Knap gemaakt

Nou, het is zover. Augustus. Deze maand gaan er klappen vallen. Wie overeind blijft, mag zich de komende dertig jaar James Bond wanen. De verrassing zal uit onverwachte hoek komen, vertrouwde oud-007-casting director Debbie McWilliams ons eerder al toe. Dan is er maar één optie over, één man die deze taak op zich kan nemen: Bellingham. Jude Bellingham.

De middenvelder van Real Madrid en het nationale Engelse elftal is niet alleen gek van James Bond, hij zou het ook fantastisch vinden om James Bond ‘te zijn’. Nu denk ik dat de jonge voetballer daar helemaal geen film voor nodig heeft. Hij mag zich ook zonder casting ‘James Bond’ noemen. Vechten kan hij als de beste, bij voorkeur tegen Argentijnen. Iets met een crisis op de Falklandeilanden en zo rolt zich vanzelf een nieuw filmverhaal uit. Steven Knight mag het gratis gebruiken.

Bellingham heeft ze allemaal gezien: Sean Connery, Roger Moore. En het heeft iets met hem gedaan. Hij heeft de proef doorstaan. Waar veel jongeren (hij kwam ter wereld post Anno Domini Die Another Day) de oude Bond-films toch vooral heel erg oud vinden, zat Jude met natte haartjes voor de tv samen met zijn broertje. Ongetwijfeld aangemoedigd door hun vader. Want zo zijn vaders. Knap werk van vader Bellingham, die met een vooruitziende blik zijn beide zonen gelijk de juiste initialen meegaf. Ik bedoel maar.

Is het trouwens wel eens opgevallen dat het getal ‘dertig’ een ongeluksgetal is voor James Bond? Toen onze filmheld de eerste dertig kaarsjes uit mocht blazen in 1992, verkeerde de beroemde franchise van Albert R. Broccoli in zwaar weer. Er werd geen feest gevierd, want James Bond was op dat moment op sterven na dood. Datzelfde gebeurde in 2022 tijdens het zestigjarige filmjubileum, waarin James Bond werkelijk de nek om was gedraaid door de kinderen van de oude Broccoli.

Gelukkig liep het daarvoor en daartussen een stuk beter met de beroemdste geheim agent van het witte doek. Dus tussen nu en het negentigjarig jubileum zie ik weer volop kansen met Jude Bellingham als James Bond. In 2026 zijn we zelfs al aardig op weg naar dat jubileum dat we niet hoeven te vieren. Mooi, hoef ik ook mijn schoenen niet te poetsen.

Dat het hoog tijd wordt voor een nieuwe Bond-film, is een understatement. Ik zag deze week het ‘hoogtepunt’ van de wereldcinema. Drie uur lang. Het goede nieuws: ik ben niet in slaap gevallen. Het slechte nieuws: ik weet nog steeds niet wat ik van de film vind. En dat is jammer, want daardoor ontstaat er hier een gat.

[RECENSIE THE ODYSSEY]

Knap gemaakt, kan niet anders zeggen. Ik zag in een making-of crewleden kratten vol technische kostbaarheden bergen op- en afslepen. Erbarmelijke omstandigheden in onherbergzame gebieden, op woeste zeeën. Onder de felle zon of juist uren wachten tot die wolk was verdwenen. Het is me wat. Het blijft knap gemaakt, dat vooral, en alles (Alles? Ja alles!) gedraaid op IMAX-camera’s, door onze eigen Hoyte, die ontegenzeggelijk weer opgaat voor een Oscar. Want het is bijzonder knap gemaakt allemaal…

Wat was ik blij dat ik niet voor IMAX had gekozen. Dat had ik per ongeluk ooit bij The Dark Knight gedaan, waarvan niet eens álles op dat formaat was gedraaid. Leuk initiatief om zo’n film helemaal mee te beleven, maar ik zit niet in een pretpark. Ik heb geen ambities om Batman te zijn of James Bond. Daarom ga ik juist naar de bioscoop, om te zien hoe anderen de klusjes opknappen waar ik niet aan toe kom. Daarbij wil ik ook graag een beetje ontspannen in die bioscoopstoel. Daar had The Dark Knight geen boodschap aan. Ik werd bij die film met mijn neus op de feiten gedrukt: ik bleek ontzettend veel last te hebben van hoogtevrees.

Als ik bij de zeestormen uit The Odyssey in een normale bioscoopzaal al bijna uit mijn stoel word geblazen, hoe moet dat dan zijn in IMAX? Ik wil me er eerlijk gezegd geen voorstelling van maken.

Persoonlijk ben ik wel fan van een stevig potje filmgeluid. Thuis blaas ik het liefst alles over vijf boxen en een diepe subwoofer. Die beleving heb ik zelf in de hand. Als ik de opbouwende spanning vlak voor een explosie hoor opkomen, net als bij het logo van THX Deep Note, schroef ik het volume gewoon iets terug.

In aanloop naar de nieuwste Nolan keek ik Inception terug. Ook een heftige film waar ik destijds een week de tijd voor nodig had om van bij te komen. Het was Nolans eerbetoon aan James Bond, wat ik er overigens niet helemaal in terugzag, want ook Christopher Nolan is net als Jude Bellingham fan van onze held.

Weliswaar had ik het in mijn thuisbioscoop zelf in de hand, maar ook hier was dat geluid weer zo extreem aangezet. Het werkt absoluut om de film te ondergaan, maar is het niet gewoon een trucje om een bepaalde leegte in het narratief te maskeren? Of net als bij James Bond, waar het tempo zo hoog ligt, dat je de gaten in het verhaal niet opvallen?

Of Inception helemaal klopt tussen het visuele en auditieve geweld door; ik ga er gemakshalve vanuit dat Nolan dit zelf tot op de komma nauwkeurig heeft uitgedokterd. Na het zien bleef vooral dit gevoel achter: knap gemaakt…

De sterregisseur heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij ook voor James Bond de juiste man is. Hij heeft al jaren een plan dat nog nooit iemand in James Bond-land heeft opgevat. Zolang hij de sleutel van de Aston Martin niet krijgt, zullen we dat nooit weten. Met andere woorden: waarschijnlijk nooit.

Of we op een Christopher Nolan-James Bond-film zitten te wachten, is nog maar de vraag. Hoewel een knap gemaakte Bond-film nooit weg is, gaat het mij bij 007 toch vooral om het gevoel dat ik erbij krijg. Dat ik de film graag terug wil zien omdat de sfeer zo fijn is getroffen, niet per se omdat het geluid zo lekker hard staat.

Nolan had in het verleden contact met Barbara Broccoli. Hij had alleen als eis dat hij het wiel opnieuw mocht uitvinden. Met een nieuwe James Bond die hij kon kneden tot een eigen product. Daar is het nú de tijd voor. Maar Barbara Broccoli is niet meer aan zet en Amazon MGM heeft gekozen voor Denis Villeneuve, een andere geweldenaar die later dit jaar zíjn knap gemaakte filmtrilogie afsluit.

Nolan had het kunnen doen met Jude Bellingham als zelfgebakken 007.

Trouwens, ik weet niet of het iemand is opgevallen, maar die Bellingham… Knap gemaakt.

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.

Ook ‘Never Say Never Again’ op dubbel-cd

Michel Legrands Never Say Never Again verschijnt half augustus op dubbel-cd bij La-La Land Records. Ten tijde van de release van deze James Bond-film uit 1983 is er voor de westerse markt nooit een soundtrack-cd uitgebracht. Pas in 1993 verscheen bij Silva Screen een uitgebreide cd met het originele werk van Michel Legrand. La-La Land Records doet daar, zoals gebruikelijk, nog een schep bovenop.

Disc 1
Score Presentation 1:06:41
1. Never Say Never Again (Performed By Lani Hall) 3:03
2. Prologue 0:28
3. Fatima Blush, SPECTRE Hitwoman 2:22
4. Hello Nurse 0:43
5. Dinner With 007 1:07
6. Smoking Is Dirty 0:41
7. Bond Watches Jack 1:25
8. In Jack’s Room 0:18
9. Plunder Of Cruise Missiles 1:55
10. Death Of Jack Petachi 1:43
11. Missile Recovery 1:05
12. Dance Studio 1:23
13. Bahama Island 2:48
14. Bahamas — Boat 1:21
15. Fight To The Death With Tiger Sharks 4:50
16. Bahamas — Band 0:24
17. Bahamas — Hotel 2:00
18. Domino Petachi 2:03
19. Harbour Arrival 0:40
20. Une Chanson d’Amour (Vocal Version) 4:25
(Performed By Sophie Della)
21. Casino 1:27
22. Domination 1:50
23. Tango To The Death 2:22
24. Charleston 0:30
25. Bond Returns Home / Nicole Dead / Pursuit 1:35
26. Chase 0:52
27. Boxers 0:38
28. Enjoy The Ship 0:34
29. Jealousy (Domino’s Dance) 3:15
30. The Game Is Over 4:42
31. Escape From Palmyra (Film Version) 1:18
32. Tears Of Allah 2:22
33. A Last Blow To Largo (Extended Version) 5:05
34. Underwater Fight 3:04
35. James Bond — Retired? (Extended Version) 1:23

TOTAL DISC 1 TIME: 1:06:41

Disc 2
Original Soundtrack Album 42:18
1. Never Say Never Again (End Titles) (Performed By Lani Hall) 3:11
2. Prologue 0:27
3. Fatima Blush, SPECTRE Hitwoman 2:22
4. Plunder Of Cruise Missiles 1:55
5. Death Of Jack Petachi 1:42
6. Bahama Island 2:48
7. Fight To The Death With Tiger Sharks 4:49
8. Never Say Never Again (Instrumental) 1:51
9. Une Chanson d’Amour (Vocal Version) 4:25
(Performed By Sophie Della)
10. Tango To The Death 2:21
11. Chase 0:52
12. Jealousy (Domino’s Dance) 3:15
13. Escape From Palmyra 1:20
14. Tears Of Allah 2:21
15. A Last Blow To Largo 4:37
16. James Bond — Retired? 0:31
17. Never Say Never Again (Performed By Lani Hall) 3:04

Additional Music 5:25
18. Une Chanson d’Amour 3:33
19. Never? 0:44
20. Tango To The Death (Alternate Fragment) 1:06

TOTAL DISC 2 TIME: 47:50
TOTAL ALBUM TIME: 1:54:31

Zie de website van La-La Land Records voor meer informatie. 

Tom Chadbon uit ‘Casino Royale’ overleden

De Britse acteur Tom Chadbon is op 80‑jarige leeftijd overleden, meldt de BBC. Chadbon had een acteercarrière van zestig jaar en speelde in een breed scala aan Britse series en films. Zo was hij onder meer te zien in de James Bond-films Casino Royale en The World Is Not Enough.

Chadbon verwierf bekendheid door zijn rol als privédetective Duggan in de Doctor Who-aflevering City of Death uit 1979. Later keerde hij terug in de serie en verscheen in tal van andere Britse producties als Peep Show, Midsomer Murders en Casualty.

In 1997 verscheen Chadbon in de ITV‑verfilming van Rebecca, samen met Charles Dance en Diana Rigg. Daarnaast stond hij veevuldig op het toneel.

In Casino Royale (2006) speelde hij de effectenmakelaar die Le Chiffre waarschuwt dat speculeren tegen luchtvaartmaatschappij Skyfleet onverstandig is. Le Chiffre gok namelijk dat de aandelenkoers van Skyfleet zal kelderen, omdat hij een aanslag heeft gepland op een prototype van het toestel. Als James Bond die aanslag op het vliegveld van Miami verijdelt, stijgt de waarde van Skyfleet, waardoor Le Chiffre meer dan honderd miljoen dollar verliest en in acute problemen komt met zijn opdrachtgevers. Een verlies dat hem ertoe dwingt een pokertoernooi in Casino Royale in Montenegro te organiseren om zijn financiële positie te redden.

In The World Is Not Enough (1999) komen in de uiteindelijke versie van de film alleen Chadbons handen in beeld als hij vlak voor de aanslag op Sir Robert King diens teruggebrachte geld telt. In een verwijderde scène, te zien bij de extra’s van de film, heeft Chadbon een regel tekst.

Zijn laatste televisierol was die van High Septon Maynard in de seizoensfinale van Game of Thrones in 2017. Tom Chadbon was getrouwd en had vier kinderen. Waaraan de acteur is overleden, is niet bekendgemaakt.

Body Worlds-oprichter Gunther von Hagens overleden

Bekijk zijn cameo in ‘Casino Royale’

De Duitse anatoom en uitvinder Gunther von Hagens is op 81-jarige leeftijd overleden. Von Hagens werd wereldberoemd als grondlegger van Body Worlds, de tentoonstelling waarin geplastineerde menselijke lichamen en organen worden getoond. Von Hagens en Body Worlds zijn kort te zien in de James Bond-film Casino Royale (2006).

Von Hagens ontwikkelde in de jaren 70 de zogeheten plastinatietechniek, een methode waarbij lichaamsvocht en vetten worden vervangen door kunststoffen om weefsel duurzaam te conserveren. Via de exposities van Body Worlds trok hij wereldwijd tientallen miljoenen bezoekers. De tentoonstellingen boden educatief inzicht in de menselijke anatomie, maar leidden door de jaren heen ook tot maatschappelijke en ethische discussies. In Amsterdam is sinds 2014 een vaste Body Worlds te bezoeken. 

In Casino Royale achtervolgt James Bond tussenpersoon Alex Dimitrios door een Body Worlds-expositie in Miami (in werkelijkheid opgenomen op twee locaties in Praag), waar geplastineerde figuren onder meer aan een pokertafel zitten. Net op het moment dat Bond Dimitrios vermoordt, verschijnt op de achtergrond Gunther von Hagens in beeld; hij geeft een rondleiding door zijn eigen expositie.

Von Hagens wilde na zijn dood zelf ook geplastineerd worden. Zijn familie heeft aangegeven die wens in te willigen, waarna zijn lichaam een plek zal krijgen binnen de expositie.

Carly Simon heeft ziekte van Parkinson

Zangeres Carly Simon (83) heeft de ziekte van Parkinson. Dat schrijft onder meer BBC. Ondanks de gezondheidsproblemen en een recente medische ingreep werkt de zangeres door en staat voor volgende maand een nieuw album gepland.

De Amerikaanse singer-songwriter, onder meer bekend van klassiekers als You’re So Vain, Coming Around Again en Nobody Does It Better, de titelsong van de James Bond-film The Spy Who Loved Me uit 1977, kreeg de diagnose Parkinson na een reeks fysieke klachten.

Simon onderging eerder operaties aan haar knieën en heup, maar hield daarna aanhoudende problemen met haar mobiliteit. Naast de aandoening Parkinson maakt de zangeres bekend dat ze recent een chirurgische ingreep heeft ondergaan voor het verwijderen van een kankergezwel op haar gezicht. De ingreep heeft haar uiterlijk aangetast, met als gevolg dat ze uit de schijnwerpers is gestapt.

Ondanks haar gezondheidssituatie blijft Simon actief in de muziek. Zo kondigt ze haar nieuwe studioalbum aan: Comes In Waves, dat half augustus verschijnt. Het is haar eerste album in twintig jaar. De eerste single van dit album, Howl, werd vorige maand uitgebracht.

Sam Neill (78) plots overleden

Sam Neill, bekend van onder meer Jurassic Park en Peaky Blinders, is op 78-jarige leeftijd onverwachts overleden. In 1986 deed de acteur een screentest (zie de video verderop in dit artikel) voor de rol van James Bond in The Living Daylights. Producent Cubby Broccoli vond de Nieuw-Zeelandse acteur echter ongeschikt als 007. Dit tot grote opluchting van Neill zelf.

Het nieuws over zijn overlijden is via de Instagram-pagina van Neill bekendgemaakt: „Sam was omringd door zijn familie en is overleden met de waardigheid die zijn hele leven heeft gekenmerkt”, is te lezen in het bericht.

Volgens het bericht kwam het overlijden van Neill plotseling en onverwacht. De familie zegt dankbaar te zijn dat de acteur op dat moment kankervrij was. Neill maakte in 2022 bekend dat hij bloedkanker had. Neill werd daarvoor behandeld en deelde in april dat hij kankervrij was verklaard.

De familieleden vragen om privacy terwijl zij dit verlies verwerken en laten weten dat meer details later worden gedeeld.

Neill werd geboren in Noord-Ierland als zoon van een Engelse moeder en een Nieuw-Zeelandse vader, en verhuisde in 1954 met zijn gezin naar Christchurch. Hij verwierf zijn eerste bekendheid met de film Sleeping Dogs in 1977.

Het grootste succes boekte de acteur met zijn rol als paleontoloog Dr. Alan Grant in de hit Jurassic Park uit 1993. Die rol vertolkte hij later opnieuw in Jurassic Park III (2001) en Jurassic World Dominion (2022). Naast zijn filmrollen was Neill ook in verschillende series te zien. Zo vertolkte hij in de eerste twee seizoenen van Peaky Blinders de rol van de jaloerse majoor Chester Campbell.

Joanna Pettet (83) uit Bond-parodie overleden

De Britse actrice Joanna Pettet is dinsdag op 83-jarige leeftijd overleden. Dat laat haar vriendin en voormalig manager Pam DuBois donderdag weten op Facebook. Pettet speelde de rol van Mata Bond, de dochter van Sir James Bond (David Niven) in de Bond-parodie Casino Royale uit 1967.

Pettet stierf op de sterfdag van haar zoon Damien Zachary Cord, die ze kreeg met acteur Alex Cord. „We hielden allemaal van Jo”, schrijft DuBois. „Maar er was één persoon die meer van haar hield. En gisteren, precies 31 jaar na zijn overlijden, nam Damien Zach zijn moeder mee naar de hemel, waar ze voor altijd bij hem zal blijven.” Pettets zoon overleed in 1995 op 26-jarige leeftijd aan een overdosis heroïne.

Pettet had in 1966 haar grote doorbraak met haar rol in The Group, een film over acht studievriendinnen die na hun afstuderen uiteenlopende levensstijlen leiden. Een jaar later speelde ze in Casino Royale.

De actrice was verder bekend van haar rollen in televisieseries, waaronder Route 66, The Doctors, Charlie’s Angels, The Love Boat en Knots Landing. Ook was ze te zien in enkele Broadway-producties. Vanaf de jaren 80 was zij steeds minder in film- en tv-producties te zien. In 1991 was ze voor het laatst in een film te zien.