maandag 5 maart 2018

Eindelijk gerechtigheid

Oscar voor Roger Deakins


Cameraman Roger Deakins zat al voor de veertiende keer in het Dolby Theatre in Los Angeles, waar de Oscars werden uitgereikt. Al veertien keer werd hij genomineerd voor Beste Cinematografie. Al dertien keer ging hij zonder beeldje naar huis. Dat is uniek. Maar dit jaar heeft hij de buit verzilverd.





Deakins won een Oscar voor de film Blade Runner 2049, het vervolg op de scifi-klassieker  Blade Runner (1982). Hij haalde het onder meer van geduchte concurrenten als Dunkirk en Darkest Hour.

‘The master of light’ (‘de meester van het licht’), zoals zijn collega’s hem noemen, haalt daarmee de prijs binnen waar hij zoveel jaar van droomde. Volgens kenners heeft geen enkele cameraman zo weinig licht nodig om zo’n beklijvende beelden te maken als Roger Deakins. Wanneer regisseurs een donkere film willen maken, bellen ze hem.

Onder andere in de film Skyfall (2012), de voorlaatste James Bond, is het vakmanschap van Deakins te bewonderen. In de aangrijpende slotscène waarin M sterft in de armen van James Bond, is er amper licht in de kapel. Het aanwezige licht laat Deakins sterven op het gezicht van Judi Dench (M). Die scène is verplichte leerstof aan filmscholen.


Onder andere die scène leverde Deakins in 2013 een Oscarnominatie op voor ‘beste cinematografie’. Hij won niet. Net zoals hij ook al niet won met zijn werk in The Shawshank Redemption en Fargo. Maar ook met O Brother, Where Art Thou?, The Man Who Wasn’t There , True Grit en No Country for Old Men greep hij ernaast.

„Een drama? Het is zoals je het bekijkt”, zegt Roger Deakins. „Veertien keer genomineerd zijn voor een Oscar. Dat is op zich toch een hele eer. Bijna niemand deed beter. Maar als je dan nooit naar voor wordt geroepen om je beeldje op te halen, dan word je meteen ook de grootste loser.”

Naast Deakins won onder meer ook Lee Smith, de editor van Spectre (2015), voor zijn bijdrage aan Dunkirk. Een aangezien Deakins het beeldje voor Beste Cinematografie wist te bemachtigen, greep Hoyte van Hoyte, ook van Spectre, net naast. Zijn tijd komt nog wel.

Een laatste eer voor Roger Moore in het segment In Memoriam. Drievoudig Bond-regisseur Lewis Gilbert die onlangs overleed, kwam niet in het rijtje voor. Bernie Casey uit Never Say Never Again (1983) was wel in de selectie opgenomen.

Geen opmerkingen:


© Bond Blog 2009 — 2018
Alle rechten voorbehouden