Ba-boop-bee-doop

Zo klonk deze week uit de toren van de Haarlemse Sint Bavokerk een deuntje dat ik vaag kon thuisbrengen. Vooral het einde waarin ik de klanken van ‘ba-boop-bee-doop’ herkende — hé, dat is van Marilyn Monroe! Op 1 juni is het de honderdste geboortedag van de Amerikaanse zangeres en actrice. Toen ik in 2022 het plan opvatte om op 5 oktober zestig jaar James Bond te vieren door alle kerkklokken om 00:07 uur in heel Nederland het Bond-thema te laten spelen, kreeg ik van de Orde der Beiaardiers nul op rekest.

Toegegeven, 7 minuten over middernacht is misschien niet het beste tijdstip voor een klokkenconcert. Had het dan op een willekeurig tijdstip gedaan. Dat zou ook wel moeten, omdat er meer kerken zijn dan beiaardiers en één beiaardier meerdere kerken onder zijn hoede heeft, net als een brugwachter meerdere bruggen bedient. Mijn lumineuze plannetje maakte weinig indruk; de kerkklokken zwegen met Bond-muziek op 5 oktober 2022.

Marilyn Monroe was te beroemd om een Bond-girl te spelen. Daar was ze ook te dood voor; het sekssymbool van de jaren 50 overleed in augustus 1962 enkele maanden vóór de première van Dr. No. Toch speelt zij in de wereld van 007 een kleine rol. Ian Fleming voerde haar beeltenis op in zijn vijfde Bond-boek From Russia, with Love, in een scène die werd gekopieerd voor de film uit 1963, waarin Bond en Kerim de Bulgaarse moordenaar Krilencu doodschieten op het moment dat hij uit het raam van zijn schuiladres ontsnapt.

In het boek voerde Fleming een filmposter van de Monroe-film Niagara op. Een beetje raar om diezelfde film van, op dat moment, tien jaar oud te gebruiken voor de film From Russia with Love. Daarbij was Niagara een film van 20th Century Fox en James Bond van United Artists; die gaan echt geen Fox-film promoten, zelfs geen oude.

De filmmakers hadden daarentegen kunnen kiezen voor de United Artists-productie Some Like It Hot, de beroemde Marilyn Monroe-film uit 1959, waarin dat nummer I Wanna Be Loved By You (Ba-boop-bee-doop) zit. Bond-producenten Harry Saltzman en Albert R. Broccoli kozen er terecht voor hun eigen productie Call Me Bwana te promoten. Met in de hoofdrol een ander sekssymbool uit de jaren 50: Anita Ekberg. ‘She has a lovely mouth, that Anita’, zegt Pedro Armendáriz tegen Sean Connery. Daar gaat haar mond al open…

En zo belandde Marilyn Monroe nooit in een Bond-film.

Grappig hoe die gedachten ongeordend je hoofd binnenkomen bij het horen van een vaag carillon.

Ik zat de laatste tijd wel vaker in een oude doos. Zo bezocht ik het online portal De Schatkamer van Beeld & Geluid waarin ik, waarom ook niet, voor de lol ‘James Bond’ intypte. Er ging een wereld voor mij open, vooral door de programma’s van Simon van Collem. Van Collem heeft een bijzondere band met James Bond. Meer dan hij zelf gewild zou hebben.

Het kalende mannetje, een filmliefhebber pur sang, lukte het om alle grote filmsterren uit zijn tijd voor de camera te krijgen. Zo ook Sean Connery, Roger Moore en Timothy Dalton. Met een paar simpele vragen in steenkolenengels, waar Mark Rutte nog een voorbeeld aan kan nemen, liet hij de sterren leeglopen. Vaak hoefde hij op een antwoord alleen maar ‘why?’ te vragen en daar gingen ze weer.

Voor Diamonds Are Forever sprak hij naast Sean Connery in verschillende settings — ‘Mr Connery, how did you start as an actor?’  Waarop Connery moet lachen (‘Oh dear…’), maar wel netjes antwoord geeft. Later, bij Never Say Never Again, noemt Van Collem ‘Sean’ gewoon ‘Sean’, wat op zich al een wonder is, omdat hij door de rest van Nederland ‘Sien’ werd genoemd — maar Van Collem sprak dus ook met Harry Saltzman, Ken Adam, Guy Hamilton, Jill St. John, Bruce Glover, Putter Smith én een breed glimlachende Charles Gray! Die laatste in zijn Blofeld-kostuum had ik nog nooit in een interview gezien, laat staan over James Bond!

Op de set van Moonraker sprak Van Collem met Roger Moore, producer Cubby Broccoli, opnieuw met een allervriendelijkste Ken Adam en met een perfect Nederlands sprekende Emily Bolton, die, geboren op Aruba, via Londen in Nederland terechtkwam. Inhoudelijk stelt het allemaal weinig voor, maar ze zitten daar wel!

Het geeft een prachtig tijdsbeeld. Een tijd waarin James Bond om het jaar het hoofdonderwerp in een film was. Een tijd waarin we nog ver waren verwijderd van computergames die worden gelanceerd alsof het een filmpremière betreft. ‘Pipe down double-o-seven’, zou ik Q willen quoten als ik Patrick Gibson op de rode loper in Londen zie voor de lancering van First Light.

Iets wat ik de game-fanaten van harte gun, en wat voor het merk ‘James Bond’ een heel slimme zet is; het houdt de naam van 007 levend bij een jonger publiek dat wellicht nog nooit van de geheim agent heeft gehoord. Maar voor mij hoeft het dus niet. Wat ik van het spel heb gezien, ziet er visueel adembenemend uit, maar zodra ik een video bekijk waarin het Bond-figuurtje begint te schieten, dan ben ik weg. Ik ben binnen twee seconden kotsmisselijk van die snelle bewegingen.

Geef mij maar Some Like It Hot, From Russia with Love en Simon van Collem. In de uitzending van Simonskoop op 9 juni 1989 met uitgebreid aandacht voor Licence to Kill, kondigt Van Collem de volgende aflevering van 23 juni alvast aan: een verslag van de galapremière van de Bond-film in theater Tuschinski. Niemand kon op 9 juni weten dat het Van Collems laatste uitzending zou zijn.

Tijdens de aftiteling ontdekte ik zojuist een macaber detail. Noem het toeval of niet, maar terwijl Marilyn Monroe op de achtergrond nietsvermoedend ‘ba-boop-bee-doop’ zingt (het deuntje dat Van Collem standaard in zijn leader gebruikte), zien we als laatste beeld een fragment uit de film Wings of Fame. Daarin verschijnt een in het zwart geklede veerman in zijn boot om de doden op te halen. In de film zijn dat Peter O’Toole en Colin Firth, maar in de context van de realiteit vraag ik mij nu af: was deze veerman een voorbode op het lot van Simon van Collem…?

‘Gestorven in harnas’ stond op 22 juni te lezen in de krant. Als tienjarige kon dat voor mij niets anders betekenen dan dat de goede man een harnas droeg terwijl hij stierf. Vreemde outfit voor een filmpremière dacht ik nog.

Het beeld van een dode man in ridderkostuum in een bioscoopstoel stond mij nog lang voor de geest. Ik wist niet beter of Simon van Collem had de eindtitels van Licence to Kill niet gehaald. Dat bleek niet waar, hoorde ik later van een collega, die destijds als medewerker van UIP aanwezig was bij de première. Van Collem was tijdens de afterparty in Tuschinski in elkaar gezakt. En daarmee tegen wil en dank voor altijd verbonden aan James Bond.

Op 21 juni, een snikhete dag in 1989, trok Simon van Collem zijn mooiste outfit aan om op de galapremière van Licence to Kill in Tuschinski te verschijnen. Bij het zien van de kleine kale man op de rode loper had iedereen zich nog afgevraagd: waarom in godsnaam draagt hij een harnas?

Ba-deedly-deedly-deedly-dum-ba-boop-bee-doop.

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.

Dubbel-cd ‘Diamonds Are Forever’

Eén van John Barry’s meest zinderende soundtracks Diamonds Are Forever komt in april uit bij La-La Land Records. Dat betekent zoals altijd bij het Amerikaanse platenlabel dat de muziek is opgepoetst en aangevuld. Kortom: de meest complete release van de James Bond-film uit 1971 tot dusver.

DISC 1
SCORE PRESENTATION 1:08:39

1. Gun Barrel And Manhunt 3:11
2. Diamonds Are Forever (Film Version) 2:52
(Performed by Shirley Bassey)
3. Mr. Wint And Mr. Kidd 2:33
4. Mrs. Whistler And Hovercraft To Holland 2:02
5. Diamonds Are Forever 3:45
6. Tiffany Case 3:47
7. Peter Franks 3:02
8. Los Angeles To Las Vegas 3:02
9. Slumber Inc. 2:22
10. The Whyte House 2:22
11. Plenty, Then Tiffany 2:28
12. Circus Circus (Film Version) 2:49
13. We Lost Her And WW Tectronics 4:06
14. Stealing The Moon Buggy 1:00
15. Moon Buggy Ride (Film Version) 3:19
16. Scaling The Whyte House 1:11
17. Death At The Whyte House 3:45
18. Bond Smells A Rat 1:54
19. Bond Meets Bambi And Thumper (Extended Version) 2:11
20. Breaststroke Lessons 1:06
21. Q’s Trick 2:27
22. 007 And Counting 3:32
23. Baja? 2:16
24. Oil Rig Attack 1:37
25. To Hell With Blofeld 1:35
26. Diamonds Are Forever (Extended Version) 2:47
27. The End Of Mr. Wint And Mr. Kidd 0:55

ALTERNATE VERSIONS 7:31
28. Diamonds Are Forever (Alternate) 3:18
(Performed by Shirley Bassey)
29. Moon Buggy Ride (Alternate Segment) 1:59
30. Bond Meets Bambi And Thumper (Alternate) 2:07

DISC 2
ORIGINAL SOUNDTRACK ALBUM 34:39
1. Diamonds Are Forever (Performed by Shirley Bassey) 2:42
2. Bond Meets Bambi And Thumper 2:06
3. Moon Buggy Ride 3:14
4. Circus Circus 2:56
5. Death At The Whyte House 3:45
6. Diamonds Are Forever 3:45
7. Diamonds Are Forever 2:33
8. Bond Smells A Rat 1:54
9. Tiffany Case 3:46
10. 007 And Counting 3:32
11. Q’s Trick 2:26
12. To Hell With Blofeld 1:35

ADDITIONAL MUSIC 14:26
13. Slumber Inc. (Wild Organ) 1:48
14. Hotel Tropicana 0:40
15. The Whyte House (Extended Version) 4:27
16. Circus Circus (With Overlays) 2:57
17. Water Balloons 3:42
18. Zambora 0:44

BONUS TRACK
19. Vivo di diamanti (Performed by Shirley Bassey) 2:42

Kijk bij La-La Land Records voor meer informatie.

Shirley Bassey stopt met signeren

Drievoudig Bond-zangeres Shirley Bassey (89) heeft aangekondigd dat zij voorlopig geen fanmail meer kan beantwoorden of gesigneerde items kan retourneren. Aanleiding is een aanstaande operatie aan haar hand, waardoor schrijven en signeren niet langer mogelijk zijn.

In een verklaring op Instagram blikt de zangeres terug op haar lange carrière van inmiddels ruim zeventig jaar, waarin zij intensief contact onderhield met haar publiek. Brieven van fans van over de hele wereld — vaak voorzien van bijzondere postzegels, die zij verzamelde — vormden daarbij een constante factor. Volgens Bassey boden deze berichten een inkijk in persoonlijke verhalen, variërend van mijlpalen en successen tot verlies en herinneringen waarin haar muziek een rol speelde.

Fans worden nadrukkelijk verzocht geen vinylplaten, foto’s of andere persoonlijke items meer op te sturen, aangezien deze niet kunnen worden teruggestuurd.

Dame Shirley Bassey geldt als een van de meest iconische stemmen uit de James Bond-reeks, met titelsongs voor Goldfinger (1964), Diamonds Are Forever (1971) en Moonraker (1979). In oktober 2022 bracht zij haar Bond-repertoire nog live ten gehore tijdens The Sound of 007 in Concert, het concert ter ere van het zestigjarig jubileum van de Bond-films.

Stuntman Ronnie Rondell (88) overleden

Hollywood-stuntman Ronnie Rondell Jr. is op 12 augustus 2025 overleden. Rondell maakte onderdeel uit van het stuntteam van de James Bond-film Diamonds Are Forever (1971), waar hij betrokken was bij de autostunts in Las Vegas.

Ronnie Rondell werd wereldwijd bekend door de iconische albumhoes van Pink Floyds Wish You Were Here (1975), waarop hij in vlammen opgaat tijdens een handdruk.

Rondell zette het werk voort van zijn vader, die eveneens stuntman was, en groeide uit tot een pionier in zijn vak. Vanaf de jaren vijftig werkte hij aan meer dan tweehonderd films en televisieseries, waaronder Blazing Saddles (1974), Cannonball Run II (1984), To Live & Die in L.A. (1985), Lethal Weapon (1987), The Hunt for Red October (1990), Thelma & Louise (1991), Last Action Hero (1993), Speed (1994), The Crow (1994) en zijn laatste filmproductie The Matrix Reloaded (2003).

In 1970 richtte hij samen met collega-stuntmannen Hal Needham en Glenn Wilder het invloedrijke stuntcollectief Stunts Unlimited op.

Rondell stond bekend om zijn innovatieve technieken en het verleggen van grenzen binnen filmstunts.

Voor zijn indrukwekkende carrière ontving hij in 2004 een Lifetime Achievement Award op de Taurus World Stunt Awards en werd hij opgenomen in de Stuntmen’s Hall of Fame.

Ronnie Rondell Jr. werd 88 jaar.

4K-Connery-collectie heeft voor- en nadelen

In eerste instantie zag ik niet veel verschil tussen de blu-ray en de 4K-versie van de James Bond-films van Sean Connery. De blu-rays van James Bond behoren tot mijn meest gebruikte schijfjes — vooral omdat ik regelmatig een stukje film nodig heb ter illustratie van een of ander. De blu-rays die ik bezit, zijn afkomstig uit de Bond 50-box uit 2012; tot dan toe dé Bond-collectie met de beste beeldkwaliteit. Tot de 4K-films deze maand verschenen. Een mooie uitgave, maar beslist niet zonder nadelen.

Nu ik de tijd heb genomen er iets beter in te duiken, moet gezegd dat de 4K-films de voorkeur genieten, vooral door kleine verbeteringen die eerder stoorden. Neemt niet weg dat de blu-rays na al die jaren nog steeds het bekijken waard zijn.

Neem de strandscène uit Thunderball waarin Bond aan Domino vertelt dat haar broer François dood is. Hier zijn in de blu-ray verticale strepen over het beeld te zien. Op een kleiner beeldscherm valt dat allemaal wel mee, maar hoe groter en beter je scherm, hoe duidelijker deze oneffenheid.

Verticale strepen op de blu-ray van Thunderball (klik op de afbeelding voor beter beeld)

Zo zit er aan het eind van diezelfde scène ook vuil onderaan het kader. Zowel de verticale strepen als het vuil zijn op de 4K niet tot nauwelijks nog zichtbaar. Met een beetje goede wil kun je zeggen dat de strepen gewoon weg zijn.

Vuil onderaan het kader op de blu-ray van Thunderball

Een groot nadeel van een groot tv-scherm bij deze heruitgave is het gebruik van de oorspronkelijke grove filmkorrel waar 4K nogal trots op schijnt te zijn. Eerlijk gezegd: dit werkt mijns inziens niet op een tv-scherm. Neem het establishing shot van Londen in Goldfinger. Juist bij de blu-ray was dit bijzonder mooi gladgepoetst. Waardoor het ongetwijfeld minder natuurlijk en minder ‘filmisch’ oogt, maar je wordt in ieder geval niet getrakteerd op al dat dansende prut voor je ogen.

Establishing shot van de blu-ray van Goldfinger ziet er beduidend beter uit dan in 4K

Dr. No, From Russia with Love en Goldfinger werden eerder gepresenteerd in beeldverhouding van 1.66:1, dat wil zeggen met een stukje zwart links en rechts van het beeld. Op 4K is de beeldverhouding opgepompt naar 1.75:1, wat inhoudt dat de balkjes weg zijn en we dus onder en boven een klein stukje beeld verliezen. Het scherm is nu compleet gevuld, maar we missen dus wel iets.

Bij de extra’s ben ik nog niets nieuws tegenkomen. De Inside-documentaires die al op de Special Editions van de dvd’s zaten, zijn overgenomen. En daar waar sommige blu-rays (die al eerder dan 2012 buiten de complete box waren uitgebracht) verbeterd beeld bevatten dat meer voldeed aan de eisen van blu-ray, waren er ook Inside-docu’s die direct van dvd waren overgenomen. Daar is voor de 4K-lichting niets aan veranderd. En kon je voor de blu-ray nog kiezen voor de Nederlandse ondertiteling, die ontbreekt hier bij de extra’s.

De Sean Connery 6-film collection die in Nederland beschikbaar is, bevat zowel de 4K-schijfjes als de blu-rays. Echter zijn de blu-rays gewoon de oude Fox-versies. Ik had gehoopt dat de blu-rays ook de nieuwe scans zouden bevatten. Niet dus. Hierdoor is het voor mij nog niet mogelijk om screenshots of fragmenten van de nieuwe versies te nemen.

Fijn is de resume-optie als je de film opnieuw opstart. Dat ontbrak bij de oude blu-rays die steevast met het Fox-logo begonnen als je ze later weer terugkeek. De 4K’s zijn uitgegeven door Warner Bros., maar dat logo is nergens te bekennen. Het menu verschijnt al snel en je kunt gelijk beginnen met kijken.

Het keuzemenu is statisch, met voor iedere film hetzelfde beeld en de originele James Bond Theme. Enkel de kleur van de menubalk verschilt per film evenals als de bijbehorende filmtitel.

Een bijzonder aardige optie is de mogelijkheid om de film te laten vertellen door een Amerikaanse stem. Speciaal voor kijkers met een visuele beperking vertelt een mannen- of vrouwenstem dat wat er op het scherm gebeurt, tot en met het voorlezen van een groot deel van de credits aan toe.

Zo heb ik door die stem nu pas ontdekt dat Kerim Bey een mes in zijn rug heeft als hij dood wordt aangetroffen in de Oriënt Express. Was mij nooit eerder opgevallen. Maar dan moet de vertelstem niet zeggen dat in de eerste scène van Thunderball James Bond samen met ‘madame Boitier’ neerkijkt op de kist van Jacques Bouvar, terwijl de dame in kwestie ‘mademoiselle La Porte’ is. Of dat Bond in Dr. No in een Mercedes Benz rijdt in plaats van een Sunbeam Alpine. Dat er wordt verteld dat op de bommen van de Vulcan ‘Handle like eggs’ staat, is dan wel weer een scherpe aanvulling.

Dan is er bij Thunderball ook nog een alternatieve geluidstrack die op gezette tijden een net iets ander geluid laat horen; zoals bekend van de vierde Bond-film waren er verschillende versies in omloop. Nu is dus ook de aftiteling te beluisteren met het, in mijn optiek, beter passende Thunderball-thema in plaats van de James Bond Theme.

In You Only Live Twice is het ‘woosh’-effect verdwenen op het moment dat de gunbarrel opent, iets wat oorspronkelijk nooit zo was bedoeld. En zo zullen er ongetwijfeld meer kleinere aanpassingen zijn verdwenen die niet bij het origineel hoorden. De 4K belooft de meest pure weergave van deze oude James Bond-films te zijn. Met een fonkelnieuwe glinsterende brullende leeuw aan het begin, dat dan weer wel.

4K-Connery-box met Nederlandse ondertiteling

update 25 juni 2025

 

De 4K-box, met de zes door Eon Productions geproduceerde James Bond-films met Sean Connery, is vanaf 1 juli verkrijgbaar in Nederland. Via Bol.com zijn de films te koop voor 199 euro, ofwel 33,17 euro per film. De box bevat zes nieuw vervaardigde steelbooks, met daarin zowel een 4K-schijf als een blu-ray. Los zijn de films (nog) niet te koop. Een tweede boxversie met dezelfde films in een goedkopere verpakking, wordt niet aangeboden door Bol.com.

 

De films op 4K zijn vervaardigd naar de originele cameranegatieven. Dat wil zeggen dat de aanpassingen die Lowry Digital twintig jaar geleden doorvoerde, afwezig zijn. Lowry leverde destijds prima werk af, voor zowel de Ultimate Edition dvd’s (de koffer) als de complete blu-rayset ter viering van Bonds 50e verjaardag in 2012. Maar dat was toen, de standaard is inmiddels verschoven naar 4K.

 

Voor de puristen is deze nieuwe 4K-collectie een must. Al is het maar vanwege de optie om zowel de films met zijn oorspronkelijke monotracks af te spelen als met de nieuw vervaardigde Dolby Atmos-mix.

Blu-ray.com, die de inhoud van de box inmiddels heeft beoordeeld, komt wat betreft het beeld uit op een gemiddelde van 4,25 sterren (van de 5) en 4 sterren voor het geluid.

Interessante aantekening van Blu-ray com: (...) deze nieuwe restauratie is gebaseerd op bioscoopnauwkeurigheid. Dat wil zeggen dat het beeld er niet vlijmscherp uitziet, omdat het zo niet is bedoeld. Deze scans leveren een filmachtige ervaring op, waarbij veel meer is ingezet op details, diepte en levendige kleuren en minder op het zo gladjes mogelijk krijgen van het beeld (met bijbehorende nadelige compressiefoutjes).

Al met al presteert de nieuwe box volgens Blu-ray.com ruimschoots beter dan de blu-rays. De extra’s zijn gelijk aan eerdere uitgaven van de films.

Lees de recensies op highdefwatch van twee van de zes films uit deze box:

• From Russia with Love 
• Thunderball 

Honderd jaar Lew Hooper

Het is de honderdste geboortedag van acteur Lew Hooper. Hooper was te zien in drie James Bond-films. Zo speelde hij de rol van Major Dexter Smythe, de vader van Octopussy. Hij is in de gelijknamige film enkel op een foto te zien.

Lew Hooper was eigenlijk geen acteur maar een jazzsaxofonist, die sinds de jaren 60 in films en tv-series figureerde. Zo had hij kleine rollen in grote films als 2001: A Space Odyssey (1968), Voyage of the Damned (1976), Superman II (1980), Flash Gordon (1980) met Timothy Dalton, A Passage to India (1984), Superman IV (1987), Batman (1989), opnieuw met Dalton in Framed (1992), Four Weddings and a Funeral (1994) en Eyes Wide Shut (1999). Ook was hij stormtrooper in een van de eerste Star Wars-films.

„In July 1982 I stood in for Sir John Gielgud in the film ‘The Wicked Lady’ (...). Michael Winner was the director and we worked on location at North Mimms Manor (...). A few days earlier I had suffered a nasty fall (...). When I met Sir John he noticed my condition and expressed his sincere sympathy. He, too, was similarly incapacitated, suffering from a severe attack of gout, but, as he said, a booking of three weeks is not to be sneezed at. (...) Mr. Winner arrived, extended his heartfelt sympathies to ‘Dear Sir John’ and completely ignored me, which was no more than I had expected. I know my place...”

Lew Hooper in een brief naar Ron Rubin

Voor de James Bond-films werd hij drie keer gevraagd. In Diamonds Are Forever (1971) stapt hij als een van Felix’ mannen als laatste de lift in. In A View to a Kill speelt hij dwarsfluit in het orkestje van het restaurant in de Eiffeltoren. Als Major Dexter Smythe, de vader van Octopussy, krijgt hij een interessante achtergrond mee, die rechtstreeks refereert aan het werk van Ian Fleming:

Op een missie voor MI6 werd Smythe naar Noord-Korea gestuurd om een voorraad Chinees goud te lokaliseren. Daarna werd niets meer van Smythe, zijn plaatselijke gids en het goud vernomen. Het bleek dat Smythe het goud had gestolen en zijn verdere leven wijdde aan de studie van octopussen, wat de bijnaam van zijn dochter verklaart. Toen het goud opraakte, hielp zijn dochter hem om diamanten te gaan smokkelen.

Twintig jaar na de goudaffaire wordt het lijk van Smythes inheemse gids ontdekt, met een kogel in zijn schedel die overeenkomt met de dienstrevolver van de majoor. James Bond wordt op pad gestuurd om Smythe op te sporen, die hij uiteindelijk vindt in Sri Lanka. Bond geeft Smythe vierentwintig uur de tijd voordat hij hem arresteert; waarna Smythe zelfmoord pleegt in plaats van de schande van een krijgsraad onder ogen te zien.

In februari 2009 werd Lew Hooper getroffen door een beroerte, waarna hij op 21 april van dat jaar overlijdt, precies één dag voor zijn 84e verjaardag.

4K Connery

Verkrijgbaar als steelbook, vanaf juni...

Posterontwerper Robert McGinnis (99) overleden

Op 99-jarige leeftijd is op 10 maart posterontwerper Robert McGinnis overleden, is recentelijk bekend geworden. McGinnis was verantwoordelijk voor een groot aantal posters uit de begindagen van de James Bond-films.

Voor de posters van Thunderball, You Only Live Twice en On Her Majesty’s Secret Service verzorgde McGinnis samen met Frank McCarthy (1924 – 2002) de afbeeldingen. McCarthy nam de actiescènes voor zijn rekening, terwijl McGinnis zich met name over het vrouwelijk schoon boog.

De daaropvolgende posters van Diamonds Are Forever, Live and Let Die en The Man with the Golden Gun werden solo door McGinnis ontworpen.

Naast de posters voor James Bond, is zijn bekendste werk waarschijnlijk dat van Breakfast at Tiffany’s. Ook verzorgde Robert McGinnis tal van boekomslagen voor elk denkbaar genre en tekende hij prenten voor diverse magazines. Hij was tot op hoge leeftijd actief als schilder en tekenaar.

Leestip: The McGinnis Look

Bruce Glover (Mr. Wint) overleden

De Amerikaanse acteur Bruce Glover is op 12 maart op 92-jarige leeftijd overleden. Dat maakte zijn zoon, acteur Crispin Glover, gisteren bekend op Instagram. De bekendste filmrol uit de ruim zestigjarige carrière van Bruce Glover was die in de James Bond-film Diamonds Are Forever (1971), waarin hij de helft van het moordenaarsduo Mr. Wint en Mr. Kidd speelt.

Glover, die op 2 mei 1932 werd geboren in Chicago, was naast acteur een begenadigd theaterdocent. Zo had hij een acteursstudio in West LA. Dit terwijl hij zelf nooit een acteerles had gevolgd; hij volgde zijn instinct.

Voor Diamonds Are Forever werd hij gekoppeld aan jazzmuzikant Putter Smith als Mr. Kidd, die daarvoor nog nooit één regel had geacteerd. Naast moordenaarskoppel speelden zij in de film ook een liefdeskoppel. Glover nam de onervaren Smith letterlijk en figuurlijk bij de hand en het is ze gelukt om van het duo Wint en Kidd een van de meest illustere figuren uit de James Bond-reeks te maken. Hun optreden paste naadloos bij de humoristische inslag die de filmserie vanaf de jaren 70 kreeg.

In de jaren 70 speelde Glover vervolgens in Chinatown (1974) van Roman Polanski en in de drie Walking Tall-films, waar hij in de eerste en meest succesvolle, Joe Don Baker als tegenspeler had. Verder had hij rollen in tientallen Amerikaanse tv-series, van Perry Mason en Bonanza tot The A-Team en Santa Barbara.

Zijn zoon Crispin regisseerde hem in de film It Is Fine! Everything Is Fine (2007). Later waren zij samen te zien in de Poolse productie Hizpanka (2015).

Continuity supervisor Elaine Schreyeck (100) overleden

James Bond-continuity supervisor Elaine Schreyeck is op honderdjarige leeftijd overleden. Dat meldt Really, 007! Podcast vanavond. Schreyeck was betrokken bij zes Bond-films in de jaren 70 en 80.

Elaine Schreyeck kwam in 1971 bij Diamonds Are Forever mee met regisseur Guy Hamilton, voor wie zij eerder werkte aan Battle of Britain (1969). Na Hamiltons laatste twee Bond-films Live and Let Die (1973) en The Man with the Golden Gun (1974), werkte zij onder zijn regie nog mee aan de Agatha Christie-verfilmingen The Mirror Crack’d (1980) en Evil Under the Sun (1982).

Elaine Schreyeck rechts naast Sean Connery en Guy Hamilton in Amsterdam, 1971

Elaine Schreyeck vanaf de rug te zien tijdens The Man with the Golden Gun (1974)

Andere bekende titels waarvoor Schreyeck de continuïteit verzorgde, zijn onder andere: Cleopatra (1963), The Taming of the Shrew (1967), Fiddler on the Roof (1971), Sleuth (1972), The Omen (1976), Superman en Superman II (1978/1980), Trail en Curse of the Pink Panther (1982/1983), Ladyhawke (1985) met Rutger Hauer en Labyrinth (1986).

Na ruim veertig jaar zette zij eind jaren 80 een punt achter haar filmcarrière. Schreyeck was als geïnterviewde te zien in de Inside-documentaires op de dvd’s en blu-rays van de Bond-films waaraan zijn meewerkte.

‘Diamonds Are Forever’ te zien bij Eye

Diamonds Are Forever is op 4 december te zien bij filmmuseum Eye. De vertoning van de zevende James Bond-film maakt onderdeel uit van Amsterdam Forever Young, waarin Eye een jaar lang films draait die de hoofdstad in meer of mindere mate als decor gebruiken. Dit alles in verband met het 750-jarige bestaan van de stad in 2025.

Op 4 december staat Amsterdam door de ogen van internationale filmmakers centraal. Veel grote regisseurs streken neer in Amsterdam. Samen met de Nederlandse acteur Gijs Naber (onder voorbehoud) kijkt filmmuseum Eye naar de representatie van de Nederlandse hoofdstad in internationale speelfilms, zoals melodrama The Fault in Our Stars (2014), de deels in Amsterdam opgenomen historische film Girl with a Pearl Earring (2003), misdaadfilms Ocean’s Twelve (2004) en The Hitman’s Bodyguard (2017), Wim Wenders’ road movie Alice in den Städten (1974), The Diary of Anne Frank (1959) en marihuanakomedie Still Smokin’ (1983).

Aansluitend volgt de vertoning van Diamonds Are Forever (1971) van Guy Hamilton op 35mm uit de Eye-collectie, waarin James Bond (Sean Connery) moet onderzoeken wat er toch aan de hand is met de internationale diamantmarkt. Het spoor leidt onder andere naar Amsterdam en Las Vegas, terwijl 007 het aan de stok krijgt met de amusante slechteriken Mr. Wint en Mr. Kidd.

Kijk hier voor tijden en tickets.

Op 9 november is ook Octopussy in de bioscoop te zien als onderdeel van het programma Koolhovens Keuze.

Old fraud

Honderd jaar Norman Burton

Hij was de vierde Felix Leiter in nog geen tien jaar tijd: Norman Burton. Vandaag is de honderdste geboortedag van de Amerikaanse acteur.

Het was inmiddels een bekend recept in de Bond-serie: twee prominente rollen, die van Blofeld en Felix, werden iedere nieuwe film opnieuw gecast. En zo mocht Norman Burton in Diamonds Are Forever aantreden als nieuwe Felix, een compleet ander figuur dan zijn voorgangers Jack Lord, Cec Linder en Rik Van Nutter.

James Bond zelf was in de terugkerende gedaante van Sean Connery wat kilo’s aangekomen sinds zijn laatste optreden in You Only Live Twice (1967). Om dat minder op te laten vallen, kreeg Connery gewoon een wat rondere Felix tegenover zich. Probleem opgelost.

Bonds vriend van de CIA heeft dit keer een leger aan medewerkers achter zich aanlopen; voor die tijd werkte Felix grotendeels solo. Eer Bond vanuit Amsterdam in Los Angeles landt, staat Felix Leiter hem tot het laatste moment bij in de strijd tegen de diamantsmokkelarij. Ondanks Felix’ toeziend oog, krijgt Bond het nog knap lastig met Mr Wint en Mr Kidd op de hielen.

De relatie tussen Bond en Felix in Diamonds Are Forever is als een oom en zijn ondeugende neefje. Felix heeft heel wat te verduren met de avontuurtjes van de Engelse agent. De twee weten elkaar met de juiste repliek constant vliegen af te vangen. Dat werkt prima in dit kolderieke stripavontuur.

Na zijn eenmalige optreden als Felix Leiter hoeft ook Burton niet meer terug te keren in de Bond-serie. Na Live and Let Die (1973) raakt het personage op de achtergrond en duikt pas weer op in The Living Daylights (1987).

Norman Burton overlijdt in november 2003 een week vóór zijn tachtigste verjaardag nadat hij bij een verkeersincident betrokken raakt. Burtons echtgenote Claire is dan net een jaar dood. Hij laat een dochter en kleinkinderen achter.

James Bond en Henry Kissinger

De gisteren op honderdjarige leeftijd overleden Amerikaanse staatsman Henry Kissinger had een aantal links met James Bond.

Jill St. John en Henry Kissinger

Zijn belangrijkste bijdrage leverde hij als politiek adviseur voor de James Bond-film Tomorrow Never Dies (1997). Het oorspronkelijke script speelde namelijk rond de overdracht van Hongkong aan China; Hongkong was tot 1997 ruim 150 jaar een Britse kolonie.

Kissinger adviseerde om die gehele verhaallijn ter verwijderen. Want stel dat er tijdens de werkelijke overdracht in de zomer van 1997 toch iets onverwachts zou gebeuren, dan zou de Bond-film, die stond gepland voor het najaar van dat jaar, een flater slaan. En zo gebeurde het dat de filmopnamen in de lente van 1997 begonnen met een onaf script en werd Hongkong volledig genegeerd. Lees hier het relaas rond de problemen met Tomorrow Never Dies.

Op IMDb staat Kissinger vermeld als ‘consultant’ voor de James Bond-film. Echter is zijn naam nergens te bekennen in de aftiteling van de film.

Vele jaren eerder onderhield Kissinger een relatie met Bond-actrice Jill St. John uit Diamonds Are Forever (1971), zie bovenstaande foto. St. John had een voorliefde voor machtige mannen. Kissinger een voorliefde voor mooie vrouwen.

Dan is er nog de scène uit The Man with the Golden Gun (1974) waarin sheriff J.W. Pepper in de boeien wordt geslagen door de Thaise politie. De vuilbekkende sheriff dreigt met de FBI, CIA en zelfs met Henry Kissinger. Of dat heeft geholpen, blijft de vraag. We zien de sheriff daarna nooit meer terug.

Stuntman Chris Webb (86) overleden

Stuntman Chris Webb is overleden, meldt Behind The Stunts. Webb voerde gedurende dertig jaar stunts uit voor tien James Bond-films. In enkele Bond-films speelde hij een kleine rol.

Chris Webb begon zijn filmcarrière als stuntman in You Only Live Twice (1967). Hij was onder meer de stuntdubbel van George Lazenby in On Her Majestys Secret Service (1969) wanneer Bond uit de machinekamer van de kabelbaan probeert te ontsnappen en daarbij enkele keren ten valt komt.

Uit de International Stunt Cast Directory 1970: Chris Webb in OHMSS

In Diamonds Are Forever (1971) is hij de stuntman die als Blofeld in het kokende modderbad wordt gedumpt. In The Spy Who Loved Me (1977) speelt hij samen met stuntcoördinator Bob Simmons Anya’s KGB-helpers Ivan en Boris die James Bond belagen als hij de tombe verlaat waar Fekkesh door Jaws is vermoord.

In Octopussy (1983) komt Chris Webb het meest prominent in beeld als een van de twee soldaten die Bond escorteren in de jeep nadat 007 in de pretitles is ontmaskerd door Colonel Toro. Bond weet te ontsnappen door aan het parachutekoord van de soldaten te trekken. In The Living Dayligts (1987) staat Webb gecrediteerd als ‘soldier distracted by Kara’. Deze credit is echter onjuist. Check de blu-ray op 1:43:54. Jon Auty van Behind The Stunts geeft aan dat Webb in The Living Daylights een van de vele ruiters en soldaten is in het eindgevecht in de Afghaanse woestijn.

Naast tien James Bond-films voerde Chris Webb stunts uit voor onder andere: The Assassination Bureau (1969) met onder meer Diana Rigg en Telly Savalas, The Wild Geese (1978) met Roger Moore, A Bridge Too Far (1977) met Sean Connery, Superman (1978), Superman II (1980), Indiana Jones and the Temple of Doom (1984), Brazil (1985), Aliens (1986), Batman (1989), Spymaker (1990) met Jason Connery als Ian Fleming, Cracker (1991) met Robbie Coltrane, Band of Brothers (2001), The Da Vinci Code (2006), Harry Brown (2009) met Michael Caine, Harry Potter and the Deathly Hallows - Part 1 (2010) en Martin Scorseses Hugo (2011).

Chris Webb werd 86 jaar.

Eigen munt voor Dame Shirley Bassey

Dame Shirley Bassey (86) heeft eigen munt gekregen. De drievoudig James Bond-titelsongzangeres zit dit jaar zeventig jaar in het vak. De munt bevat een beeltenis van Bassey met de teksten Goldfinger, Diamonds Are Forever en Moonraker, haar drie Bond-songs. Aan de andere kant van de munt prijkt de nieuwe Britse koning Charles III.

Honderd jaar Guy Hamilton

Guy Hamilton was nooit beroerd over zijn James Bond-films te praten. Met plezier vertelde de regisseur van vier Bond-klassiekers over zijn avonturen op de filmset. Hamilton was de regisseur die het plezier van de films die hij maakte hoog in het vaandel had staan. Vandaag markeert de honderdste geboortedag van de Bond-veteraan.

Guy Hamilton overleed in 2016 op 93-jarige leeftijd na een productief leven. Zijn nalatenschap is van onmisbare waarde voor de James Bond-geschiedenis.

Goldfinger is de Bond-klassieker bij uitstek; Diamonds Are Forever de terugkeer van oer-Bond Sean Connery; Live and Let Die de introductie van een nieuwe, Roger Moore, die een blijvertje bleek te zijn en zelfs bij The Man with the Golden Gun, volgens Hamilton zelf zijn minst geslaagde Bond-productie, blijft er genoeg te smullen, al is het maar om Christopher Lee in zijn iconische schurkenrol.

John Glen, de regisseur van alle vijf de Bond-films uit de jaren tachtig, is recordhouder onder de 007-filmmakers. Daarna meldt voorganger Hamilton zich met vier Bond-films. Films met een hoog entertainmentgehalte die na al die jaren nog niets aan kracht hebben ingeboet.

Rechterhand Felix Leiter overleden

Op 87-jarige leeftijd is Burt Metcalfe overleden. Metcalfe speelde agent Maxwell, de rechterhand van Felix Leiter (Norman Burton), in Diamonds Are Forever (1971).

Diamonds Are Forever is de enige Bond-film waarin Bonds vriend van de CIA een leger aan medewerkers achter zich aan heeft lopen. Maxwell is daarvan de meest prominente.

Burt Metcalfe (links) met Sean Connery, Norman Burton en Desmond Llewelyn

De Canadees Burt Metcalfe begon zijn carrière als acteur. Na zijn acteerloopbaan (Diamonds Are Forever is de laatste film waarin hij te zien was), ontpopte hij zich als succesvol producent en regisseur van de populaire sitcom M*A*S*H dat elf seizoenen liep.

Metcalfe was getrouwd met actrice Jan Jordan. Hij overleed op 27 juli in een ziekenhuis in Los Angeles aan een bloedvergiftiging.

‘No Time to Die’ wint twee BAFTA’s

No Time to Die heeft vanavond twee BAFTA’s gewonnen. Tom Cross en Elliot Graham ontvingen de filmprijs voor de montage en Lashana Lynch als Rising Star. De laatste Bond-film was genomineerd in zes categorieën. Tom Cross droeg zijn BAFTA op aan Peter Hunt, de legendarische James Bond-editor uit de jaren 60.

Elliot Graham, Lashana Lynch en Tom Cross

Het gala stond gedeeltelijk in het teken van zestig jaar James Bond. Zo begon de ceremonie met een montage uit de Bond-films. Daarna trapte Dame Shirley Bassey, in een prachtig verlichte zaal, af met haar tweede Bond-song Diamonds Are Forever.

Tijdens de presentaties werden vervolgens verschillende verwijzingen gemaakt naar James Bond. Bij de obituary-sectie werd uit de Bond-films enkel tekstschrijver Leslie Bricusse vermeld, terwijl in 2021 toch heel wat grote namen die aan James Bond hebben meegewerkt zijn heengegaan.

No Time to Die verloor onder meer de BAFTA voor Beste Britse Film van Kenneth Branagh’s Belfast waarin Judi Dench een belangrijke rol speelt. Componist Hans Zimmer was niet genomineerd voor No Time to Die maar won het gouden beeldje voor Dune. Het sciencefiction-epos werd met vijf BAFTA’s de grote winnaar van de avond.

Stemacteur David de Keyser (93) overleden

Stemacteur David de Keyser is overleden. De Keyser was te horen als stem van Marc-Ange Draco in On Her Majesty’s Secret Service (1969). Een film later was hij als acteur te zien en te horen in de rol van dokter in Diamonds Are Forever (1971).

David de Keyser overleed op 20 februari. Toen ik vanmiddag OHMSS opzette en Draco hoorde, vroeg ik mij af hoe het met diens stem, De Keyser dus, zou zijn. Toevallig bleek de acteur iets meer dan een maand geleden te zijn overleden. The Stage bracht het nieuws vorige week naar buiten.

Zoals in veel vroege Bond-films zijn veel stemmen van niet-Engelstalige acteurs opnieuw ingesproken door een stemartiest. Toevallig overleed begin maart Nikki van der Zyl, de actrice die onder meer de stem van de eerste Bond-girl Honey Ryder insprak. In september vorig jaar overleed Barbara Jefford, de stem van onder meer de tweede Bond-girl.

David de Keyser is 93 jaar geworden.