Films en seriesFilms en series

dinsdag 21 juni 2022

‘Dr. No’ donderdag nog in twee bioscopen

Jubilaris Dr. No is donderdag 23 juni nog te zien in twee bioscopen: Vue Nijmegen Walstraat (15:00 uur) en Vue Hilversum (17:50). Aanvankelijk stond de film alleen geprogrammeerd voor 18 en 20 juni.


Dit weekend was de eerste Bond-film te bewonderen bij bijna alle Nederlandse Vue-bioscopen. Ondanks dat het volgens de getuigenissen niet stormliep, was het voor de Bond-liefhebber een fijn weerzien en een unieke kans deze klassieker op het grote doek te aanschouwen.

Zie ook: De kleur rood domineert ‘Dr. No’ op het grote doek.

zondag 19 juni 2022

De kleur rood domineert ‘Dr. No’ op het grote doek

De eerste film die ik in 2022 keek, was jubilaris Dr. No. Gewoon thuis, zoals ik de film gewend ben. Weliswaar met een verbetering van heb ik jou daar ten opzichte van de eerste tv-vertoning in 1991, maar het was nog steeds een blu-ray’tje op een tv-scherm. Ik moet zeggen dat ik nooit eerder zo had genoten van deze eerste Bond-film dan dat moment. Dit weekend is die beleving van eerder dit jaar ruim overtroffen door de filmvertoning in Vue. De bioscoopketen brengt Dr. No alleen morgen nog op het grote scherm. Als je nog niet bent geweest: doe jezelf een plezier en gaat dat zien.

Hoewel de film verhaaltechnisch uiteraard nul verrassingen meer heeft, is het juist de herkenbaarheid die het plezier geeft. Ik keek enorm uit naar de titelsequentie van Maurice Binder. De gekleurde dots, hoe simpel ook, zijn een lust voor het oog. Bij de gunbarrel viel trouwens gelijk al op dat het rood van het scherm spat. Als de naam van cinematograaf Ted Moore groot in beeld verschijnt met rode stippen op de achtergrond en overschakelt naar Ken Adam, ligt een epileptische aanval op de loer.


Van de verwonding op Bonds knokkels nadat hij Mr. Jones een pak rammel heeft gegeven tot het onmiskenbare felgekleurde shirt van Quarrel — de kleur rood domineert de film: het petje van de eerste blinde muis, Sylvia’s jurk, de lederen deur en stoel in M’s office (zijn rode telefoon is hier nog groen), de bloemen op Crab Key, en ga zo maar door. Technicolor wordt hier flink uitgebuit.

Dat we hier (Vue Cinemas Purmerend) te maken hadden met een puike kopie, bleek al gelijk bij het logo van MGM; de versie die gebruikt wordt sinds Skyfall (2012), waar wordt uitgezoomd vanuit het oog van de leeuw. Een film van zestig jaar oud voor het oog van het filmpubliek van nu.


Geluidstechnisch blijft deze eerste Bond-film iets achter. Het monogeluid is jaren geleden al vervangen door een DTS-HD Master Audio 5.1. Dat zijn we inmiddels wel gewend. Dr. No heeft nog niet dat opzwepende geluid van latere Bond-films. Het bassniveau dat je doet meetrillen in je stoel kwam van Jurassic World in de zaal ernaast.

Het gemis van een film als Dr. No is John Barry. Naast de James Bond Theme heeft de toekomstige huiscomponist verder geen bijdrage geleverd aan de eerste film. Met Barry kwam de Bond-sound en daarmee het ultieme James Bond-gevoel. Daarvoor komen we bij de volgende films aan ons trekken, in overvloed.

Dr. No op het grote doek doet sterk verlangen naar meer. Een uniek moment voor eenieder, waaronder ikzelf, die Sean Connery als James Bond nooit eerder in de bioscoop zag.


Wat betreft de opkomst op een warme zaterdagmiddag: vier toeschouwers, waarvan twee liefhebbers en tweemaal aanhang uit medelijden. Dat is voor een bioscoop geen directe reden om From Russia with Love als volgende klassieker te programmeren. Volgend jaar, wanneer de tweede Bond-film zijn diamanten jubileum bereikt, is een mooie gelegenheid om het nog eens te proberen.

donderdag 16 juni 2022

Henry Cavill en de Aston Martin DB5

Dit lijkt een open sollicitatie naar de wereldberoemde rol: Henry Cavill in een commercial voor No1 Botanicals. Het gaat om water, niet om wodka.

 

Cavill (39) deed als piepjonge twintiger in 2005 auditie voor de rol van James Bond in Casino Royale. Uiteindelijk moest de toekomstige Superman in Daniel Craig zijn meerdere erkennen. Met Craig exit en Cavill op meer gevorderde leeftijd lijkt één plus één is nul-nul-zeven. Wel met één belangrijke kanttekening: zolang er geen nieuwe Bond-film op de rol staat, is er ook geen nieuwe 007 nodig.

Maar zeg nooit nooit. Pierce Brosnan was in 1986 ook heel dichtbij om Bondje te mogen spelen in The Living Daylights (1987). Dat duurde tot GoldenEye in 1995 alleen net iets minder lang.

woensdag 15 juni 2022

James Bond als Lego-figuur

Na zestig jaar verschijnt James Bond voor het eerst als Lego-figuurtje. Lego komt op 1 augustus met de Aston Martin DB5 inclusief minifiguur gebaseerd op de James Bond van Daniel Craig.



Vier jaar geleden kwam Lego al met een Aston Martin DB5 uit de Bond-films op de proppen. Die bouwset was bedoeld voor echte die hards. De nieuwe set, die tevens zes keer goedkoper is, is bedoeld als speelgoed.

Zo heeft deze laatste versie geen gadgets, waaraan de toverauto van James Bond zijn mythische status ontleent. Er is enkel een set met verwisselbare nummerplaten die in verschillende films voorbijkomen.

Over verdere James Bond Lego-sets is nog niets bekend.

De Aston Martin DB5 van Lego gaat € 24,99 kosten.

Met dank aan de Tweet van Corneel Vanfleteren.

vrijdag 3 juni 2022

Bond-auto’s in optocht voor koningin Elizabeth

update 5 juni 2022

Een stoet aan bekende James Bond-auto’s is zondag 5 juni te zien tijdens de optocht ter ere van het zeventigjarig troonjubileum van de Engelse koningin Elizabeth. Onder meer de Aston Martin DB5 uit Goldfinger (1964) en de Lotus Esprit uit The Spy Who Loved Me (1977) nemen deel aan de parade van 500 voertuigen.


De Aston Martin DB5 wordt bestuurd door special effectsman Chris Corbould; achter het stuur van de Rolls Royce van oud-Bond-producer Cubby Broccoli die werd gebruikt in A View to a Kill (1985) neemt second unit director en stuntman Vic Armstrong plaats; stunt-coördinator Gary Powell is tijdens de optocht te zien in de Jaguar XKR uit Die Another Day (2002).

Andere voertuigen uit de Bond-serie die deelnemen aan de parade: de Rolls Royce Phantom III uit Goldfinger, de Aston Martin V8 uit The Living Daylights (1987) en No Time to Die, de Aston Martin Vanquish uit Die Another Day, Moneypenny’s Land Rover Defender uit Skyfall (2012), de Aston Martin DB10 uit Spectre (2015), de Triumph Scrambler-motorfiets en een Land Rover uit No Time to Die (2021).

woensdag 1 juni 2022

Een alternatieve Bond-geschiedenis

Het is mooi om te zien hoe oud-Bond-regisseur John Glen op handen wordt gedragen. De 007-helmer is met vijf films achter zijn naam recordhouder onder de Bond-regisseurs. Daarnaast deed hij de montage en regisseerde hij de second unit van drie eerdere Bond-klassiekers. John Glen is de laatste der Mohikanen. Op 15 mei werd hij 90 jaar. En ja, hij leeft nog steeds!

John Glen (Licence to Kill, 1989)

Rond die datum stroomde het felicitaties en loftuitingen op social media: ‘de beste actieregisseur!’, ‘de man die de jaren 80 bepaalde!’, ‘Bond op z’n best!’, ‘man vol verhalen!’, ‘tijd voor een ridderorde!’. John Glen werd geëerd met de mooiste veren.

Ere wie ere toekomt. Glen is een geweldenaar. Vijf Bond-films op rij, een niet te evenaren prestatie. Dat gaat ook echt niemand hem ooit nog afpakken. Maar John Glen was ook gewoon een manager die de Bond-films uit de jaren 80 in goede banen leidde. Naast zijn ode aan Hitchcock door in ieder film zijn eigen trademark te verstoppen in de vorm van een beest dat plots krijsend door het beeld schiet, blinken zijn Bond-films niet uit in filmmagie. Met een beetje slechte wil kun je beweren dat het veredelde tv-films zijn.

Begonnen met On Her Majesty’s Secret Service (1969) als editor en second unit director, werkte hij in diezelfde functie mee aan The Spy Who Loved Me (1977) en Moonraker (1979), waarna hij door Cubby Broccoli werd gevraagd For Your Eyes Only (1981) te regisseren. Hij bleek, net als zijn voorgangers, de juiste man op de juiste plaats. Glen mocht aanblijven en perste er tot en met 1989 om het jaar een nieuwe film uit. Bij het 25-jarig Bond-jubileum zat 007 steviger in het zadel dan nu met zijn zestigste.

Timothy Dalton en John Glen (The Living Daylights, 1987)

Glen begreep de Bond-films als geen ander, en de weerslag van James Bond op het filmpubliek. Na de megalomane producties van eind jaren 70 waar onze held zich zelfs buiten de dampkring begeeft, moest het allemaal iets minder fantastisch en vooral minder kostbaar. De taak van John Glen om van de Bond-films met minder franje toch nog iets smeuïgs te maken.

Dat dat hem lukte, mag voornamelijk worden toegeschreven aan de stuntlieden en actie-experts, zoals Rémy Julienne, wiens team de meest halsbrekende capriolen uithaalde op alles met twee, drie, vier of, waar het een Kenworth-truck betrof, een veelvoud aan wielen. B.J. Worth en Jake Lombard idem dito voor alles wat zich mét of liever zónder propellers in de lucht afspeelde. Of Rick Sylvester die zijn leven tot tweemaal in de waagschaal stelde onder leiding van Glen. ‘Remember, you are James Bond.’ En gaan met die banaan.

Hiermee doe ik de aardige regisseur absoluut tekort. De jaren 80 waren voor niemand makkelijk. Daarom zijn de welgemeende accolades in het luchtledige zo aandoenlijk.

Glen behoort tot de laatste van een uitstervend ras. Van vóór hem is geen enkele Bond-regisseur meer in leven. Dat waren er, na bijna twintig jaar James Bond-films en elf rolprenten, trouwens maar vier in totaal: Terence Young (drie films), Guy Hamilton (vier), Lewis Gilbert (drie) en Peter Hunt (één). Young en Hunt zijn in middels op retour, Hamilton en Gilbert stierven enkele jaren geleden op respectievelijk 93- en 97-jarige leeftijd. Uit dit rijtje is Glen de enige die in zowel de jaren 60, 70 als 80 aan Bond heeft meegewerkt. Dat is op zichzelf al een museum waard.

Daags na de feestelijkheden van John Glen viel de eer te beurt aan Bond nummer vijf Pierce Brosnan. Ook al jarig. De erudiete Ier ziet er met zijn witte kuif nog immer Bond-waardig uit (als hij zijn buik tenminste inhoudt). Onder het mom van een felicitatie werd Brosnan de hemel in geprezen voor zijn 007-vertolking.

Pierce Brosnan als James Bond in GoldenEye (1995)

In het licht van het definitieve einde van Daniel Craigs Bond blijkt dat met weemoed wordt teruggekeken naar de Bond-films uit de jaren 90. Daar waar Bond nog echt Bond mocht zijn en Brosnan, net als Glen in zijn tijd, de juiste man op de juiste plaats was. Want wat je ook vindt van Brosnans interpretatie van de wereldberoemde spion, en de acteur is zelf allerminst tevreden over zijn vertolking, hij flikte het ’m wel om de geheim agent die op sterven na dood was naar een nieuw millennium te loodsen.

Als belichaming van Bond is Brosnan perfect. Hij is de enige Bond-vertolker na Sean Connery (mijn eerste) aan wie ik niet heb hoeven wennen. Zolang Brosnan zijn beknepen mond maar houdt. Zodra hij die opendoet, verdwijnt alle dreiging. Kan de man niks aan doen. Ze hadden alleen beter een oral-signature tape in zijn nek kunnen implanteren. Een voice box zou de rest van het werk doen. Den beste Bond den es je gab!

Binnen de Bond-canon behoren Glen en Brosnan tot de middelmaat. Maar man man man, hoe groot is de behoefte aan een middelmatige Bond-film? Een avontuur zonder pretenties onder regie van John Glen waarbij je precies weet wat je krijgt. Met Pierce Brosnan in de hoofdrol; geef die man een voice box cadeau. Gun beide heren minus 25 jaar — ik vermoed dat zelfs Craig-dweper Barbara Broccoli dan overstag gaat.

Pierce Brosnan en John Glen, augustus 1986

Het tijdperk John Glen, het tijdperk Pierce Brosnan; ze liggen een kwart tot half mensenleven achter ons. Het waren achteraf gezien heerlijke onbekommerde Bond-jaren. Die mannen wisten van aanpakken.

James Bond is het filmisch hoogtepunt uit hun leven, dat kan niet anders. Glen heeft na Bond weinig noemenswaardigs meer gemaakt. Zijn Columbus-film uit 1992 was een faliekante mislukking. Brosnan is sinds Bond een veelgevraagd acteur, maar om te zeggen dat hij erg succesvol is. Mamma Mia! deed het tot tweemaal lekker aan de kassa. Die credits moeten toch echt aan Björn en Bennie en niet aan Brosnan worden toegeschreven.

Laat de online felicitaties aan wie dan ook lekker uitbundig zijn. John Glen wás immers de beste Bond-regisseur in de periode 81-89; Pierce Brosnan de beste 007 tussen 95-02. Andy Glen, John Glens zoon, beloofde een paar dagen na 15 mei mijn gelukwens aan zijn vader over te brengen, want zolang het kan, vier ook ik dit jubileum zonder enige terughoudendheid mee. Glens glorieuze reputatie zal met zijn ouder worden en daar voorbij enkel toenemen. Hij behoort inmiddels tot het eregilde der Bond-legendes.

Zijn voorgangers hadden allen iets onbereikbaars; niet in de laatste plaats omdat ze dood zijn, maar ook voor die tijd. Die vonden het niet meer dan logisch een Bond-film te regisseren. Glen was hoogst verbaasd dat hij werd gevraagd. Voor hij het wist had hij zijn eerste film gemaakt, en omdat hij alles opmerkelijk netjes binnen de tijd en het budget had gehouden, mocht hij gelijk aan een tweede beginnen. Opnieuw deed John Glen wat van hem werd gevraagd en zo had hij met gemak tot No Time to Die kunnen doorgaan. Met één levensgroot verschil: hij was zonder morren om het jaar komen opdraven. Bond 30 was inmiddels in de pocket geweest en Pierce Brosnan wegens succes veel langer geprolongeerd. Met méér John Glen hadden we een compleet alternatieve Bond-geschiedenis gehad. Heerlijk middelmatig, ongecompliceerd, ononderbroken en puur Bond.

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.

vrijdag 27 mei 2022

Honderd jaar Christopher Lee

„To us, Mr. Bond. We are the best.” Hij is mijn favoriete Bond-schurk en het hoogtepunt in een guilty pleasure van een Bond-film: Christopher Lee als ‘the man with the golden gun’. Vandaag zou de acteur honderd jaar zijn geworden. Lee overleed zeven jaar geleden op 93-jarige leeftijd. Hij was tot het eind van zijn leven op het witte doek te bewonderen en liet zo’n tweehonderd filmrollen na. Een eerbetoon aan de man met het gouden pistool, Sir Christopher Lee. Een filmicoon:

zaterdag 21 mei 2022

4K or not 4K, that is the question

De bioscoopbeleving van Dr. No bij Vue Cinemas op 18 en 20 juni verschilt per theater. Zo zal de film in sommige Vue-bioscopen in 4K te zien zijn en in andere bioscopen in 2K. Dit is te checken bij het online reserveren. Momenteel heeft alleen Vue Alkmaar deze aanpassing doorgevoerd. Daar wordt Dr. No vertoond als XD Experience.


De kwaliteit in 2K zal onverminderd goed zijn, verzekert Tamara de Koning, theatermanager van Vue Alkmaar. De vestiging in Alkmaar heeft de luxe over zeven zalen te beschikken, waardoor een oudje als Dr. No eenzelfde voorkeursbehandeling krijgt als de meest recente films; Dr. No staat in Alkmaar gepland voor zaal 1.

Vue-bioscopen met minder capaciteit moeten zelf bepalen of ze de film in 4K of 2K aangeleverd willen krijgen. Voor theaters zonder 4K-projector is die keuze snel gemaakt.

Dr. No draait in juni tweemaal in de meeste Vue-bioscopen onder de noemer Vue Classic. Het is dit jaar zestig jaar geleden dat de film zijn première beleefde. Alleen de theaters in Alphen aan den Rijn en Gorinchem hebben de eerste Bond-film niet in hun programma opgenomen.

Wie wil weten welke bioscoop welke beeldkwaliteit van Dr. No afspeelt, kan het beste de website van Vue in de gaten houden. Ook tickets zijn via diezelfde link te bestellen.

woensdag 18 mei 2022

Vanaf deze week in de bioscoop: ‘Operation Mincemeat’

Film met tal van Bond-verwijzingen

Een verhaal dat zo onwaarschijnlijk is dat het wel verzonnen móet zijn, is het op waarheid gebaseerde Operation Mincemeat. Een geheime operatie van de Engelsen tijdens de Tweede Wereldoorlog om Nazi-Duitsland om de tuint te leiden. Met niemand minder dan de ons bekende Ian Fleming als één van de bedenkers.

Johnny Flynn als Ian Fleming in Operation Mincemeat

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Ian Fleming werkzaam voor de Marine Inlichtingendienst onder leiding van admiraal Sir John Godfrey. Fleming was onder meer betrokken bij verschillende operaties, zoals ook Operation Goldeneye. Een naam die later werd gebruikt voor Flemings huis op Jamaica en als titel voor de gelijknamige film uit 1995.

Sir John Godfrey heeft model gestaan voor James Bonds meerdere M. Hoewel M een verzinsel is voor de Bond-boeken en -films, wordt deze naam in de Mincemeat-film alvast gebruikt door Fleming. Een koosnaam die de auteur in werkelijkheid gebruikte voor zijn moeder. Godfrey doet hem aan haar denken: afschrikwekkend, onmogelijk en veeleisend.

Ook Q-Branch wordt met een bezoek vereerd, incluis een oudere heer die nog net geen Q wordt genoemd. Wel haalt Fleming (Johnny Flynn, die we nog zouden kunnen kennen van Ben Sombogaarts Kruistocht in spijkerbroek, 2006) een horloge met een opvallende feature tevoorschijn: een cirkelzaagje, net zo een als waarmee Bond het vege lijf redt in de filmversie van Live and Let Die (1973). De truc met de haar uit Dr. No (1962) wordt ook in deze film toegepast, zij het op geheel andere wijze.

En zo zit Operation Mincemeat, waarover je beter zo min mogelijk kunt weten alvorens de film te zien, vol met verwijzingen naar James Bond. Fleming is overigens maar een bijfiguur, maar wel eentje die de eer krijgt de film van een voice-over te voorzien. Hij is de man achter de typemachine die, terwijl zijn kompanen in spanning afwachten of de operatie is gelukt, stevig doortikt (en rookt).

„In God's name Fleming, what are you writing?”
„Spy story.”

De eerste Bond-roman verscheen echter pas tien jaar later. Maar het past handig in de film.

De muziek is onmiskenbaar van de hand van tweevoudig Bond-componist Thomas Newman; de herkenning van het geluid van Skyfall en Spectre is nooit ver weg.

Tot slot duikt Paul Ritter op als lijkschouwer. Het werd zijn laatste filmrol. Ritter, die een minimale maar niet onbelangrijke rol speelde in Quantum of Solace (2008), overleed vorig jaar. Operation Mincemeat is aan hem opgedragen.

Paul Ritter als lijkschouwer in zijn laatste filmrol

Nog even dit: wat te denken van Johnny Flynn als volgende 007? Van Fleming tot Bond. Hij geeft hier een prima auditie.

Operation Mincemeat draait vanaf 19 mei in de Nederlandse bioscopen.

vrijdag 13 mei 2022

‘Dr. No’ in juni te zien bij Vue

update 17 mei 2022

De Vue-bioscopen brengen Dr. No terug op het grote doek. De eerste James Bond-film, met Sean Connery als 007, is te zien op zaterdag 18 en maandag 20 juni. De Bond-film wordt ‘vermoedelijk’ vertoond in 4K, laat Vue Cinemas desgevraagd weten.

Dit jaar is het zestig jaar geleden dat Dr. No in première ging. De eerste Bond-film zette direct de toon met harde actie, idyllische locaties, vrouwelijk schoon, een megalomane schurk en een onuitwisbare held. Een must voor iedereen die deze filmklassieker nooit eerder in de bioscoop heeft gezien.

Tickets zijn hier te bestellen.

Met dank aan Thomas Hobma voor de tip!

vrijdag 6 mei 2022

Nu in de bioscoop: ‘a-ha The Movie’

Het is vandaag de dag moeilijk te geloven dat a-ha’s Take on Me (1985) bij de eerste release helemaal niet aansloeg buiten hun geboorteland. Toch gaven de jongens van de band niet op, ze waren er heilig van overtuigd dat ze een wereldhit in handen hadden.

Take on Me wist een paar maanden later alsnog een wereldhit te worden en haalde prijs na prijs naar Noorwegen. Een sprookje volgde, nooit eerder haalde een Noorse band zoveel internationale successen. Toch waren de bandleden niet altijd tevreden. Veel liever droomden ze ervan om serieuze rocksterren te zijn, geen tieneridolen die in glossy magazines stonden.

Het is de liefde voor muziek die de band al veertig jaar bij elkaar houdt, niet de vriendschap. Niet geïnteresseerd in rijkdom of glorie, is het drietal wanhopig op zoek naar erkenning. Dit en zoveel meer is wat ze met elkaar gemeen hebben en het is daardoor zo onbegrijpelijk dat ze niet met elkaar door één deur kunnen.

Thomas Robahm en Aslaug Holm combineren archiefbeelden met nieuwe opnamen en interviews van de groep, en verwerken een aantal geanimeerde scènes nadrukkelijk in de stijl van Steve Barrons werk, in de destijds baanbrekende Take on Me-muziekvideo.

In 1987 wordt de populaire band gevraagd om de titelsong van de nieuwe James Bond-film The Living Daylights te verzorgen. Samen met de vaste Bond-componist John Barry duikt a-ha de studio in. Ook met Barry wil het niet klikken; de verschillende werkmethoden botsen nogal en a-ha wil meer een eigen sound in het nummer aanbrengen. Barry daarentegen giet er een Bond-sausje overheen, waardoor het nummer duidelijk een Bond-klank krijgt en minder klinkt als de nieuwe hit van a-ha.

Barry trekt uiteindelijk aan het langste eind. De Noorse band blijft met een bittere smaak achter en besluit voor hun volgende album Stay on These Roads hun eigen versie van The Living Daylights op te nemen. De strijd is niet voor niets geweest; deze James Bond-titelsong wordt door vele 007-fans op handen gedragen.

Hieronder de officiële versie, de versie van het album Stay on These Roads en de demoversie van The Living Daylights:



woensdag 4 mei 2022

Eind deze maand alle Bond-films op Amazon Prime

Alle 25 James Bond-films zijn vanaf 30 mei beschikbaar op Amazon Prime Video. Momenteel zijn de Bond-films op Amazon enkel te huur en te koop. Wie een abonnement op Amazon Prime heeft, kan de Bond-serie vanaf eind deze maand gratis bekijken. De reeks is overigens maar enkele maanden beschikbaar via de streamingdienst.


Zoals gebruikelijk vallen Casino Royale (1967) en Never Say Never Again (1983), films die niet door Eon Productions zijn geproduceerd, buiten de boot. Deze films zijn en blijven wel te huur en te koop op Amazon Prime. Voor de rest komen alle Bond-films van Dr. No (1962) tot en met No Time to Die (2021) beschikbaar.

Amazon Prime is de eerste 30 dagen gratis, daarna kost een abonnement 2,99 per maand.

maandag 2 mei 2022

Eerste James Bond filmscript boven water

Geschreven door niemand minder dan Ian Fleming

Een filmtreatment van Ian Fleming is dankzij twee Londense antiquariaten weer boven water gekomen. Fleming schreef in 1956 een opzet voor een film gebaseerd op zijn derde James Bond-boek Moonraker (1955). Het filmidee telt 150 pagina’s en kent enkele wijzigingen ten opzichte van het bronmateriaal.

Persoonlijk had ik nooit eerder van dit vroege filmscript gehoord, terwijl het in 2015 bij veilinghuis Bonhams al onder de hamer kwam en destijds werd verkocht aan een particuliere verzamelaar. Het treatment is al die jaren bewaard in een map van The Rank Organisation, ooit de grootste Britse filmstudio.

Waar de 150 pagina’s (120 volgens de veiling in 2015) precies uit bestaan, is volgens een artikel in The Guardian nog steeds vrij onduidelijk. Miss Moneypenny komt in Flemings filmverhaal niet voor en Bonds baas M lijkt een compleet ander persoon dan die uit de boeken en films. Verder is het treatment vrij gedetailleerd en leest het volgens The Guardian lekker weg. Dat laatste was Fleming wel toevertrouwd.

Ian Fleming met Sean Connery op de set van From Russia with Love in 1963


Dat er wijzigingen tussen boek en filmscript zijn, is niets nieuws. Bij de filmadaptatie van Moonraker uit 1979 moet je zelfs heel goed zoeken om nog iets uit het boek te herkennen. Voor Die Another Day (2002) gebruikten de scriptschrijvers opnieuw Ian Flemings Moonraker als basis. Ditmaal met gebruik van de heldin uit het verhaal, Gala Brand, die in de filmversie van 1979 ontbreekt. Gaandeweg de ontwikkeling van het filmverhaal van Die Another Day bleek het personage van Gala Brand zo ver af te staan van het origineel, dat haar naam alsnog werd veranderd in Miranda Frost.

Bijzonder blijft de vondst van het treatment natuurlijk wel. Ian Fleming overleed al in 1964 en heeft bij leven nooit onder stoelen of banken gestoken dat hij zijn schepping uiterst geschikt vond als filmpersonage. Zo was de auteur enkele jaren ná het filmscript van Moonraker betrokken bij de totstandkoming van wat eind jaren 50 de eerste Bond-film had moeten worden: Longitude 78 West. Ook dit idee werd van tafel geveegd voordat er een film was. Wel gebruikte Fleming het verhaal als basis voor zijn volgende boek Thunderball, met alle gevolgen van dien...

Pas met de komst van producenten Cubby Broccoli en Harry Saltzman werd de film-Bond recht aan gedaan. Het lukte het producentenduo om een 007-serie uit de grond te stampen. Die serie viert dit jaar zijn zestigjarig jubileum.

zondag 1 mei 2022

Een sprankje hoop

James Bond Will Return. Da’s een prettige belofte. Maar geen belofte waar we zonder enig toekomstperspectief lang op kunnen teren. Een kleine stip op de horizon zou wel prettig zijn. Met een James Bond-tv-show in het vooruitzicht redden we het niet.

James Bond keert terug. Al zestig jaar. Wie mij ook vraagt of No Time to Die de laatste Bond-film is, wimpel ik simpel af met de laatste regel op de aftiteling. Het duurde deze keer inderdaad een eeuwigheid, maar dan toch de verlossende woorden. Een mager applausje uit de bioscoopzaal. Enkel de die hards waren tot de laatste kruimel blijven zitten.

Natuurlijk komt James Bond terug. Al was het maar voor de centjes. Eon Productions neemt de tijd om een weloverwogen afweging te maken — welke kant gaan we op? Moet Bond opnieuw herboren worden? Zijn strepen als 007 verdienen of is hij een ervaren spion? Gaan we verder met de tijdlijn die twintig jaar geleden met Die Another Day werd beëindigd of met een nieuwe? Gaan we helemaal terug naar de jaren 60? Of zelfs naar de jaren 50 waarin de boeken zijn geschreven? Wordt het niet eens tijd voor Young Bond? Of juist een ouwe? Pierce Brosnan als Sir James: count me in!

Pierce Brosnan in Gentlemen’s Journal, 2021

Een nieuwe weg inslaan blijft altijd een gok. George Lazenby was een gok, Daniel Craig was een gok. De ene gok is de andere niet. Dus waarom geen knoop doorhakken? We zien wel waar het schip strandt. We hebben hier te maken met Bond. James Bond. Zoveel kan er niet misgaan. En gaat het wel mis, dan nog deed Die Another Day de kassa’s flink rinkelen.

Voorlopig is het stil en blijft het stil tot het Barbara Broccoli en Michael G. Wilson een keer uitkomt. En dat is niet wat wij verdienen. Twee jaar lang was het No Time to Die voor en No Time to Die na. Wij deelden mee in de vreugde van het succes dat de film na anderhalf jaar uitstel alsnog heeft gekregen. Ja we zijn blij voor jullie. We zijn blij voor ons. We gaan nog wel een keer drie uur in het donker zitten. Gewoon, omdat het kan. Om te laten zien dat jullie werk ertoe doet. Omdat we van jullie houden!

En nu de buit binnen is en de schuldeisers afgelost, begint het te tochten. Een gure wind, een koude kermis. Maar hé ho ouwe zeurpiet, de oude Bond-films verschijnen weer in de bioscoop. Speciaal voor jou! Hartstikke leuk, maar alleen in Engeland. Eh, een 007 Store overladen met Bond-prullaria van het allerbeste soort! Da’s nu juist het probleem, heb je die dubbele nullen gezien? En dit keer staan ze heel slim áchter de 7.

De jubeltocht van Daniel Craigs eindzege als James Bond is inmiddels uitgedoofd. Het nieuwe paradepaardje is het zestigjarig jubileum. Begrijp me niet verkeerd, ik ben een liefhebber van het vieren van oude successen. Ere wie ere toekomt. Maar we vieren dit jaar dat de eerste James Bond-film zestig jaar geleden uitkwam en niet zestig jaar James Bond, want als we geen teken van nieuw leven krijgen, heeft Bond de zestig niet eens gehaald.

Dat laatste is geen wereldramp, want kijk eens wat die zes decennia hebben opgeleverd, maar laten we daar dan ook gewoon eerlijk over zijn. Is het klaar, dan is het klaar, moge hij ruste in vrede.

Zakelijk gezien kan dat natuurlijk niet door de beugel. Bond was dé grote wortel bij de verkoop van MGM aan Amazon. Een belangrijker verzekering daarbij is dat Bond een cinema-experience blijft. Dat hebben Barbara Broccoli en Michael G. Wilson vorig jaar rond deze tijd zelf verkondigd. Grote steun daarin vonden de Bond-baasjes bij de baasjes van MGM, Michael De Luca en Pam Abdy. De vier konden het opvallend goed vinden met elkaar. Weekendjes weg naar Center Parcs op kosten van de zaak. Kirrend op de gezinswip, aan elke kant een Michael voor de balans. Terwijl de jongens bij het naar buitengaan na het all you can eat-arrangement stilhouden bij een nagelnieuwe SUV uit de BMW 1-serie, haken de meiden met een lichte spot de armen in elkaar. Laat de boys lekker kwijlen op dat strakke bakkie, wij gaan met een dekentje op de bank en een goed glas het laatste seizoen van Killing Eve bingen. Moet je die velgen zien, wijst de ene Michael de andere aan.

Die nauwe vriendschap spat nu plots ineen nadat Michael en Pam tijdens CinemaCon kenbaar maakten deze zomer geen snoepreisjes meer te zullen maken. Hun werk zit erop na de deal met Amazon. Barbara en Michael blijven beduusd achter met vouchers voor Avifauna.

The Batman (2022
In dezelfde week kondigde Matt Reeves een tweede The Batman-film aan en keerde Michael Keaton na dertig jaar terug als vleermuisman in de trailer van The Flash. Het enige wat Barbara Broccoli had hoeven doen, is een filmpje in elkaar knutselen met een 007-logo dat opdoemt uit de mist en een willekeurige datum uit de hoge hoed toveren. Ik noem maar iets: 2024. Dondert niet of het later een dode mus blijkt, da’s altijd nog beter dan geen mus. Lekker heroïsch muziekje eronder en de toon is gegarandeerd gezet. Bond will be back en de hele wereld mag het weten. Móet het weten.

Hoe totaal anders was dat bij de oudere Bond-films, waar in de eindtitels de volgende film al werd aangekondigd: James Bond will return in the next Ian Fleming thriller “Goldfinger”, aldus From Russia with Love. De makers waren trots om hun volgende project aan te kondigen. De eerste zitplaatsen waren daarmee verkocht. Das war einmal en het is onrealistisch om dat terug te verwachten, alleen is tegenwoordig het tegenovergestelde aan de hand: we worden genegeerd.

Een sprankje hoop. Dat is alles waar de Bond-liefhebber vandaag de dag naar verlangt.

Wie mij ook vraagt of No Time to Die de laatste Bond-film is, wimpel ik simpel af met de laatste regel op de aftiteling. In die zin blijf ik een rasoptimist.

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.

woensdag 27 april 2022

Acteur Kenneth Tsang (86) plots overleden

De Chinese acteur Kenneth Tsang is vannacht overleden. Tsang speelde in Die Another Day (2002) de rol van General Moon, de vader van Colonel Moon die na zijn schijndood terugkeerde als James Bonds tegenstander Gustav Graves.


Tsang arriveerde maandag vanuit Singapore in Hongkong, waar hij verbleef in een quarantainehotel. Volgens Asia One heeft Tsang gisteren nog telefonisch contact gehad met zijn dochter. Hij klaagde over pijn op zijn borst. Deze ochtend kreeg zij telefonisch geen contact met haar vader, waarna Tsangs dochter het hotelpersoneel inschakelde. De acteur werd buiten bewustzijn aangetroffen in zijn hotelkamer.

Tsang was gedurende 65 jaar in honderden film- en televisieproducties te zien, in Azië en vanaf eind jaren negentig ook in Hollywood. Tsang was drie keer getrouwd. Hij laat een vrouw en twee kinderen uit zijn vorige huwelijken achter. Hij is 86 jaar geworden.

vrijdag 15 april 2022

Sonny Caldinez (89) uit ‘Golden Gun’ overleden

Sonny Caldinez uit The Man with the Golden Gun (1974) is overleden. De acteur stierf dinsdag 12 april op 89-jarige leeftijd. Caldinez speelde Kra, de supervisor van Scaramanga’s zonne-energiestation.


Sonny Caldinez werd in 1932 geboren in Trinidad. Hij trainde voor worstelaar, waarna hij in Engeland een bescheiden acteercarrière begon. Zoals onder meer ook Harold Sakata uit Goldfinger, Milton Reid uit The Spy Who Loved Me en Dave Bautista uit Spectre door hun sport en bijbehorende fysiek in de James Bond-films belandden.

Caldinez was naast The Man with the Golden Gun ook te zien in de eerste Indiana Jones Raiders of the Lost Ark (1981) en een groot aantal afleveringen van de Britse sciencefictionserie Dr. Who. Zijn laatste filmoptreden was Ali G Indahouse (2002), waar hij voor de verandering eens niet de rol van zwaargewicht of monster hoefde te spelen, maar die van ambassadeur.

vrijdag 8 april 2022

Acteur uit ‘The Spy Who Loved Me’ overleden

Op 79-jarige leeftijd is deze week acteur Christopher Muncke overleden. Muncke speelde een bemanningslid van de Amerikaanse onderzeeër in The Spy Who Loved Me (1977). Hij is één van de prominentere gezichten van de U.S.S. Wayne. Hij helpt James Bond om de ontsteking uit de kernraket van de Liparus te halen.


De van geboorte Amerikaanse Muncke verhuisde naar Engeland en speelde daar vanaf begin jaren 70 in verschillende film- en tv-producties. De acteur speelde in hetzelfde jaar als The Spy Who Loved Me Captain Khurgee in Star Wars.

Christopher Muncke eindigde zijn acteercarrière begin jaren 90, waarna hij basisschoolleraar werd. Hij bleef tot zijn dood in Engeland wonen.

vrijdag 1 april 2022

Prijsjesmaand

Of het nu gaat om een Gold Derby Film Award, een Golden Globe of een Golden Tomato, een HFCS, LEJA, MCFCA of een PFCS; we gaan gegeven paarden niet in de bek kijken. Iedere prijs is een applausje waard (en ja, die afkortingen bestaan echt). Zelfs een EDA voor het grootste leeftijdsverschil tussen de leading man en zijn love interest nemen we met een glimlach in ontvangst uit handen van de Alliance of Women Film Journalists. Alsof dat een prestatie van enig kunnen behelst, behalve voor de jury voor het aftrekken van 85 — 68. Alle prijsjes ten spijt: als een Gouden Palm buiten artistiek bereik ligt, is de Oscar de enige die écht telt.


Dat de Oscar de enige echte filmprijs is, bewezen de BAFTA’s, die eerder in maart werden uitgereikt. De Britse tegenhanger van de Academy Award, zoals de Oscar officieel heet voor degene die de draad nu al kwijt is, is een grotendeels Engels aangelegen feestje. Kom maar naar voren, de BAFTA voor beste acteur, een groot applaus voor… Will Smith!

Die is er niet. Gelukkig maar, achteraf gezien.

Gaan we verder: een daverend applaus voor de schrijver van het beste scenario! Niemand minder dan Paul Thomas A…

Ook niet aanwezig? Tsja, LA Londen is natuurlijk geen kattenpis op een vrije zondagavond. Dan maar een Duitser proberen?

Een staande ovatie voor Hans Zimmer! Zelfs die heeft de moeite niet genomen het vliegtuig te pakken. Aan wie reiken we die prijzen dan in godsnaam uit!?

Lashana Lynch wil er wel eentje en die editors van No Time to Die. Zijn toch niet genomineerd voor een Oscar, dan happen ze wel toe. Zo gezegd zo gedaan.


No Time to Die mag het doen met een stoet aan goedbedoelde nominaties. Bij de filmprijs die er echt toe doet en goed staat op de cover van een dvd-hoesje, scoort Bond in zijn zestigjarig bestaan maar mondjesmaat.

Bij het vijftigjarig filmjubileum in 2012 waren ze de geheim agent helemaal vergeten. Pas een jaar daarna, toen Skyfall een voltreffer bleek te zijn, liet de Academy er een Bond-montage op los. En Shirley Bassey natuurlijk. En Adele won de eerste Bond-Oscar sinds 1965, daartussen bleef het angstvallig stil. Ken Adam had allang moeten winnen voor You Only Live Twice (1967) — er kon niet eens een nominatie van af. John Barry idem dito. Voor zowel zijn Bond-scores als titelsongs: nul.

Pas sinds Skyfall doet Bond weer mee bij het Oscar-gala. En laat het vanaf dat moment zijn dat Bond nog maar bar weinig films aflevert, wat de kans op een prijsje automatisch vele malen kleiner maakt.


Natuurlijk heeft Bond Oscar helemaal niet nodig om aandacht te genereren. Ondanks alle tegenslagen heeft de laatste James Bond-film het prima gedaan aan de kassa. Maar een prijsje in de vorm van een gouden mannetje, of in ieder geval op zijn minst een nominatie, daar hadden Barbara Broccoli en Michael G. Wilson stiekem wel op gehoopt.

Voor bijvoorbeeld regisseur Cary Fukunaga die de boel uit het slop had getrokken en al die tijd retecool uit zijn oogjes bleef kijken ondanks de druk op zijn jonge schouders; Mark Tildesly die alle gemiste Bond-Oscars van Ken Adam goed had kunnen maken; Hans Zimmer die wél voor Dune werd genomineerd én won maar niet voor zijn bijzonder bevredigende Bond-score; Daniel Craig die zo vanzelfsprekend Bond is dat we vergeten dat hij het allemaal acteert; of Barbara en Michael zelf in de categorie Langste speelduur. The list is endless, zou M zeggen.

Zestig jaar filmhistorie is voor de Academy een twee minuten durende filmmontage aangekondigd door Kwik, Kwek en Kwak; drie boardsporters die bij elkaar opgeteld totaal niets met 007 te maken hebben en bij het opsommen van de James Bonds er gemakshalve eentje vergeten te noemen.

Judi Dench zat gewoon in de zaal hè. Dat is het kromme van alles. De 87-jarige superoma was gekomen aan de arm van haar kleinzoon Ed Sheeran. Een genot om te zien die twee. Sam, zoals Ed eigenlijk heet, had oma prima een kontje het podium op kunnen geven.


Javier Bardem, ook present. Die bevond zich de hele avond in de gevarenzone een armlengte bij Will Smith vandaan. Rami Malek idem dito. Hij mocht Billie Eilish en Finneas aankondigen en gaf de Bond-franchise een welgemeend pluimpje, waarna, dat moet gezegd, een kippenveloptreden van Billie en haar broer volgde.

Wat een prachtig ingetogen versie van deze topsong. Met die uithaal aan het eind als eindeloos hoogtepunt. Dat Billie daarna ook nog eens de prijs voor beste song in ontvangst mocht nemen, is meer dan terecht en fijn voor Bond. Al valt het niet uit te leggen dat James Bond in zestig jaar tijd net zoveel Oscars wist te verzilveren als Dune op één avond.

Sean Penn riep nog op om de Academy te boycotten als de Oekraïense Paddington niet mocht spreken. Penn was er niet. Paddington ook niet. Zoals ook Timothy Dalton, Pierce Brosnan, Daniel Craig en die andere Bond-acteur er niet waren. Wéér niet. Maar waarom niet? Waarom moest de Oscar-organisatie drie willekeurige voorbijgangers van hun skateboard trekken?

Hoe simpel het had kunnen zijn, bewijst The Godfather-tribute. De magistrale filmtrilogie viert dit jaar zijn gouden filmjubileum. Drie oude mannetjes in wie wij Al Pacino, Francis Ford Coppola en Robert De Niro kunnen herkennen, hoefden enkel aan te komen sloffen voor een staande ovatie. Drie woordjes van de regisseur en weer af. Met in het publiek zichtbaar geëmotioneerde blikken. ‘Waardigheid’ is het juiste woord. Een verademing na de totale Tokkie-afgang van de Fresh Prince.

Dit gevoel hadden de vier overgebleven James Bonds nooit kunnen evenaren. Niet voor een Amerikaans publiek. Waren die andere twee er nog geweest, dan was het een ander verhaal. Die paar Britten in het publiek hadden de Yankees nooit mee kunnen krijgen in hun enthousiasme. Het was een povere vertoning geworden, dat durfde de Academy niet aan. Die speelt alleen op safe met voorgekookte toneelstukjes, want stel dat je iemand beledigt!

Dapperder is het Nederlands Film Festival dat in september weer een wereldshow ten beste in petto heeft. De uitnodigingen naar Timothy Dalton, Pierce Brosnan, Daniel Craig en die andere Bond zijn inmiddels de deur uit. Ricky Gervais is gevraagd de zaal te beledigen, de Toppers zullen a capella een medley van alle Bond-songs brengen en alle gasten krijgen bij binnenkomst een goodiebag met drie paracetamolletjes en bij voorbaat een klap voor hun bek.

Nu al het meest legendarische Gouden Kalveren Gala ooit.

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.

maandag 28 maart 2022

Billie Eilish wint Oscar voor ‘No Time to Die’

No Time to Die heeft de Oscar voor beste song gewonnen. Billie Eilish is de derde artiest van een James Bond-titelsong die deze eer te beurt valt en na Adele en Sam Smith de derde op rij. Het aantal Oscars voor James Bond in zestig jaar filmgeschiedenis komt hiermee op zes.

Broer en zus Finneas O’Connell en Billie Eilish met hun Oscars

De laatste Bond-film was genomineerd in drie categorieën, maar verloor zowel in de categorie geluid als visuele effecten van Dune, met zes beeldjes de grote winnaar van deze Oscar-editie. No Time to Die-componist Hans Zimmer won voor Dune de Oscar voor beste muziek. Zimmer verblijft op dit moment in Amsterdam voor twee inhaalconcerten in Ziggo Dome en kon de prijs daarom niet persoonlijk in ontvangst nemen.

Zestig jaar 007 werd tijdens deze 94e Oscar-uitreiking gevierd met een korte montage filmclips met op de achtergrond Paul en Linda McCartney’s Live and Let Die, een Bond-song die in 1974 wel was genomineerd maar dat jaar verloor van The Way We Were van Marvin Hamlisch.

Eerdere Oscar-winnaars voor James Bond-films waren: Norman Wanstall voor beste geluidseffecten voor Goldfinger (1964), John Stears voor beste special effects voor Thunderball (1965), beste geluidsmontage voor Skyfall (2012), Adele voor beste song voor Skyfall (2012) en Sam Smith voor beste song voor Spectre (2015).

vrijdag 25 maart 2022

James Bond-spelshow op komst

De inkt van de overname van MGM naar Amazon is amper droog of de streamingdienst slaat al spijkers met koppen. Eind dit jaar wordt begonnen met de opnamen van een James Bond-spelshow: 007’s Road to a Million. Waarbij teams op iconische Bond-locaties tegen elkaar strijden om 1 miljoen pond.

Een locatie die niet mág ontbreken: James Bond Island uit
The Man with the Golden Gun (1974)


Het idee van de spelshow is volgens Variety al vier jaar in ontwikkeling, lang voordat MGM te koop stond. Vorige week werd bekend dat de iconische filmstudio officieel was overgenomen door Amazon voor 8,5 miljard dollar. James Bond was MGM’s grote troef.

Bond-fans hopen door de overname dat er vooral schot komt in de volgende bioscoopfilm. Hoewel Amazon zijn eigen streamingdienst heeft, wil Eon Productions Bond-films voor de bioscoop blijven produceren. Amazon geeft aan dat MGM moet blijven doen waar de filmstudio al bijna honderd jaar sterk in is: goede verhalen vertellen.

Kandidaten voor de nieuwe spelshow worden gezocht via dit auditieformulier.

donderdag 24 maart 2022

Een nieuw bedevaartsoord

Op het eiland Kalsoy is sinds kort een James Bond-tour te boeken. Kalsoy, onderdeel van de Faeröer-eilanden, diende als locatie voor de finale van No Time to Die. In de film gebeurt op dat eiland het onwaarschijnlijke... Maar laten we geen spoilers weggeven, aldus de website Guide to Faroe Islands, waar een heuse James Bond Tombstone Tour is verrezen. Nogmaals: verder verklappen we niks.

James Bond-locaties zijn al decennialang grote trekpleisters. En aangezien Bond nog wel eens ergens komt, zijn er over de hele wereld tal van dit soort bedevaartsoorden te vinden. Hoewel het deze keer wel erg letterlijk is.

Deelnemers aan de tour bezoeken de locatie waar tweeënhalfjaar geleden werd gefilmd. Hoewel het grootste deel van de eilandscènes, waar zich de bunker van slechterik Safin bevindt, in de studio werd opgenomen, diende Kalsoy voornamelijk als oogstrelend achtergronddecor.

Met uitzicht op de noordelijke Atlantische Oceaan kunnen bezoekers met eigen ogen zien waar James Bond zijn laatste heldendaad verrichtte. Of Eon Productions, de productiemaatschappij van de Bond-films, blij is met dit dubieuze eerbetoon, valt te bezien. Door de jaartallen 1962 – 2021 te vermelden, wordt gerefereerd aan de duur van de filmserie en niet aan die van James Bond. De Bond van Daniel Craig werd, net als zijn vertolker, namelijk geboren in 1968.

vrijdag 18 maart 2022

Oscars eert 60 jaar James Bond

De 94e uitreiking van de Oscars besteedt aandacht aan 60 jaar James Bond. In welke hoedanigheid dat zal gebeuren, blijft nog geheim. Los van dat jubileum is de nieuwste Bond-film No Time to Die genomineerd in drie categorieën: geluid, visuele effecten en song. Dat Billie Eilish haar Bond-thema ten gehore mag brengen, zal daarom geen verrassing zijn.

Tijdens het jubileumjaar 2012, waarin James Bond 50 kaarsjes uit mocht blazen, bleef het angstvallig stil tijdens de uitreiking van de Academy Awards. Pas het jaar daarna, in het jaar dat Bond 51 werd, volgde een mosterd na de maaltijdceremonie. Weliswaar met een accolade voor Skyfall dat tijdens die 85e editie twee prijzen in de wacht sleepte; voor beste geluidsmontage en beste song.

Adele zong haar winnende titelnummer tijdens de uitreiking in 2013 en ook Shirley Bassey maakte haar opwachting met Goldfinger (1964).

Even was er de hoop dat de zes James Bond-acteurs voor de eerste keer bijeen zouden komen. Dát had namelijk de grootste troef kunnen zijn. Maar helaas. Daarmee vervloog een unieke kans die met het overlijden van Roger Moore in 2017 en Sean Connery in 2020 spijtig genoeg in rook is opgegaan. Wellicht dat de overgebleven vier deze keer hun opwachting zullen maken. Dat zou alsnog een mooie kers op de taart zijn.

De belangrijkste Amerikaanse filmprijzen worden volgende week 27 maart uitgereikt. De show wordt in Nederland op 28 maart vanaf 0:30 integraal uitgezonden door FilmBox.

donderdag 17 maart 2022

MGM officieel in handen Amazon

MGM, de filmstudio achter onder meer de James Bond-films, komt definitief in handen van techgigant Amazon. Het betekent dat het aanbod van Amazon Prime Video wordt verrijkt met de collectie van MGM. Die bestaat uit meer dan 4000 films en 17.000 tv-afleveringen.

De techgigant kondigde vorig jaar mei aan voor omgerekend 6,91 miljard euro MGM (Metro-Goldwyn-Mayer) te willen kopen. De vraag was toen of toezichthouders in de VS en in de EU wel toestemming zouden geven. 

Amazon ligt op beide continenten onder een vergrootglas vanwege mogelijk machtsmisbruik; er lopen meerdere onderzoeken. Daarnaast kijkt men kritisch aan tegen het laten doorgroeien van techbedrijven via overnames. 

Toch gaf de Europese Commissie dinsdag groen licht voor de overname. De conclusie was dat het samengaan van de twee bedrijven niet leidt tot zorgen over oneerlijke concurrentie. In de ogen van de commissie is de overlap tussen de partijen in de audiovisuele wereld beperkt, evenals hun gezamenlijk marktaandeel. 

De Amerikaanse toezichthouder FTC had tot half maart om een zaak aan te spannen tegen de geplande overname. Dat is niet gebeurd. De voorzitter van de commissie, Linda Khan, staat wel bekend als een criticus van het Amerikaanse concern. 

Bron: NOS

zondag 13 maart 2022

‘No Time to Die’ wint twee BAFTA’s

No Time to Die heeft vanavond twee BAFTA’s gewonnen. Tom Cross en Elliot Graham ontvingen de filmprijs voor de montage en Lashana Lynch als Rising Star. De laatste Bond-film was genomineerd in zes categorieën. Tom Cross droeg zijn BAFTA op aan Peter Hunt, de legendarische James Bond-editor uit de jaren 60.

Elliot Graham, Lashana Lynch en Tom Cross

Het gala stond gedeeltelijk in het teken van zestig jaar James Bond. Zo begon de ceremonie met een montage uit de Bond-films. Daarna trapte Dame Shirley Bassey, in een prachtig verlichte zaal, af met haar tweede Bond-song Diamonds Are Forever.

Tijdens de presentaties werden vervolgens verschillende verwijzingen gemaakt naar James Bond. Bij de obituary-sectie werd uit de Bond-films enkel tekstschrijver Leslie Bricusse vermeld, terwijl in 2021 toch heel wat grote namen die aan James Bond hebben meegewerkt zijn heengegaan.

No Time to Die verloor onder meer de BAFTA voor Beste Britse Film van Kenneth Branagh’s Belfast waarin Judi Dench een belangrijke rol speelt. Componist Hans Zimmer was niet genomineerd voor No Time to Die maar won het gouden beeldje voor Dune. Het sciencefiction-epos werd met vijf BAFTA’s de grote winnaar van de avond.

Bekijk de red carpet-ceremonie van BAFTA live online

Speciaal optreden Shirley Bassey tijdens opening

De red carpet-ceremonie van de BAFTA’s is vandaag vanaf 16:00 uur te volgen via onderstaande livestream. Tijdens dit moment arriveren de sterren bij de Royal Albert Hall in Londen.

De uitreiking van de Britse filmprijzen begint om 20:00 uur. Tijdens de opening van het gala staat een optreden van Dame Shirley Bassey gepland, dit vanwege het zestigjarig filmjubileum van James Bond dit jaar. Welke van haar drie Bond-songs zij ten gehore gaat brengen, is niet bekendgemaakt. Een medley behoort tot de mogelijkheden.

De laatste Bond-film No Time to Die is zes keer genomineerd. Onder meer in de categorieën Beste Britse Film, cinematografie en montage. Skyfall (2012) won de BAFTA voor Beste Britse Film destijds. Bond-girl Léa Seydoux is één van de prominenten die tijdens het gala een prijs uitreikt.

De uitreiking van de BAFTA’s is om 20:00 Nederlandse tijd te zien op BBC One.

zondag 6 maart 2022

One-time Bond

In de zoektocht naar een nieuwe James Bond lijkt het verplicht te kijken naar een acteur die voor meerdere films dezelfde tuxedo aan wil trekken. Eenmaal 007 dan zit je voor tien jaar gevangen. Deze constructie werd zestig jaar geleden bedacht en daar houdt Eon Productions zich tot vandaag de dag aan vast. Met gevolgen van dien. Want een Bond-acteur in de houdgreep houden, is nooit een goed idee geweest.


Als Eon nu eens afstapt van bovenstaande traditie en voor de volgende film een acteur inhuurt die gewoon één keer James Bond speelt. Het zal de zoektocht naar een nieuwe 007 niet per definitie makkelijker maken, want de vijver om uit te kiezen wordt daarmee een oceaan. Want wie wil dat erebaantje nu niet voor één keer? Eon krijgt het voor het uitkiezen en kan aan de slag met een goedlachse kandidaat die eenmalig zijn stinkende best gaat doen.

George Lazenby

De tot nu toe enige one-time Bond George Lazenby heeft met On Her Majesty’s Secret Service (1969) bewezen dat het kan. Ware het niet dat Lazenby werd aangenomen met meerdere films in het vooruitzicht. Het was de eigenwijze acteur zelf die de kuierlatten nam. Een beslissing die hij later betreurde.

Voor de nieuwe one-time Bond levert dat geen probleem op, die weet bij voorbaat dat het eenmalig is. Dat is juist de charme van deze deal. Ook voor Eon Productions heeft het voordelen, er kan bijvoorbeeld eens geëxperimenteerd worden. Met een acteur. Met een regisseur. Weg met dat keurslijf. Een afgerond verhaal. Dik twee uur plezier en door naar de volgende.

De Bond-fan, de filmliefhebber, de bioscoopganger. We staan allen in de rij voor een nieuwe Bond-film. Daar is en blijft het om te doen, die film. We willen niet wachten tot Barbara Broccoli een keertje uitgevierd is met Daniel Craig. We willen dat er films worden geproduceerd en we komen allemaal kijken.

Daniel Craig

Ander bijkomend voordeel is dat je als kijker slechts eenmalig tegen een Bond-kop hoeft aan te kijken in het geval hij je niet bevalt. Craig-haters zitten niet vijftien jaar opgescheept met een Bond die op Poetin lijkt (niet mijn woorden). Op die manier wordt een veel breder publiek aangesproken. Valt hij tegen, dan volgend jaar beter.

Persoonlijk vind ik het overigens een goede zaak als een Bond-acteur voor langere tijd aanblijft, maar daar blijk je geen films mee te kunnen maken. De veeleisende rol gaat trekken, het trucje vervelen, de heisa eromheen tergen.

James Bond is groter dan zijn vertolker, blijkt wel uit de zes acteurs die 007 gestalte gaven in zestig jaar filmhistorie. In die zin maakt het niet zo heel veel uit welke haarkleur hij heeft. En het zal me niets verbazen als we met behulp van deepfake binnenkort een filmpakket krijgen waarin we zelf onze James Bond kunnen samenstellen. Het enige wat we nodig hebben is een model. Wat dat betreft was George Lazenby zijn tijd ver vooruit.


© Bond Blog 2009 — 2022
Alle fotorechten voorbehouden aan Danjaq LLC. / Eon Productions, United Artists Co., MGM Studios, Columbia Pictures, 20th Century Fox Home Entertainment, Sony Pictures Inc., Universal Pictures