vrijdag 21 september 2018

Wordfeud

Even plotseling als de productie van Bond 25 vorig maand met rokende banden tot stilstand kwam, zo even verrassend is de Bond-trein momenteel weer in gang gezet. Met een nieuwe naam aan het roer. Een naam die eerder niet werd genoemd, omdat niemand die naam kende. Cary Fukunaga. Een naam om op te oefenen.


Met de benoeming van deze jonge hond (hij is uit 1977) lijkt alles dan toch nog op zijn pootjes terecht te komen. Na dertig onzekere dagen weten we dat Bond 25 er gaat komen en dat uitstel geen afstel betekent.

Dat de film door de regisseurswissel enige vertraging oploopt, is beter dan we hadden kunnen dromen. Het hele productieproces is niet opgeschoven met een jaar, maar slechts met drie maanden: in plaats van maandag 3 december 2018 beginnen de opnamen nu op maandag 4 maart 2019, zodat Daniel Craig de zondag kan gebruiken om de roes van zijn 51e verjaardag uit te slapen. Overal wordt rekening mee gehouden.

Door de vertraging van een kwart jaar, moest ook de verschijningsdatum opschuiven. In plaats van 25 oktober en 8 november 2019, de data waarop de film in respectievelijk Engeland en Amerika zou uitkomen, is nu gekozen voor een wereldwijde release op 14 februari 2020. Het kan best zijn dat de film uiteindelijk in Engeland alsnog eerder in roulatie gaat. Ik gok dan op 2 februari, zodat de getallen er quasi bedachtzaam bij komen te liggen: 02/02/2020.

Kostbare productietijd


Drie maanden extra tijd is een goede zaak. Door het vertrek van Danny Boyle is ongeveer een halfjaar aan kostbare productietijd verknoeid.

Meest aannemelijk is dat hij begin dit jaar met een eigen idee bij Eon Productions aanklopte. Een idee waar Eon zodanig van ondersteboven was, dat het schrijfwerk waar vaste minions Purvis en Wade al een jaar mee bezig waren (een jaar!) met één veeg van tafel werd gebonjourd. Michael en Barbara (de producenten) hapten als hongerige puppies met hartjesogen naar het uitgestoken bot van Boyle.

Danny Boyle! Danny Boyle! Trainspotting! Slumdog Millionaire! Oscars!

Dat het bot van Boyle slechts een leeg omhulsel bleek te zijn, hadden zij toen nog niet in de gaten.

Een warme zomer


Goed. Het was ook extreem warm deze zomer. Michael Wilson, met 76 jaar ook de jongste niet meer, zweette peentjes met zijn geknoopte zakdoek op zijn hoofd, hij wist van ellende niet waar hij moest kruipen. Dan maar onder het eikenhouten bureau van Cubby aan wiens steun hij nu meer dan ooit terugdacht. Veertig jaar geleden, dat waren nog eens tijden...

Zus Barbara had het beter bekeken. Zij verbleef in heerlijk geairconditioneerde balzalen en feestte er tot in de late uurtjes op los. En omdat er verder toch geen nieuws was, verslikte zij zich per ongeluk in Idris Elba. Dit tot groot genoegen van de wereldpers.

En Danny Boyle? Die had zich samen met zijn bril en maatje John verschanst in een Finse sauna, broedend op een duister plan waarin James Bond vanaf de pretitle sequence met zijn arm bekneld raakt tussen een rots en hier pas in de laatste minuut uit weet te ontsnappen.

Een schim van de oude 007


Toen het eerste koele briesje over de Atlantische Oceaan richting Europa dreef, ontwaakte iedereen uit zijn zomerroes. Waar zijn we? Welk jaar is het? Wie is op dit moment ook alweer James Bond?

Bij de eerstvolgende ontmoeting tussen de drijvende krachten achter de nieuwe Bond-productie, bleek na het uitwisselen van de vakantiefoto's al snel dat er van Danny's Bond niet veel meer over was dan een schim van de oude 007.

Is dit een grap? Michael begreep de clou weer eens niet.

Hun ruggen afgewend naar het voorheen zo pienter kijkende tweetal, dat er nu bij stond alsof ze van de hoofdmeester op hun sodemieter hadden gekregen, smiespelden broer en zus met Amerikaanse tongval met elkaar. Paniek was van hun gezichten af te lezen. Michael begon weer hevig te zweten en bad tot Cubby, Barbara nam een hijs van Le Chiffres inhalator die zij op de set van Casino Royale achterover had gedrukt.

Met voor allebei een waarschuwing, een lolly en een welgemeende schouderklop, mochten de knaapjes weer vertrekken.

En nu?

Reservebank


Neal, Purvis, Robert, Wade. Ze hadden die namen nooit uit elkaar kunnen houden. Voordeel was dat het altijd twee voor de prijs van één was geweest en ze gek genoeg waren om ook na hun zoveelste afscheidsfeestje tóch weer terug te keren. Dat zal ook deze keer weinig problemen opleveren. En inderdaad, ze zaten al te wachten op het reservebankje in de hal.

Excuses waren niet nodig, na Die Another Day stond het duo bij Michael en Barbara in het krijt. Fijne vakantie gehad? Waar waren ze ook alweer gebleven?

En zo doken Neal en Bobby weer in het werk van oom Ian om de laatste ongebruikte elementen over een spannende tuin aan elkaar te knopen.

FUKUNAGA


Het was sinds enkele dagen Michaels beurt bij Wordfeud. Barbara wilde wel weer eens door. FUKUNAGA spelde hij, met dubbele letterwaarde voor de F en de K en twee keer woordwaarde bovendien. ‘Nooit van gehoord!’, reageerde zijn zus bits. NAGAFUKU, GAFUNAKA... Michael kon echt niets anders bedenken. Dan maar de waterdichte Google-truc om haar seniele broer ervan te overtuigen dat FUKUNAGA niets maar dan ook niets te betekenen heeft...

En zo geschiedde het dat Cary Joji Fukunaga op woensdag 19 september een telefoontje van Michael en Barbara kreeg. Ze hadden een ideetje en Joji informeerde bij zijn ouders of het mocht. Het mocht. Voor een doos Aston Martin-Lego beloofde hij dat alles in orde zou komen.

En nu was het Barbara's beurt om weer een woordje te leggen...

Geen opmerkingen:


© Bond Blog 2009 — 2018
Alle rechten voorbehouden