Audities nieuwe 007 begonnen

De audities voor de nieuwe James Bond zijn officieel begonnen. Volgens Variety is casting director Nina Gold ingehuurd om de volgende 007 te vinden.

Gold staat bekend als een van de invloedrijkste casting directors van het Verenigd Koninkrijk. Zo deed ze de casting voor series als Game of Thrones en The Crown en voor films als The Martian, Les Misérables, Conclave en meerdere Star Wars-producties. 

Casting director Nina Gold (foto: Harry Crowder)

Het artikel meldt dat de Bond-producenten nu actief begonnen zijn met het screenen van kandidaten voor de rol van 007. Daarmee lijkt de franchise een nieuwe fase in te gaan na het vertrek van Daniel Craig, die voor het laatst Bond speelde in No Time to Die (2021).

Al langer doen geruchten over de nieuwe 007 de ronde, zo zijn acteurs als Aaron Taylor-Johnson, Callum Turner en Jacob Elordi allemaal al eens gelinkt aan James Bond. Amazon MGM benadrukte vorige maand echter nog dat men weigert te overhaasten.

Sinds begin jaren 80 stond Debbie McWilliams aan het hoofd van de castingafdeling van Eon Productions. Deze zomer veertig jaar geleden castte zij haar eerste James Bond: Pierce Brosnan voor The Living Daylights (1987). Brosnan kon wegens contractuele verplichtingen elders toch niet aan de bak als nieuwe 007, zodat de toen veertigjarige Timothy Dalton op het laatste moment de rol overnam. Brosnan werd later alsnog opgeroepen voor GoldenEye (1995), waarna hij in 2005 werd vervangen door Daniel Craig. Debbie McWilliams kondigde vorig jaar haar vertrek aan in het kielzog van scheidend producenten Wilson en Broccoli.

De nieuwe Bond-film zal geregisseerd worden door Denis Villeneuve, met een scenario van Steven Knight. De huidige planning mikt op een release in 2028.

‘Godfather of movie advertising’ overleden

De Amerikaanse posterontwerper en campagnestrateeg Tony Seiniger is op 87-jarige leeftijd overleden. Seiniger stond aan de wieg van de posters van Moonraker, Octopussy en A View to a Kill. Ook was hij verantwoordelijk voor de postercampagne en de filmtrailer van Licence to Kill.

Seiniger werd eind jaren 70 voor zijn eerste Bond-film benaderd door United Artist. Bond-producent Cubby Broccoli zat namelijk met een probleem bij zijn vorige film The Spy Who Loved Me. Hoewel de film het prima deed aan de kassa, vond Broccoli de poster van Bob Peak ondermaats. Roger Moore leek op de poster van The Spy Who Loved Me namelijk helemaal niet op Roger Moore! Aan Seiniger de taak om dat voor Moonraker beter te doen.

Het ontwerp begon met een uitgebreide fotoshoot met hoofdrolspeler Roger Moore in verschillende posities. Hieruit is onder meer het idee voor de teaser poster ontstaan. Seiniger huurde illustrator Dan Goozee in om Roger Moore op Roger Moore te laten lijken. Missie geslaagd.

Cubby Broccoli, apetrots

Ook voor Octopussy en A View to a Kill werd Goozee door Seiniger erbij gehaald. Het idee van de acht armen kwam direct van Seiniger, vertelde hij in 2018 in een interview met Illustrated 007. In de campagne van Roger Moores laatste film pakte Seiniger uit door de Eiffeltoren en de Golden Gate Bridge centraal te stellen. Weliswaar komen de iconische bouwwerken in de film zelf op een andere manier in beeld, maar het was de opdracht van Seiniger om het publiek lekker te maken voor James Bond. En dat deed hij met verve.

Voor Licence to Kill was Seiniger opnieuw van de partij. Hij ontwierp de Amerikaanse poster voor de tweede en laatste Bond-film met Timothy Dalton. Ook was hij verantwoordelijk voor de trailer waarin 007 een speciaal horloge draagt. Van het filmverhaal krijg je weinig mee, maar dat Timothy Daltons James Bond actie en explosies beloven is een zekerheid.

Seiniger had als stelregel dat een filmposter ‘anders’ moest zijn. Met name op de billboards langs de Amerikaanse snelwegen moest één beeld pakkend genoeg zijn om een complete film van twee uur te verkopen.

Dat wordt nog het best geïllustreerd door Seinigers posterontwerp voor Jaws. Van de ruim 2500 filmcampagnes waarbij de ‘godfather of movie advertising’ betrokken was, is en blijft dit toch wel de meest iconische.

Hoewel de minimalistische posters van For Your Eyes Only (van Bill Gold) en The Living Daylights (van Bacon/Reneric Design) sterk doen denken aan Tony Seinigers werk, is er nergens een duidelijke link te vinden dat The Seiniger Advertising Agency aan deze campagnes heeft meegewerkt. 

De week van Jan

Verlekkerd zat ik achter mijn toetsenbord: ze hebben de verkeerde, ze hebben de verkeerde! Totdat ik maar eens contact opnam met de man die het ‘zogenaamde’ nieuws mocht ontkrachten — bleek het toch wáár te zijn! Weg invalshoek, weg column.

Vooropgesteld dat het voor de nabestaanden van Jan Williams een groot verlies is, zitten we in James Bond-land zo lang zonder écht nieuws, dat het vermeende overlijden van een actrice met een mini staat van dienstje maar al te graag wordt opgepikt. Toegegeven: zo zit ik zelf ook in elkaar. En als journalist wil ik dat nieuws dan ook het liefst als eerste brengen.

Zo ook eind vorige week. Scrollend door de Instagram-posts komt daar een fanfoto met Jan Williams voorbij. ‘With great sadness…’ begint de bijbehorende tekst. Oei, dit komt mij wegens andere verplichtingen nu even heel slecht uit. Maar ja, als lichtend baken in de Bond-woestijn, kán ik het niet negeren. Ik ga gelijk op zoek naar een foto van Jan Williams.

Ik kom zo snel niet echt veel soeps tegen. Terug naar de Instagram-post, maar dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan. Ik kan dat hele bericht nergens meer vinden. Zal de bewuste poster inmiddels door hebben dat het een hoax is en het bericht hebben verwijderd? Ook verder op het net kan ik niets over Williams’ dood vinden.

Bond-girls Shirley Eaton, Jan Williams en Martine Beswick

Ik laat het zo en check de volgende dag nog een keer. Minimale (zeg maar bijna geen) aandacht voor ‘het overlijden’ van Jan Williams. Ja, een bericht waarin een geboorte- en sterfjaar worden gemeld, 1939 en 2026, met daarbij de aanvulling ‘op 82-jarige leeftijd’. Zo’n misrekening geeft te denken. En aangezien ik door de karige berichtgeving steeds meer begin te twijfelen over de ‘juiste’ Jan Williams, vind ik inderdaad een Jan Williams uit Ohio die eind maart overleed, op 82-jarige leeftijd!

Het moet bijna wel fakenieuws zijn op deze manier. Fansite MI6 meldt niets, evenals Bondstars, de organisatie waar oude Bond-sterren hun gesigneerde foto’s kunnen verkopen. Geen BBC, geen The Guardian. Ondertussen houd ik de Google-alerts nauwlettend in de gaten, want als Jan Williams wél is overleden, kan ik het niet níet vermelden.

Pas na het weekend krijg ik een melding over het overlijden van Jan Williams. 007 Magazine heeft het opgepikt, de site van Bond-autoriteit Graham Rye met wie ik in het verleden wel eens een aanvarinkje heb gehad. Wie niet, zou ik willen zeggen…

Rye heeft het overlijden van Williams geplaatst onder de datum van 10 april. Dat is op dat moment ruim twee weken geleden en ver voordat de eerste schamele posts op Instagram verschijnen. Het is niet eens de datum die me stoort, want zelfs voor antidatering valt iets te zeggen als je een levend archief bijhoudt. Het is het gebrek aan bronvermelding.

Nu lijkt mij Graham Rye iemand die zonder blikken of blozen zegt: ‘Als ik het meld, is het waar. Ík ben de bron.’ Een soort Marjolein Faber die, bij het voornemen om borden bij AZC’s te plaatsen met de tekst ‘Hier wordt gewerkt aan uw terugkeer’, beweerde dat zíj ‘beleid’ is.

Dus geen overtuigende bron en nog steeds geen grote nieuwsverspreiders die het overlijden van Jan Williams uit From Russia with Love vermelden. Je kan er maar druk mee zijn.

Toch maar eens een mailtje naar Anders Frejdh die veel optrekt met oude Bond-sterren. Ook Bill Koenig van The Spy Command eens vragen wat hij hiervan denkt. Hij reageert al snel dat hij de berichtgeving op de socials heeft gezien en al even in het duister tast als ik. Dan schiet mij een andere naam te binnen: Gareth Owen van Bondstars natuurlijk. Ik had al eerder naar contactgegevens van hem gezocht, maar ik kwam steeds uit op een formulier op de website. Ik vreesde daarmee in een poel van duizenden onbeantwoorde mails terecht te komen. Daar heb ik helemaal geen tijd voor.

Een ingeving: heeft Jeroen Krabbé niet eens iets doorgestuurd van Gareth Owen? Dat was ooit ter ere van een bijeenkomst op Pinewood Studios met cast- en crewleden van The Living Daylights.

De oude mails maar eens doorspitten. En na niet al te lange tijd popt daar inderdaad een reeks vrolijke foto’s op die Owen (in 2014!) naar Krabbé had gestuurd. In de forward-regel staat het e-mailadres van dé Gareth Owen, op dat moment nog de rechterhand van niemand minder dan Roger Moore met een mailadres gelinkt aan het kantoor van de oud-James Bond. Ik vraag me sterk af of dat adres nog bestaat.

Maryam d’Abo en Jeroen Krabbé op de foto van Gareth Owen

Binnen een mum van tijd bevestigt Owen het overlijden van Jan Williams op 10 april dit jaar. Hij heeft het gehoord van Williams’ dochter Emma.

En daar, na bijna drie weken ná haar dood, is er eindelijk het bewijs dat ik zocht. Graham Rye had gelijk op zijn website, ere wie ere toekomt. Die 82 jaar die ik elders tegenkwam, is slechts een onzorgvuldige rekenfout.

Toch blijf ik mij afvragen: waarom zwijgen de kranten, waarom zwijgt de BBC? Een actrice uit een klassieke Bond-film uit de Connery-periode, een topmodel uit de zestiger jaren; haar overlijden mag toch niet onvermeld blijven?

De week van Jan Williams deed mij denken aan zo’n dertig jaar geleden, nog voor de grote doorbraak van internet. Wie in de jaren 90 informatie opzocht over Akiko Wakabayashi, kreeg te lezen dat zij al jaren dood was. Geen grote obituary, geen overlijdensdatum, enkel de mededeling dat zij niet meer onder ons was. Dat nepnieuws werd uiteindelijk ontkracht door schrijver Raymond Benson, die naar Japan was gevlogen om research te doen voor zijn volgende Bond-boek The Man with the Red Tattoo. Hij ontmoette haar en kon ons melden dat de Bond-girl uit 1967 alive and kicking was. Wakabayashi had zich lange tijd geleden teruggetrokken uit de schijnwerpers en dat beviel haar uitstekend.

‘You Only Live Twice’, zullen we maar zeggen.

Evenals Wakabayashi, die na 1971 van het witte doek verdween, was Jan Williams na de jaren zestig in geen enkele film- of tv-productie meer te zien. Wel was zij nog een graag geziene gast tijdens Bond-evenementen. De kans dat zij, net als haar tijdgenoot, ook uit de dood zal opstaan, wordt door alle Bond-experts nihil geacht.

Na al het speurwerk van afgelopen tijd ga ik eindelijk maar eens van de zon genieten. Een stevige massage kan ik nu trouwens wel gebruiken...

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.

Jan Williams (87) uit ‘From Russia with Love’ overleden

Jan Williams, de actrice die de masseuse van Red Grant speelde in From Russia with Love (1963), is op 10 april overleden. Dat heeft Gareth Owen van Bondstars bevestigd aan Bond Blog, na contact met Williams’ dochter Emma. Jan Williams is 87 jaar geworden.

Hoewel het nieuws rond haar overlijden al bijna een week circuleerde op diverse sociale media en fansites, bleef een officiële bevestiging en een eenduidige bronvermelding lange tijd uit. Dit leidde tot de nodige onduidelijkheid over de exacte datum en details.

De filmcarrière van Williams besloeg voornamelijk de jaren zestig. In die periode genoot zij bekendheid als een van de meest gefotografeerde modellen van het Verenigd Koninkrijk. Naast haar bescheiden rol in de tweede James Bond-film, was zij ook te zien in producties als Carry On Cruising (1962) en de televisieserie The Rag Trade.

Vanaf de jaren negentig was Jan Williams een graag geziene gast op James Bond-evenementen. Voor liefhebbers zijn gesigneerde foto’s uit haar Bond-tijd nog steeds verkrijgbaar via Bondstars.

Same song, different vibe

Nadat gisteren de Bond-song van Lana Del Rey voor First Light werd gelanceerd, is hier de titelsequentie zoals die in de videogame te zien zal zijn. Same song, different vibe. Puur Bond.

‘The Man with the Golden Gun’ op vinyl

John Barry’s The Man with the Golden Gun verschijnt in juni op vinyl. La-La Land Records beloofde vorig jaar cd-uitgaven van James Bond-soundtracks af te wisselen met lp’s. Dit is na Goldfinger en Moonraker de derde James Bond-langspeelplaat van het muzieklabel.

De superdeluxe 2-disc van The Man with the Golden Gun (1974) zag in november 2024 het levenslicht ter ere van de 50e verjaardag van de film. Recentelijk kondigde La-La Land de nieuwe release van Diamonds Are Forever aan. Die soundtrack is inmiddels beschikbaar.

The Man with the Golden Gun is de zevende Bond-score van John Barry en de eerste Bond-film met Roger Moore die hij van muziek voorzag. 

TRACK LISTING:

SIDE A 17:34

Gun Barrel / The Island 1:36
Scaramanga’s Fun House 4:37
Main Title: The Man With The Golden Gun
(Performed by Lulu) 2:35
Getting The Bullet 2:43
Macau / Forever Hold Your Piece 2:04
Following Andrea 1:43
Scaramanga Strikes 2:05

SIDE B 16:41

Hip’s Trip 3:19
Chew Me 2:03
Quite Titillating 1:02
Grisly Land 2:12
Take Mr. Bond To School / Chula / Escape 1:30
Kung Fu Fight 1:54
20,000 Baht 1:22
J.W. Pepper / Bond Rides Off 0:39
The Death Of Hai Fat / New Chairman 1:22
Moments 1:01

SIDE C 16:28

Goodnight Goodnight 5:22
You Must Be Good / In The Boot / Car Keys 2:07
Let’s Go Get ’Em 3:48
Flying Car 0:58
In Search Of Scaramanga’s Island (Film Version) 2:33
Bond’s Arrival / The Solex Agitator / The Sun / Solar Power 1:32

SIDE D 15:05

Return To Scaramanga’s Fun House 6:26
Absolute Zero 0:59
Retrieving The Solex Agitator 2:45
Slow Boat From China 1:38
End Title: The Man With The Golden Gun–Reprise
(Performed by Lulu) 3:06

Zie voor meer informatie: La-La Land Records.

Bond-song Lana Del Rey

De Amerikaanse singer-songwriter Lana Del Rey heeft de titelsong opgenomen voor First Light, de nieuwe 007-videogame. Het nummer is gecomponeerd in samenwerking met niemand minder dan David Arnold, die van 1997 tot en met 2008 vijf Bond-films van een soundtrack voorzag. First Light ligt vanaf 27 mei in de winkels.