Films en seriesFilms en series

donderdag 22 september 2022

Preview docu ‘The Sound of 007’

Vanaf 5 oktober te zien op Amazon Prime: The Sound of 007.

Hier is de preview:

woensdag 21 september 2022

Nieuwe James Bond moet minstens tien jaar mee

Bond-bazen Barbara Broccoli en Michael G. Wilson zoeken naar een James Bond-acteur die tien tot twaalf jaar de rol van de geheim agent wil vertolken. Dat zegt het tweetal in een interview met Variety. Hoewel het een gewilde rol is, brengt James Bond ook een niet te onderschatten verplichting met zich mee.

Barbara Broccoli en Michael G. Wilson met hun CBE’s in juni dit jaar

Mede door zijn toewijding aan de Bond-rol, was oud-007 Daniel Craig al die jaren maar met moeite binnen te houden, verklaart het producentenduo. Craig was redelijk jong toen hij de rol aannam; 37 jaar, en geen ‘begin 30’, zoals Wilson in het artikel beweert. Mede daardoor kon Daniel Craig lang doorgaan als James Bond; hij was 51 toen No Time to Die in 2019 werd opgenomen.

De wens van de producenten valt overigens niet in lijn met veel voorgaande Bond-acteurs. In de officiële serie is Roger Moore, die van 1973 tot en met 1985 James Bond gestalte gaf, de enige naast Daniel Craig die het langer dan tien jaar heeft volgehouden. Al die anderen hebben minder dan tien dienstjaren uitgezeten.

Het eerste beeld van Daniel Craig als James Bond in oktober 2005

Het is van belang dat de nieuwe kandidaat een lange adem heeft en het ziet zitten om zich voor langere tijd aan een filmproject (plus vervolgen) te verbinden. Wie toehapt moet, naast de roem en glorie die de rol met zich meebrengt, bereid zijn een hoop heisa op zijn hals te halen.

Daarmee vallen gelauwerde acteurs als Idris Elba, Tom Hardy en Michael Fassbender automatisch af: te oud om het tien jaar vol te houden en te bekend om zich jarenlang in het zweet te werken voor His Majesty The King. Cary Grant had begin jaren 60 voor zijn goede vriend Cubby Broccoli best de rol van James Bond willen spelen. Zij het eenmalig.

Cary Grant (rechts) als getuige van het huwelijk van Albert en Dana Broccoli

Het is door alle mitsen en maren die aan de rol kleven, een enorme uitdaging de juiste man te vinden. Want James Bond blijft wel een man, heeft Barbara Broccoli tijden geleden al eens verklaard. Hij zal opnieuw moeten worden uitgevonden, maar zal geen geslachtsverandering ondergaan.

Overigens is de zoektocht naar de nieuwe James Bond nog niet in volle hevigheid losgebarsten: ‘it’s still early days’, aldus de producenten. Opnamen voor Bond 26, zoals de nieuwe film in de voorbereidingen wordt genoemd, beginnen niet eerder dan 2024.

vrijdag 16 september 2022

Honderd jaar Guy Hamilton

Guy Hamilton was nooit beroerd over zijn James Bond-films te praten. Met plezier vertelde de regisseur van vier Bond-klassiekers over zijn avonturen op de filmset. Hamilton was de regisseur die het plezier van de films die hij maakte hoog in het vaandel had staan. Vandaag markeert de honderdste geboortedag van de Bond-veteraan.

Guy Hamilton overleed in 2016 op 93-jarige leeftijd na een productief leven. Zijn nalatenschap is van onmisbare waarde voor de James Bond-geschiedenis.

Goldfinger is de Bond-klassieker bij uitstek; Diamonds Are Forever de terugkeer van oer-Bond Sean Connery; Live and Let Die de introductie van een nieuwe, Roger Moore, die een blijvertje bleek te zijn en zelfs bij The Man with the Golden Gun, volgens Hamilton zelf zijn minst geslaagde Bond-productie, blijft er genoeg te smullen, al is het maar om Christopher Lee in zijn iconische schurkenrol.

John Glen, de regisseur van alle vijf de Bond-films uit de jaren tachtig, is recordhouder onder de 007-filmmakers. Daarna meldt voorganger Hamilton zich met vier Bond-films. Films met een hoog entertainmentgehalte die na al die jaren nog niets aan kracht hebben ingeboet.

donderdag 15 september 2022

Bond-doolhof in maisveld

Je móet het wel van de bovenkant zien, anders heb je geen idee dat je door de beeltenis van de James Bond-acteurs loopt. In de Amerikaanse staat Illinois is een maisveld van 28 hectare omgetoverd tot een James Bond-doolhof.


Mocht je in de buurt zijn: hier is meer informatie te vinden over Richardson Farm, maar het ging mij vooral om het waanzinnige plaatje.

Met dank aan Malou van Zwieten voor de tip!

maandag 12 september 2022

George Lazenby niet meer welkom bij theatershow

Eenmalig 007 George Lazenby is niet meer welkom bij de voorstelling The Music of James Bond with George Lazenby. De oud-Bond-acteur heeft tijdens zijn laatste optreden beledigende opmerkingen gemaakt. De organisatie van de muziekshow geeft aan zich niet te kunnen vinden in Lazenby’s uitspraken en heeft de samenwerking met de acteur per direct verbroken.


Lazenby maakte in zijn geboorteland Australië een tour die in het teken staat van James Bond-muziek. Tussen de muziekstukken werd de acteur geïnterviewd over zijn loopbaan. Tijdens het optreden in Perth op zaterdagavond maakte de acteur volgens toeschouwers en de organisatie ‘enge’ en ‘homofobe’ opmerkingen, daarbij schold Lazenby veelvuldig.

Zo zou de acteur verteld hebben over zijn vele ‘veroveringen’ tijdens zijn filmwerk. Eén van de vrouwen die hij lastig viel, sleurde hij naar eigen zeggen vanuit de kroeg de auto in.


Vandaag biedt Lazenby via Twitter zijn verontschuldigen aan. De ex-007 verklaart dat hij met zijn uitspraken niemand wilde beledigen en dat hij deze verhalen eerder heeft verteld.

George Lazenby is sinds de dood van Roger Moore in 2017 een graag geziene gast tijdens James Bond-evenementen. De 83-jarige acteur leek langere tijd populairder dan tijdens zijn dagen als 007 in 1969. On Her Majestys Secret Service is de enige James Bond-film waarin Lazenby te zien is. De zesde Bond-film uit de serie is volgens kenners een van de beste films uit de reeks.

vrijdag 9 september 2022

In dienst van Hare Majesteit

James Bond en The Queen zijn bijna 70 jaar onafscheidelijk geweest. Ian Fleming schreef zijn eerste Bond-roman in het jaar dat koningin Elizabeth II de troon besteeg. De kroning volgde enkele maanden nadat Casino Royale voor het eerst werd gepubliceerd.


Het Britse koninklijk huis is altijd een graag geziene gast geweest tijdens James Bond-filmpremières, de royal premieres. Hoewel koningin Elizabeth lang niet altijd zelf aanwezig was, gaf zij haart ticket graag aan een familielid. Zoals aan haar neef prins Edward, haar dochter prinses Anne, haar echtgenoot prins Philip, haar zoon prins Charles en zijn verloofde en kort daarop echtgenote prinses Diana, of later aan haar kleinzoons de prinsen William en Harry.

Casino Royale in 2006 was de derde en laatste Bond-premiére die de Britse vorstin bijwoonde. Maar haar meest opvallende optreden moest dan nog komen: die tijdens de opening van de Olympische Spelen in 2012 in Londen...

donderdag 1 september 2022

Bij de vuilnisbak rechtsaf

Oké, als we dan toch in de buurt zijn, gaan we er wel even heen. Het toeval wil dat mijn schoonouders op een uurtje rijden van Talamone wonen. En omdat we Rome al eerder hadden uitgekleed en Matera voor even op en neer iets te ver ligt, is het plaatsje uit Quantum of Solace, dat werd vereeuwigd met én een titelkaart én een albumnummer, een mooi alternatief. Welke Bond-locatie dan ook, het is altijd een speciaal momentje. Een Bond-locatie is heilige grond.

 

Schoonvader de chauffeur, een krasse Italiaan van 74 met volle witte coupe en dito moustache, is iedereen te snel af in zijn Toyota RAV4. Vanuit de badplaats waar de schoonouders wonen de A12 op, levert de volgende 60 kilometer alsmaar rechtdoor geen problemen op. Vlak voor de afslag zie ik links aan de kust het betonnen bouwwerk uit de film al opdoemen. Met een paar minuutjes zal ik daar met vlakke hand op de deur bonzen.

Terwijl de wegbewijzering naar Talamone rechtsaf wijst, geeft de navigatie linksaf aan. Gevoelsmatig de juiste beslissing naar wat ik zojuist in de verte zag, enigszins vreemd dat we van Talamone wegrijden.

Links aanhouden aldus de navigatie en binnen de kortste keren zijn we weer op de A12 richting Rome beland. In mijn rechterooghoek flitst het gebouw waar ik heen wil aan me voorbij. Dat was het dan? De eerstvolgende afslag om te keren lijkt de entree naar een enorme camping te zijn, die missen we. Minuten verderop volgt de tweede poging. De afstand naar Talamone bedraagt inmiddels weer een kwartier.

Foto: Torre di Talamonaccio

Op de rotonde de tweede afslag, de snelweg over, met de bocht mee (wat staat die auto daar te trutten, tuuttuut!) en weer richting de juiste plaats van bestemming. Wederom laten we Talamone rechts liggen en rijden we wéér op de A12 af, maar slaan nu gelijk rechtsaf. Dit lijkt niets anders dan een verzorgingsplaats, geen entree naar een landhuis waar je duizend euro per nacht betaalt. Bij de vuilnisbak rechtsaf, en jawel, daar is een weg omhoog.

Stiefel de stiefel over het grindpad. Daar een bordje ‘Torre’. Dat moet ’m zijn! Dan een steile weg naar beneden. Geen probleem voor de RAV4. Aan het einde van het pad staat een auto, een figuur ernaast. Hij loopt onrustig om het voertuig heen. Verder naar beneden. Hij zal wel ruimte maken als hij ons ziet naderen.

Dat gebeurt niet. Na even wachten stapt mijn schoonvader uit. Ik verwacht een ouderwetse Italiaanse knokpartij van het predicaat Terence Hill en Bud Spencer. Dat valt tegen. Een jong stel zit vast met hun auto. De Opel Corsa wil niet meer voor- of achteruit. Het hoogteverschil tussen het pad en een privé-parkeerplaats is te hoog en zit bovendien vol met scheuren. Het linkerwiel lijkt vast te staan tegen een put. Laat mij maar, oppert mijn schoonvader, terwijl de vrouwelijke helft van het tweetal uitstapt en mijn chauffeur de hare laat worden — het wordt er niet beter op, de auto komt nog vaster te zitten.

Dan maar kijken of we de Opel uit zijn benarde positie kunnen trekken. Bij elkaar gesprokkelde stukken houten onder de voorbanden prakken, wat brokken steen, sleepogen aan beide auto’s bevestigd (let op: u moet het hulpmiddel er contra indraaien, net als de linkertrapper van een fiets) en een touw tussen de auto’s gespannen. Schoonvader weer achter het stuur van zijn eigen auto, de jongeman achter de zijne.
Veel herrie, nog meer rook, stofwolken waar je u tegen zegt. De RAV4 trekt in volle macht, de Opelbanden slippen op het grind. Geen beweging in te krijgen.

Daniel Craig en Giancarlo Giannini op locatie bij Torre di Talamonaccio

Ondertussen is de bewoner van een verder gelegen pand komen kijken. Alle Italianen kakelen alsof het een teaparty betreft, ideeën worden geopperd en verworpen (vermoed ik). Tussen neus en lippen door vertelt de bewoner doodleuk dat de Torre privé-eigendom is en niet bezocht kan worden. Staan we dan met onze goede bedoelingen in die greppel. Terug omhoog en rechts aanhouden, daar is een panoramapunt vanwaar het bouwwerk is te zien.

Uiteindelijk wordt besloten om de Opel te duwen.

De dame achter het stuur, de heren in volle macht tegen de kokendhete voorkant geplakt. Liters transpiratie, opspattend grind en geelgrijze stofwolken. Het wordt er al met al niet beter op. Wij kunnen na al deze inspanning weinig meer doen. Klam van het zweet nemen we onverrichter zake weer plaats in de Toyota. Tijd voor de toren! Ook al kunnen we niet tot aan de voordeur komen, ik wil hem eindelijk wel eens zien.

In z’n achteruit het steile pad op terug. Vroemvroem! Verbrand rubber. Vroem! Vanuit de motorkoop doemen dikke rookwolken op. Schoonmoeder in paniek, schoonvader zet nog een tandje bij, hij moet immers nog een klein stukje om te kunnen draaien. Je sloopt de boel! Maar dan op z’n Italiaans.

Op een smal tussenpad mag de auto even uitrusten in de schaduw. Motorkap open, duim naar het gestrande stel dat alles bij ons in orde is. Dat is althans te hopen.

Wij besluiten iets omhoog te lopen. De ingang naar de Torre moet daar toch ergens zijn. En inderdaad. Twee grote afgesloten hekken. Bij één een drietal drukbellen: Torre, Torre 1 en Privado. Toevallig had ik mijn stoute schoenen aan – wie niet probeert.


Aan het andere eind van de bellen geen enkele reactie. Nogmaals, iets langer aanhouden deze keer. Maar ook dat levert niets op. Het ziet er naar uit dat we ons tevreden moeten stellen met het panorama – als de auto het tenminste weer doet.

Terug bij de schoonouders die elkaar inmiddels niet meer aankijken, is de RAV4 afgekoeld en kunnen we het weer proberen. Linksaf, met in de achteruitkijkspiegel nog immer het beteuterde stel. Buongiorno is inmiddels overgegaan in buona notte. Nog even en ze kunnen ook een poging wagen bij de Torre aan te bellen in de hoop dat ze mogen mee-eten. Ik gun het ze van harte.

Wij inmiddels weer op weg naar hoger en hoger, smaller en smaller. Daarboven moet het ergens zijn. Om niet weer in dezelfde val te lopen, besluiten we het volgende stuk te voet af te leggen. Schoonouders blijven liever even zitten.

Hopend op een glimp van het bouwwerk uit de Bond-film, kijk ik door de dorre begroeiing naar boven. Een hondenkop. Als ik naar hem wijs een harde blaf. We zijn niet welkom. Een voorbijganger legt ons uit dat de Torre ook vanaf het panoramapunt niet is te zien. Ja doei! Al die moeite voor een rokende motor, boze schoonouders en een foto van een hek waarachter de Torre zich moet bevinden?

Doorlopen! Daarboven. Daar bij die grommende hond. Daar moet het zijn… Ik kijk naar beneden, richting de zee. Ik kijk nog eens. Een wapperende vlag, een bekend tafereel. Vaffanculo de Torre ligt beneden ons! Het is redelijk de diepte in. Te ver weg om ook maar enigszins in de buurt te komen. Maar daar ligt het gewoon. Een stukje heilige grond op steenworp afstand voor de geoefende gooier.


Mooi is het gebouw niet, heb ik het nooit gevonden, maar het is uit een Bond-film, dat is wat telt. Vlug een aantal foto’s tegen de zakkende zon in. Dit is voor nu het hoogst haalbare, een volgende keer moet ik met een beter plan komen, ik lul mij er wel een keer naar binnen. We weten de weg nu: bij de vuilnisbak rechtsaf. Op de terugweg bleef het oorverdovend stil…

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.


© Bond Blog 2009 — 2022
Alle fotorechten voorbehouden aan Danjaq LLC. / Eon Productions, United Artists Co., MGM Studios, Columbia Pictures, 20th Century Fox Home Entertainment, Sony Pictures Inc., Universal Pictures