De soundtrack van Spectre, gecomponeerd door Thomas Newman, verschijnt eind deze maand op dubbel-cd bij La-La Land Records. Het is na Diamonds Are Forever en The Man with the Golden Gun op vinyl de derde James Bond-soundtrack van dit jaar die opnieuw wordt uitgebracht.
De Amerikaanse componist Thomas Newman kwam in 2012 met de Bond-film Skyfall aan boord van de Bond-trein; regisseur Sam Mendes nam hem mee na eerdere samenwerking aan American Beauty, Road to Perdition, Jarhead en Revolutionary Road (en later nog voor het oorlogsdrama 1917). De muziek van deze films leverde Newman een totaal van vier Oscar-nominaties op. Toen Mendes ook tekende voor een tweede Bond-film, Spectre, tekende Newman als vanzelf mee.
Newman leverde met zijn beide Bond-soundtracks een volwassen sound af. Niet direct in de lijn met Bond-maestro John Barry en zijn vaandeldrager David Arnold, maar vooral melodieus en bijzonder sfeervol.
DISC 1 SCORE PRESENTATION 2:04:01 1. Gun Barrel (From “Spectre”) 0:53 2. Los Muertos Vivos Están (Film Version) 5:07 3. Building Down 0:57 4. Sciarra Chase 0:50 5. Helicopter Fight 2:12 6. Writing’s On The Wall (Performed by Sam Smith) 4:39 7. Courtyard / M’s Message 2:48 8. Vauxhall Bridge (Extended Version) 2:32 9. The Eternal City (Extended Version) 6:59 10. Donna Lucia (Extended Version) 2:09 11. A Place Without Mercy 1:03 12. Palazzo Meeting 1:44 13. Enter Hinx 0:33 14. Cuckoo 0:38 15. Backfire (Film Version) 6:52 16. Nine Eyes Meeting 2:04 17. The Pale King (Extended Version) 3:32 18. Kite In A Hurricane 2:07 19. Photo Of Madeleine 0:55 20. Crows Klinik 1:46 21. I Kill People / SPECTRE Ring 2:15 22. Snow Plane (Extended Version) 5:34 23. Hinx Lives 0:54 24. L’Americain (Extended Version) 2:52 25. Secret Room (Extended Version) 5:54 26. Madeleine (Extended Version) 3:55 27. Hinx (Film Version) 1:22
TOTAL DISC 1 TIME: 1:13:37
DISC 2 SCORE PRESENTATION CONTINUED 1. Writing’s On The Wall (Film Version, Instrumental) 0:54 2. Silver Wraith 2:14 3. Compound Bedrooms 1:44 4. A Reunion (Extended Version) 7:14 5. Torture Room 7:05 6. Tempus Fugit (Film Version) 1:18 7. Safe House (Extended Version) 4:23 8. Blindfold 1:29 9. Careless (Extended Version) 6:26 10. Detonation (Extended Version) 4:16 11. Westminster Bridge 4:12 12. Out Of Bullets (Extended Version) 1:56 13. The James Bond Theme (From “Spectre”) 1:14 14. Spectre (End Title) 5:38
ADDITIONAL MUSIC 24:12 15. Writing’s On The Wall (Instrumental) 2:10 16. Los Muertos Vivos Están 2:47 17. Marimba Float Drums 0:51 18. Day Of The Dead 1:24 19. Photo Of Madeleine (Alternate) 0:57 20. Backfire 4:52 21. Secret Room 5:22 22. Madeleine 2:56 23. Hinx 1:20 24. Tempus Fugit 1:20
TOTAL DISC 2 TIME: 1:14:43 TOTAL ALBUM TIME: 2:28:20
Zie de website van La-La Land voor meer informatie.
Zo klonk deze week uit de toren van de Haarlemse Sint
Bavokerk een deuntje dat ik vaag kon thuisbrengen. Vooral het einde waarin ik
de klanken van ‘ba-boop-bee-doop’ herkende — hé, dat is van Marilyn Monroe! Op 1 juni is het de honderdste geboortedag van de Amerikaanse zangeres en actrice. Toen
ik in 2022 het plan opvatte om op 5 oktober zestig jaar James Bond te vieren
door alle kerkklokken om 00:07 uur in heel Nederland het Bond-thema te laten
spelen, kreeg ik van de Orde der Beiaardiers nul op rekest.
Toegegeven, 7 minuten over middernacht is misschien niet het
beste tijdstip voor een klokkenconcert. Had het dan op een willekeurig tijdstip
gedaan. Dat zou ook wel moeten, omdat er meer kerken zijn dan beiaardiers en
één beiaardier meerdere kerken onder zijn hoede heeft, net als een brugwachter
meerdere bruggen bedient. Mijn lumineuze plannetje maakte weinig
indruk; de kerkklokken zwegen met Bond-muziek op 5 oktober 2022.
Marilyn Monroe was te beroemd om een Bond-girl te spelen.
Daar was ze ook te dood voor; het sekssymbool van de jaren 50 overleed in
augustus 1962 enkele maanden vóór de première van Dr. No. Toch speelt zij in de
wereld van 007 een kleine rol. Ian Fleming voerde haar beeltenis op in zijn
vijfde Bond-boek From Russia, with Love, in een scène die werd gekopieerd voor
de film uit 1963, waarin Bond en Kerim de Bulgaarse moordenaar Krilencu doodschieten op het moment dat hij uit het raam van zijn schuiladres ontsnapt.
In het boek voerde Fleming een filmposter van de Monroe-film
Niagara op. Een beetje raar om
diezelfde film van, op dat moment, tien jaar oud te gebruiken voor de film From
Russia with Love. Daarbij was Niagara een film van 20th Century Fox en James Bond van United Artists; die gaan echt geen Fox-film promoten, zelfs
geen oude.
De filmmakers hadden daarentegen kunnen kiezen voor de
United Artists-productie Some Like It Hot, de beroemde Marilyn Monroe-film uit
1959, waarin dat nummer I Wanna Be Loved By You (Ba-boop-bee-doop) zit. Bond-producenten
Harry Saltzman en Albert R. Broccoli kozen er terecht voor hun eigen productie
Call Me Bwana te promoten. Met in de hoofdrol een ander sekssymbool uit de jaren 50: Anita Ekberg. ‘She has a lovely mouth, that Anita’, zegt Pedro Armendáriz tegen Sean
Connery. Daar gaat haar mond al open…
En zo belandde Marilyn Monroe nooit in een Bond-film.
Grappig hoe die gedachten ongeordend je hoofd binnenkomen
bij het horen van een vaag carillon.
Ik zat de laatste tijd wel vaker in een oude doos. Zo
bezocht ik het online portal De Schatkamer van Beeld & Geluid waarin ik,
waarom ook niet, voor de lol ‘James Bond’ intypte. Er ging een wereld voor mij
open, vooral door de programma’s van Simon van Collem. Van Collem heeft een
bijzondere band met James Bond. Meer dan hij zelf gewild zou hebben.
Het kalende mannetje, een filmliefhebber pur sang, lukte het
om alle grote filmsterren uit zijn tijd voor de camera te krijgen. Zo ook Sean
Connery, Roger Moore en Timothy Dalton. Met een paar simpele vragen in
steenkolenengels, waar Mark Rutte nog een voorbeeld aan kan nemen, liet hij de
sterren leeglopen. Vaak hoefde hij op een antwoord alleen maar ‘why?’ te vragen
en daar gingen ze weer.
Voor Diamonds Are Forever sprak hij naast Sean Connery in
verschillende settings — ‘Mr Connery, how did you start as an actor?’ Waarop Connery moet lachen (‘Oh dear…’), maar wel netjes antwoord geeft. Later, bij
Never Say Never Again, noemt Van Collem ‘Sean’ gewoon ‘Sean’, wat op zich al
een wonder is, omdat hij door de rest van Nederland ‘Sien’ werd genoemd — maar
Van Collem sprak dus ook met Harry Saltzman, Ken Adam, Guy Hamilton, Jill St. John, Bruce Glover, Putter
Smith én een breed glimlachende Charles Gray! Die laatste in zijn
Blofeld-kostuum had ik nog nooit in een interview gezien, laat staan over James
Bond!
Op de set van Moonraker sprak Van Collem met Roger Moore,
producer Cubby Broccoli, opnieuw met een allervriendelijkste Ken Adam en met
een perfect Nederlands sprekende Emily Bolton, die, geboren op Aruba, via Londen in Nederland terechtkwam. Inhoudelijk stelt het allemaal weinig voor, maar ze zitten daar wel!
Het geeft een prachtig tijdsbeeld. Een tijd waarin James
Bond om het jaar het hoofdonderwerp in een film was. Een tijd waarin we nog ver
waren verwijderd van computergames die worden gelanceerd alsof het een
filmpremière betreft. ‘Pipe down double-o-seven’, zou ik Q willen quoten als ik
Patrick Gibson op de rode loper in Londen zie voor de lancering van First
Light.
Iets wat ik de game-fanaten van harte gun, en wat voor het
merk ‘James Bond’ een heel slimme zet is; het houdt de naam van 007
levend bij een jonger publiek dat wellicht nog nooit van de geheim agent heeft
gehoord. Maar voor mij hoeft het dus niet. Wat ik van het spel heb gezien, ziet
er visueel adembenemend uit, maar zodra ik een video bekijk waarin het
Bond-figuurtje begint te schieten, dan ben ik weg. Ik ben binnen twee seconden
kotsmisselijk van die snelle bewegingen.
Geef mij maar Some Like It Hot, From Russia with Love en
Simon van Collem. In de uitzending van Simonskoop op 9 juni 1989 met uitgebreid
aandacht voor Licence to Kill, kondigt Van Collem de volgende aflevering van 23
juni alvast aan: een verslag van de galapremière van de Bond-film in theater
Tuschinski. Niemand kon op 9 juni weten dat het Van Collems laatste uitzending
zou zijn.
Tijdens de aftiteling ontdekte ik zojuist een macaber
detail. Noem het toeval of niet, maar terwijl Marilyn Monroe op de achtergrond
nietsvermoedend ‘ba-boop-bee-doop’ zingt (het deuntje dat Van Collem standaard in zijn leader gebruikte), zien we als laatste beeld een
fragment uit de film Wings of Fame. Daarin verschijnt een in het zwart geklede
veerman in zijn boot om de doden op te halen. In de film zijn dat Peter O’Toole
en Colin Firth, maar in de context van de realiteit vraag ik mij nu af: was deze
veerman een voorbode op het lot van Simon van Collem…?
‘Gestorven in harnas’ stond op 22 juni te lezen in de krant.
Als tienjarige kon dat voor mij niets anders betekenen dan dat de goede man een
harnas droeg terwijl hij stierf. Vreemde outfit voor een filmpremière dacht ik
nog.
Het beeld van een dode man in ridderkostuum in een
bioscoopstoel stond mij nog lang voor de geest. Ik wist niet beter of Simon van
Collem had de eindtitels van Licence to Kill niet gehaald. Dat bleek niet waar,
hoorde ik later van een collega, die destijds als medewerker van UIP aanwezig
was bij de première. Van Collem was tijdens de afterparty in Tuschinski in
elkaar gezakt. En daarmee tegen wil en dank voor altijd verbonden aan James
Bond.
Op 21 juni, een snikhete dag in 1989, trok Simon van Collem
zijn mooiste outfit aan om op de galapremière van Licence to Kill in Tuschinski
te verschijnen. Bij het zien van de kleine kale man op de rode loper had
iedereen zich nog afgevraagd: waarom in godsnaam draagt hij een harnas?
Zowel in Nederland als in België ondervinden klanten grote problemen met hun bestellingen van de nieuwe James Bond-game First Light via Amazon. Dat meldt James Bond Nederland vandaag.
Het spel is sinds woensdag 27 mei officieel beschikbaar, maar door een logistiek probleem en een ernstig tekort aan fysieke exemplaren bij Amazon in Europa kan de webwinkel niet aan de geplaatste pre-orders voldoen. Deze leveringsproblemen spelen overigens niet alleen in de Benelux, ook in andere Europese landen melden Amazon-klanten dat hun fysieke edities zijn uitgesteld omdat de retailer de voorraad nog niet heeft ontvangen.
De exacte gevolgen en de verwachte levertijden verschillen per land en per editie. In België is de situatie het meest ingrijpend: daar heeft Amazon alle pre-orders voor de Specialist Edition volledig geannuleerd, waardoor deze exemplaren helemaal niet meer worden geleverd en klanten hun geld terugkrijgen. Voor de Belgische bestellingen van de Collector’s Edition en Legacy Edition is er momenteel zelfs helemaal geen zicht op een leverdatum.
In Nederland worden de gereserveerde Specialist Editions momenteel pas ergens in augustus verwacht. Voor de nog luxere Collector’s Edition (de versie met het gouden masker) lopen de vertragingen voor zowel Nederlandse als Belgische klanten nog verder op. De geschatte levertijd daarvan is verschoven naar een periode tussen 22 oktober en 6 december.
Steven Knight, de scenarist van de volgende James Bond-film, zegt dat hij van plan is James Bond opnieuw uit te vinden. In een interview met Screen Daily stelt de maker van Peaky Blinders dat de Bond-franchise sterk genoeg is om creatieve veranderingen te doorstaan.
Knight met Peaky Blinders-pet
„Bond blijkt onverwoestbaar”, is de schrijver van mening. Volgens hem heeft het personage zich door de decennia heen voortdurend aangepast zonder zijn identiteit te verliezen. Hij omschrijft Bond als ‘folklore’ en vergelijkt de basis van de reeks met een diamant: niet kapot te krijgen.
In zijn jeugd speelden de James Bond-films een belangrijke rol. Sean Connery was altijd zijn favoriet. „Het was altijd Connery”, zegt Steven Knight. „Als kind keek je samen met je vader naar Bond. Die zekerheid, dat zelfvertrouwen en de ontsnapping aan de werkelijkheid — daarin gaat iedereen mee. Dat is het bijzondere aan Bond: iedereen wil zich even verliezen in die fantasie.”
Mr Cool: Sean Connery in Goldfinger (1964)
Knight voert als voorbereiding op zijn script gesprekken met leden van de SAS en andere Britse veiligheidsdiensten om een realistischer beeld te krijgen van hedendaagse spionage. Daarbij verwijst hij naar Bond-bedenker Ian Fleming, die tijdens de Tweede Wereldoorlog werkzaam was binnen de Britse inlichtingendienst.
Details over de nieuwe Bond-film zijn nog onbekend. Eerder deze week werd aangekondigd dat de auidties voor de nieuwe James Bond officieel zijn begonnen.
Nu de zoektocht naar een nieuwe James Bond officieel is begonnen, druppelen de namen van potentiële kandidaten binnen. Voor nu is dat volgens filmblad Variety één naam die nog niet eerder aan de felbegeerde rol werd gelinkt, die van Tom Francis, musicalster.
Tom Francis (foto: Emilio Madrid)
Francis is vooral bekend van zijn hoofdrol in de meest recente adaptatie van de musical Sunset Boulevard. Hiervoor ontving hij een Olivier Award op West End in Londen, op Broadway werd hij voor deze rol genomineerd voor een Tony Award.
Op filmgebied heeft de 26-jarige Brit nog weinig ervaring. Hij speelde in Jay Kelly (2025) met George Clooney en hij was te zien in het laatste seizoen van de Netflix-serie You. Dit jaar moet op Netflix de sportfilm The Mosquito Bowl uitkomen waarin Francis een rol heeft.
Zoals dat gaat met mogelijke James Bond-kandidaten is dit er eentje in een lange rij. De naam van de nieuwe James Bond zal te zijner tijd alleen via het kanaal van Amazon MGM officieel bekend worden gemaakt. Zo lang er nog enkel audities zijn, blijft ook Tom Francis één van die namen in de rij.
De audities voor de nieuwe James Bond zijn officieel begonnen. Volgens Variety is casting director Nina Gold ingehuurd om de volgende 007 te vinden.
Gold
staat bekend als een van de invloedrijkste casting directors van het
Verenigd Koninkrijk. Zo deed ze de casting voor series als Game of Thrones en The Crown en voor films als The Martian, Les Misérables, Conclave en meerdere Star Wars-producties.
Het artikel meldt dat de Bond-producenten nu actief begonnen zijn met het screenen van kandidaten voor de rol van 007. Daarmee lijkt de franchise een nieuwe fase in te gaan na het vertrek van Daniel Craig, die voor het laatst Bond speelde in No Time to Die (2021).
Al langer doen geruchten over de nieuwe 007 de ronde, zo zijn acteurs als Aaron Taylor-Johnson, Callum Turner en Jacob Elordi allemaal al eens gelinkt aan James Bond. Amazon MGM benadrukte vorige maand echter nog dat men weigert te overhaasten.
Vorig jaar naam castingveteraan Debbie McWilliams afscheid in het kielzog van scheidend producenten Wilson en Broccoli. McWilliams stond sinds
begin jaren 80 aan het hoofd van de
castingafdeling van Eon Productions. In die hoedanigheid castte zij de laatste drie James Bonds: Timothy Dalton, Pierce Brosnan en Daniel Craig.
De nieuwe Bond-film zal geregisseerd worden door Denis Villeneuve, met een scenario van Steven Knight. De huidige planning mikt op een release in 2028.
De Amerikaanse posterontwerper en campagnestrateeg Tony Seiniger is op 87-jarige leeftijd overleden. Seiniger stond aan de wieg van de posters van Moonraker, Octopussy en A View to a Kill. Ook was hij verantwoordelijk voor de postercampagne en de filmtrailer van Licence to Kill.
Seiniger werd eind jaren 70 voor zijn eerste Bond-film benaderd door United Artist. Bond-producent Cubby Broccoli zat namelijk met een probleem bij zijn vorige film The Spy Who Loved Me. Hoewel de film het prima deed aan de kassa, vond Broccoli de poster van Bob Peak ondermaats. Roger Moore leek op de poster van The Spy Who Loved Me namelijk helemaal niet op Roger Moore! Aan Seiniger de taak om dat voor Moonraker beter te doen.
Het ontwerp begon met een uitgebreide fotoshoot met hoofdrolspeler Roger Moore in verschillende posities. Hieruit is onder meer het idee voor de teaser poster ontstaan. Seiniger huurde illustrator Dan Goozee in om Roger Moore op Roger Moore te laten lijken. Missie geslaagd.
Cubby Broccoli, apetrots
Ook voor Octopussy en A View to a Kill werd Goozee door Seiniger erbij gehaald. Het idee van de acht armen kwam direct van Seiniger, vertelde hij in 2018 in een interview met Illustrated 007. In de campagne van Roger Moores laatste film pakte Seiniger uit door de Eiffeltoren en de Golden Gate Bridge centraal te stellen. Weliswaar komen de iconische bouwwerken in de film zelf op een andere manier in beeld, maar het was de opdracht van Seiniger om het publiek lekker te maken voor James Bond. En dat deed hij met verve.
Voor Licence to Kill was Seiniger opnieuw van de partij. Hij ontwierp de Amerikaanse poster voor de tweede en laatste Bond-film met Timothy Dalton. Ook was hij verantwoordelijk voor de trailer waarin 007 een speciaal horloge draagt. Van het filmverhaal krijg je weinig mee, maar dat Timothy Daltons James Bond actie en explosies beloven is een zekerheid.
Seiniger had als stelregel dat een filmposter ‘anders’ moest zijn. Met name op de billboards langs de Amerikaanse snelwegen moest één beeld pakkend genoeg zijn om een complete film van twee uur te verkopen.
Dat wordt nog het best geïllustreerd door Seinigers posterontwerp voor Jaws. Van de ruim 2500 filmcampagnes waarbij de ‘godfather of movie advertising’ betrokken was, is en blijft dit toch wel de meest iconische.
Hoewel de minimalistische posters van For Your Eyes Only
(van Bill Gold) en The Living Daylights (van Bacon/Reneric Design) sterk
doen denken aan Tony Seinigers werk, is er nergens een duidelijke link
te vinden dat The Seiniger Advertising Agency aan deze campagnes heeft
meegewerkt.
Verlekkerd zat ik achter mijn toetsenbord: ze hebben de verkeerde, ze hebben de verkeerde! Totdat ik maar eens contact opnam met de man die het ‘zogenaamde’ nieuws mocht ontkrachten — bleek het toch wáár te zijn! Weg invalshoek, weg column.
Vooropgesteld dat het voor de nabestaanden van Jan Williams een groot verlies is, zitten we in James Bond-land zo lang zonder écht nieuws, dat het vermeende overlijden van een actrice met een mini staat van dienstje maar al te graag wordt opgepikt. Toegegeven: zo zit ik zelf ook in elkaar. En als journalist wil ik dat nieuws dan ook het liefst als eerste brengen.
Zo ook eind vorige week. Scrollend door de Instagram-posts komt daar een fanfoto met Jan Williams voorbij. ‘With great sadness…’ begint de bijbehorende tekst. Oei, dit komt mij wegens andere verplichtingen nu even heel slecht uit. Maar ja, als lichtend baken in de Bond-woestijn, kán ik het niet negeren. Ik ga gelijk op zoek naar een foto van Jan Williams.
Ik kom zo snel niet echt veel soeps tegen. Terug naar de Instagram-post, maar dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan. Ik kan dat hele bericht nergens meer vinden. Zal de bewuste poster inmiddels door hebben dat het een hoax is en het bericht hebben verwijderd? Ook verder op het net kan ik niets over Williams’ dood vinden.
Bond-girls Shirley Eaton, Jan Williams en Martine Beswick
Ik laat het zo en check de volgende dag nog een keer. Minimale (zeg maar bijna geen) aandacht voor ‘het overlijden’ van Jan Williams. Ja, een bericht waarin een geboorte- en sterfjaar worden gemeld, 1939 en 2026, met daarbij de aanvulling ‘op 82-jarige leeftijd’. Zo’n misrekening geeft te denken. En aangezien ik door de karige berichtgeving steeds meer begin te twijfelen over de ‘juiste’ Jan Williams, vind ik inderdaad een Jan Williams uit Ohio die eind maart overleed, op 82-jarige leeftijd!
Het moet bijna wel fakenieuws zijn op deze manier. Fansite MI6 meldt niets, evenals Bondstars, de organisatie waar oude Bond-sterren hun gesigneerde foto’s kunnen verkopen. Geen BBC, geen The Guardian. Ondertussen houd ik de Google-alerts nauwlettend in de gaten, want als Jan Williams wél is overleden, kan ik het niet níet vermelden.
Pas na het weekend krijg ik een melding over het overlijden van Jan Williams. 007 Magazine heeft het opgepikt, de site van Bond-autoriteit Graham Rye met wie ik in het verleden wel eens een aanvarinkje heb gehad. Wie niet, zou ik willen zeggen…
Rye heeft het overlijden van Williams geplaatst onder de datum van 10 april. Dat is op dat moment ruim twee weken geleden en ver voordat de eerste schamele posts op Instagram verschijnen. Het is niet eens de datum die me stoort, want zelfs voor antidatering valt iets te zeggen als je een levend archief bijhoudt. Het is het gebrek aan bronvermelding.
Nu lijkt mij Graham Rye iemand die zonder blikken of blozen zegt: ‘Als ik het meld, is het waar. Ík ben de bron.’ Een soort Marjolein Faber die, bij het voornemen om borden bij AZC’s te plaatsen met de tekst ‘Hier wordt gewerkt aan uw terugkeer’, beweerde dat zíj ‘beleid’ is.
Dus geen overtuigende bron en nog steeds geen grote nieuwsverspreiders die het overlijden van Jan Williams uit From Russia with Love vermelden. Je kan er maar druk mee zijn.
Toch maar eens een mailtje naar Anders Frejdh die veel optrekt met oude Bond-sterren. Ook Bill Koenig van The Spy Command eens vragen wat hij hiervan denkt. Hij reageert al snel dat hij de berichtgeving op de socials heeft gezien en al even in het duister tast als ik. Dan schiet mij een andere naam te binnen: Gareth Owen van Bondstars natuurlijk. Ik had al eerder naar contactgegevens van hem gezocht, maar ik kwam steeds uit op een formulier op de website. Ik vreesde daarmee in een poel van duizenden onbeantwoorde mails terecht te komen. Daar heb ik helemaal geen tijd voor.
Een ingeving: heeft Jeroen Krabbé niet eens iets doorgestuurd van Gareth Owen? Dat was ooit ter ere van een bijeenkomst op Pinewood Studios met cast- en crewleden van The Living Daylights.
De oude mails maar eens doorspitten. En na niet al te lange tijd popt daar inderdaad een reeks vrolijke foto’s op die Owen (in 2014!) naar Krabbé had gestuurd. In de forward-regel staat het e-mailadres van dé Gareth Owen, op dat moment nog de rechterhand van niemand minder dan Roger Moore met een mailadres gelinkt aan het kantoor van de oud-James Bond. Ik vraag me sterk af of dat adres nog bestaat.
Maryam d’Abo en Jeroen Krabbé op de foto van Gareth Owen
Binnen een mum van tijd bevestigt Owen het overlijden van Jan Williams op 10 april dit jaar. Hij heeft het gehoord van Williams’ dochter Emma.
En daar, na bijna drie weken ná haar dood, is er eindelijk het bewijs dat ik zocht. Graham Rye had gelijk op zijn website, ere wie ere toekomt. Die 82 jaar die ik elders tegenkwam, is slechts een onzorgvuldige rekenfout.
Toch blijf ik mij afvragen: waarom zwijgen de kranten, waarom zwijgt de BBC? Een actrice uit een klassieke Bond-film uit de Connery-periode, een topmodel uit de zestiger jaren; haar overlijden mag toch niet onvermeld blijven?
De week van Jan Williams deed mij denken aan zo’n dertig jaar geleden, nog voor de grote doorbraak van internet. Wie in de jaren 90 informatie opzocht over Akiko Wakabayashi, kreeg te lezen dat zij al jaren dood was. Geen grote obituary, geen overlijdensdatum, enkel de mededeling dat zij niet meer onder ons was. Dat nepnieuws werd uiteindelijk ontkracht door schrijver Raymond Benson, die naar Japan was gevlogen om research te doen voor zijn volgende Bond-boek The Man with the Red Tattoo. Hij ontmoette haar en kon ons melden dat de Bond-girl uit 1967 alive and kicking was. Wakabayashi had zich lange tijd geleden teruggetrokken uit de schijnwerpers en dat beviel haar uitstekend.
‘You Only Live Twice’, zullen we maar zeggen.
Evenals Wakabayashi, die na 1971 van het witte doek verdween, was Jan Williams na de jaren zestig in geen enkele film- of tv-productie meer te zien. Wel was zij nog een graag geziene gast tijdens Bond-evenementen. De kans dat zij, net als haar tijdgenoot, ook uit de dood zal opstaan, wordt door alle Bond-experts nihil geacht.
Na al het speurwerk van afgelopen tijd ga ik eindelijk maar eens van de zon genieten. Een stevige massage kan ik nu trouwens wel gebruiken...
Jan Williams, de actrice die de masseuse van Red Grant speelde in From Russia with Love (1963), is op 10 april overleden. Dat heeft Gareth Owen van Bondstars bevestigd aan Bond Blog, na contact met Williams’ dochter Emma. Jan Williams is 87 jaar geworden.
Hoewel het nieuws rond haar overlijden al bijna een week circuleerde op diverse sociale media en fansites, bleef een officiële bevestiging en een eenduidige bronvermelding lange tijd uit. Dit leidde tot de nodige onduidelijkheid over de exacte datum en details.
De filmcarrière van Williams besloeg voornamelijk de jaren zestig. In die periode genoot zij bekendheid als een van de meest gefotografeerde modellen van het Verenigd Koninkrijk. Naast haar bescheiden rol in de tweede James Bond-film, was zij ook te zien in producties als Carry On Cruising (1962) en de televisieserie The Rag Trade.
Vanaf de jaren negentig was Jan Williams een graag geziene gast op James Bond-evenementen. Voor liefhebbers zijn gesigneerde foto’s uit haar Bond-tijd nog steeds verkrijgbaar via Bondstars.
Nadat gisteren de Bond-song van Lana Del Rey voor First Light werd gelanceerd, is hier de titelsequentie zoals die in de videogame te zien zal zijn. Same song, different vibe. Puur Bond.
John Barry’s The Man with the Golden Gun verschijnt in juni op vinyl. La-La Land Records beloofde vorig jaar cd-uitgaven van James Bond-soundtracks af te wisselen met lp’s. Dit is na Goldfinger en Moonraker de derde James Bond-langspeelplaat van het muzieklabel.
De superdeluxe 2-disc van The Man with the Golden Gun (1974) zag in november 2024 het levenslicht ter ere van de 50e verjaardag van de film. Recentelijk kondigde La-La Land de nieuwe release van Diamonds Are Forever aan. Die soundtrack is inmiddels beschikbaar.
The Man with the Golden Gun is de zevende Bond-score van John Barry en de eerste Bond-film met Roger Moore die hij van muziek voorzag.
TRACK LISTING:
SIDE A 17:34
Gun Barrel / The Island 1:36 Scaramanga’s Fun House 4:37 Main Title: The Man With The Golden Gun (Performed by Lulu) 2:35 Getting The Bullet 2:43 Macau / Forever Hold Your Piece 2:04 Following Andrea 1:43 Scaramanga Strikes 2:05
De Amerikaanse singer-songwriter Lana Del Rey heeft de titelsong opgenomen voor First Light, de nieuwe 007-videogame. Het nummer is gecomponeerd in samenwerking met niemand minder dan David Arnold, die van 1997 tot en met 2008 vijf Bond-films van een soundtrack voorzag. First Light ligt vanaf 27 mei in de winkels.
„Dat die film er komt is zeker. Wanneer de tijd rijp is, hebben we veel meer te melden.” Met deze woorden houdt de wereld van de internationale spionage ons nog even in spanning, maar achter de schermen bij Amazon MGM Studios gonst het van de activiteit. De zoektocht naar de opvolger van Daniel Craig is in volle gang, en hoewel fans ongeduldig worden, is één ding duidelijk: de studio weigert te overhaasten.
Op dit moment maakt Amazon MGM Studios op CinemaCon in Las Vegas de filmplannen voor de komende periode bekend. Volgens berichten van Variety lijkt de strategie voor de 26e Bond-film langzaam vorm te krijgen. Waar voorheen namen als Aaron Taylor-Johnson en Henry Cavill de geruchtenmolen domineerden, verschuift de focus nu naar een opvallend jongere generatie. Amazon is naar verluidt op zoek naar een ‘fresh face’ – een Britse acteur, bij voorkeur onder de 30, die de franchise voor langere tijd kan dragen.
De nieuwste naam die de gemoederen bezighoudt is de 22-jarige Louis Partridge (Enola Holmes, House of Guinness). Mocht hij de rol bemachtigen, dan zou hij de jongste Bond ooit zijn. Ook namen als Jacob Elordi en Tom Holland blijven vallen, wat bevestigt dat de studio mikt op een totale verjonging van het personage.
Amazon wil niet zomaar een film maken, ze willen een nieuw tijdperk inluiden. Met regisseur Denis Villeneuve aan het roer en een script van Steven Knight liggen de verwachtingen torenhoog. De makers benadrukken dat het personage James Bond moet meegroeien met de moderne tijd, zonder de klassieke essentie te verliezen.
Hoewel de officiële aankondiging nog op zich laat wachten, is het geduld van de fans waarschijnlijk de moeite waard. De boodschap vanuit de studio is helder: 007 keert terug, grootser en vernieuwender dan ooit.
Deze is wel interessant. Al is het enkel omdat ik de naam van Louis Partridge enkele maanden geleden al noemde. Nu heeft Variety vanuit het beruchte geruchtencircuit vernomen dat de jonge Brit inderdaad tot een mogelijke James Bond-kandidaat behoort. Met zijn bijna 23 jaar is hij aan de piepjonge kant. Het voordeel daarvan is dat hij A nog niet zo duur is en B dat hij nog heel lang mee kan.
Met Amazon MGM als nieuwe eigenaar van de filmavonturen van 007 en de reboot die op de loer ligt, is een fris hoofd in de rol van de nieuwe geheim agent een logische optelsom. Zijn jeugdige uitstraling is handig om een jonger publiek aan te spreken dat nog amper van James Bond heeft gehoord, terwijl de oudjes toch wel komen kijken om te zien hoe de nieuwe nul-nul-zeven het verkloot (om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat het allemaal wel meevalt).
Het kan in Partridges voordeel spreken dat hij in een serie van Steven Knight speelt (House of Guinness), de man eveneens achter Peaky Blinders die momenteel veel plezier schijnt te beleven aan het schrijven van het nieuwe James Bond-filmverhaal.
Meer dan een zoveelste gerucht is de naam van Louis Partridge op dit moment niet. Zolang er via het officiële 007-kanaal niets naar buiten wordt gebracht, kunnen we speculeren tot we een ons wegen. Om met prof. dr. ir. P. Akkermans te spreken: Hij wordt genoemd!
Het was een kwestie van tijd, het moment dat Amazon de teugels zou laten vieren. En zie hier, een baanbrekend idee waar de honden geen brood van lusten. Ik weet eerlijk gezegd niet wat ik er van moet vinden.
Want ja, ik ben ook gewoon nieuwsgierig hoe dit uitpakt. Uiteraard ben ik dat. Maar tegelijk ook nee, want het kán nooit goed gaan. We moeten ons niet laten meenemen in dergelijke trucjes, want het druist in tegen elke moraal.
Als James Bond-beginneling begin jaren 90, toen de Bond-films met Sean Connery voor het eerst op de Nederlandse tv werden vertoond, zou ik er zeker wel oren naar hebben gehad. Want ik vond de films fan-tas-tisch, kon er geen genoeg van krijgen en dat kreeg ik ook niet, want er waren er nog zoveel die ik níet had gezien. Het enige nadeel: daar deed Sean Connery niet in mee. Dat was destijds best een dingetje.
In de herhaling had ik als knulletje van zes, zeven jaar Ivanhoe nog gezien. Ik was dat jongetje uit de leader: ‘Ivanhoe!’ Ivanhoe kon nooit James Bond zijn, met zijn harnas en zijn zwaard en een veer op z’n kop. Bespottelijk. En toch haalde ik mijzelf over om naar Live and Let Die te kijken. Met grote tegenzin, omdat niet James Bond maar een ridder hier de hoofdrol speelde.
Na het zien van Live and Let Die was dit mijn favoriete Bond-film. De vaart zat er nog meer in dan bij de vorige avonturen, de stunts waren nog origineler en het mooiste: James Bond deed nog steeds mee. De ridder had zich gewoon vermomd als geheim agent!
Toch blijft het natuurlijk prettig gissen: hoe zou Diamonds Are Forever zijn geweest met George Lazenby? Bij de tachtigste verjaardag van Timothy Dalton anderhalve week geleden dringt de onvoltooide wens zich ongemerkt op: hoe zou een derde Bond-film met hem eruit hebben gezien? En ook bij Pierce Brosnan, die wij toch allemaal een beter afscheid dan Die Another Day hadden gegund…
Hoe dat werkelijk allemaal zou kúnnen zijn, daar mag AI zich in een later stadium over buigen, want daar moet je een compleet nieuwe film op loslaten. Stel je Diamonds Are Forever voor, dat zou een wraakfilm in optima forma worden. Bond die de dood van zijn bruid wreekt. George Lazenby kennende had hij het er niet bij laten zitten. Die had desnoods de set van Kojak op gestapt om Telly Savalas bij zijn nekharen te grijpen.
Nee, zo’n compleet nieuw verhaal mét Lazenby én Savalas én Ilse Steppat als Irma Bunt, dat kunnen we ongetwijfeld over tien jaar met een beetje vernuft in elkaar knutselen. Eerst zullen we het moeten doen met de Diamonds Are Forever die al bestaat, maar nu wél met de gelijkenis van George Lazenby in de hoofdrol, of Roger Moore zo je wil, of één van die andere Bonds.
Want zover is het dus gekomen met AI. En Amazon melkt deze noviteit met graagte uit. Welke James Bond je ook wenst in welke Bond-film: het is binnenkort allemaal mogelijk.
Dan is het eindelijk Sean Connery die in On Her Majesty’s Secret Service op de latten staat, Roger Moore in gevecht met het kolderieke duo Wint en Kidd en Timothy Dalton die in alle films uit de jaren 80 schittert. Of Daniel Craig in Dr. No en Pierce Brosnan in Casino Royale. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is mogelijk. Je hoeft enkel een James Bond naar wens uit te kiezen en een Bond-film waarin je hem wil zien. Zelfs de stem wordt zodanig nagebootst dat het niet van echt te onderscheiden is. Althans, zo wordt beloofd…
Eerst zien, dan geloven. Want mijn ervaring met AI leert dat het, vooral als het gezichtsuitdrukkingen betreft, toch altijd nét niet is. Het is de nuance die ontbreekt. Juist dát wat een gezicht eigen maakt.
Daarbij blijft het natuurlijk puur spielerei. Eén keer zien en dan weet je het wel. Alsof ik Goldfinger vijf keer ga kijken met een ander hoofd in de hoofdrol, terwijl het origineel de enige film is die je echt wil zien. En wie zit er te wachten op Sean Connery in Skyfall? Wees eens eerlijk. Ja, als Kincade, de rol van wijlen Albert Finney, dat is het enige waar ik enigszins nieuwsgierig naar ben, maar die optie biedt het platform natuurlijk niet.
Amazon belooft alle Bonds in hun ‘prime’. Dat is ook vreemd. Heb je net A View to a Kill gekeken met een hoogbejaarde Roger Moore, is hij in The Living Daylights ineens weer piepjong. George Lazenby verandert van Dr. No tot No Time to Die geen millimeter en God verhoede dat Timothy Dalton in GoldenEye zijn belachelijke pruik uit Licence to Kill ophoudt. Zo kunnen we nog wel even doorgaan. Het begint er bijna op te lijken dat het me iets interesseert…
Als bonusoptie heeft een AI-Shirley Bassey álle titelsongs ingezongen. Toen ik dát las, dacht ik: This is an old friend of mine and it tells me something smells… Op dat moment viel mij de datum boven dit artikel pas op.
Waren we er bijna ingetrapt.
Wat op Amazon Prime trouwens geen grap is, is de serie Bait, over een Pakistaans-Engelse acteur die in de running is voor de rol van James Bond. Zes afleveringen vol paranoia en een inkijkje in het leven van een worstelend acteur die de klapper van zijn leven kan maken, terwijl hij de ene na de andere verkeerde afslag neemt. De vraag hierbij blijft: waarom zou deze Riz Ahmed geen James Bond kunnen worden?
Het lijkt een openlijke sollicitatie van de Britse acteur met Pakistaanse roots die de serie zelf bedacht en bovenstaande vraag in talkshows opwerpt. Of hij daarbij serieus is of de spot drijft, blijft in het midden. Maar wie had ooit gedacht dat een komediant met de naam Volodymyr Zelensky zich in alle ernst als Oekraïense president in oorlogstijd voor de leeuwen moest werpen?
Wat Bait vooral de moeite waard maakt, is het gevoel dat James Bond nog steeds leeft. Dat de aanstaande benoeming van de acteur die de schouderholster van Daniel Craig mag overnemen er toe doet. Reken maar dat alle bulletins het grote nieuws met graagte oppakken. Even iets luchtigs in bange tijden.
James Bond is alles wat we op dit moment nodig hebben. Daar kan geen 1 aprilgrap tegenop.
Charlie Higson komt dit najaar met een nieuw James Bond-boek: King Zero. Zo maakte de schrijver vanavond bekend. Het is de eerste grote Bond-roman van de auteur van de originele Young Bond-reeks. In 2023 schreef hij ter ere van de kroning van koning Charles III de korte Bond-thriller On His Majesty’s Secret Service.
Charlie Higson
De nieuwe missie van James Bond begint in de woestijn van Saoedi-Arabië na de moord op een agent. Bond moet een verrader binnen de eigen gelederen opsporen en stuit op een complot dat de hele wereld bedreigt. De schurk, King Zero, wordt omschreven als een tegenstander die machtiger is dan alles wat Bond eerder is tegengekomen.
Charlie Higson maakte zijn James Bond-debuut in 2005 met de eerste van de Young Bond-boeken SilverFin (Missie Silverfin). Hij schreef er uiteindelijk vijf, met als laatste titel By Royal Command (Sneeuwblind) uit 2008.
King Zero verschijnt op 24 september bij Penguin. Over een mogelijk Nederlandse vertaling is nog niets bekend.
Eén van John Barry’s meest zinderende soundtracks Diamonds Are Forever komt in april uit bij La-La Land Records. Dat betekent zoals altijd bij het Amerikaanse platenlabel dat de muziek is opgepoetst en aangevuld. Kortom: de meest complete release van de James Bond-film uit 1971 tot dusver.
DISC 1 SCORE PRESENTATION 1:08:39
1. Gun Barrel And Manhunt 3:11 2. Diamonds Are Forever (Film Version) 2:52 (Performed by Shirley Bassey) 3. Mr. Wint And Mr. Kidd 2:33 4. Mrs. Whistler And Hovercraft To Holland 2:02 5. Diamonds Are Forever 3:45 6. Tiffany Case 3:47 7. Peter Franks 3:02 8. Los Angeles To Las Vegas 3:02 9. Slumber Inc. 2:22 10. The Whyte House 2:22 11. Plenty, Then Tiffany 2:28 12. Circus Circus (Film Version) 2:49 13. We Lost Her And WW Tectronics 4:06 14. Stealing The Moon Buggy 1:00 15. Moon Buggy Ride (Film Version) 3:19 16. Scaling The Whyte House 1:11 17. Death At The Whyte House 3:45 18. Bond Smells A Rat 1:54 19. Bond Meets Bambi And Thumper (Extended Version) 2:11 20. Breaststroke Lessons 1:06 21. Q’s Trick 2:27 22. 007 And Counting 3:32 23. Baja? 2:16 24. Oil Rig Attack 1:37 25. To Hell With Blofeld 1:35 26. Diamonds Are Forever (Extended Version) 2:47 27. The End Of Mr. Wint And Mr. Kidd 0:55
ALTERNATE VERSIONS 7:31 28. Diamonds Are Forever (Alternate) 3:18 (Performed by Shirley Bassey) 29. Moon Buggy Ride (Alternate Segment) 1:59 30. Bond Meets Bambi And Thumper (Alternate) 2:07
DISC 2 ORIGINAL SOUNDTRACK ALBUM 34:39 1. Diamonds Are Forever (Performed by Shirley Bassey) 2:42 2. Bond Meets Bambi And Thumper 2:06 3. Moon Buggy Ride 3:14 4. Circus Circus 2:56 5. Death At The Whyte House 3:45 6. Diamonds Are Forever 3:45 7. Diamonds Are Forever 2:33 8. Bond Smells A Rat 1:54 9. Tiffany Case 3:46 10. 007 And Counting 3:32 11. Q’s Trick 2:26 12. To Hell With Blofeld 1:35
ADDITIONAL MUSIC 14:26 13. Slumber Inc. (Wild Organ) 1:48 14. Hotel Tropicana 0:40 15. The Whyte House (Extended Version) 4:27 16. Circus Circus (With Overlays) 2:57 17. Water Balloons 3:42 18. Zambora 0:44
BONUS TRACK 19. Vivo di diamanti (Performed by Shirley Bassey) 2:42
Drievoudig Bond-zangeres Shirley Bassey (89) heeft aangekondigd dat zij voorlopig geen fanmail meer kan beantwoorden of gesigneerde items kan retourneren. Aanleiding is een aanstaande operatie aan haar hand, waardoor schrijven en signeren niet langer mogelijk zijn.
In een verklaring op Instagram blikt de zangeres terug op haar lange carrière van inmiddels ruim zeventig jaar, waarin zij intensief contact onderhield met haar publiek. Brieven van fans van over de hele wereld — vaak voorzien van bijzondere postzegels, die zij verzamelde — vormden daarbij een constante factor. Volgens Bassey boden deze berichten een inkijk in persoonlijke verhalen, variërend van mijlpalen en successen tot verlies en herinneringen waarin haar muziek een rol speelde.
Fans worden nadrukkelijk verzocht geen vinylplaten, foto’s of andere persoonlijke items meer op te sturen, aangezien deze niet kunnen worden teruggestuurd.
Dame Shirley Bassey geldt als een van de meest iconische stemmen uit de James Bond-reeks, met titelsongs voor Goldfinger (1964), Diamonds Are Forever (1971) en Moonraker (1979). In oktober 2022 bracht zij haar Bond-repertoire nog live ten gehore tijdens The Sound of 007 in Concert, het concert ter ere van het zestigjarig jubileum van de Bond-films.
De Britse schrijver Len Deighton is op 97-jarige leeftijd overleden. Deighton was het bekendst van zijn spionageromans uit de jaren 60 en schreef later ook geschiedkundige en culinaire boeken. Ook schreef hij samen met Sean Connery aan een scenario voor de James Bond-film Warhead, dat de basis legde voor Never Say Never Again.
De schrijver is zondag overleden. „Hij was niet alleen een van de grootste spionage- en thrillerauteurs van de 20ste eeuw, maar ook een van onze grootste schrijvers in welk genre dan ook”, zegt zijn literair agent.
Deighton brak in 1962 door met The IPCRESS File, een spionagethriller over een naamloze Britse geheim agent. Het boek, in het Nederlands verschenen als Dossier Ipcress, werd drie jaar later verfilmd door James Bond-producent Harry Saltzman met Michael Caine in de hoofdrol, die de naam Harry Palmer kreeg. Ook de latere boeken Funeral in Berlin en Billion Dollar Brain werden door Saltzman verfilmd met Caine in de hoofdrol. In 2022 verscheen een tv-serie gebaseerd op The IPCRESS File.
Deightons spionagereeks deed het goed in de jaren 60, toen de Koude Oorlog op een hoogtepunt was en ook de eerste James Bond-films verschenen. Zijn naamloze hoofdfiguur stond evenwel in sterk contrast met de glamoureuze Bond.
Deightons spionnenwereld was groezelig en onoverzichtelijk. De naamloze spion kwam uit de arbeidersklasse en raakte vaak gefrustreerd door de incompetentie van zijn eigen land, schrijft de BBC. Volgens The Times was James Bond een sterker merk, maar was Deightons invloed op het spionagegenre uiteindelijk groter.
Deighton schreef bijna veertig boeken, zijn laatste verscheen in 1993. Het merendeel bestond uit spionageromans, maar hij schreef ook geschiedkundige boeken over de Tweede Wereldoorlog, een non-fictieboek over de moord op de Amerikaanse president John F. Kennedy en culinaire boeken.
Deze maand exact vijftig jaar geleden legde hij samen met Sean Connery en filmproducent Kevin McClory de laatste hand aan het script Warhead, de film die Connery terug zou brengen naar de rol die hem wereldfaam had bezorgd. Zo bedacht Deighton onder meer een schuilplaats voor SPECTRE onder het Vrijheidsbeeld in New York, om de stad via het riool aan te vallen met elektronisch aangedreven haaien.
Sean Connery, Len Deighton en Kevin McClory
Omdat het script van Warhead te veel afweek van het oorspronkelijke verhaal van Thunderball (het enige Bond-verhaal waarvan Kevin McClory de filmrechten had, zie ook dit recente artikel) verdween het grotendeels in de prullenbak en ging een nieuw schrijverscollectief aan de slag met de productie van wat later Never Say Never Again (1983) zou worden.
Len Deighton had naast zijn liefde voor het geschreven woord een culinaire passie en had een groot aandeel in het introduceren van de Franse en Italiaanse keuken in Engeland in de jaren 60. Hij was cartoonist bij de Britse krant The Observer en leerde lezers met zijn kookstrips klassiekers als minestrone en boeuf bourguignon te maken.
In navolging van Dr. No brengt filmhuis Milûk in Harlingen op 11 april de tweede James Bond-film From Russia with Love (1963). De inleiding wordt wederom verzorgd door Bond-liefhebber Thomas Hobma.
Deze film geldt niet alleen als Sean Connery’s persoonlijke favoriete Bond-film, maar ook als één van de allerbeste Koude Oorlog-thrillers ooit gemaakt. Dit keer opereert James Bond in Istanboel — aan boord van de legendarische Oriënt-Express, door zinderende bazaars en aan de oevers van de Bosporus — in een verhaal vol intrige, paranoia en Hitchcockiaanse spanning.
De film is indrukwekkend gerestaureerd in haarscherp 4K, rechtstreeks vanaf de originele cameranegatieven. Elk detail spat van het doek, stijlvol, dreigend en tijdloos.
De Britse actrice Judi Dench brengt op 3 november 2026 haar autobiografie Is It Too Late to Make a Run For It? uit. Dat heeft uitgever St. Martin’s Press bekendgemaakt.
In de autobiografie kijkt de 91-jarige Dench terug op
haar leven en loopbaan. Volgens de synopsis beschrijft ze in het boek
haar eerste optredens op school en latere successen, waaronder haar rol
als M in de James Bond-films.
Dench schreef de memoires samen met haar vriend Brendan O’Hea. Eerder werkten zij samen aan een publicatie over Shakespeare. Het nieuwe boek volgt op haar eerdere memoires And Furthermore uit 2010.
De actrice maakte in 1964 haar filmdebuut als miss Humphries in The Third Secret. Later speelde ze onder meer in Shakespeare in Love, waarvoor ze een Oscar won voor de beste vrouwelijke bijrol. Ook vertolkte ze zeven keer de rol van M in de James Bond-reeks, haar cameo in Spectre niet meegerekend. In 2022 was ze voor het laatst op het witte doek te zien in Spirited.
De titel van de biografie refereert aan een van de laatste woorden die Judi Dench zei als M in Skyfall: „I suppose it’s too late to make a run for it?”
Dench kreeg in 2012 de diagnose maculadegeneratie, een oogaandoening die haar zicht aantast. Begin december vertelde ze dat haar gezichtsvermogen zo slecht is geworden dat ze geen gezichten meer kan herkennen en ze afhankelijker van anderen is geworden.
Video- en fotorechten voorbehouden aan Danjaq LLC. / Eon Productions, United Artists Co., Amazon MGM Studios, Columbia Pictures, 20th Century Fox Home Entertainment, Sony Pictures Inc., Universal Pictures
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
