Films en seriesFilms en series
Posts tonen met het label Drax. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Drax. Alle posts tonen

maandag 6 juli 2009

Vragen zonder antwoord

In deze eerste aflevering van de nieuwe serie Vragen zonder antwoord, vraag ik mij af wie Hugo Drax aan de telefoon heeft als hij Jaws bestelt. Bond heeft Drax' handlanger Chang in Venetië uit een toren gekiept. Logisch dat Drax een nieuwe sidekick nodig heeft. Bestaat er een uitzendbureau voor boeven? Drax reageert zeer verheugd als hij aan de andere kant van de lijn te horen krijgt wie er beschikbaar is: 'Oh yes, well. If you can get HIM, of course…' 

De vraag blijft: met wie is Drax in gesprek? Misschien hangt Cubby Broccoli wel aan de andere kant. Richard Kiel had bij de vorige film zoveel goede reacties teweeg gebracht, dat de producer deze troef nogmaals wilde inzetten. Tijdens de opening van Moonraker hadden we de reus met het stalen gebit al even gezien, maar dat was lang niet genoeg. Vandaar dat Broccoli er bij Drax op aandringt de gigant in te huren. Achteraf gezien niet zo’n goed idee…

Een andere vraag die mij intrigeert is de negen jaar tussen de opening van GoldenEye en de eerste scène na de titels. James Bond verliest aan het begin van die film zijn collega en goede vriend Alec Trevelyan. Na de begintitels speelt het verhaal zich opeens negen jaar later af. Bonds kapsel zit nog precies hetzelfde en Pierce Brosnan is geen spat ouder geworden. Maar dat terzijde.

Persoonlijk vind ik dat ze hier beter zes jaar van hadden kunnen maken, ofwel het aantal jaren dat tussen de vorige film, Licence to Kill, en diens opvolger zit. Op die manier hadden de filmmakers een mooie overgang tussen de lange stilte in handen gehad. Het stelt niet veel voor, maar negen jaar klinkt heel vreemd. Dit was de periode dat Timothy Dalton als nieuwe Bond mocht aantreden. Of wordt ons hiermee verteld dat we die hele Dalton maar moeten vergeten en vrolijk verder gaan met Brosnan? Hoe dan ook, ik blijf mij afvragen waarom er negen jaar tussen de pretitles en de rest van de film zit…

En dan voor vandaag de laatste vraag zonder antwoord. Blofeld (Charles Gray) wordt in Diamonds Are Forever gekloond. De baas van SPECTRE struint binnen op het moment dat de plastisch chirurg uitleg geeft over het moeilijkste deel van de operatie: de neus. Blofeld beveelt zijn arts dat de operatie beslist vannacht moet worden uitgevoerd. Verder geen gezeur.

In deze scène illustreert de chirurg de verschillende fases van de operatie met behulp van een reeks wassen hoofden, die gaandeweg veranderen in de tronie van Charles Gray. Maar, en nu komt het, omdat we in de vorige film, OHMSS, een totaal andere Blofeld hadden, namelijk Telly Savalas, vraag ik mij af waarom ze in deze scène niet het wassen hoofd van Savalas gebruiken dat gaandeweg in Gray verandert? Zodat je deze keer een logische overgang hebt van de vorige Blofeld naar de huidige.

Nu moet hier een kanttekening worden geplaatst, omdat de persoon die verder door het leven zal gaan als Blofeld-kloon, iedere keer een ander is. Dus voor alle klonen zullen ze een andere mal gebruiken. Maar dan nog had het een logische stap geweest als we de kale kop van Telly Savalas hadden zien veranderen in de grijze grimas van Charles Gray. Gemiste kans!

Wie ook een duit in het zakje wil doen: laat een Vraag zonder antwoord achter!

woensdag 3 juni 2009

De vochtige hand van Willy Krebs

Wat is dat toch een fijn boek: Moonraker. Flemings derde. De schurk Hugo Drax is een heerlijk flamboyante rotzak. Alleen met zijn hulpje Willy Krebs kan ik eerlijk gezegd niet zo veel.

De eerste keer dat Krebs opduikt is halverwege het verhaal. Bond ontmoet hem in het landhuis van Drax aan de Engelse kust, nabij Dover. Daar waar de Moonraker wordt gebouwd. Zoals dat gebruikelijk is bij Flemings boeven, spreekt de handdruk boekdelen. Als Bond Krebs begroet, wordt dit omschreven als: hij raakte een enigszins vochtige hand aan. Sympathieke karakters geven altijd een stevige droge hand.

Bond zag een bleek rond ongezond gezicht dat nu een toonmatige glimlach toonde, die bijna direct weer verdween. Bond keek naar de ogen, ze leken twee rusteloze zwarte knopen en wendden zich af voor Bonds blik. Zijn haar was zo kortgeknipt dat de huid zichtbaar was en hij zou een wezen van een andere planeet hebben geleken zonder de bleke stro-achtige snor. Hij was een karikatuur – een jonge uitgave van Peter Lorre.

Ondanks de omschrijving van Peter Lorre (die trouwens LeChiffre speelde in de tv-versie van Casino Royale in 1954), doet Krebs mij steeds denken aan Mr. Kidd uit de filmversie van Diamonds Are Forever (1971). En dat is geen fijn idee.

Het zal komen door de omschrijving 'karikatuur'. Wint en Kidd (ook wel Dumb & Dumber genoemd) uit DAF zijn dat bij uitstek. En iedere keer als ik over Willy Krebs lees, zie ik die domme kop van Putter Smith voor me. Of in ieder geval van het karakter dat hij speelt, Mr. Kidd. Daar komt bij dat hij later in het boek liefkozend praat tegen elektrische apparaten – een regelrechte gek dus, een typische karikatuur.

Moonraker is geen explosief boek. De sensatie is ver te zoeken. Maar de opbouw zit goed in elkaar en het bridge-spel aan het begin is fenomenaal beschreven. Een van de weinige actiescènes is een nachtelijke achtervolging van Bond op Drax. Krebs krijgt van zijn baas de opdracht om, al rijdend, op een vrachtwagen te klimmen en vervolgens de grote rollen papier los te snijden. Met als gevolg dat de kolossen van de wagen denderen en de Bentley met Bond omver walsen.

Deze actie herinnerde ik mij op een snelweg, op klaarlichte dag. Maar het blijkt bij herlezing op een donkere avond te zijn, op een smalle weg langs een bos. En het mooie van alles is dat de auto's in mijn idee van rechts naar links reden, maar nu ik het opnieuw las de wagens opeens van links naar rechts voorbij kwamen!

Het boek Moonraker is inmiddels tweemaal verfilmd: in 1979 onder de gelijknamige titel met Roger Moore in de hoofdrol, en nogmaals in 2002 onder de titel Die Another Day. Gun de scenarioschrijvers nog één kans om het nu eens goed te doen. Driemaal is scheepsrecht zullen we maar zeggen. En vooruit, Willy Krebs mag er best in. Die haalt het eind van het boek toch niet…

© Bond Blog 2009 — 2026
Video- en fotorechten voorbehouden aan
Danjaq LLC. / Eon Productions, United Artists Co., Amazon MGM Studios, Columbia Pictures, 20th Century Fox Home Entertainment, Sony Pictures Inc., Universal Pictures