discs van BBC4 zich nog ontvallen geen kandidaat te zijn voor de nieuwe Bond-film. Leuk detail is wel dat hij Ski Chase uit On Her Majesty's Secret Service (1969) van John Barry als één van zijn favoriete muziektracks laat horen.

Over Bond 25 is tot dusver weinig bekend. De releasedatum staat gepland voor 8 november 2019, Daniel Craig zal voor de vijfde en waarschijnlijk laatste keer de hoofdrol spelen. Het wachten is nog steeds op een deal met een distributiepartner.

donderdag 15 februari 2018

Monica Bellucci wil terugkeren als maffiabaas

Niet dat het er ooit eerder van is gekomen: acteur roept, filmmaker handelt. Dus zullen we Monica Bellucci nooit als maffiabaas in een James Bond-film zien. Het is haar idee om terug te keren na haar korte optreden in Spectre (2015). Voornaamste reden: ze wil graag een potje vechten met Daniel Craig.


In een interview met de Daily Inquirer vertelt de Italiaanse actrice over haar plezierige samenwerking drie jaar geleden met de James Bond-acteur. Craig op zijn beurt heeft eerder laten doorschemeren wederom graag met Bellucci te willen samenwerken.

Bond redde Bellucci's personage Lucia Sciarra uit handen van nietsontziende moordenaars waarna een korte romance volgde. De geheim agent vervolgde zijn opdracht, Sciarra zou worden opgevangen door een Amerikaanse vriend van Bond: Felix. Ervan uitgaand dat zij inderdaad een veilig onderkomen heeft weten te vinden, kan zij in theorie inderdaad terugkomen.


For Your Eyes Only (1981)
Terugkijkend op haar James Bond-avontuur heeft de inmiddels 53-jarige actrice het idee dat ze een lans heeft gebroken voor oudere actrices in de rol van Bond-girl, of 'Bond-woman' zoals zij het liever verwoordt. Gemiddeld is Bonds verovering toch zeker tien, vijftien jaar jonger dan de held zelf. Uitschieter is het dertig jaar leeftijdsverschil tussen Roger Moore (1927) en Carole Bouquet (1957) in For Your Eyes Only.

Of Bellucci's bijdrage in Spectre inderdaad een omslag van betekenis is gebleken, zullen we eind dit jaar meemaken als de cast van Bond 25 wordt gepresenteerd. Dat de Italiaanse daar zelf deel van uitmaakt, ligt niet in lijn der verwachting. Al weet je het nooit.

Eigenlijk vervulde Judi Dench (1934) in Skyfall natuurlijk de rol van Bond-girl, Bond-woman, Bond-granny. Inderdaad, 34 + 34 = 68, het geboortejaar van Daniel Craig. Het zijn maar getallen.

Bond en Bond-girl in Skyfall (2012)

woensdag 14 februari 2018

Bond versus Poirot

Fox maakt plannen 2019 bekend


Met nog immer geen distributeur voor Bond 25, lijkt een samenwerking met 20th Century Fox onwaarschijnlijk, nu de filmstudio zijn plannen voor de komende jaren bekend heeft gemaakt. Naast het verschuiven van een aantal premièredata, brengt Fox het vervolg op Murder on the Orient Express op exact dezelfde datum als Bond 25 in de bioscoop: 8 november 2019.


Zoals aan het eind van de Orient Express-film van en met Kenneth Branagh al duidelijk werd, wachtte er direct een nieuw avontuur voor Hercule Poirot; hij werd verzocht zich naar de Nijl te begeven. Dat er een remake van Death on the Nile aan zat te komen, is geen verrassing, wel dat de film op precies dezelfde datum staat gepland als de nieuwe Bond-film.

Net als Fox staat het iedere filmstudio vrij om met films te schuiven. Mocht het de makers van de Bond-films met de naderende deadline (het filmen van Bond 25 móet eind dit jaar beginnen) te heet onder de voeten worden, kunnen zij altijd nog besluiten een paar maanden door te schuiven. Een megaproductie van Fox hijgend in de nek kan net dat ene zetje zijn.

De meest recente filmversie van Murder on the Orient Express (2017) was ondanks een wisselende ontvangst een bijzonder vermakelijke film. Met een sterrencast van heb ik jou daar, Judi Dench deed ook mee, bracht de film goudgeld in het laatje van Fox.

De sterrencast van Murder on the Orient Express (2017) zonder onze Marwan Kenzari

Inmiddels heeft de Orient Express het zesvoudige opgeleverd. Ter vergelijking: Spectre (2015) verdiende nog geen vier maal het ingestoken bedrag terug. Je hoeft geen rekenwonder te zijn om te zien dat Hercule Poirot lucratiever is dan James Bond.

Of de aangekondigde releasedatum van Death on the Nile problemen op gaat leveren voor de productie van Bond 25, en wie dan uiteindelijk de distributie op zich gaat nemen, is vooralsnog onduidelijk. Eén ding staat klaarblijkelijk vast, ondanks dat hij de wens heeft uitgesproken zullen we Kenneth Branagh voorlopig niet als schurk in een James Bond-film zien.

zondag 11 februari 2018

Eon Productions lanceert website

Eon Productions, de productiemaatschappij van onder meer de James Bond-films, heeft een eigen website gelanceerd. Op de site is informatie te vinden over de verschillende film-, theater- en nevenprojecten waar Eon zich momenteel mee bezighoudt.


Eon Productions werd in 1961 opgericht door Albert R. Broccoli en Harry Saltzman met als primair doel films te maken met Ian Flemings geheim agent 007 in de hoofdrol. Onder Eon vallen alle zogeheten 'officiële' 24 James Bond-films met het aangekondigde Bond 25 als nieuwste productie in de franchise.

Naast een enkel uitstapje in 1963 met Call Me Bwana heeft Eon tot een aantal jaren geleden geen enkele andere film behalve die van James Bond geproduceerd. Met de films Radiator en The Silent Storm (beide 2014) kwam daar verandering in. Vorig jaar verscheen het door Eon geproduceerde Film Stars Don't Die in Liverpool en recentelijk Nancy (2018).

Naast Bond 25 dat gepland staat voor 8 november 2019, moet eerder dat jaar Eons zesde non-Bond-film The Rhythm Section uitkomen, waarvan de opnames momenteel stilliggen wegens het herstel van hoofdrolspeler Blake Lively. Over deze laatste twee producties staat echter nog niets vermeld op de website.

Klik hier voor de website van Eon Productions.

zaterdag 10 februari 2018

John Gavin (86) overleden

De man die werd betaald om géén James Bond te spelen


De Amerikaanse acteur en diplomaat John Gavin is gisteren overleden. Dat meldt regisseur William Friedkin op Twitter. Gavin werd in 1970 gecontracteerd om de rol van James Bond te spelen in Diamonds Are Forever (1971). De terugkeer van Sean Connery verhinderde echter dat James Bond een Amerikaan werd.


Velen zullen de charismatische Gavin kennen uit de filmklassiekers Psycho van Hitchcock en Spartacus (beide uit 1960) van Kubrick.

John Gavin met Vera Miles en Janet Leigh in Psycho (1960)

Toen George Lazenby vlak na de première van On Her Majesty's Secret Service (1969) te kennen had gegeven geen tweede Bond-film te willen maken, werd uiteindelijk John Gavin aangetrokken om als derde acteur in de rol van 007 te kruipen. Door een lucratieve deal van United Artists met Sean Connery, besloot de man die James Bond zo succesvol had gemaakt nog eenmaal terug te keren, met als gevolg dat de rol op het laatste moment aan Gavins neus voorbijging.

Jammer voor John Gavin. Maar zoals contractueel was vastgelegd, kreeg hij zijn volledige salaris uitbetaald om níet als James Bond op te treden.

Toen de filmmakers na het definitieve vertrek van Connery opnieuw zonder hoofdrolspeler kwamen te zitten, bleek Persuader Roger Moore beschikbaar voor Live and Let Die (1973). James Bond werd daarmee op en top Brits en toen Moore na twaalf jaar trouwe diens zijn pensioen als 007 aankondigde, was John Gavin al lang weer vergeten.

Na zijn acteercarrière werd Gavin in 1981 ambassadeur van Mexico onder president Reagan. Hij bleef daarna nog jaren actief in de politiek.

John Gavin met first lady Nancy Reagen na de aardbeving in Mexico City in 1985

Ondanks dat Gavin de rol van James Bond op een haar na aan zijn neus voorbij zag gaan, is hij altijd goed bevriend gebleven met Cubby Broccoli. Als de Bond-producent in de zomer van 1996 overlijdt, is de oud-acteur een van de sprekers op de begrafenis.

Gavin trouwde tweemaal. Met zijn eerste vrouw kreeg hij twee dochters. Hij leed al jaren aan leukemie. John Gavin is 86 jaar geworden.

donderdag 8 februari 2018

Nieuw Bond-boek: Forever and a Day

Het nieuw te verschijnen James Bond-boek van Anthony Horowitz is getiteld Forever and a Day. Het boek speelt zich af vóór het eerste James Bond-avontuur Casino Royale uit 1953.


Het verhaal vertelt hoe James Bond zijn licence to kill verkrijgt als het dode lichaam van 'de oude' 007 met drie kogels in de Middellandse Zee bij Marseille wordt gevonden. 

M laid down his pipe and stared at it tetchily. “We have no choice. We’re just going to bring forward this other chap you’ve been preparing. But you didn’t tell me his name.”
“It’s Bond, sir,” the Chief of Staff replied. “James Bond.”

Forever and a Day is na Trigger Mortis uit 2015 het tweede James Bond-boek van Anthony Horowitz en verschijnt op 31 mei 2018. Een Nederlandse uitgeverij heeft zich vooralsnog niet gemeld.

maandag 5 februari 2018

Nederlandse uitgeverijen laten Horowitz links liggen

Het is nog steeds een raadsel waarom in 2015 geen Nederlandse uitgever kon worden gevonden voor Trigger Mortis van Anthony Horowitz. Nu zijn tweede James Bond-boek op komst is, lijkt in het Nederlands taalgebied wederom geen uitgever bereid dit boek uit te brengen.

De bestsellerauteur is bang dat Nederland nooit zo'n fan van zijn werk is geweest, laat hij weten in een tweet. Om daar niet veel later aan toe te voegen dat zijn boeken in België altijd op support hebben kunnen rekenen.


Nu is een groot aantal boeken van Horowitz wél in een Nederlande vertaling verkrijgbaar, zoals de reeks rond Alex Rider, de serie De kracht van vijf en tal van op zichzelf staande werken. Zijn meest recent vertaalde boeken verschenen grotendeels bij Clavis, een Vlaamse uitgeverij die zetelt in Hasselt en ook een vestiging heeft in Amsterdam.

Sinds 2008, het honderdste geboortejaar van Ian Fleming, is het gebruikelijk dat eens in de zoveel jaar een nieuw James Bond-boek verschijnt, iedere keer geschreven door een andere auteur. Horowitz echter doorbreekt deze traditie met zijn tweede Bond-boek.


De boeken van zijn voorgangers zijn allemaal in het Nederlands uitgebracht, veelal bij de uitgeverij waar de desbetreffende auteur eerder was verschenen. Clavis geeft echter alleen jeugdboeken uit, dus zal voor Horowitz' James Bond-avonturen een uitgeverij voor grote mensenboeken gevonden moeten worden. Dat moet toch te doen zijn?

Het nieuwste James Bond-boek, waarvan de titel begint met een 'F', verschijnt hoe dan ook later dit jaar in het Engels.

donderdag 1 februari 2018

Misogynist dinosaur

James Bond en de Millennials


Twijfel of ik dit onderwerp moest aansnijden. Het is te beladen, te veelomvattend, ook om in een video van 3 minuten te proppen, zonder context, waardoor James Bond ineens een serieverkrachter wordt. Een poging dan maar.

Aanstootgevende scène uit Goldfinger (1964) waarin Pussy Galore (ook dat nog) zich probeert te weren tegen James Bond 

Nee, ik ga 007 niet verdedigen. Hij is geen rolmodel, niet de ideale schoonzoon. Hij is een moordenaar, een putjesschepper, in dienst van Hare Majesteit. Iemand moet het doen. En daar kan maar beter zo weinig mogelijk gevoel bij komen kijken, anders is het niet vol te houden zo'n job. James Bond is de beschermer van de vrije wereld en gebruikt daartoe alle noodzakelijke middelen. Vaak onorthodox. Allemaal voor een hoger doel.

Aanleiding tot deze niet-verdediging is een Youtube-video van bijna twee jaar geleden, waarin een humorloze kijker lukraak een aantal (minder subtiele) scènes uit de Bond-serie heeft geplukt. Opeens is deze video 'hot' nadat een groep zogenaamde Millennials op Twitter opmerkte dat James Bond, en dan met name de oude, een ordinaire verkrachter is, een racist en een vrouwenhater.



Eerst die Millennials. Grofweg de generatie geboren tussen 1980 en 2000 en gevormd in het nieuwe millennium. Ik hoor daar officieel niet bij, want van Generatie Nix, maar ook ik ben gevormd begin 21e eeuw en je kunt mij niet vertellen dat de vroege Millennials ineens met hun oren staan te klapperen wanneer James Bond in beeld komt. Wij zagen onze eerste James Bond-films namelijk gelijktijdig. Vanaf begin jaren negentig op tv en daarna, voor het eerst in 1995, in de bioscoop. James Bond. Je vond het leuk of niet, en door.

Het moet hier gaan om de late Millennials, geboren vlak voor de eeuwwisseling. De generatie die gewend is om gevoelens via social media te delen en dat alles op Facebook naar rozengeur ruikt. Na eerst de serie Friends te hebben gefileerd is nu James Bond aan de beurt.

Voor Britse tabloids (The Sun, The Mirror, The Express) aanleiding daar als een zwerm honingbijen op af te stormen. Paniek zaaien. Alsof uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat een testpubliek van Millennials heeft besloten dat James Bond écht niet meer kan.

De rollen omgekeerd: Solange bovenop James Bond in Casino Royale (2006)

Nee, dit is social media, uiterst geschikt voor iedereen die last heeft van een mening. Bijval zoeken en dan onder gelijkgestemden je gram halen. Handvol taal- en spelfouten erin, zo, dat lucht op. Het is te makkelijk allemaal.

Hebben ze ongelijk dan, die Millennials?

Nee. James Bond is een lul. 'Haal mijn schoenen', beveelt hij Quarrel in Dr. No (1962). 'Bedek de boot.' De donkere man gehoorzaamt slaafs. Ik denk bij zo'n scène ook: doe het lekker zelf.

Quarrel rechts met de schoenen van James Bond

Een artikel in de The Guardian stelt de vraag of wij James Bond in zijn tijd moeten plaatsen of dat we deze films ook met de ogen van nu kunnen beoordelen. Beide een oneerlijke opgave. In mijn optiek moet je altijd de tijdgeest in het achterhoofd houden, die vroege films zijn voor het huidige filmpubliek anders niet om aan te zien; trage vertelvorm, doorzichtige effecten, hopeloos verouderde technische handigheden. Die films moeten het vooral hebben van hun nostalgische waarde.

De overduidelijke achtergrondprojectie in Dr. No (1962)

Neemt het verwende kijkerspubliek wél de moeite de film in zijn prehistorische tijd te plaatsen, dan nog ontkomen zij er niet aan de rolprent met de ogen van nu te ervaren. In die zin is de strijd bij voorbaat al verloren.

Ter illustratie: mijn vader heeft jarenlang alle europrijzen omgerekend naar guldens. Dat is de eerste paar jaar na de invoering van de euro nog representatief, daarna zit die euro er zo ingebakken en stiefelt de inflatie gestaag door, dat je zelfs áls je naar de guldenprijs blijft omrekenen je er op enig moment met euro-ogen naar kijkt. Drie blu-rays voor 25 euro, valt mee, maar het is meer dan 50 gulden. Wat een geld! Ja logisch, je hebt geen idee meer wat de waarde van de gulden is, wij denken alleen nog maar in 50 euro. In dat geval valt drie blu-rays voor de helft daarvan wel mee.

Ik stel voor dat die late Millennials bovenstaande aanbieding ter harte nemen en alle James Bond-films, samen met hun ouders en grootouders (een ander woord voor opa's en oma's), van begin tot eind bekijken, genieten van de muziek, van de buitenissige avonturen, van de prachtige beelden en van een lang vervlogen tijd. En het er daarna samen over te hebben onder het genot van een warme pot thee, biscuitje erbij. Het Unox-gevoel.


‘Vertel nog eens opa, over vroeger. Wat heb je daar oma?’
‘Dit, mijn lieve Millennial, zijn brieven. Brieven van je opa. Ik heb er tientallen, allemaal bewaard. Kijk, hier schrijft hij met zijn zwierige handschrift of ik met hem naar de bioscoop wil, naar James Bond, Goldfinger. We vonden het prachtig. Aan het eind van de film eindigden wij net als James en zijn meisje in elkaars armen. Toen is de vonk overgeslagen. Het jaar daarop is je vader geboren. Zonder James Bond was jij er nooit geweest...’

woensdag 31 januari 2018

Ben Whishaw hoopt op meer actie voor Q

Ben Whishaw uit Skyfall (2012) en Spectre (2015) hoopt dat zijn personage Q in Bond 25 meer betrokken raakt bij de actie. Dat zegt de acteur in een gesprek met de BBC.

Ben Whishaw als Q met Daniel Craig als 007 op locatie in Oostenrijk voor Spectre (2015)

In tegenstelling tot voorganger Desmond Llewelyn, die van 1963 tot en met 1999 zeventien maal gestalte gaf aan de Quartermaster van MI6, krijgt Whishaw met name in de laatst Bond-film relatief veel te doen. Hij brengt zelfs een bezoek aan 007 in de Oostenrijkse Alpen waar hij ternauwernood aan onguur kijkende types weet te ontkomen.

De Q van Llewelyn werd er ook geregeld op uitgestuurd om Bond tijdens zijn missie in een ver buitenland bij te staan, echter heeft hij nooit harder hoeven lopen dan die ene keer dat hij Jeroen Krabbé de Gasometer in Wenen op volgde.

De trappen van de Gasometer in Wenen in The Living Daylights (1987)

Toch hoopt de 37-jarige acteur stiekem dat er voor Q in de volgende Bond-film meer in het vat zit, áls hij überhaupt wordt gevraagd, want Whishaw tast nog volledig in het duister wat Bond 25 betreft.

Dat hij wederom een basisplaats krijgt, is vrijwel zeker. Net als Ralph Fiennes als M, Naomie Harris als Miss Moneypenny en Rory Kinnear als Tanner, hoort Whishaws Q inmiddels ook bij het meubilair.

zaterdag 27 januari 2018

Schaalfiguren Live and Let Die in pre-order

Binnenkort in de pre-order: drie schaalfiguren uit Live and Let Die (1973). Roger Moore als James Bond, Jane Seymour als Solitaire en Geoffrey Holder als Baron Samedi. Inclusief een compleet assortiment aan accessoires.




Klik hier voor meer afbeeldingen.

Eerder bracht Big Chief Studios al een lijn uit met drie gedetailleerde schaalfiguren uit Goldfinger (1964).

dinsdag 23 januari 2018

Deakins en Van Hoytema genomineerd voor Oscar

Ook drie andere 007-crewleden hopen op felbegeerde filmprijs


Roger Deakins en Hoyte van Hoytema, de directors of photography van Skyfall (2012) en Spectre (2015), zijn beiden genomineerd voor een Academy Award.

Volgens The Hollywood Reporter zes van de beste cinematografen van dit moment: met uiterst rechts Roger Deakins en naast hem staand Hoyte van Hoytema. Geheel links Robert Elswit, director of photography van Tomorrow Never Dies (1997), daarnaast Janusz Kaminski, Rachel Morrison en Dan Laustsen. Zowel Morrison als Laustsen zijn deze keer ook genomineerd voor een Oscar.

Voor Roger Deakins is het zijn dertiende Oscar-nominatie, ook voor Skyfall werd hij genomineerd. Hij heeft het felbegeerde beeldje echter nooit mee naar huis mogen nemen. Met het oogverblindende Blade Runner 2049 zou het getal dertien wel eens een geluksgetal voor de 68-jarige Engelsman kunnen zijn.

Roger Deakins hanteert de camera tijdens de opnamen van Skyfall (2012)

Hij moet het onder meer opnemen tegen Hoyte van Hoytema (46), de Nederlandse cinematograaf die meedingt naar een Oscar voor zijn bijdrage aan Dunkirk. Het is de eerste keer dat Van Hoytema is genomineerd.

Production designer Dennis Gassner (69) is eveneens genomineerd voor Blade Runner 2049. Gassner werkt mee aan de James Bond-films sinds Quantum of Solace (2008) en zal voor Bond 25 opnieuw van de partij zijn. Het is de zesde Oscar-nominatie voor de Canadees. In 1992 won hij het beeldje voor zijn medewerking aan Bugsy (1991).

Dennis Gassner met Hoyte van Hoytema op de set van Spectre (2015)

Verder zijn genomineerd Chris Corbould en Lee Smith. Voor special effectsman Corbould, die sinds The Spy Who Loved Me (1977) bijna bij alle Bond-films is betrokken, is het zijn vierde Oscar-nominatie. Deze keer voor de laatste Star Wars-film. Eerder won hij voor Inception (2010). Smith, de editor van Spectre, staat op de Oscar-lijst voor Dunkirk. Het is de derde keer dat hij kans maakt op het gouden beeldje.

Chris Corbould voor aanvang van de grootste filmexplosie ooit voor Spectre (2015)

De uitreiking vindt plaats op 4 maart dit jaar. Iets later dan gebruikelijk in verband met de Olympische Winterspelen. Het is de negentigste keer dat de Academy Awards worden uitgereikt. Net5 zendt het jaarlijkse filmspektakel op 5 maart live uit tussen 2:30 en 6 uur.

dinsdag 16 januari 2018

Christoph Waltz niet in Bond 25

Kan de nieuwe Bond-film zonder Blofeld?


Hij heeft het al eerder gezegd, en hij zegt het nogmaals: „Ik ga niet zeggen dat ik in de volgende [Bond-film] zit — ik zit niet in de volgende...” Aldus de tweevoudig Oscar-winnaar vandaag in een prettig interview in The Times.


Aanleiding voor het gesprek is de nieuwste film waarin hij wél te zien is, Downsizing. Een film waarvoor Waltz in de zomer tijdens het Filmfestival in Venetië groot applaus kreeg. De film draaide daarna op een groot aantal internationale filmfestivals en wordt sinds december langzaam wereldwijd uitgerold. Vanaf volgende week draait de film in Nederland.

Zijn rol in Spectre (2015) blijft onderwerp van gesprek. De vraag of hij terug zal keren in Bond 25 blijft immers gerechtvaardigd. Zonder al te veel kritiek te willen leveren op het eindresultaat: „Ik ben gewoon niet heel erg tevreden. Ik had graag de krans gekregen om de kreuken eruit te strijken.”


Of Waltz zichzelf uit ontevredenheid niet bij de cast van Bond 25 wenst, dat hij nog niet is gevraagd of dat hem is verteld dat er voor Blofeld geen rol is in de nieuwe film, blijft onduidelijk. Dat laatste is natuurlijk ook altijd een optie.

Want kan Bond 25 zonder Blofeld? Kunnen de filmmakers dat maken?

Verhaaltechnisch zonder meer. Aan het eind van Spectre slaat MI6 hem in de boeien. Als we het hele rechtbankproces achterwege laten (hoewel dat best een interessant gegeven kan opleveren: Blofeld in de beklaagdenbank met een vurige achterbakse advocaat aan zijn zijde), zit hij nu stilletjes te brommen in de meest zwaarbewaakte penitentiaire inrichting denkbaar. De wetenschap dat hij mogelijk terug kán keren, is al bedreigend genoeg. En wie weet houdt hij achter de tralies de touwtjes strak in handen, als een volleerd poppenspeler.

Een belichaming van het kwaad is daarmee noodzakelijkerwijs niet nodig voor Bond 25.


Maar nu de historische waarde van Blofeld. Er is een reden dat Bond hem aan het eind van Spectre niet in koelen bloede neerknalt. Een schurk van zijn kaliber, die na een afwezigheid van meer dan veertig jaar (of meer dan dertig zo je wilt) eindelijk terugkeert, zet je niet bij het grofvuil. En dat is gelijk de reden waarom we in Bond 25 misschien nog wel om Blofeld (en dus Waltz) heen kunnen, maar niet voor altijd.

You Only Live Twice (1967)
Blofeld recasten in Bond 25? Nee, dat valt geheel buiten de lijn van de Daniel Craig-films: continuïteit als nieuwe traditie. Blofeld grotendeels negeren en hem op de achtergrond als ultieme dreiging laten opereren? Begin jaren 60 deed hij niet anders. Dr. No, Rosa Klebb, Red Grant, Emilio Largo: zij gingen fysiek de strijd aan met 007, Blofeld wist zich tot het laatste halfuur van You Only Live Twice (1967) voor Bond (en ons) verborgen te houden. Blofeld in Bond 25 compleet negeren? Ook dat zou een beetje raar zijn aangezien in de vorige film alle voorgaande drie delen aan elkaar zijn geregen. Craigs vijfde en (laatste) Bond-film zou daarmee een buitenbeentje worden. Zo hangt de vlag er momenteel gewoon niet bij.

Voor de laatste twee opties hoeft Waltz overigens niet worden ingehuurd en klopt de kop van dit artikel.

Blijft er nog één mogelijkheid over: dat Christoph Waltz opnieuw gaat voor het applaus en we hem, zonder credit, toch terugzien in Bond 25. Het verrassingseffect. Al is het om die laatste kreuken recht te strijken.

maandag 15 januari 2018

Delectados

Wij moesten wachten omdat de tweede Lord of the Rings en de tweede Harry Potter in diezelfde periode voorrang kregen. De Nederlandse première van Die Another Day (2002) werd daarom verschoven naar januari 2003. Alsof die drie elkaar in de kerstperiode in de weg zouden zitten. De Nederlandse distributeur durfde het in ieder geval niet aan.

Achteraf gezien had de twintigste Bond-film nooit gemaakt mogen worden, dus waar hebben we het over, maar dat wisten we toen natuurlijk nog niet. Eerst zien, dan pas oordelen.

Dat zien gebeurde daarom in België, waar de film wel netjes vanaf eind november draaide. Een film in België betekent zowel Franse als Nederlandse ondertiteling, dat was even wennen. Het was helaas niet de ondertiteling die de film zo slecht maakte. Al moet ik bekennen dat mijn tweede bioscoopbezoek, ik had mij door ander gezelschap nogmaals laten overhalen om te gaan kijken, het gedrocht mij enigszins meeviel. Het eerste uur is goed te doen, vanaf het tweede uur zakt de film genadeloos in.


In dat eerste uur zit een scène waarin één hoofd mij in het bijzonder opviel. Ik deed in de die tijd nog wel eens wat figuratiewerk voor films en bij een van de bureaus waar ik was ingeschreven, kwam ik ook dat van een wat oudere man tegen, een man met een echte karakterkop. Waarom zou een acteur die in een James Bond-film te zien is bij hetzelfde Nederlandse castingbureau ingeschreven staan als ik? Ik zou mij wel vergissen.


Nooit meer aan gedacht. Tot deze week. Over Die Another Day schrijf ik nu eenmaal niet met het grootste plezier. Bij totaal gebrek aan enig noemenswaardig James Bond-nieuws, toch maar eens kijken of ik kan aanhaken bij die Nederlandse première van Bond 20, deze maand precies vijftien jaar geleden. Ik blijk iets te laat te zijn, op IMDb staat 9 januari als premièredatum vermeld. Kniesoor. Nog even de castlijst doorscrollen... Wacht eens. Die kop.

Joaquín Martínez. De man blijkt sinds 2012 overleden. Overlijdensplaats: Everdingen. Dus toch.

Joaquín Martínez, een Mexicaans acteur die volgens Wikipedia rond 2002 in Nederland moet zijn neergestreken. Dat kan niet kloppen, want ik moet hem zeker ergens halverwege de jaren negentig bij één van die castingbureaus hebben gezien.

Hij was getrouwd met een Nederlandse vrouw, Marja Valkestijn, en had een internationale acteercarrière van ruim veertig jaar achter de rug, waarin hij speelde naast onder meer Robert Redford, Anthony Quinn en Kevin Costner. Zij laatste film was een Nederlandse productie uit 2005.

Met dank aan Joaquín Martínez stijgt de film na vijftien jaar toch nog een beetje in waardering.