Bond à la carte

Het was een kwestie van tijd, het moment dat Amazon de teugels zou laten vieren. En zie hier, een baanbrekend idee waar de honden geen brood van lusten. Ik weet eerlijk gezegd niet wat ik er van moet vinden.

Want ja, ik ben ook gewoon nieuwsgierig hoe dit uitpakt. Uiteraard ben ik dat. Maar tegelijk ook nee, want het kán nooit goed gaan. We moeten ons niet laten meenemen in dergelijke trucjes, want het druist in tegen elke moraal.

Als James Bond-beginneling begin jaren 90, toen de Bond-films met Sean Connery voor het eerst op de Nederlandse tv werden vertoond, zou ik er zeker wel oren naar hebben gehad. Want ik vond de films fan-tas-tisch, kon er geen genoeg van krijgen en dat kreeg ik ook niet, want er waren er nog zoveel die ik níet had gezien. Het enige nadeel: daar deed Sean Connery niet in mee. Dat was destijds best een dingetje.

In de herhaling had ik als knulletje van zes, zeven jaar Ivanhoe nog gezien. Ik was dat jongetje uit de leader: ‘Ivanhoe!’ Ivanhoe kon nooit James Bond zijn, met zijn harnas en zijn zwaard en een veer op z’n kop. Bespottelijk. En toch haalde ik mijzelf over om naar Live and Let Die te kijken. Met grote tegenzin, omdat niet James Bond maar een ridder hier de hoofdrol speelde.

Na het zien van Live and Let Die was dit mijn favoriete Bond-film. De vaart zat er nog meer in dan bij de vorige avonturen, de stunts waren nog origineler en het mooiste: James Bond deed nog steeds mee. De ridder had zich gewoon vermomd als geheim agent!

Toch blijft het natuurlijk prettig gissen: hoe zou Diamonds Are Forever zijn geweest met George Lazenby? Bij de tachtigste verjaardag van Timothy Dalton anderhalve week geleden dringt de onvoltooide wens zich ongemerkt op: hoe zou een derde Bond-film met hem eruit hebben gezien? En ook bij Pierce Brosnan, die wij toch allemaal een beter afscheid dan Die Another Day hadden gegund…

Hoe dat werkelijk allemaal zou kúnnen zijn, daar mag AI zich in een later stadium over buigen, want daar moet je een compleet nieuwe film op loslaten. Stel je Diamonds Are Forever voor, dat zou een wraakfilm in optima forma worden. Bond die de dood van zijn bruid wreekt. George Lazenby kennende had hij het er niet bij laten zitten. Die had desnoods de set van Kojak op gestapt om Telly Savalas bij zijn nekharen te grijpen.

Nee, zo’n compleet nieuw verhaal mét Lazenby én Savalas én Ilse Steppat als Irma Bunt, dat kunnen we ongetwijfeld over tien jaar met een beetje vernuft in elkaar knutselen. Eerst zullen we het moeten doen met de Diamonds Are Forever die al bestaat, maar nu wél met de gelijkenis van George Lazenby in de hoofdrol, of Roger Moore zo je wil, of één van die andere Bonds.

Want zover is het dus gekomen met AI. En Amazon melkt deze noviteit met graagte uit. Welke James Bond je ook wenst in welke Bond-film: het is binnenkort allemaal mogelijk.

Dan is het eindelijk Sean Connery die in On Her Majesty’s Secret Service op de latten staat, Roger Moore in gevecht met het kolderieke duo Wint en Kidd en Timothy Dalton die in alle films uit de jaren 80 schittert. Of Daniel Craig in Dr. No en Pierce Brosnan in Casino Royale. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is mogelijk. Je hoeft enkel een James Bond naar wens uit te kiezen en een Bond-film waarin je hem wil zien. Zelfs de stem wordt zodanig nagebootst dat het niet van echt te onderscheiden is. Althans, zo wordt beloofd…

Eerst zien, dan geloven. Want mijn ervaring met AI leert dat het, vooral als het gezichtsuitdrukkingen betreft, toch altijd nét niet is. Het is de nuance die ontbreekt. Juist dát wat een gezicht eigen maakt.

Daarbij blijft het natuurlijk puur spielerei. Eén keer zien en dan weet je het wel. Alsof ik Goldfinger vijf keer ga kijken met een ander hoofd in de hoofdrol, terwijl het origineel de enige film is die je echt wil zien. En wie zit er te wachten op Sean Connery in Skyfall? Wees eens eerlijk. Ja, als Kincade, de rol van wijlen Albert Finney, dat is het enige waar ik enigszins nieuwsgierig naar ben, maar die optie biedt het platform natuurlijk niet.

Amazon belooft alle Bonds in hun ‘prime’. Dat is ook vreemd. Heb je net A View to a Kill gekeken met een hoogbejaarde Roger Moore, is hij in The Living Daylights ineens weer piepjong. George Lazenby verandert van Dr. No tot No Time to Die geen millimeter en God verhoede dat Timothy Dalton in GoldenEye zijn belachelijke pruik uit Licence to Kill ophoudt. Zo kunnen we nog wel even doorgaan. Het begint er bijna op te lijken dat het me iets interesseert…

Als bonusoptie heeft een AI-Shirley Bassey álle titelsongs ingezongen. Toen ik dát las, dacht ik: This is an old friend of mine and it tells me something smells… Op dat moment viel mij de datum boven dit artikel pas op.

Waren we er bijna ingetrapt.

Wat op Amazon Prime trouwens geen grap is, is de serie Bait, over een Pakistaans-Engelse acteur die in de running is voor de rol van James Bond. Zes afleveringen vol paranoia en een inkijkje in het leven van een worstelend acteur die de klapper van zijn leven kan maken, terwijl hij de ene na de andere verkeerde afslag neemt. De vraag hierbij blijft: waarom zou deze Riz Ahmed geen James Bond kunnen worden?

Het lijkt een openlijke sollicitatie van de Britse acteur met Pakistaanse roots die de serie zelf bedacht en bovenstaande vraag in talkshows opwerpt. Of hij daarbij serieus is of de spot drijft, blijft in het midden. Maar wie had ooit gedacht dat een komediant met de naam Volodymyr Zelensky zich in alle ernst als Oekraïense president in oorlogstijd voor de leeuwen moest werpen?

Wat Bait vooral de moeite waard maakt, is het gevoel dat James Bond nog steeds leeft. Dat de aanstaande benoeming van de acteur die de schouderholster van Daniel Craig mag overnemen er toe doet. Reken maar dat alle bulletins het grote nieuws met graagte oppakken. Even iets luchtigs in bange tijden.

James Bond is alles wat we op dit moment nodig hebben. Daar kan geen 1 aprilgrap tegenop.

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.

Jongensdroom

Alle James Bond-film onder één druk op de knop klinkt in mijn oren als een jongensdroom. Toen wij vijf jaar geleden smachtend wachtten op No Time to Die, wist je dat ooit de tijd zou komen dat deze film op een goed moment gewoon bij je in de kast zou staan. Of, zoals nu, één druk op de afstandsbediening verwijderd op een streamingservice.

Alles stond eerder al eens op Prime. In oktober nog, tijdens James Bond-maand, zette Amazon, de nieuwe eigenaar van Bond, het schuifje tijdelijk open. Nadeel is dat het schuifje na één of twee maanden ook weer dichtgaat. Zo is dat halverwege april straks ook het geval op Netflix. Wie alle Bond-films op de streamer wil bekijken, moet relatief snel zijn. Alhoewel, drie maanden voor de hele Bond-cyclus van 26 films, moet te doen zijn toch?

Gevoelsmatig is het een traktatie. Netflix is een grote speler in streamingland. Als we mijn vriend ChatGPT mogen geloven, heeft iets meer dan de helft van alle Nederlandse huishoudens toegang tot de streamingdienst met de grote rode N. Op verre afstand gevolgd door Videoland, Disney+ en als vierde speler pas Amazon Prime. Wat wil zeggen dat de kans groot is dat James Bond op dit moment wel bij je linkerburen maar niet bij je rechterburen op het scherm te zien is. En dat dan door het hele land. Om deze illusie in stand te houden negeer ik voor het gemak dat Netflix ook nog andere content biedt. Want wie wil nog iets anders zien als je ook James Bond kunt kijken?

Het is met name het idee dat het kan. En het idee dat de James Bond-films hoe dan ook breder worden bekeken dan wanneer dan ook in de moderne geschiedenis. Want het aanbod ligt er en er zullen genoeg mensen zijn die op een lusteloze avond lukraak even een amusant Bondje weg willen kijken. Een gouwe ouwe die ze ooit al eens hebben gezien, in de bioscoop of op RTL7.

Zo geldt dat ook voor mij. Een slaapkamer die aan een opfrisverfbeurt toe is; op de achtergrond klinkt The Man with the Golden Gun. Niet om voor te gaan zitten, maar als vertrouwd kabbelend geluid terwijl ik mijn roller nog eens indoop. Het automatische meepraten met de dialogen en vooral de sfeer die deze guilty pleasure met zich meebrengt. ‘Nick Nack, tabasco!’

Die kamer had ik jaren geleden al kunnen schilderen met James Bond op de achtergrond. Maar dan moest ik mijn externe blu-rayspeler op de laptop aansluiten, het menu doorwandelen en als de laptop opzij moest, dan zit je met zo’n snoerenmassa. En vooral dit: voel je tijdens het sauzen een sterke neiging voor The Living Dayights, dan moet je ineens van schijfje wisselen! Zul je net zien dat je alleen de eerste map van de blu-raybox mee naar boven hebt genomen — naar beneden om hem om te ruilen voor die tweede map. Jij weer naar boven. Het schijfje van The Golden Gun eruit, altijd onder protest van de speler, want die was nog niet klaar met de film. Haal je het ene schijfje eruit, kom je er dus achter dat je de eerste map waar The Golden Gun in moet, mee naar beneden had genomen en je deze disc dus tijdelijk in het kartonnetje van The Living Daylights moet steken. Knaagt snoeihard aan het chronologiefetisjisme kan ik u vertellen: A view to a Kill, The Man with the Golden Gun, Licence to Kill. Dat rijmt gewoon niet.

Maar goed, het is even niet anders en niemand die het ziet. De portable blu-rayspeler heeft duidelijk geen trek in Timothy Dalton, hij pakt ’m niet. Het advies is dan om de lade iets geforceerd in te drukken. Het apparaat begint als een dolle te draaien, de G-krachten zijn duidelijk voelbaar. Als dan eindelijk het mapje van de BD-rom zich opent, moet je weer langs dat menu en dan eindelijk, eíndelijk, rollen de dots over het scherm. Inmiddels is je kwast hard en je kopje thee koud…

Nee, dan is de Netflix-optie een stuk praktischer. Ik krijg er zelfs zin in het hele huis van een likkie verf te voorzien.

Voor wie onder een steen heeft geleefd en bij toeval nú pas op de Bond-cyclus bij Netflix stuit: doe er je voordeel mee, het is nog niet te laat. Tijd genoeg om alle films te kunnen zien, om je favorieten eruit te pikken of de kinderen en kleinkinderen op deze pareltjes te wijzen. En dat label van 12 jaar is overigens een wassen neus. Ik heb het bewijs in de vorm van de Special Editions in de kast staan dat álle Bond-films tot aan Licence to Kill voor álle leeftijden zijn. De Bond daarna, die vanaf de jaren 90, is overigens gestopt met roken en hij slaat geen vrouwen meer. Of je moet Famke Janssen heten, maar dan vraag je erom.

GoldenEye, 1995

Een korte kijkwijzer is misschien wel handig. Toen ik in de jaren 90 kinderen van kennissen van mijn ouders in de wereld van James Bond mocht inleiden, wees ik steevast op The Spy Who Loved Me. Een lekkere Bond-film die alles wat James Bond James Bond maakt in zich heeft. Die film staat nog steeds als een huis, maar ik denk dat deze aanpak anno nu niet meer afdoende is. De films uit de jaren 60, 70 en ook 80 ogen, hoe kundig ze ook zijn gemaakt, inmiddels behoorlijk oud (that’s putting it mildly). James Bond is toch altijd een product van zijn tijd geweest. Hoezeer wij die oudjes ook koesteren, voor de jeugd is het niets anders dan ouwe meuk. Of je moet nét jong genoeg zijn om daar doorheen te kunnen kijken. Gaat je kind of kleinkind nog helemaal op in een poppenkastspel ‘Jan Klaassen, de boef staat achter je!’, dan is 8 jaar een uitstekende nieuwe kijkwijzerclassificatie. De fantasie van de oude James Bonds gaat er bij hen in als zoete koek.

Voor de 12-plussers onder ons: wie nu in wil komen in James Bond, doet er denk ik slim aan om te beginnen bij Casino Royale, met opvolgend de rest van de moderne Bond-films met Daniel Craig. Hoewel Casino Royale dit jaar twintig kaarsjes uitblaast en dus moeilijk ‘modern’ kan worden genoemd, moeten we het er maar mee doen. Niet bij mij komen klagen dat we al ruim twee decennia geen verse James Bond meer hebben.

Wie deze films kijkt, vindt James Bond misschien wat zwaar op de hand, maar als je in het achterhoofd houdt dat er in de serie ook echt heel leuke, niets-aan-de-hand-films zitten, kan zich daarna álsnog verdiepen in de rest van de reeks. Begin bijvoorbeeld na de Craig-films aan die met Pierce Brosnan, natuurlijk als eerste met GoldenEye. Pret verzekerd en als dat bevalt, ligt er nog zoveel fijns voor het oprapen.

De eerste week dat Bond op Netflix te zien was, doken No Time to Die, Spectre, Skyfall en Casino Royale nog op in de dagelijkse top 10. Quantum of Solace ontbrak aan het lijstje. Na die eerste week was er in de top 10 geen spoor meer te bekennen van 007. Het leek mij juist zo leuk om een goede oude Bond-klassieker naar de top te hijsen. Persoonlijk vind ik dat ik mijn best heb gedaan, maar ik kan het niet alleen.

Dus wat als we op de 7e van deze maand om 7 uur ’s avonds op Netflix massaal Dr. No aanzetten? We zullen er met de Nederlandse Bond-community voor zorgen dat Netflix nooit meer zonder 007 wil. Heb ik gelijk een mooi excuus om mijn verdere schilderwerk uit te stellen.

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.

Audities

We zijn nog niet eens gewend aan Callum Turner als nieuwe James Bond, duikt plots de naam van Jacob Elordi weer op. De Australische acteur is genomineerd voor een Oscar voor zijn rol van het monster van Frankenstein. En aangezien één plus één drie is, is hij ineens weer kandidaat, aldus World of Reel. Elordi schijnt zelfs al op de koffie te zijn geweest bij de nieuwe Bond-regisseur Denis Villeneuve...

Elordi’s naam deed vorig jaar de ronde toen hij in één adem werd genoemd met Tom Holland en Harris Dickinson. Sindsdien bleef het stil rondom de Australische would-be kandidaat. Tot deze week, nu de 28-jarige extra in de schijnwerpers staat door zijn Oscar-nominatie. Net nu ik had beloofd dat het speculeren rond de nieuwe Bond even niet meer hoeft — omdat de kans groot is dat hij pas halverwege dit jaar gekozen gaat worden. Dit alles door de drukke agenda van Hollywoodlieveling Villeneuve.

Wilde mijn tante gisteren op een familiefeestje wel even praten over de nieuwe Bond, Callum Turner dus. Want dat stond in De Telegraaf. Kon ik gelijk terugkaatsen met Jacob Elordi. Mijn neef merkte op dat ze beter naar mij kan luisteren dan naar De Telegraaf. Ik heb hem niet tegengesproken.

De man met de beste papieren op dit moment is echter Riz Ahmed, onthoud die naam. In een nieuwe komedieserie van Prime, Bait, speelt hij een acteur die een auditie doet voor de rol van James Bond. Als deze auditie viraal gaat, is het hek van de dam. Zoals Ahmed zelf aangeeft: ‘Everyone has an audition for Bond. Daniel Craig’s was Layer Cake... This is my audition for Bond.’

Jacob Elordi speelt overigens Heathcliff in de nieuwe adaptatie van Wuthering Heights. Een rol die Timothy Dalton eerder speelde. Over Bond-audities gesproken...

James Bond komt naar Netflix

De James Bond-films zijn vanaf half januari te zien op Netflix, ook in de Benelux, meldt onder meer Screendaily. Op het eerste oog een opmerkelijke zet, omdat James Bond sinds begin dit jaar onder de vlag van Amazon valt en Amazon Prime een directe concurrent is van Netflix.

Illustratie: Jeff Marshall

Screendaily maakt melding van vier Bond-titels, maar wie op dit moment een willekeurige Bond-film opzoekt in Netflix, zal deze in de meeste gevallen tegenkomen tussen de zoekresultaten van de streamingdienst. Echter staat er geen datum vermeld wanneer de film op Netflix verschijnt. Wie ‘meldingen’ aanzet, krijgt vanzelf een seintje als de film beschikbaar komt.

Slechts enkele titels zijn onvindbaar op Netflix: Dr. No (1962), Diamonds Are Forever (1971), For Your Eyes Only (1981), Die Another Day (2002) en Casino Royale (2006). Buitenbeentje Never Say Never Again (1983) is wél in het pakket opgenomen.

De James Bond-films zullen drie maanden te streamen zijn op Netflix. Strategisch gezien is het een slimme zet van Amazon om het Bond-vuurtje warm te houden voor een ruimer publiek in aanloop naar de productie van de nieuwe film, die vooralsnog niet eerder zal verschijnen dan in 2028.

A Farewell to Arms

Het kan niemand op sociale media zijn ontgaan dat er iets te doen was rondom de nieuwe achtergronden van de James Bond-films op streamingdienst Amazon Prime. Op geen van de afbeeldingen was de James Bond-acteur in kwestie met een vuurwapen te zien. Sterker nog, in sommige gevallen was het wapen zelfs uit zijn hand gefotoshopt. De onvrede hierover heeft de burelen van Prime weten te bereiken, want inmiddels zijn de oude achtergronden weer terug. Wel gecropt, zodat er alsnog geen pistool zichtbaar is. Maar welke gevoelige snaar werd hier geraakt?

Er zijn talloze goede afbeeldingen per film van James Bond te vinden waarin hij niet met zijn schietijzer slingert. Als Prime het bij die bestaande plaatjes had gehouden, had er geen haan naar gekraaid. De miskleun van vorige week was echter zo prominent aanwezig, dat er louter met verontwaardiging kon worden gereageerd.

Zijn we inmiddels bij de achilleshiel van James Bond beland? Bij zijn verlengstuk. Zijn trouwe kameraad. Zijn Walther PPK, P99 of welk ander type vuurwapen. Moet dit echt uit beeld verdwijnen bij de aankondiging van zijn films? Waar eindigt het? Mag James Bond straks alleen nog met een waterpistool de wereld redden?

Het lijkt een nietszeggende curiositeit, maar het zet wel aan tot denken. Want wat als James Bond onder de nieuwe leiding van Amazon straks ongewapend over straat moet, wat is hij dan nog waard?

Of is het enkel een kwestie van gewenning? Kan hij prima zonder dienstwapen en krijgt hij een alternatief in handen? Gaat hij enkel nog op de vuist met zijn tegenstanders? Of gaat hij voor een bemiddelend gesprek onder het genot van een glaasje Spa rood? In dat geval mag hij gelijk zijn 00-status inleveren en gaat hij door het leven als James Bond geheim agent ‘7’.

Vooralsnog heeft de fanbase van James Bond zich dit weekend uitstekend vermaakt met eigen kunstwerkjes die toch zeker de moeite waard zijn.

Ook buiten de wapens is het knutselteam van Prime flink uit de bocht gevlogen. Wat te denken van de gespiegelde afbeelding van You Only Live Twice met een extreem norse Sean Connery of de buitenproportionele lange armen van Roger Moore in A View to a Kill? Een nog opmerkelijker aanpassing is het terugplaatsen van Moores pukkel! Hij had zijn karakteristieke moedervlek juist voor aanvang van het filmen van zijn laatste Bond-film om medische redenen laten verwijderen.

Voor iedereen die een abonnement heeft op Prime zijn de James Bond-films trouwens weer gratis te bekijken. Vooralsnog zijn er geen aanpassingen gerapporteerd. Enjoy it, while it lasts...

Een hels dilemma

Het is dat er een Derde Wereldoorlog aan zit te komen en de paus op sterven ligt, zodat de bom die Eon Productions onder James Bond plaatste tamelijk onopgemerkt is gebleven. Anders had de wereld ongetwijfeld moord en brand geschreeuwd bij de komende overname van Amazon.

Je ziel verkopen aan de duivel voor 1 miljard dollar en gewoon uit de kas blijven graaien. Het moet gezegd: Barbara Broccoli en Michael G. Wilson hebben het heel handig aangepakt. De hoogbejaarde Wilson gaat eindelijk van zijn pensioen genieten, terwijl zijn zus artistieke filmpjes gaat maken die niemand wil zien.

James Bond is ook gewoon een last. Zeker als familiebedrijf tussen al die reuzen. Ze hebben Bond toch dood laten gaan in hun laatste film? Moeten ze nu weer opnieuw beginnen met het verzinnen van een nieuwe tijdlijn? Het mag ook gewoon eens klaar zijn.

Dat het klaar is met James Bond speelt al ruim drie jaar. Dat James Bond ooit eens terugkeert idem dito. Dat het onder de vleugels van een andere partij gaat gebeuren, ook dat is niet echt een verrassing. En toch kwam het nieuws als donderslag bij heldere hemel.

De vrees bij vele Bond-liefhebbers is dat we afscheid moeten nemen van een instituut. Dat de formule wordt aangetast. Dat we iets anders te zien krijgen dan we gewend waren. Het is het einde van een tijdperk.

Dat zal allemaal ongetwijfeld, maar dat werd gedacht bij iedere nieuwe Bond-acteur die aantrad na Connery. Eerst zien, dan geloven. En natuurlijk, Eon Productions onder leiding van Harry Saltzman en Cubby Broccoli, en later onder Michael G. Wilson en Barbara Broccoli, had daar een scherp oog voor, omdat het hen persoonlijk aanging. James Bond was hun leven. Voor Amazon is het slechts content.

En het is een raar bedrijf dat Amazon. Iedere multinational die honderden miljarden dollars winst per jaar maakt en wordt geleid door een Bond-schurk in hoogst eigen persoon moet met argusogen worden bekeken. De macht van zo’n megalomaan wordt met de overname van 007 nog eens dubbel en dwars bevestigd; we kopen de boel gewoon op en gaan er zelf mee aan de haal. Wie wil er nog koffie?

Cartoon The New Yorker door Ellis Rosen

Wie in de historie van Amazon duikt, leest over slechte werkomstandigheden van de pakketinpakkers, die niet eens de kans krijgen naar het toilet te gaan en in een fles moeten pissen. Over het kapotconcurreren van kleinere partijen met stuntprijzen. Over het lakse retourbeleid van de pakketdienst en de ziekmakende benzine- en kerosine-uitstoot die daarmee gemoeid gaan. Over de informatie die jij als klant klakkeloos aan de dienst cadeau doet; Amazon als grote datastofzuiger. En zo is er een hele waslijst te bedenken waarom Amazon een kutbedrijf is.

Moeten we dat allemaal maar over onze kant laten gaan? Doen alsof onze neus bloedt en blij zijn dat er weer wat leven komt in 007? Het is een hels dilemma.

Want natuurlijk ben ik blij dat de boel flink wordt opgeschud. Dat was ook hard nodig. Van de oude eigenaar kregen we de laatste jaren maar bar weinig. Over de koers die de serie was opgegaan met de komst van Daniel Craig twintig jaar geleden kun je ook je vraagtekens plaatsen; Bond was al lang geen Bond meer zoals we die kenden uit onze jongensjaren.

Martin Campbell, Eva Green en Daniel Craig, Casino Royale (2006)

Al het ongenoegen over Amazon daargelaten, dat praat namelijk wat makkelijker, wat James Bond nu nodig heeft is een sterke leider. Een filmmaker pur sang die zich focust op maar één ding: de James Bond-films. Iemand met liefde voor de serie. Iemand met visie. Iemand die een sterk team bij elkaar krijgt om de beste moderne Bond-film ooit uit de grond te stampen met een aantal steengoede vervolgen dat alle verwachtingen overtreft. Ik ben er namelijk van overtuigd dat dat kan. Oké, wishfull thinking is my middle name. Daarom blijf ik ervan overtuigd dat het mogelijk is.

Recentelijk zag ik alle Mission: Impossibles terug. Een filmserie waar ik als Bond-liefhebber stinkend jaloers op ben. Waarom? Omdat Tom Cruise het al jaren beter doet dan Bond. Dat komt omdat M:I niet alleen Cruise zelf als grote aanjager heeft, maar ook een doordrammer als Christopher McQuarrie. Het is een gouden duo dat het James Bond-plezier hoog in het vaandel heeft en de ene na de andere halsbrekende stunt bedenkt. Er zit natuurlijk een verhaaltje omheen om te verhullen dat het louter om de actie zou gaan, maar kom op, we willen Tom Cruise zien bungelen aan de hoogste glazen toren ter wereld, aan een vliegtuigdeur of aan een helikoptervracht. Dat alles honderd jaar geleden al een keer gedaan is door 007: beter goed gejat dan slecht bedacht.

Naast het maken van echte Bond-films komt Amazon uiteraard op korte termijn met onzinnige spin-offs over Miss Moneypenny, Felix Leiter, Ernst Stavro Blofeld en een kinderserie met papegaai Max en Sheriff J.W. Pepper in de hoofdrol. Je daarover druk maken is een keuze. Als je het niks vindt, laat het lekker links liggen. Al die randzaken hoeven het plezier in de Bond-films niet te ontnemen (mits ze niet worden gemixt).

Neem de boekenserie als voorbeeld met Ian Fleming als basis. Alles wat hij beschreef is het origineel, dat is zoals het in de Bond-canon ‘is gebeurd’. Alle schrijvers die daarna kwamen, van Kingsley Amis en John Gardner tot Anthony Horowitz en Kim Sherwood, die beschrijven een alternatief universum dat ‘gebeurd zou kunnen zijn’, maar niet per se in de officiële canon thuishoort. Datzelfde kun je doen met al het Bond-gerelateerde dat straks via Prime op ons af wordt gevuurd. Brian Cox, prima acteur, maar hij valt buiten de canon. Of hij moet straks met zijn kravat opduiken in Bond 26.

Wie zegt trouwens dat we verder gaan met nummer 26 en niet opnieuw gaan beginnen bij Bond 2.1?

Stel nu dat ik er een keer naast zit en James Bond verwordt tot een dertien in dozijnstreamingserie? Ook dan: wat dan nog? De oude makers wilden er toch niet mee verder, dan was de filmserie alsnog gestorven met No Time to Die. We kunnen altijd met plezier terug blijven kijken naar de films die er wél zijn. Is dat niet wat we al zestig jaar doen?

Kortom, ik zie de toekomst met angst en beven tegemoet.

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.

James Bond terug op Prime

Inclusief nieuw bonusmateriaal

James Bond is sinds deze maand terug op Prime Video; alle 25 Bond-films van Eon Productions zijn met een abonnement gratis te streamen.

Ook biedt Prime een aantal nieuwe video’s, waarvan er momenteel één beschikbaar is: 007 Destinations. Hierin een kijkje achter de schermen bij diverse locaties uit de Bond-films, inclusief nieuwe interviews met onder meer producentenduo Barbara Broccoli en Michael G. Wilson.

De overige delen 007 Action: With Chris Corbould; 007 Design en 007 DB5: Celebrating 60 Years zullen in de loop van de tijd verschijnen.

Verder zijn op Prime 007: Road to a Million en de documentaire The Sound of 007 te streamen. Klik hier voor de nieuwe video(’s) op Amazon Prime.

Brian Cox terug in ‘007: Road to a Million’

Brian Cox keert terug als The Controller in het tweede seizoen van 007: Road to a Million. Dat meldt Deadline Hollywood vandaag. Opnamen van de spelshow van Amazon moeten deze zomer plaatsvinden. Cox’ deelname wordt volgens de entertainmentwebsite in de komende weken officieel aangekondigd.

Brian Cox in het eerste seizoen van 007: Road to a Million

Pal na de overname van MGM door Amazon twee jaar geleden, werd bekend dat James Bond-productiemaatschappij Eon Productions en Amazon een 007-spelshow gingen maken. De hoop was gevestigd op een doorstart van de Bond-films, waar we tot op heden nog steeds niets wijzer van zijn geworden, maar het werd dus een avonturenspelshow gedraaid op iconische James Bond-locaties.

Onder het motto beter iets dan niets in november de spelshow verorberd; het bleek veel van alles en tegelijk een lege huls. Volgens Amazon bereikte 007: Road to a Million in 27 landen de eerste plaats, maar bleef de show in het Verenigd Koninkrijk buiten de Top 50 van meest succesvolle Prime-producties. Niettemin werd alras een tweede seizoen aangekondigd. Eind dit jaar mogen we zien of de makers iets van het commentaar hebben aangetrokken en of Brian Cox zijn draai een beetje heeft gevonden.

Infantiele spelshow misbruikt James Bond

Wat is het eigenlijk waar ik naar heb zitten kijken? Dat vroeg ik mij af na het zien van 007: Road to a Million. Zonde van de tijd, schoot dikwijls door mijn hoofd. Maar is dat niet met alles waar je apathisch naar koekeloert? Verschrikkelijk slecht was het ook niet; ik heb me op bepaalde momenten best vermaakt. Maar om nu te zeggen dat het écht vermakelijk was... Ook dat niet.

007: Road to a Million is veel van alles en tegelijk een lege huls. Die locaties, de weidse opnamen, de voertuigen, de easter eggs, de Bond-muziek. Dat was lekker allemaal. Herkenbaar. Jaloersmakend. Vooral als er twee pontificaal op Ian Flemings Goldeneye verblijven met alle luxe van dien. Net goed dat ze juist op dat moment op missie worden gestuurd en geen tijd te verliezen hebben, immers: de eindprijs van 1 miljoen pond lonkt. Ik durf te wedden dat het tweetal geen idee had op welke heilige grond zij zich begaven.

Geen van de achttien kandidaten verdeeld over negen koppels lijkt ook maar in iets geïnteresseerd in James Bond. Het is de pot met goud waar zij jacht op maken. Ze hadden mij voor nog geen twee miljoen uit Flemings Jamaicaanse winterverblijf kunnen krijgen.

James Bond wordt voor deze reality-serie misbruikt om publiek te trekken. Publiek bereiken kan Bond als geen ander, getuige 25 succesvolle films. James Bond wordt ook gebruikt om Amazon tevreden te stellen; deel twee van de spelshow bevindt zich momenteel in de ontwikkelingsfase. Wie de topfavorieten van deze week op Prime bekijkt, ziet dat Road to a Million een nette derde plaats inneemt. Wat dat betreft mag deze Bond-afgeleide voor tv een succes heten.

Wat de infantiele spelshow nekt is het broodmagere spelelement. Het is de kandidaten telkens te doen om een koffer. Die koffer bevindt zich in een kist met slangen, aan een kabelbaan, aan het uiteinde van een hijskraan, op de zeebodem — bedenk maar een onherbergzame plek. Als de kandidaten bezweet bovenop een dak de koffer openklappen, wacht hen een vraag.

Misschien een gekke gedachte: ik had een James Bond-vraag verwacht. Maar niets van dat. We krijgen een obligate geschiedenisvraag te horen met drie antwoordenopties. Minuten, zo niet halve uren in totaal, verstrijken terwijl wij kijken naar mensen die heel lang nadenken over een vraag waar zij het antwoord niet op weten. Negen van de tien keer wordt het een blinde gok, want, ook zo stom, nergens is een aanwijzing verstopt. Het is daarbij een wonder dat er überhaupt kandidaten overblijven.

Wat als de negen koppels de eerste vraag gelijk hadden verkloot? Dan had het productiebedrijf meteen alle hotelovernachtingen in Venetië, Istanboel en Rio mogen annuleren. Weg spelshow.

Daarmee dringt de vraag zich op in hoeverre de realityshow is gescript. Al bungelen de kandidaten met min twintig op 4000 meter hoogte aan een ijsberg, de wetenschap dat er vanuit allerlei posities een camerashot is gemaakt, verraadt dat de deelnemers hoe dan ook moesten meespelen in deze filmopnamen. Moet wel gezegd dat de eindaflevering wat betreft het realiteitselement enig vertrouwen wekt.

Dan is er nog de bombastische manier waarop later in de show het juiste antwoord kenbaar wordt gemaakt. Gebeurt dit in het begin nog subtiel met een busje groene of rode rook, verderop in de show schromen de makers niet om een marinefregat of gevechtshelikopter uit te laten rukken om enkel kenbaar te maken of het gekozen antwoord correct of incorrect is. Bespottelijk.

Waar ik wel graag in meega is het persoonlijke avontuur dat de kandidaten beleven. Zoals de twee broers of de vader en zoon die zichtbaar genieten van deze roadtrip met elkaar. Zo heb je tenminste nog eens wat te vertellen op een verjaardag.

Omdat ik mijn ogen niet altijd open kon houden en ook heel af en toe even wegliep om de was op te hangen, een plasje te doen of wat thee in te schenken, heb ik niet elke seconde meegekregen. Maar in de negentig procent die ik zeker heb gezien, heb ik de naam ‘James Bond’ geen enkele keer horen vallen.

En ja, de openingstitels zijn heerlijk. De James Bond Theme werd voor Road to a Million speciaal aangepast door David Arnold. Het is een dijk van een versie. Jammer dat dit niet voor een film is gebruikt.

Tot slot Brian Cox, die vorige week bij Jimmy Fallon nog te kennen gaf dat hij bij het aannemen van zijn rol als The Controller dacht dat het om een echte James Bond-film ging. Hij is een Blofeld-figuur zoals ik mij Jan Werich in You Only Live Twice had voorgesteld. Overigens was die reactie van Cox in The Tonight Show een slap excuus. Ook de acteur weet niet precies wat hij van dit product moet vinden.

007: Road to a Million is nu te streamen op Amazon Prime.

‘Er komt ooit nog een Bond’

Gregg Wilson (foto: Mark O’Connell)

De première van 007: Road to a Million donderdagavond bracht de Bond-producers weer even op de rode loper. En dat gaf het journaille de gelegenheid om dezelfde vragen te stellen. Dit keer kwam het antwoord van associate producer Gregg Wilson (rechtstreeks uit Google Translate om geen enkele komma te missen): „Er zijn in dit stadium geen plannen om de volgende Bond te maken. Er komt ooit nog een Bond, maar die zijn we niet actief aan het ontwikkelen.” Aldus opgetekend door Daily Express.

Hoofdrolspeler Brian Cox met Bond-producent Barbara Broccoli

Het is altijd fijn om te horen dat de makers van de Bond-films nog niet klaar zijn met hun held, laat dat voorop staan. Minder vertrouwenwekkend is dat zij er niet actief mee bezig zijn. Althans, voor de buitenwereld.

Toen ik ze daar zo zag zitten op dat podium, op een rijtje, zo inactief bezig met Bond 26; het leek een beetje op een dikke vinger in onze richting. Je kunt het ook anders zien: door de spelshow staan James Bond en zijn 007-logo weer even in de picture en zullen er wereldburgers zijn die op deze manier voor het eerst in aanraking komen met het fenomeen nul-nul-zeven.

Gregg Wilson vierde van links

Natuurlijk is voor een flinke Bond-boost niets beter dan een nieuwe film. Maar als dat er gewoon even niet in zit, kunnen we/kan ik schamper blijven doen over de spelshow — dit ongetwijfeld mooi gemaakte product op een breed platform als Amazon Prime houdt de Bond-mythe wél levend.

EON Productions is overigens maar zijdelings betrokken bij 007: Road to a Million. Gregg Wilson was de belangenbehartiger namens het officiële James Bond-merk. Als hij met vragen zat kon hij bij zijn vader Michael G. of bij tante Barbara B. aankloppen.

Of Gregg Wilson het stokje in het familiebedrijf gaat overnemen, daarover blijft hij net zo vaag als over de terugkeer van James Bond: „Ik ben blij dat ik er deel van uitmaak, zolang mensen naar de bioscoop blijven gaan en naar deze films blijven kijken.”

Moeten ze natuurlijk wel films gaan maken. Wij komen echt wel kijken.

Tot die tijd: 007: Road to a Million is vanaf vrijdag 10 november te zien op Amazon Prime.

Nieuwe James Bond nog lang niet in zicht

Er is nog een lange weg te gaan voordat James Bond klaar is voor een nieuw hoofdstuk. Dat geeft producent Barbara Broccoli aan in the Guardian. De makers van de Bond-films hebben nog niet bedacht welke kant ze me het filmpersonage op willen gaan. Zolang dat niet gebeurt, is een nieuwe film, en dus een nieuwe James Bond-acteur, verre toekomstmuziek.

Barbara Broccoli

Eerst moet de zestigjarige franchise worden gemoderniseerd. Dat is wat de Broccoli’s altijd hebben gedaan bij het inhuren van een nieuwe nul-nul-zeven. Als voorbeeld komt de Bond-baas met GoldenEye (1995), de film die tot nu toe het langste gat tussen twee Bond-films sloot: zesenhalf jaar. De Koude Oorlog was over, de muur was gevallen, de wereld verkeerde in vrede en er waren geen vijanden meer — een scenario waar we in deze tijd enkel van kunnen dromen.

James Bond in de gedaante van Pierce Brosnan scoorde daarentegen als vanouds aan de bioscoopkassa. Het bleek dat de geheim agent van destijds 30-plus met een creatieve draai nog hartstikke goed meekwam.

Na een volgende heruitvinding van het personage, tien jaar later met de komst van Daniel Craig, wist James Bond het publiek opnieuw te boeien en dat zal in de toekomst niet anders zijn. Het is alleen de vraag: welk konijn kan Barbara Broccoli nog uit haar hoge hoed toveren? Zolang daar niet actief over wordt nagedacht, is dit artikel volgend jaar op 21 oktober nog even actueel.

De reden dat Broccoli haar stem laat horen is de spelshow die over drie weken op Amazon Prime staat. Daar moeten we het wat James Bond betreft voorlopig mee doen. Er zit Bond-muziek in, er zitten Bond-locaties in... en dat is het wel zo’n beetje.

Opnieuw verzekert de producent dat deze tv-spelshow geen voorbode is voor meer spin-offs op het kleine scherm. De focus blijft wat haar betreft op het produceren van bioscoopfilms. Per film kost dat drie tot vier jaar en daar wil zij al haar energie in steken.

Komende week is het vier jaar geleden dat Daniel Craig zijn laatste scène als James Bond draaide. In die tussentijd is de wereld zodanig veranderd, daar kan geen Bond-scenario tegenop. Het lijkt erop dat we 007 meer dan ooit nodig hebben. Niet om de wereldproblemen op te lossen, enkel om ze heel even te vergeten.

Dit is Brian Cox als Bond-schurk

Brian Cox als Bond-schurk; een rol die hem op het lijf is geschreven, maar het mocht nooit zo zijn. Althans, niet in een James Bond-film.

In de spelshow 007’s Road to a Million, die vanaf november te zien op Prime Video, mag Cox zich van zijn vileine kant laten zien. In GQ Magazine een interview met de Schotse acteur.

In de spelshow waarin kandidaten op echte James Bond-locaties strijden om 1 miljoen pond, speelt Brian Cox The Controller. De man die een miljoen mag weggeven en de touwtjes van de spelshow in handen heeft.

Aan GQ Magazine vertelt Cox dat hij door de makers van de James Bond-films altijd is genegeerd, vandaar dat hij de kans in Road to a Million greep. De spelshow is zijn manier om alsnog aan 007 te worden gelinkt. Een nieuw seizoen van 007’s Road to a Million is inmiddels in voorbereiding.

Met dank aan James Bond Australia voor de melding.

Trailer ‘The Sound of 007’

Preview docu ‘The Sound of 007’

Vanaf 5 oktober te zien op Amazon Prime: The Sound of 007.

Hier is de preview:

Eind deze maand alle Bond-films op Amazon Prime

Alle 25 James Bond-films zijn vanaf 30 mei beschikbaar op Amazon Prime Video. Momenteel zijn de Bond-films op Amazon enkel te huur en te koop. Wie een abonnement op Amazon Prime heeft, kan de Bond-serie vanaf eind deze maand gratis bekijken. De reeks is overigens maar enkele maanden beschikbaar via de streamingdienst.

Zoals gebruikelijk vallen Casino Royale (1967) en Never Say Never Again (1983), films die niet door Eon Productions zijn geproduceerd, buiten de boot. Deze films zijn en blijven wel te huur en te koop op Amazon Prime. Voor de rest komen alle Bond-films van Dr. No (1962) tot en met No Time to Die (2021) beschikbaar.

Amazon Prime is de eerste 30 dagen gratis, daarna kost een abonnement 2,99 per maand.

James Bond-spelshow op komst

De inkt van de overname van MGM naar Amazon is amper droog of de streamingdienst slaat al spijkers met koppen. Eind dit jaar wordt begonnen met de opnamen van een James Bond-spelshow: 007’s Road to a Million. Waarbij teams op iconische Bond-locaties tegen elkaar strijden om 1 miljoen pond.

Een locatie die niet mág ontbreken: James Bond Island uit
The Man with the Golden Gun (1974)

Het idee van de spelshow is volgens Variety al vier jaar in ontwikkeling, lang voordat MGM te koop stond. Vorige week werd bekend dat de iconische filmstudio officieel was overgenomen door Amazon voor 8,5 miljard dollar. James Bond was MGM’s grote troef.

Bond-fans hopen door de overname dat er vooral schot komt in de volgende bioscoopfilm. Hoewel Amazon zijn eigen streamingdienst heeft, wil Eon Productions Bond-films voor de bioscoop blijven produceren. Amazon geeft aan dat MGM moet blijven doen waar de filmstudio al bijna honderd jaar sterk in is: goede verhalen vertellen.

Kandidaten voor de nieuwe spelshow worden gezocht via dit auditieformulier.

‘No Time to Die’ vanaf dinsdag op VOD

No Time to Die is vanaf dinsdag in de VS te streamen via video on demand (VOD) op onder meer Amazon Prime, Apple TV en Xfinity. Het is dan precies een maand en een dag nadat de nieuwste Bond-film in Amerika in de bioscoop verscheen.

De laatste James Bond-film is met een opbrengst van ruim 600 miljoen dollar (zie Box Office Mojo) een voorzichtige bioscoophit. Dat wil zeggen dat de film ondanks alle coronarestricties naar behoren scoort. No Time to Die draait ruim een maand in de theaters, waardoor de grootste toestroom inmiddels achter de rug is. De verwachting is dat VOD nog een flinke boost aan opbrengsten gaat leveren.

In China is de film vorige week in première gegaan, Australië en Nieuw-Zeeland zijn volgende week aan de beurt. Ook daar wordt nog een staart van enkele tientallen miljoenen verwacht. Twee weken geleden had de film in Nederland al 13,7 miljoen euro opgebracht.

De kosten van de nieuwe Bond-film op video on demand bedragen 19,99 dollar. Wie de film huurt, heeft 30 dagen de tijd om hem te kijken. Eenmaal begonnen, is No Time to Die in totaal 48 uur beschikbaar. In die tijd is de film van 163 minuten 17 keer in zijn geheel te bekijken.

No Time to Die draait momenteel nog in het hele land in de bioscoop. Wanneer de film in Nederland beschikbaar komt op VOD is onbekend.

‘Geen James Bond-tv-serie op Amazon’

Toekomst 007 nog ongewis

Er komt geen James Bond-spin off op streamingdienst Amazon Prime, belooft producentenduo Broccoli en Wilson aan Total Film. Het zou een voor de hand liggende volgende stap zijn in de overname van MGM door Amazon, maar, zo zeggen de bazen van Bond: wij maken films voor de bioscoop.

Michael G. Wilson en Barbara Broccoli

Wat er wél met James Bond gaat gebeuren na de release van No Time to Die, daar lijken de twee nog niet over hebben nagedacht. Michael Wilson roept dat hij in een ontkenningsfase zit, doelend op het aanstaande vertrek van Daniel Craig.

Barbara Broccoli wil eerst de langverwachte Bond-productie ‘vieren’ en daarmee ook het tijdperk Daniel Craig. Pas als de rook rond No Time to Die is opgetrokken, willen de producenten naar de toekomst van 007 kijken. In mijn optiek een wat lakse houding. De makers van de Bond-films zouden er juist goed aan doen nú eindelijk eens vooruit te plannen.

Op de vraag van Total Film of een James Bond-tv-serie voor Amazon een optie is, reageert het duo als door een wesp gestoken. Het is een optie die Eon Productions volgens Wilson al 60 jaar weet tegen te houden. The Spy Command voegt daar terecht aan toe dat de tekenfilmserie James Bond Jr. uit begin jaren 90 wel degelijk onder toeziend oog van Michael G. Wilson is ontwikkeld. Al is de vraag hoe serieus zo’n tekenfilm meetelt.

Eind dit jaar moet de officiële overnamen van MGM door Amazon een feit zijn. MGM is voor de helft mede-eigenaar van de James Bond-films. De creatieve zeggenschap bij het maken van de films is echter altijd bij Broccoli en Wilsons Eon Productions blijven liggen. Dat hoeft met Amazon als nieuwe partner niet te veranderen.

Televisieheld

Het is fijn dat MGM eindelijk wordt overgenomen door een sterke speler. Zolang ik mij kan heugen is er namelijk altijd wel wat met de filmstudio. Een nieuwe brutale eigenaar, eentje met lef, zoals Jeff Bezos die Barbara Broccoli even flink onder haar armen kietelt. Losweken die stroeve hap. En filmen. Filmen alsof het leven ervan afhangt.

De levensvatbaarheid van James Bond bestaat bij de gratie van een nieuwe film. Het is prachtig om terug te kunnen kijken op die rijke geschiedenis van 25 films, maar zonder nieuw bioscoopavontuur is zelfs de onoverwinnelijke 007 ten dode opgeschreven.

Toen zestig jaar geleden de voorbereidingen op Dr. No in volle gang waren, kon niemand in zijn stoutste dromen vermoeden dat de gunbarrel na zes decennia nog steeds over het bioscoopscherm zou rollen. Zelfs het tweekoppig brein achter de films, Cubby Broccoli en Harry Saltzman, had zo’n lange termijn niet voorzien. Met heel veel mazzel zouden ze er in tien jaar tijd zoveel mogelijk Bond-films uitpersen. Als de geheim agent daarna als tv-held zou doodbloeden, hadden zij een meer dan bevredigend kunstje geflikt. Niemand die ze dat kwalijk kon nemen.

Albert R. Broccoli, Sean Connery, Ian Fleming en Harry Saltzman

Maar zo verging het de man met zijn licence to kill niet. Bond bleef. Hij was er gewoon. Nog immer behaalde hij succes na succes. Generaties aan Britse cinemakunstenaars en filmtechnici waren afhankelijk van de vastberadenheid van de producent; bioscoopexploitanten smachtten om het jaar naar een nieuwe bioscooprelease. Leveren was het motto.

Het is een utopie om te denken dat zoiets opnieuw mogelijk is. De oude Broccoli is dit jaar 25 jaar dood, zijn erfgenamen zijn managers die de winkel plichtsgetrouw bewaken. Veel plezier lijken ze er niet aan te beleven.

Meer dan eens heb ik mij hardop afgevraagd hoe het in hemelsnaam mogelijk was om in de jaren 60 van de vorige eeuw klassieker na klassieker af te leveren. Natuurlijk, James Bond deed alles voor het eerst, er was bronmateriaal te over, filmlocaties waren onontgonnen terrein en voor een nieuwe puntenslijper was geen licentie in viervoud nodig. Daartegenover staat dat de informatieoverdracht met de snelheid van het licht is toegenomen, iedereen is met iedereen in real time in gesprek. Een clipje van een potentiële locatie is met één klik verstuurd, een scriptwijziging aan de andere kant van de planeet gebeurt in hetzelfde werkdocument, de digitale montage is niet afhankelijk van een allesverminkende knip.

En nu heeft Jeff Bezos dus zijn tanden gezet in MGM. De filmstudio móest wel. De som die daarmee gemoeid gaat: 8,45 miljard dollar. Dat klinkt niet alleen veel, dat is het ook. Veel te veel voor een bedrijf dat volgens kenners niet meer dan 5 tot 6 miljard waard is.

Amazon-baas Jeff Bezos

Met de koop verhuist een complete videotheek van zo’n vierduizend filmtitels van eigenaar, met naast de gehele James Bond-serie de films van Rocky, The Pink Panther, The Hobbit en tal van andere klassieke titels van A Fish Called Wanda tot Silence of the Lambs. Moet toch een machtig gevoel zijn als je daarover de rechten bezit.

Leuk voor Bezos om al die ouwe meuk op zijn streamingdienst Amazon Prime te plempen, kers op de taart is natuurlijk James Bond. Deze filmreeks is ten opzichte van vele andere nog niet dood. En daar zit ’m het grootste belang, voor zowel Barbara als Bezos. MGM is namelijk niet alleen de studio die de Bond-films bekostigt en in vroegere tijden (na de overname van United Artists begin jaren 80) wereldwijd distribueerde, MGM is ook voor de helft mede-eigenaar van 007.

Bezos heeft daarmee automatisch zeggenschap over de geheim agent gekregen. Dat betekent dat de nieuwste gadgets van Q in het vervolg worden verstuurd via de pakketdiensten van Amazon, Moneypenny mag alleen nog boodschappen doen bij Whole Foods Market en Bond vliegt de wereld over in de kofferruimte van Amazon Air.

Ben Whishaw als Q

Geld heeft Bezos genoeg om in de filmproductie van Bond 26 te stoppen — belangrijker is wat het hem uiteindelijk gaat opleveren. En dát Bond wat gaat opleveren, dat staat bij voorbaat vast. Bond verzaakt nooit te cashen.

Hoewel MGM zich artistiek gezien zo min mogelijk met James Bond bemoeide, kan het best dat een nieuwe eigenaar de volgende filmproductie meer naar zich toetrekt. Omdat hij dat gewoon leuk vindt, of omdat hij ook wat anders te verkopen heeft.

Barbara Broccoli

Nu is James Bond nooit vies geweest van een mopje sluikreclame. Dat de Aston Martin wordt volgeplakt met Amazon-stickers zal Barbara een worst wezen. Waar zij alleen niet op zit te wachten, is een bemoeial die ook zo nodig zijn ideetjes kwijt wil omdat hij óók een keer een Bond-film heeft gezien.

En wat te denken van zijn streamingsdrang? Die wil natuurlijk dat zíjn James Bond-film een wereldpremière beleeft bij die honderden miljoenen abonnees thuis. Dikke veter! Dat is nu precies waar zij al een jaar lang voor waakt. James Bond hoort verdorie in de bioscoop! Minimaal drie maanden, daarna mag hij in de ramsj. En wat te denken van al die ideetjes met halfbakken spin-offs: The Moneypenny Diaries, Felix Leiter Investigates en 007 Origins: Mrs. Bell.

Toch moest er iets gebeuren. De sterfhuismentaliteit van MGM was onhoudbaar en slecht voor het merk James Bond. Het is niet zo gek dat er geen tiener meer te vinden is die 007 kent; de laatste film dateert uit het tijdperk fopspeen en bedplassen. Dat de geheim agent daarmee op sterven na dood is – dat is enkel het geval als er niet wordt doorgepakt. Vandaar dat het plan van Bezos lang zo gek niet is. En wie weet laat hij het maken van de films wel over aan de profs en houdt hij enkel zijn hand op voor de vette winst. Als er maar gefilmd wordt!

Dan is het ook helemaal niet erg als er een keer een minder filmpje tussen zit. Een tegenvallende Bond-film is soms nodig om een andere meer te waarderen. Zo blijft de zaak mooi in balans.

Hadden Broccoli en Saltzman destijds toch gelijk dat Bond nog eens een carrière als televisieheld zou beginnen…

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.