Films en seriesFilms en series

woensdag 15 september 2021

Nederlandse première ‘No Time to Die’ op 28 september

Kaartverkoop vanaf 20 september


De Nederlandse première van No Time to Die vindt plaats op dinsdag 28 september in Pathé Tuschinski. Deze voorstelling is enkel voor genodigden. Dat meldt distributeur Universal Pictures vanavond. Op deze dag vinden ook de wereldpremière in Londen plaats, alsmede de premières in Parijs en Zürich.

De kaartverkoop voor de nieuwe James Bond-film begint op maandag 20 september om 12 uur. Tickets zijn hier te bestellen. No Time to Die draait vanaf donderdag 30 september in het hele land.

Bekijk hier de laatste twee trailers.

dinsdag 14 september 2021

Alle Bond-films in sneltreinvaart op RTL 7

Tv-première ‘Spectre’ week verplaatst

RTL 7 gaat de James Bond-films deze maand alsnog uitzenden. Te beginnen op donderdag 16 september met Dr. No. Daarna volgt bijna iedere dag een andere film uit de reeks, met op vrijdag 24 september zelfs twee films op één avond. On Her Majesty’s Secret Service (1969) is de enige in de rij die niet op volgorde wordt uitgezonden, maar pas op zaterdag 2 oktober nadat eerder die avond GoldenEye op het scherm is geweest.

De tv-première van Spectre stond aanvankelijk gepland voor 2 oktober, maar is een week verplaatst naar 9 oktober.

Craigs laatste Bond-film No Time to Die beleeft op donderdag 30 september zijn langverwachte bioscooppremière. Wie op die avond niet naar de nieuwe Bond gaat, kan op RTL 7 naar The Living Daylights kijken...

Uitzenddata James Bond-films op RTL 7:

16 september: Dr. No (20:30 uur)
17 september: From Russia with Love (20:30 uur)
• 18 september: Goldfinger (20:00 uur)

• 19 september: Thunderball (20:00 uur)

• 20 september: You Only Live Twice (20:30 uur)

• 21 september: Diamonds Are Forever (20:30 uur)

• 22 september: Live and Let Die (20:30 uur)

• 23 september: The Man with the Golden Gun (20:30 uur)

• 24 september: The Spy Who Loved Me (20:30 uur)

• 24 september: Moonraker (23:10 uur)

• 25 september: For Your Eyes Only (20:00 uur)

• 26 september: Octopussy (20:00 uur)

• 27 september: A View to a Kill (20:30 uur)

• 30 september: The Living Daylights (20:30 uur)

• 1 oktober: Licence to Kill (20:30 uur)

• 2 oktober: GoldenEye (20:00 uur)

• 2 oktober: On Her Majesty’s Secret Service (22:45 uur)
• 3 oktober: Tomorrow Never Dies (20:00 uur)
• 4 oktober: The World Is Not Enough (20:30 uur)

• 5 oktober: Die Another Day (20:30 uur)

• 6 oktober: Casino Royale (20:30 uur)

• 7 oktober: Quantum of Solace (20:30 uur)

• 8 oktober: Skyfall (20:30 uur)

• 9 oktober: Spectre (20:00 uur)

Met dank aan Victor Wicherink voor de melding.

maandag 6 september 2021

Cubby Broccoli-biograaf Donald Zec (102) overleden

Donald Zec te midden van Cubby’s echtgenote Dana Broccoli (rechts) en zijn eigen vrouw Frances

Journalist Donald Zec is vandaag op 102-jarige leeftijd overleden, meldt 007.com vanavond. Zec schreef biografieën van menig beroemdheid als Barbra Streisand en Liz Taylor. Zo ook die van de godfather van James Bond: Albert R. ‘Cubby’ Broccoli.

„We are so very sad to announce that our dear family friend, Donald Zec has sadly passed away, aged 102. Donald became a close friend of our father from the early 1950s and authored Cubby’s biography When The Snow Melts. His wit and wisdom will be sorely missed by all who knew him.”

Michael G. Wilson & Barbara Broccoli


Kort na de release van de eerste James Bond-film Dr. No (1962) was het Zec die Broccoli attendeerde op een bandje uit Liverpool; het bandje dat met de dag aan populariteit toenam, wilde ook een film gaan maken. Broccoli had er wel oren naar, maar compagnon Harry Saltzman schoof het idee met één veeg van tafel, hij had namelijk Bob Hope gestrikt voor Call Me Bwana. Broccoli stemde schoorvoetend in. De Bob Hope-film deed niet zo veel, The Beatles werden wereldberoemd.

‘No Time to Die’-podcast hervat

De langverwachte podcast van No Time to Die wordt aanstaande donderdag 9 september hervat. De podcast bevat exclusieve interviews met de cast en crew van de nieuwe Bond-film. Bovendien bevat de opname soundtrackmuziek van Hans Zimmer.

De eerste aflevering werd vorig jaar eind september gelanceerd. Het bleef er bij één, want na een week werd bekend dat No Time to Die opnieuw werd uitgesteld. Zo ook de podcast.

Aan het programma lijkt sinds vorig jaar weinig veranderd:

Episode 1: Bond in Context
Episode 2: A Name to Die For: Allies and Enemies of Bond
Episode 3: Bond Around the World
Episode 4: The Music of Bond
Episode 5: Cars, Gadgets, Costumes: The Craft of Bond
Episode 6: Being 007

De eerste aflevering is vanaf donderdag te horen via deze link. Wanneer de overige delen beschikbaar komen, wordt later bekendgemaakt, aldus Universal Pictures.

zondag 5 september 2021

‘Spectre’ in oktober op tv

De voorlaatste James Bond-film Spectre beleeft zaterdag 2 oktober zijn tv-première op RTL 7. Aanvankelijk zou de voorloper van No Time to Die in april 2020 worden uitgezonden op RTL 4 rond de bioscooppremière van de nieuwste Bond-film. Door het verplaatsen van de film is die uitzending niet doorgegaan.

Anderhalf jaar geleden zond RTL 7 de negen meest recente Bond-films uit. Die staan deze keer niet op het programma. Wegens het begin van de lockdownperiode deden de films het destijds opvallend goed op tv.

Pathé zou in maart 2020 eveneens de laatste vier Bond-films opnieuw uitbrengen in de bioscoop. Ook dat werd gecanceld. Pathé zegt nu geen plannen te hebben de voorgaande Bond-films met Daniel Craig opnieuw te programmeren.

No Time to Die draait vanaf 30 september in de bioscoop. Bekijk hier de laatste trailers.

Met dank aan Victor Wicherink voor de programmering van RTL 7.

zaterdag 4 september 2021

Een episch einde

Alles wat James Bond sinds Casino Royale meemaakte, heeft geleid tot No Time to Die. Dat wat hij allemaal beleefde tussen 2006 en nu is verhaald in de vier films vóór de grote apotheose eind deze maand. Dit gegeven wordt kracht bijgezet door de aankondiging dat we afstevenen op een ‘episch einde’. Gewichtige woorden die passen bij een doorlopende verhaallijn, zoals de Bond-films met Daniel Craig zich gaandeweg hebben gemanifesteerd, maar evenzogoed van toepassing zijn op de films met Sean Connery uit de jaren 60.


Persoonlijk vind ik het een enorme winst dat pak ’m beet de Felix Leiter uit de Craig-films wordt gespeeld door dezelfde Jeffrey Wright. Dat geldt voor alle terugkerende personages uit de Bond-films van de laatste 15 jaar. Het versterkt het gevoel dat we hier film op film aan hetzelfde verhaal aan het bouwen zijn.

SPECTRE-agent Dr. No

De James Bond-films met Sean Connery bewandelen verhaaltechnisch eenzelfde soort pad. Waarin, net als bij Craig, de derde film een opzichzelfstaand verhaal is. Connery’s Bond kruist in zijn eerste film de degens met de misdadige Dr. No uit de gelijknamige film. Dr. No is een agent van SPECTRE. Een misdaadorganisatie afkomstig uit slechts drie boeken van Ian Fleming, maar door de filmmakers handig geadopteerd als het ultieme kwaad verspreid over een groot aantal films.

From Russia with Love is zonder gedoe een direct vervolg op Dr. No. Naast Bond zien we dezelfde M en Moneypenny terugkeren. Ook Bonds eerste verovering Sylvia Trench is weer van de partij. Zij maakt de opmerking dat ze hem zes maanden niet heeft gezien nadat hij naar Jamaica vertrok, daar waar Dr. No zich afspeelt. De vijand heeft bovendien een val voor Bond opgezet om niet alleen een Lektor-decodeermachine in handen te krijgen, maar gelijk wraak te kunnen nemen op de dood van hun agent Dr. No.

Enig kinkje in de continuïteitskabel is wellicht het optreden van Desmond Llewelyn als de nieuwe wapenmeester, de latere Q, een rol die in de eerste film door Peter Burton wordt gespeeld. Ze heten op de aftiteling beiden ‘Boothroyd’. De rol is in beide films nog marginaal en zal pas vanaf de volgende vorm krijgen.

Deze volgende film Goldfinger is een buitenbeentje, want heeft niets met SPECTRE te maken. Wel komen naast Bond de inmiddels bekende figuren M en Moneypenny terug en dezelfde Q als in de vorige film, dat zal vervolgens zo blijven. Felix Leiter is ook weer van de partij, maar in een compleet andere gedaante. Het was aanvankelijk de bedoeling dat dezelfde Felix als in Dr. No, Jack Lord, terug zou komen. Maar Lord zag de Bond-films meer als de avonturen van James en Felix en wilde derhalve gelijk behandeld worden als Connery — ajuu Jack Lord, welkom Cec Linder die in niets lijkt op zijn voorganger.

Jack Lord en Sean Connery, Dr. No (1962)

Sean Connery en Cec Linder, Goldfinger (1964)

Hier zit een grote stijlbreuk, wat niet meehelpt aan de veronderstelling dat we voortborduren op Bonds eerdere avonturen. Nu is het flamboyante Goldfinger een prettige onderbreking van het gevecht tegen SPECTRE. Niet dat de misdaadorganisatie in de weg zit, maar Goldfinger is op zichzelf gewoon een lekkere Bond-film.

In opvolgers Thunderball (met voor de derde keer een andere Felix) en You Only Live Twice vervolgen we de strijd tegen SPECTRE en in de laatste krijgen we dan eindelijk het gezicht van het kwaad te zien: Donald Pleasence als Ernst Stavro Blofeld. Pleasence was overigens duidelijk níet dezelfde Blofeld als in From Russia with Love en Thunderball, waar we enkel de stem van de nummer één hoorden en zijn handen zagen. Toch lijkt dit geen groot hiaat te zijn, daar zorgt zijn opmerkelijke uiterlijk wel voor.

Donald Pleasence als Blofeld in You Only Live Twice (1967)

In principe kun je de eerste vier Bond-films zien als opbouw naar dit epische moment, met Goldfinger als smakelijk tussengerecht. Wie de Craig-films roemt om diens doorlopende verhaallijn, heeft eerder niet goed opgelet. Het wordt alleen wel moeilijker deze rode draad te blijven geloven als in On Her Majesty’s Secret Service opnieuw een nieuwe Blofeld opduikt en zelfs een andere James Bond. Toch is dit niets meer dan een vervolg op de strijd tegen SPECTRE evenals in het daaropvolgende avontuur Diamonds Are Forever, met de oude Bond terug op het scherm tegenover wéér een nieuwe Blofeld, namelijk Henderson uit You Only Live Twice... Wie het nog snapt mag zijn vinger opsteken.

In die zin zien we bij de Daniel Craig-films niet veel anders. In retrospectief strijdt Craigs Bond vanaf zijn eerste film al tegen SPECTRE. Het wankele is alleen dat niemand zich daar op dat moment van bewust was, inclusief producenten en schrijvers. Skyfall werd de Goldfinger uit de nieuwe reeks, totdat Spectre zich als opvolger aandiende. Daarover deed ik recentelijk deze duit in het zakje.

De continuïteit in acteurs valt daarentegen zeer te prijzen. Ik vind dat oprecht de grote meerwaarde van de recente reeks Bond-films. Toen Christoph Waltz vier jaar geleden verkondigde niet mee te hoeven doen met Bond 25, hielp ik hem gelijk maar uit de droom: continuïteit was de nieuwe traditie geworden.

Christoph Waltz (links) als Blofeld in No Time to Die (2021)

Richard Kiel als Jaws

Met de komst van Roger Moore begin jaren 70 werd SPECTRE losgelaten. Wie meer wil weten over het hoe en waarom, lees dit artikel nog eens terug. De films met Roger Moore werden meer einzelgängers, ware het niet dat ook hier figuren als Sheriff Pepper, Jaws, Frederick Gray en General Gogol terugkeren.

Blijft natuurlijk wel de vraag wat het overgrote deel van het bioscooppubliek zich nog kan herinneren van Madeleine en haar vader Mr. White, hoe Blofeld de vorige keer eindigde en wat SPECTRE ook alweer inhield. In dat opzicht lijkt mij verhaaltechnisch de aanpak uit de jaren 60 de meest effectieve: meer opzichzelfstaande films met SPECTRE als rode draad.

Het epische einde van de Daniel Craig-saga met de daarbij behorende kippenvel zal enkel zijn volle uitwerking hebben bij de lezers van deze blog uit binnen- en buitenland. Voor het overgrote deel van de bezoekers hoop ik op een minder epische episode; een knaller van een Bond-film die prima op eigen benen kan staan.

woensdag 1 september 2021

Jan met de pet

Gaat het dan eindelijk gebeuren? Zo dichtbij, voor de zoveelste keer, bijna binnen handbereik. Het is nauwelijks te bevatten… 

No Time to Die is als een wens waarvan je hoopt dat hij ooit uitkomt, maar waarvan je weet dat hij onbereikbaar is. Toch ziet het ernaar uit dat deze wens eind van de maand toch écht in vervulling gaat. Al enkele malen eerder waren we heel dichtbij. Maar zó dichtbij, dat we in de maand van uitgave belanden zonder uitstel — zo dichtbij zijn we nog niet geweest.


En dat mag gevierd worden. Gevierd met een zucht van opluchting, een siddering van opwinding. Al eerder wist ik het zeker: nu kan het echt niet meer misgaan! En dat ging het alsnóg. Nu weet ik het weer zeker: het gaat gebeuren!

Eens moet het zo zijn. De film die al langer op de plank ligt dan de hele productieperiode bij elkaar, de film die in 2017 werd aangekondigd en in 2019 werd gedraaid. Díe film krijgt in 2021 eindelijk de behandeling die hem zo is gegund: een heuse bioscooprelease.

Nooit eerder zijn we zo lang op de proef gesteld. Oké, het gat tussen Licence to Kill (zomer 1989) en GoldenEye (eind 1995) is net iets groter. Met dien verschille dat laatstgenoemde geen minuut in de wachtkamer heeft gezeten. Terry Rawlings had de eerste met Pierce Brosnan nog niet koud afgemixt of de première stond al voor de deur. Zo ging dat met iedere Bond-film. Zo had dat ook gegaan met de laatste van Daniel Craig als we niet compleet waren verrast.

Een langere afwezigheid maakt hongerig. In die zin zijn de vooruitzichten gunstig. Mits het publiek hem nog herkent. De jeugd van tegenwoordig heeft niets met 007. Dat kan ook niet als andere tot de verbeelding sprekende helden er met de eer vandoor gaan. Behalve die arme kinderen met een gekke vader als Bond-fan reageren hun klasgenoten bij de naam Bond alsof ze water zien branden.

Gewoon een actiemeneer zoals ze hem op de posters in de bioscoop zien. Daar zijn er zoveel van. Deze heeft alleen geen cape. Hij ziet er nogal saai en kleurloos uit. Waarom kijkt hij zo boos? En geheel gespeend van welke superkracht dan ook? Net als mijn vader, die kan ook niks. Wat is dan de lol?


Tijdens CinemaCon in Las Vegas vorige week werd een 9 minuten durende clip van No Time to Die vertoond; een spetterende actiescène. De reacties waren lyrisch, of hilarisch zo je wilt: ‘Juiste beslissing om voor de bioscoop te bewaren!’, ‘Fukunaga beste keus als regisseur!’, ‘Op het puntje van mijn stoel!’, ‘De beste auto-achtervolging sinds Goldfinger!’ …Goldfinger!? Een film van bijna zestig jaar oud! Die heeft in die tussentijd geen James Bond meer gezien.

Natuurlijk is het kinnesinne. Ik wil die 9 minuten verdorie ook zien! De filmstudio’s, en in dit specifieke geval MGM dat zijn koopwaar tijdens CinemaCon etaleerde, moeten nu als laatste redmiddel gaan stunten. Filmclipjes, nog een laatste trailer (zelfs twee) van dik tweeënhalve minuut, tv-spotjes, prijsvragen, de podcast van de pauzestand halen. De filmserie waarvan een argeloos publiek misschien denkt een aflevering gemist te hebben, moet bij de kladden worden gegrepen dat 007 nog moet komen.

Zoals hier en daar in mijn omgeving wel eens ter sprake komt, zie ik vaak ongeloof als ik vermeld dat Spectre uit 2015 stamt. Dat is wel héél lang geleden. Zat er echt niet nog één film tussen waarvan de titel ons even is ontschoten? Vroeger… Ja, dat was toen. Op dit moment leeft de komst van de nieuwe Bond-film nog helemaal niet. En ik doe echt mijn best.

Er is een duidelijke scheidslijn tussen de liefhebber die de totstandkoming van de nieuwe Bond op de voet heeft gevolgd en de gemiddelde bioscoopganger die nu moet worden aangesproken, Jan met de pet. Kijk, die film is voor ons gemaakt, zo voel ik dat althans. Ik sta ermee op en ga ermee naar bed, wat ik in die tussentijd tussen de lakens uitspook, is tussen mij en mijn bedpartner. Het is een van de weinige momenten waarop ik 007 even kan parkeren. Verder is hij alomtegenwoordig.

Voor mij is deze film een duidelijk ijkpunt in mijn leven. Ik weet over tien jaar nog precies wat ik deed ten tijde van de release van No Time to Die, zoals ik al mijn James Bond-premières nog helder voor de geest kan halen, waar ik ze zag en met wie. Kennedy overleed in het jaar van From Russia with Love; Willem van Oranje werd geboren 450 jaar vóór Octopussy in 1533; Harry Saltzman, Terence Young en mijn opa Willem kwamen allen in 1915 ter wereld en stierven gedrieën in september 1994. Het zijn referentiekaders waar je een leven lang wat aan hebt.


Voor ons hoeft MGM geen stuiver aan publiciteit uit te trekken. Wij hebben in onze agenda’s al meerdere malen verschillende data omcirkeld waarop wij even onbereikbaar zijn. Dan zitten we namelijk met zweet in onze handen in het rode pluche.

Het is Jan met de pet die weer even wakker moet worden geschud via alle mogelijke kanalen, want Jan is overal en nergens te vinden. Vooral dat laatste is een uitdaging. Jan is nodig voor de centjes, want Jan is met veel meer.

Tot nu toe is dat zestig jaar prima gelukt. En gaat dat ook nu opnieuw lukken. Wij, de liefhebbers, smachten naar Bond; Jan met de pet ziet hem gewoon graag. Een Bond-film kijkt altijd lekker weg, biedt voldoende spektakel en er zitten altijd wel een paar suggestieve tieten in.

Dat deze Bond aan het eind van de streep minder oplevert dan zijn voorgangers, daar kan niemand verder wat aan veranderen. Uiteindelijk zal deze film echt wel uit de kosten komen. Geef No Time to Die de tijd om door een breed publiek te worden gezien, minimaal tot voorjaar 2022. Het zal wat langzamer gaan met de bespottelijke 75 zielen per theater. Als het even meezit mogen we vanaf november weer met meer.

En mag Jan met zijn pet maar zonder prik niet naar binnen — als die recette daardoor achterblijft, dan is dat maar zo. Een goede film blijft een goede film ook al ziet niemand hem. Een film wordt echt niet beter als hij het miljard aantikt.

Het is een spannende maand die voor ons ligt. Vanaf 30 september ziet de wereld er anders uit. Dan is er na zes lange jaren eindelijk weer een nieuwe Bond-film die je kunt gaan zien. Nog even volhouden, we zijn er bijna. Ik weet het zeker

Deze column is ook verschenen bij James Bond Nederland.

dinsdag 31 augustus 2021

De laatste trailers van ‘No Time to Die’




‘Being James Bond’ vanaf 7 september op Apple TV

In aanloop naar zijn laatste optreden als James Bond in No Time to Die, verschijnt volgende week de Daniel Craig-documentaire Being James Bond van Baillie Walsh. De film over het tijdperk-Daniel Craig, de langstzittende James Bond uit de filmgeschiedenis, verschijnt exclusief bij Apple TV.

De film bevat onder meer nooit eerder gepubliceerde beelden van Casino Royale. Het is te hopen dat Daniel Craigs screentest voor de rol van 007 hierin is opgenomen.

zondag 22 augustus 2021

Spoiler free

Dus eind september weet half Europa dat James Bond doodgaat, terwijl ze in Australië nog dik veertig dagen in spanning zitten. Australische Bond-fans roepen nu via social media op om niets te verklappen — nogal wiedes. Wie het einde van een film verraadt, is een schoft. Maar gediscussieerd zal er, daar moeten de Oceaniërs maar even omheen lezen.

Met nog iets meer dan een maand te gaan tot de première van No Time to Die, is voor mij de tijd voorbij om nog meer van de verhaallijn te willen weten. Een nieuwe trailer is overbodige moeite, ik bekijk die oude nog wel een keer. Een uitgelekt script laat ik deze keer aan mij voorbijgaan. Denk ik.

De periode tussen de eerste persvoorstelling van een Bond-film in Engeland en hier voelt als een oneerlijke: zíj hebben ’m al mogen zien en wíj moeten nog wachten. Een week voordat Spectre (2015), de voorlaatste James Bond-film, in Nederland te zien was, schreeuwde de Britse pers al van de daken dat de film aan een delirium grensde. Dat maakte de voorpret overigens alleen maar groter (en het uiteindelijke resultaat een redelijke deceptie), maar het knaagde dat er mensen waren, en niet per definitie liefhebbers, die een voorsprong hadden.

Die voorsprong wordt overigens alweer snel ingehaald op het moment dat ik de film zelf heb gezien, in ieder geval als één van de eersten in Nederland. Daarom benijd ik de Amerikanen geenszins, die moeten nóg een week langer hun adem inhouden. Als Australiër zou ik mij helemaal in rap tempo laten naturaliseren.

Óf iedereen binnen afzienbare tijd óf niemand. Of ik in ieder geval. Het liefst in een aparte zaal zonder andere toeschouwers, of met Barbara Broccoli en Michael G. Wilson aan mijn linker- en rechterzijde, terwijl zij vol spanning mijn reactie proberen af te lezen: wat vindt -ie ervan? In dat laatste geval vrees ik dat Michael Wilson na een halfuurtje in slaap dommelt en zijn hoofd tegen mijn schouder laat rusten, een kwijltje uit de mondhoek. Het is ook zo’n lange film, en hij had ’m al een paar keer gezien. Na een uur overstemt zijn gesnurk de explosies.

Terwijl de Amerikanen zich in de eerste week van oktober opmaken voor hun première, want dan mogen zij eindelijk ook, moeten de Australiërs en Nieuw-Zeelanders nog tot 11 november wachten en dat lijkt mij oprecht een martelgang.


Als Barbara Broccoli en Michael G. Wilson hun trouwste fans willen bedanken voor hun jarenlange steun — de James Bond-allesvreters die met name op de momenten dat er werkelijk niets te melden viel hún merk, het merk 007, in leven hielden; de fans die keer op keer met goede moed naar een nieuwe premièredatum uitkeken en de moed niet hebben laten zakken. Voor die fans met een aantoonbare staat van dienst doen ze er goed aan een uitnodiging te versturen voor een speciale screening in Londen. Nee, in Amsterdam, dat is makkelijker te bereiken voor iedereen van het vaste land en op Schiphol word je toch niet gecontroleerd. Bij voorkeur ergens eind volgende week?

Dan ben ik in ieder geval gerustgesteld en hopelijk kunnen de gelijkgestemden van down under daar ook een graantje van meepikken. En zo niet, dan heb ik in ieder geval mijn best voor ze gedaan (en de film gezien!). Zoals een integer criticus betaamt, zal ik enkel openlijk discussiëren over algemeen inhoudelijke zaken, verder zal ik niets wezenlijks verklappen. En heb ik dat op enig moment toch een keer gedaan, dan berust dat op puur toeval.

vrijdag 20 augustus 2021

Wereldpremière ‘No Time to Die’ op 28 september

De wereldpremière van No Time to Die vindt plaats op dinsdag 28 september in de Royal Albert Hall in Londen, meldt het officiële 007-kanaal vanavond. En dat is goed nieuws, nadat vandaag opnieuw werd gevreesd voor een vertraging nu het lijkt dat Australië en Nieuw-Zeeland de nieuwe Bond-film naar november hebben verplaatst.

Daniel Craig en Ana de Armas in No Time to Die (2021)

Bij de Engelse première zullen in ieder geval hoofdrolspeler Daniel Craig, regisseur Cary Joji Fukunaga en de producenten Michael G. Wilson en Barbara Broccoli aanwezig zijn.

Dat de Royal Albert Hall opnieuw is uitgekozen als locatie voor een Bond-première, is geen verrassing. Eerder deze maand was al te lezen op de site van The Sincura Group, een organisator van grote filmpremières, dat de aftrap van No Time to Die daar zou plaatsvinden. Volgens diezelfde website wordt de afterparty gehouden in het Natural History Museum. De ticketverkoop van het evenement verloopt eveneens via Sincura.

Skyfall (2012) en Spectre (2015) beleefden hun wereldpremières ook in de Royal Albert Hall. Dat waren overigens ‘royal premieres’ in aanwezigheid van respectievelijk prins Charles en Camilla, de keer daarop gaven onder meer prinsen William en Harry acte de présence. Over koninklijk bezoek wordt deze keer niet gerept. Voordat de Royal Albert Hall bij 007 in de picture kwam, was het Odeon op Leicester Square decennialang de thuisbasis voor Bond-premières.

Aangezien het nog steeds onzeker is of en waar No Time to Die zijn beloofde premièredatum van 30 september gaat halen (zoals in Nederland), is bovenstaande officiële bekendmaking een stap in de goede richting.

donderdag 19 augustus 2021

‘Geen James Bond-tv-serie op Amazon’

Toekomst 007 nog ongewis

Er komt geen James Bond-spin off op streamingdienst Amazon Prime, belooft producentenduo Broccoli en Wilson aan Total Film. Het zou een voor de hand liggende volgende stap zijn in de overname van MGM door Amazon, maar, zo zeggen de bazen van Bond: wij maken films voor de bioscoop.

Michael G. Wilson en Barbara Broccoli

Wat er wél met James Bond gaat gebeuren na de release van No Time to Die, daar lijken de twee nog niet over hebben nagedacht. Michael Wilson roept dat hij in een ontkenningsfase zit, doelend op het aanstaande vertrek van Daniel Craig.

Barbara Broccoli wil eerst de langverwachte Bond-productie ‘vieren’ en daarmee ook het tijdperk Daniel Craig. Pas als de rook rond No Time to Die is opgetrokken, willen de producenten naar de toekomst van 007 kijken. In mijn optiek een wat lakse houding. De makers van de Bond-films zouden er juist goed aan doen nú eindelijk eens vooruit te plannen.

Op de vraag van Total Film of een James Bond-tv-serie voor Amazon een optie is, reageert het duo als door een wesp gestoken. Het is een optie die Eon Productions volgens Wilson al 60 jaar weet tegen te houden. The Spy Command voegt daar terecht aan toe dat de tekenfilmserie James Bond Jr. uit begin jaren 90 wel degelijk onder toeziend oog van Michael G. Wilson is ontwikkeld. Al is de vraag hoe serieus zo’n tekenfilm meetelt.

Eind dit jaar moet de officiële overnamen van MGM door Amazon een feit zijn. MGM is voor de helft mede-eigenaar van de James Bond-films. De creatieve zeggenschap bij het maken van de films is echter altijd bij Broccoli en Wilsons Eon Productions blijven liggen. Dat hoeft met Amazon als nieuwe partner niet te veranderen.

zondag 15 augustus 2021

Spannende tijden

Of ik er al klaar voor was. Nou, eigenlijk niet. Een terechte vraag die regisseur Niels Bourgonje mij stelde. De tijd rond een James Bond-première is altijd spannend. En hectisch. Het is voor mij geen gezellig avondje uit. Ik zit voor zo’n eerste vertoning nooit rustig in mijn stoel. De vraag werd mij gesteld in februari 2020. Nu anderhalf jaar geleden.


Het loopt nog steeds geen storm met de No Time to Die-reclamecampagne. Op een nieuwe posterdatum en enkele voorzichtige aankondigingen na (zoals de officiële podcast die weer van start gaat), is men ten burele van Eon Productions veel te druk met het verwijderen van Twitter-blunders (en het bleef er niet bij één).

Het is momenteel niet de film zelf die de spanning opvoert, het is de datum waarop we hem gaan zien. Uit een recent verleden weten we immers hoe weinig zeker een releasedatum anno 2021 is.

Inderdaad, er gaan stemmen op, of er wordt hardop gefluisterd, dat 2022 een reële optie is. Zestig jaar ná Dr. No, dat duurt vanaf nu ook zo heel lang niet meer. En Skyfall deed het als jubileumfilm zó goed dat een miljard werd aangetikt. Het is de enig kans om nog iets van winst te zien.


Uitgesloten, protesteren andere weters, de film bloedt tientallen miljoenen sinds hij op de plank ligt. Elke maand uitstel maakt de poel alleen maar groter. Een blockbusterrecette is toch niet meer haalbaar. No Time to Die gaat de boeken in als de minst winstgevende Bond-film uit de 007-filmgeschiedenis...

Linksom of rechtsom, feit blijft dat ik de film graag wil beoordelen op zijn inhoud, niet op de opbrengst. Voor wat mogelijk is, zal de nieuwe Bond-film een onbetwiste kassamagneet zijn, ook al verplaatsen ze de première naar 2025. Dat er onder de streep uiteindelijk minder overblijft dan wanneer de film in april 2020 was uitgekomen — de uitkomst van de pandemie is dat er alleen maar verliezers zijn. Zelfs die Dagobert Duck zonder misanoblauwe BMW blijft uiteindelijk berooid achter. Berooid van vrienden welteverstaan.

Ik had ooit een vriend die van pokeren hield. Tijdens een weekendje weg met een leuk gezelschap wilde hij per se spelen voor geld. Oók tegen de vrienden die het spelletje nooit eerder hadden gezien. Dat leverde per potje van 2 euro de neus toch een leuk bedrag op. Dat verdween allemaal in de zak van de beste pokeraar, die ene vriend, niet eens in een gezamenlijke bierpot.

Mads Mikkelsen als graaier Le Chiffre in Casino Royale (2006)

Naderhand heb ik mij vaak genoeg afgevraagd wat hier aan de hand was. Geld aftroggelen van vrienden draagt naar mijn idee niet bij aan een goede verstandhouding. Maar wat als je als pokeraar bij ieder gewonnen potje ‘om niet’ het gevoel hebt dat je geld verliest? Namelijk het bedrag dat je had gekregen als je wél voor die euro’s had gegokt. Dan maar een jarenlange vriendschap op het spel, daar is het trouwens nooit goed meer meegekomen.

Of ik er klaar voor ben? Inmiddels wel een keer hoor. Als we met de huidig geplande premièredatum van 30 september deze maand overleven, dan, dan... dan moet het wel heel raar lopen. Spannende tijden dus en dan hebben we de film nog tegoed!

dinsdag 10 augustus 2021

Martin Campbell staat open voor derde Bond-film

Martin Campbell zou graag nóg een James Bond-film maken. Dat liet de regisseur van GoldenEye (1995) en Casino Royale (2006) gisteren (nogmaals) weten via een chatgesprek op Reddit.


Campbell is de enige Bond-regisseur die tweemaal een debuterend James Bond voor zijn camera kreeg: Pierce Brosnan en Daniel Craig. Als Craig na No Time to Die stopt als 007, moet er voor Bond 26 een nieuwe komen. Martin Campbell ziet het wel zitten om voor de derde maal een debutant onder zijn hoede te nemen, laat hij weten op Reddit:

„Yes, I would. I love the franchise, and it would be with a new Bond, which is always interesting, especially given my two Bond movies had different Bonds.”
De regisseur is sinds GoldenEye voor bijna iedere volgende Bond-film benaderd. Alleen voor Casino Royale hapte hij toe.

Casino Royale (2006)

Later dit jaar wordt Martin Campbell 78 jaar. Niemand hoeft hem te vertellen waar hij aan begint als hij een derde Bond-film accepteert. Clint Eastwood is 91 en maakt immers ook nog films. Films waarin hij bovendien zelf de hoofdrol speelt.

Campbells nieuwste film The Protégé komt later deze maand uit in Noord-Amerika. In Nederland staat geen bioscooprelease gepland. Momenteel legt de regisseur de laatste hand aan Memory, de Amerikaanse remake van de Belgische film De zaak Alzheimer van Erik Van Looy uit 2003.

dinsdag 3 augustus 2021

Can you be number 1?

Nieuw gezelschapspel SPECTRE

Dat Donald Pleasence ook na 55 jaar nog steeds de ultieme belichaming is van SPECTRE, bewijst het nieuwe bordspel SPECTRE: The Board Game van Modiphius Entertainment. Het spel is vanaf voorjaar 2022 verkrijgbaar.


In dit gezelschapspel moeten de spelers zich door list en bedrog een weg omhoog werken in de misdaadorganisatie om zodoende de nummer één te worden. Hierbij worden ze op de hielen gezeten door James Bond die hun plannen probeert te dwarsbomen.

Als minpunt kan worden aangetekend dat het spel slechts gespeeld kan worden met een maximum van vier spelers. Zo op het eerste gezicht oogt het spel met al die gekleurde fiches en kaartjes nogal ingewikkeld.


De doos met de schurkentronie van SPECTRE’s originele nummer één uit You Only Live Twice (1967) ziet er hoe dan ook onheilspellend mooi uit. Het SPECTRE-logo komt overeen met het symmetrische logo uit de film Spectre (2015). Of het speltechnisch verder een beetje knap in elkaar zit, blijft dat vraag tot er een  oefenpotje kan worden gespeeld.

Zie voor meer informatie de website van Modiphius.

zaterdag 24 juli 2021

What’s in a name?

Mildheid overstemt bij het terugzien van Spectre, de vooralsnog laatst uitgekomen James Bond-film van zes jaar geleden. Toen ik de film voor de eerste keer zag, bleef ik met gemengde gevoelens achter. Wat mij destijds al opviel, maar ik nooit verder heb uitgediept, is het nonchalante gebruik van aliassen die Bond-onwaardig zijn. Duik even mee.


Direct na de begintitels, als Bond een standje heeft gekregen van M vanwege de ravage die hij in Mexico City heeft achtergelaten, verschijnt Max Denbigh ten tonele. Max zou aanvankelijk Bruce heten, een betere naam in mijn optiek, al was het maar omdat we al een handvol Maxen kennen in de Bond-serie, van een papegaai tot een steroïde-experiment.

Bij zijn eerste ontmoeting met James Bond, heeft de geheim agent zonder aarzelen gelijk een alias voor Denbigh in petto:

„I suppose we should call you C now.”
„No no, Max please.”
„No, I think I’ll call you C... C.”
„As you wish.”

Het is een leuk plagerijtje van Bond en past in de lijn M, Q en R. Al rijst de vraag: waar komt die willekeurig klinkende letter zo ineens vandaan?

Het simpele antwoord is dat C staat voor ‘chief’, aangezien Denbigh op dat moment de chef van de samengevoegde geheime diensten MI5 en MI6 is. De échte baas van MI6 ondertekent zijn officiële documenten ook altijd met een C, maar dat heeft niets met de films te maken. Ian Fleming heeft van deze C een M gemaakt. De fictieve M is als hoofd van de geheime dienst inmiddels bekender dan de echte C.

Een iets verder gezochte optie is dat C in Spectre staat voor het Engelse ‘c-word’: cunt. Dat zou betekenen dat iedere keer als Denbigh C wordt genoemd, hij wordt aangesproken met ‘kut’. En Bond maar gniffelen.

Vervelender wordt het als iedereen Denbigh vanaf dat moment C gaat noemen. De volgende dag als Bond en Tanner over de Thames naar Q varen, is de naam C al gemeengoed geworden:

„So that’s C’s new digs.”
„You’ve met him, have you?”

Tanner weet gelijk over wie Bond het heeft. Dat kom omdat M hierover de vorige middag direct een berichtje in de groepsapp heeft geplaatst:

Klik op de afbeelding voor een vergroting

De naam Denbigh wordt één keer in de hele film genoemd, daarna is het alleen nog maar C. Ook Oberhauser/Blofeld is hiervan op de hoogte. De aftiteling conformeert zich eveneens aan Bonds snedige vondst.

Dan Blofeld. Bond is een pestkop, blijkt al uit zijn eerste contact met Denbigh/C. Franz Oberhauser noemt zich sinds twintig jaar Ernst Stavro Blofeld, maar Bond zou Bond niet zijn al hij daar maling aan heeft. Laat hem lekker lullen die gek. Juíst Bond is degene die hem daarin zijn kinderachtige zin niet wil geven, die had Blofeld consequent Franz moeten blijven noemen:

„You’re a hard man to kill, Franz.”
„Whatever.”

Moneypenny met doos

Moneypenny, nog zo iemand. Na het onderonsje met M en C (kijk, daar ga ik al), loopt Bond met vastberaden tred het terrein van MI6 af, Moneypenny achter hem aan: ‘James.’ Ze heeft een doos voor hem. Dit is hoe zij haar lievelingsagent noemt, bij zijn voornaam. Als hij even later vanuit de Aston Martin DB10 in Rome belt, neemt Moneypenny de telefoon op: ‘Bond?’

Wat is er ineens met James gebeurd?

Natuurlijk is er veel meer aan de hand met Spectre dan deze details. Dat ik de film zonder veel moeite terugkijk, heeft ook te maken met het vakmanschap waarmee deze rolprent is gemaakt. Het ziet er allemaal mooi uit, er gebeurt genoeg, de muziek van Thomas Newman ligt fijn in het gehoor en het niet zo beste einde van de film is minder langdradig dan ik mij herinnerde.

Als No Time to Die beter is dan zijn voorganger, en opnieuw zijn mijn verwachtingen torenhoog, draagt Spectre niet meer dat juk van de laatste in de reeks en behoort het 24e filmavontuur tot de middenmoot van de Bond-films.

Een veilige plaats, want bevinden de meeste films zich daar niet?


© Bond Blog 2009 — 2021
Alle fotorechten voorbehouden aan Danjaq LLC. / Eon Productions, United Artists Co., MGM Studios, Columbia Pictures, 20th Century Fox Home Entertainment, Sony Pictures Inc., Universal Pictures