Knap gemaakt

Nou, het is zover. Augustus. Deze maand gaan er klappen vallen. Wie overeind blijft, mag zich de komende dertig jaar James Bond wanen. De verrassing zal uit onverwachte hoek komen, vertrouwde oud-007-casting director Debbie McWilliams ons eerder al toe. Dan is er maar één optie over, één man die deze taak op zich kan nemen: Bellingham. Jude Bellingham.

De middenvelder van Real Madrid en het nationale Engelse elftal is niet alleen gek van James Bond, hij zou het ook fantastisch vinden om James Bond ‘te zijn’. Nu denk ik dat de jonge voetballer daar helemaal geen film voor nodig heeft. Hij mag zich ook zonder casting ‘James Bond’ noemen. Vechten kan hij als de beste, bij voorkeur tegen Argentijnen. Iets met een crisis op de Falklandeilanden en zo rolt zich vanzelf een nieuw filmverhaal uit. Steven Knight mag het gratis gebruiken.

Bellingham heeft ze allemaal gezien: Sean Connery, Roger Moore. En het heeft iets met hem gedaan. Hij heeft de proef doorstaan. Waar veel jongeren (hij kwam ter wereld post Anno Domini Die Another Day) de oude Bond-films toch vooral heel erg oud vinden, zat Jude met natte haartjes voor de tv samen met zijn broertje. Ongetwijfeld aangemoedigd door hun vader. Want zo zijn vaders. Knap werk van vader Bellingham, die met een vooruitziende blik zijn beide zonen gelijk de juiste initialen meegaf. Ik bedoel maar.

Is het trouwens wel eens opgevallen dat het getal ‘dertig’ een ongeluksgetal is voor James Bond? Toen onze filmheld de eerste dertig kaarsjes uit mocht blazen in 1992, verkeerde de beroemde franchise van Albert R. Broccoli in zwaar weer. Er werd geen feest gevierd, want James Bond was op dat moment op sterven na dood. Datzelfde gebeurde in 2022 tijdens het zestigjarige filmjubileum, waarin James Bond werkelijk de nek om was gedraaid door de kinderen van de oude Broccoli.

Gelukkig liep het daarvoor en daartussen een stuk beter met de beroemdste geheim agent van het witte doek. Dus tussen nu en het negentigjarig jubileum zie ik weer volop kansen met Jude Bellingham als James Bond. In 2026 zijn we zelfs al aardig op weg naar dat jubileum dat we niet hoeven te vieren. Mooi, hoef ik ook mijn schoenen niet te poetsen.

Dat het hoog tijd wordt voor een nieuwe Bond-film, is een understatement. Ik zag deze week het ‘hoogtepunt’ van de wereldcinema. Drie uur lang. Het goede nieuws: ik ben niet in slaap gevallen. Het slechte nieuws: ik weet nog steeds niet wat ik van de film vind. En dat is jammer, want daardoor ontstaat er hier een gat.

[RECENSIE THE ODYSSEY]

Knap gemaakt, kan niet anders zeggen. Ik zag in een making-of crewleden kratten vol technische kostbaarheden bergen op- en afslepen. Erbarmelijke omstandigheden in onherbergzame gebieden, op woeste zeeën. Onder de felle zon of juist uren wachten tot die wolk was verdwenen. Het is me wat. Het blijft knap gemaakt, dat vooral, en alles (Alles? Ja alles!) gedraaid op IMAX-camera’s, door onze eigen Hoyte, die ontegenzeggelijk weer opgaat voor een Oscar. Want het is bijzonder knap gemaakt allemaal…

Wat was ik blij dat ik niet voor IMAX had gekozen. Dat had ik per ongeluk ooit bij The Dark Knight gedaan, waarvan niet eens álles op dat formaat was gedraaid. Leuk initiatief om zo’n film helemaal mee te beleven, maar ik zit niet in een pretpark. Ik heb geen ambities om Batman te zijn of James Bond. Daarom ga ik juist naar de bioscoop, om te zien hoe anderen de klusjes opknappen waar ik niet aan toe kom. Daarbij wil ik ook graag een beetje ontspannen in die bioscoopstoel. Daar had The Dark Knight geen boodschap aan. Ik werd bij die film met mijn neus op de feiten gedrukt: ik bleek ontzettend veel last te hebben van hoogtevrees.

Als ik bij de zeestormen uit The Odyssey in een normale bioscoopzaal al bijna uit mijn stoel word geblazen, hoe moet dat dan zijn in IMAX? Ik wil me er eerlijk gezegd geen voorstelling van maken.

Persoonlijk ben ik wel fan van een stevig potje filmgeluid. Thuis blaas ik het liefst alles over vijf boxen en een diepe subwoofer. Die beleving heb ik zelf in de hand. Als ik de opbouwende spanning vlak voor een explosie hoor opkomen, net als bij het logo van THX Deep Note, schroef ik het volume gewoon iets terug.

In aanloop naar de nieuwste Nolan keek ik Inception terug. Ook een heftige film waar ik destijds een week de tijd voor nodig had om van bij te komen. Het was Nolans eerbetoon aan James Bond, wat ik er overigens niet helemaal in terugzag, want ook Christopher Nolan is net als Jude Bellingham fan van onze held.

Weliswaar had ik het in mijn thuisbioscoop zelf in de hand, maar ook hier was dat geluid weer zo extreem aangezet. Het werkt absoluut om de film te ondergaan, maar is het niet gewoon een trucje om een bepaalde leegte in het narratief te maskeren? Of net als bij James Bond, waar het tempo zo hoog ligt, dat je de gaten in het verhaal niet opvallen?

Of Inception helemaal klopt tussen het visuele en auditieve geweld door; ik ga er gemakshalve vanuit dat Nolan dit zelf tot op de komma nauwkeurig heeft uitgedokterd. Na het zien bleef vooral dit gevoel achter: knap gemaakt…

De sterregisseur heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij ook voor James Bond de juiste man is. Hij heeft al jaren een plan dat nog nooit iemand in James Bond-land heeft opgevat. Zolang hij de sleutel van de Aston Martin niet krijgt, zullen we dat nooit weten. Met andere woorden: waarschijnlijk nooit.

Of we op een Christopher Nolan-James Bond-film zitten te wachten, is nog maar de vraag. Hoewel een knap gemaakte Bond-film nooit weg is, gaat het mij bij 007 toch vooral om het gevoel dat ik erbij krijg. Dat ik de film graag terug wil zien omdat de sfeer zo fijn is getroffen, niet per se omdat het geluid zo lekker hard staat.

Nolan had in het verleden contact met Barbara Broccoli. Hij had alleen als eis dat hij het wiel opnieuw mocht uitvinden. Met een nieuwe James Bond die hij kon kneden tot een eigen product. Daar is het nú de tijd voor. Maar Barbara Broccoli is niet meer aan zet en Amazon MGM heeft gekozen voor Denis Villeneuve, een andere geweldenaar die later dit jaar zíjn knap gemaakte filmtrilogie afsluit.

Nolan had het kunnen doen met Jude Bellingham als zelfgebakken 007.

Trouwens, ik weet niet of het iemand is opgevallen, maar die Bellingham… Knap gemaakt.

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.

De ‘bijzondere bron’ van Evert Santegoeds

Wat is het toch een geweldenaar die Evert Santegoeds, de eindbaas van Privé die kritiekloos uit ‘bijzondere bron’ mag onthullen dat Callum Turner de nieuwe James Bond wordt. Dat deze bron vergeet te vermelden dat Barbara Broccoli al bijna een jaar geen zeggenschap meer heeft over James Bond — ach, kniesoor.

Callum Turner in tuxedo, dat kan geen toeval zijn...

Het is met dank aan Santegoeds dat ik de naam van Callum Turner kan noemen. De zoveelste opvolger van Daniel Craig als James Bond. Volgens De Telegraaf is Turner ‘verzekerd van een vet contract’. En hou met ten goede: het kán altijd dat Callum Turner de nieuwe nul-nul-zeven wordt. We kunnen het alleen pas met deze bewoording in de krant koppen als dit via het officiële kanaal, in dit geval Amazon MGM, naar buiten wordt gebracht. Tot die tijd blijft het speculeren.

Hoe verder je leest in het artikel van Santegoeds, des te verder het nieuws van Callum Turner als nieuwe James Bond afbrokkelt. Zelfs Santegoeds weet dondersgoed dat de bekendmaking van de nieuwe Bond niet via Instagram wordt gemaakt. Wat hij echter niet weet, is dat Amazon MGM inmiddels de scepter zwaait bij James Bond en dat Barbara Broccoli en Michael G. Wilson, die beiden in zijn stukje worden genoemd, niets meer in de melk te brokkelen hebben als het om de nieuwe 007 gaat.

Mikey, Babs en Danny Boy

Eind november dook de naam van Callum Turner op in The Standard, waarin werd geschreven dat hij bovenaan de lijst staat bij de wedkantoren. Nergens wordt duidelijk dat regisseur Denis Villeneuve zijn oog daadwerkelijk op de 35-jarige Engelsman heeft laten vallen, het is louter van horen zeggen.

En zo kakelt de ene website de andere na: GQ neemt een deel voor rekening, evenals Comicbook en The Insneider achter een paywall. Volgens Insneiders Jeff Sneider is er nog geen deal beklonken, maar is Callum Turner dichterbij de rol dan alle andere mogelijke kandidaten. Vooralsnog lijkt alles gebaseerd op wat de wedkantoren beweren.

Die beste Evert Santegoeds zat laatst nog in een showbizzpanel te oreren over Amsterdamned, de originele film uit 1988. Hij memoreert aan een scène, volgens hem ‘de openingsscène’, waarin een meisje in de grachten dobbert. „Weet je wie dat meisje was?”, vraagt de Privé-meneer aan zijn toehoorders, wetende dat hij de enige aan tafel is met parate kennis. Hij glibbert bijna van zijn kruk van ongeduld. „Ze is later heel beroemd geworden”, doet hij er nog een schepje bovenop. Nou, dat meisje was dus niemand minder dan Leontine Ruiters, later Borsato en nu weer Ruiters. Wow, dat hij dat allemaal weet! „Zij was het eerste lijk”, vult Tooske vanachter haar papiertje foutief aan. „Het is tegenwoordig een eer om lijk te zijn”, blaat een ander aan tafel er doorheen.

Rond 52 minuten in de film Amsterdamned (1988)

Zo zie je maar weer dat je ongehinderd door enige kennis van zaken nog een aardig woordje mee kan praten. Het doet er helemaal niet toe of het waar is of niet of dat je een betrouwbare bron aanvoert, als de pagina’s en zendtijd maar worden gevuld.

Dus laten we gewoon afspreken dat Callum Turner de nieuwe James Bond is. Totdat het tegendeel wordt bewezen...

Shaken and Stirred

We kunnen niet zeggen dat we het niet zagen aankomen. De tekenen waren er al die tijd. En toch kwam het nieuws van eind februari als klap bij heldere hemel. Een maand later, op 24 maart, was de deal al beklonken. De nieuw te maken Bond-film zal de eerste Bond-film worden zonder Broccoli aan het hoofd. Een eind van een tijdperk, overduidelijk. De vraag is alleen: wat gaat het publiek daarvan merken?

Vooralsnog is de overname van James Bond door Amazon niet saai te noemen. De laatste maand was er op Bond-gebied meer nieuws te melden dan in heel 2022, 2023 en 2024 bij elkaar. Ja, wij trouwe Bond-fans zijn fans met een lange adem.

Eigenlijk wisten we het wel, maar wilden er niet aan geloven: James Bond was dood. Wie mij hierover aansprak, stelde ik gerust. Want terwijl iedereen buiten stond te huilen, was ik blijven zitten tot de laatste seconde van de aftiteling, waaruit in ieder geval nog een flinterdun sprankje hoop sprak: James Bond Will Return.

Dat het allemaal zo lang zou duren, en het duurt nog immer voort, hadden we op dat moment niet zien aankomen. Want laten we eerlijk zijn: je brengt je held om het leven, een held waarvan de wereld al zestig jaar weet ‘daar kunnen we op vertrouwen’, en terwijl je dat doet, heb je geen vervolgplan? Er worden bewindspersonen voor minder slecht beleid de laan uitgestuurd.

Achteraf gezien lijkt het allemaal onderdeel van een onvoorbereid plan. Een plan waarbij de makers ook niet meer wisten wat ze met hun held aan moesten. Ik blijf erbij dat het einde van de Broccoli-Bond een waardige afsluiter kent. Ondanks dat ik aan de film in de loop der jaren, zo ver ligt die productie inmiddels achter ons, weinig terugkijkplezier beleef, ben ik het niet oneens met de beslissing om Daniel Craigs Bond om te leggen. Al had ik het persoonlijk anders aangepakt.

Ik heb nog steeds een gevecht op leven en dood met aartsvijand Blofeld op de rand van een ontwakende vulkaan voor ogen. Als het tweetal zich in de krater stort: FADE TO BLACK. En dan de aftiteling. Hebben ze het overleefd? We zullen het nooit weten, want Daniel Craig als James Bond zien we niet meer terug.

Dat was vanaf de start van de laatste Broccoli-productie al duidelijk. Zijn afscheid werd gevierd tot in den treure. Een afleidingsmanoeuvre om maar niet te hoeven nadenken over de toekomst van 007. Dat Michael G. Wilson in 2022 tachtig kaarsjes uit ging blazen, was tachtig jaar geleden al bekend. Natuurlijk hoeft die man niet eeuwig door te gaan. Alles wees erop dat het wel klaar was voor de Broccoli’s. En toen kwam daar de overname van MGM door Amazon. Dat kon wel eens de gouden ontsnappingsroute zijn.

De lange arm van Amazon met zijn miljarden dollars trekt nu aan het langste eind en de techgigant is niet van plan om ook maar een minuut stil te zitten: er moet geld worden gemaakt. Daarvoor is Amazon bij Bond aan het goede adres.

De vrees is, niet geheel onterecht, dat de nieuwe baas van Bond zijn product gaat uitbuiten. Alle afschuwelijke spin-offs denkbaar hoeft dat een nieuwe film mijns inziens niet in de weg te staan. Heb je geen zin in een serie rond Felix Leiter, dan kijk je toch niet? Ben je niet geïnteresseerd hoe Miss Moneypenny een ‘angel cake’ bakt, laat het lekker links liggen. Het wordt alleen wel problematisch als de film-Bond zich gaat mengen met de seriekarakters. Zéker als ze aan elkaars serie gaan refereren. Want om dat te begrijpen moet je dus wél naar de avonturen van Q kijken en de computeranimatie van Blofelds kat, anders begrijp je er geen snars meer van. Om nog maar te zwijgen over de acteurs in deze rollen. Om verwarring te voorkomen, casten ze deze zoveel mogelijk voor film én tv. En wat als James Bond als wijze van ludieke cameo in een van de streamingseries zijn neus laat zien? Ik ben er op zijn zachtst gezegd niet helemaal gerust op.

Zoals ik de boeken van Ian Fleming als ‘waarheid’ beschouw in het Bond-universum, en die van John Gardner, Raymond Benson en al die anderen als neveninterpretaties zie, zo zie ik de Eon-serie ook als ‘echt’. Wat ik daarom van de Amazon-Bond-serie wil, is dat deze zodanig de lijn van Eon volgt, dat ik als argeloze kijker niet in de gaten heb dat ik met een andere productiemaatschappij te maken heb.

Die spin-offs, waarover officieel nog niets bekend is, kunnen daarbij voor problemen zorgen, zoals hier eerder beschreven. Al zouden het enkel problemen in mijn autistische bovenkamer zijn als puzzelstukjes die in mijn optiek niet op elkaar passen, dan nog is het een probleem.

Wat helpt ten opzichte van de niet-Eon-productie Never Say Never Again is dat Amazon alle officiële trademarks heeft: de gunbarrel, het 007-logo en, het belangrijkste, de James Bond Theme. Daarmee raak je gelijk in de juiste mood. Dat is waarom ik me totaal geen zorgen maak voor over tien jaar als de auteursrechten van Ian Flemings James Bond zijn verlopen. Zonder Bond-muziek maak je nu eenmaal geen Bond-film. Althans, niet eentje die vóelt als een Bond-film.

Met de nieuwe producenten Amy Pascal en David Heyman officieel aan het roer van nul-nul-zeven, kan het echte werk eindelijk beginnen, daar waar Barbara Broccoli geen zin in had: een opvolger kiezen voor Daniel Craig. Het unieke deze keer is dat er geen grote aankondiging plaatsvindt van de nieuwe Bond. Op straffe van een complete ananas in een lichaamsopening waar je hem ábsoluut niet hebben wil, houdt iedereen die bij de productie betrokken is, zijn kaken stijf op elkaar en krijgen wij de nieuwe James Bond pas te zien… als hij zich bekendmaakt in de film. „The name is Bond. James Bond”, en daar is hij dan. Nee écht, hebben ze voor hém gekozen!?

Zolang Pascal en Heyman al hun pijlen op de film gericht houden, kan Amazon met de rest doen wat het wil. Laat er dan ook gelijk een themapark, een Lego-lijn en James Bond-boterhammenworst komen. Bond zal na jaren weer alomtegenwoordig zijn. De jaren zestig herleven, inclusief Koude Oorlog. Pierce Brosnan keert terug in een old-man-Bond-serie vol charmante grapjes en niemand minder dan Timothy Dalton als keiharde M. Als je niet wil kijken, kijk dan niet, maar hierin ben ik wel geïnteresseerd.

Nog één dingetje: de nieuwe Bond-film wordt verticaal geschoten, zodat de jeugd er ook naar kan kijken. Dat breedbeeldformaat is namelijk compleet achterhaald. Geen 1 aprilgrap by the way, vraag maar aan Pathé…

We’re doomed!

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.

Officieel: Pascal en Heyman nieuwe Bond-producenten

Amy Pascal en David Heyman zijn de nieuwe producenten van James Bond. Dat laat 007.com zojuist weten. Het tweetal volgt Barbara Broccoli en Michael G. Wilson op, die eind vorige maand aankondigden te stoppen met het maken van Bond-films.

Begin deze maand schreef Daily Mail dat Amy Pascal en David Heyman waren benaderd als mogelijk nieuwe producenten van James Bond. Pascal is onder meer bekend van de Spider-Man-films met Tom Holland, Heyman is verantwoordelijk voor de Harry Potter-filmserie.

De eerste hoofdproducenten van de James Bond-films waren de grondleggers van Eon Productions Harry Saltzman en Albert. R. Broccoli. In 1965 werd Kevin McClory eenmalig aangesteld als producent, omdat hij de rechten van het boek Thunderball bezat. Officieel staan Saltzman en Broccoli voor die film te boek als ‘presenters’.

Harry Saltzman en Albert R. Broccoli

Na negen Bond-films samen te hebben geproduceerd, stond Broccoli er vanaf The Spy Who Loved Me (1977) alleen voor, om vanaf A View to a Kill (1985) de Bond-films samen te produceren met zijn stiefzoon Michael G. Wilson, die op zijn beurt vanaf Moonraker (1979) al betrokken was als uitvoerend producent. Vanaf GoldenEye (1995) nam Wilson samen met zijn halfzus Barbara Broccoli het stokje over van hun vader. Samen waren zij tot en met No Time to Die (2021) als producenten hoofdverantwoordelijk voor de James Bond-films.

Albert R. Broccoli met Roger Moore en Barbara Bach (The Spy Who Loved Me)

Broccoli met Pierce Brosnan en Michael G. Wilson en de deal die niet doorging

Barbara, Albert en Dana Broccoli

James Bond uitgeleverd aan Amerika

‘Kans bestaat dat franchise wordt uitgemolken met tv-series’

Wat moet er van James Bond terechtkomen nu hij in Amerikaanse handen is gevallen? Zijn fans zijn er niet gerust op. ,,Ik ben bang dat zijn nieuwe films niet meer in de bioscoop gaan verschijnen, maar op de streamingsdienst van Amazon”, aldus 007-kenner Jasper Hartog.

Skyfall (2012)

Door Ab Zagt

Zal James Bond ooit nog de degens kruisen met een schurk die de herkenbare veroveringsdrang en duistere praktijken van Donald Trump en zijn rechterhand Elon Musk met zich meedraagt? De kans lijkt uiterst gering nu de filmrechten van de beroemde Britse geheim agent, een creatie van schrijver Ian Fleming (1908-1964), zijn verkocht aan de Amerikaanse multinational Amazon van ondernemer Jeff Bezos die zelf ook niet van onbesproken gedrag is.

Voor het bedrag van naar verluidt 1 miljard dollar is de franchise van Bond, beheerd door Barbara Broccoli (dochter van de legendarische producent Albert ‘Cubby’ Broccoli) en haar halfbroer Michael G. Wilson, verkocht aan Amazon die daarmee de vrije hand heeft gekregen om met het personage aan de haal te gaan. Wat hun exacte plannen zijn is onduidelijk maar de fanclubs van Bond houden hun hart vast.

Impressie van Idris Elba als 007

,,Toen het nieuws naar buiten kwam reageerden veel fans geschokt”, zegt 007-kenner Jasper Hartog, bekend van Bondblog.nl. „Velen vonden het vreselijk. De kans bestaat dat de franchise behoorlijk uitgemolken gaat worden met televisieseries over Bond of afgeleide speelfilms die over Miss Moneypenny gaan. Daar zit ik persoonlijk niet op te wachten. En het ergste kan zijn dat de volgende Bond-film niet meer in de bioscoop verschijnt maar wel op Prime, de streamingsdienst van Amazon. Dan gooi je een hele traditie overboord.”

Insiders in Hollywood vrezen dat het Bond-merk in handen van Amazon net zo wordt uitgemolken als Disney heeft gedaan met de Marvel- en de Star Wars-sequels en afsplitsingen. Een eindeloze reeks vervolgen waar de fans lang niet altijd op zitten te wachten. Verzadiging ligt dan al snel op de loer.

Hartog wijst wel op een positief aspect van de verkoop. „Eindelijk komt er hopelijk wat schot in de Bond-producties. Sinds de laatste film, No Time to Die (2021), is er niets meer vernomen over een nieuw avontuur. Er ligt bijvoorbeeld geen nieuw script klaar. Eerst moet er een nieuwe vertolker van James Bond worden gevonden lieten de producenten bij herhaling weten. Maar daar is nog niets definitiefs over besloten. En wordt het een donkere Bond of misschien wel een vrouwelijke. Idris Elba (bekend van de politieserie Luther) zou een goede keuze geweest zijn, maar hij is inmiddels te oud als vijftigplusser.”

In de aflopen jaren passeerde een trits meer of minder bekende kandidaten de revue: James Norton, Josh O’Connor, Aaron Taylor-Johnson, Harris Dickenson en Lashana Lynch. Iedere Engelse acteur die een smoking kan dragen lijkt in aanmerking te kunnen komen. Daar komt ook nog bij dat de vrouw die de laatste dertien Bond-films heeft gecast – Debbie McWilliams – te kennen heeft gegeven met pensioen te gaan. Zij was medeverantwoordelijk voor de selectie van de laatste drie 007-vertolkers; Timothy Dalton, Pierce Brosnan en Daniel Craig. Wie haar gaat opvolgen is nog niet bekend.

Het duo Wilson en Broccoli heeft jarenlang gestreden om Bond te beschermen tegen invloeden van buitenaf. Omdat beiden op gevorderde leeftijd zijn hebben zij besloten hun bedrijf EON Production Company te verkopen. Wilson is 83. Broccoli (64) is jonger maar naar verluidt had zij geen zin meer om de strijd te blijven voeren over het beschermen van de ziel van Bond.

Broccoli en Wilson tijdens de Oscar-uitreiking van zondag

Vorig jaar publiceerde The Wall Street Journal een artikel waarin werd beweerd dat Broccoli uit de school klapte en haar contactpersonen van Amazon als ‘fucking idiots’ omschreef. Er staat bij elke film veel op het spel. De laatste film leverde een opbrengst van rond de 800 miljoen dollar op. Het 26ste uitstapje van Bond zal zonder de beschermheer en -dame worden gemaakt.

De kans is dus groot dat James Bond nooit meer de oude wordt in welk jasje dan ook. Hartog: „Ik sluit de mogelijkheid niet uit dat ze kiezen voor een Amerikaanse acteur met een Brits accent die om commerciële redenen het stokje van Craig overneemt.” Zou Tom Cruise een optie kunnen zijn? Dit jaar verschijnt zijn vermoedelijk laatste aflevering van de hitreeks Mission Impossible, dat wat actie betreft de laatste 007-avonturen soms overtreft, in de bioscoop. ,,Asjeblieft niet,” reageert Hartog. „Gelukkig is hij te oud. Hij is toch al de zestig gepasseerd?”

En Daniel Craig? In een interview met deze site verklaarde hij: „Het zal mij worst wezen wie mij opvolgt.” Een van zijn voorgangers, Timothy Dalton, was diplomatieker over deze gang van zaken. „Ik ben diep bedroefd dat dit zo is gegaan. Ik maak me zorgen over de toekomst van dit Britse fenomeen.”

Bron: Algemeen Dagblad

Deze video is alleen te bekijken op YouTube

Ondanks de zes beeldjes die de James Bond-films in zes decennia heeft weten binnen te slepen bij de Academy Awards, is het nooit een gelukkig huwelijk geweest tussen die twee. Dat illustreert zo’n beetje de teneur van vannacht tijdens een zogenaamde Oscar-ode aan de Bond-films, de franchise die, zoals recentelijk bekend werd gemaakt, voor het eerst van eigenaar gaat wisselen.

Halle Berry

Bond-girl en Oscar-winnaar Halle Berry (Monster’s Ball, 2002) mocht de aankondiging doen, naar aanleiding van de Thalberg Award die Bond-produducenten Barbara Broccoli en Michael G. (C.) Wilson in november in ontvangst mochten nemen. Daarna gebeurde er dit (deze video is alleen te bekijken op YouTube):

Je hoeft geen Jacques d’Ancona te zijn om te horen dat niet iedere noot helemaal zuiver was. In de filmmontage zit trouwens een shot van Sean Connery uit Never Say Never Again (1983), de Bond-film die niet door Broccoli en Wilsons Eon Productions werd gemaakt.

Aan het eind van de video probeert Ralph Fiennes (M in drie Bond-films) er de sfeer in te houden door met een brede glimlach te applaudisseren voor de optredens. Hij moest het niet veel later afleggen tegen Adrien Brody in de categorie Beste Acteur.

De film Anora werd met vijf beeldjes de grote winnaar. Ook de korte Nederlandse film Ik ben geen robot van Victoria Warmerdam viel in de prijzen.

'Makers Spider-Man en Harry Potter voor 007’

Amazon-baas Jeff Bezos zou zijn oog hebben laten vallen op Amy Pascal en David Heyman om het volgende James Bond-avontuur te produceren. Dat schrijft Daily Mail. Pascal is onder meer bekend als producent van de laatste Spider-Man-films, Heyman was producent van de Harry Potter-filmserie.

Amy Pascal en David Heyman

Sinds het nieuws van tien dagen geleden dat producenten Barbara Broccoli en Michael G. Wilson stoppen met het maken van Bond-films, is er veel gespeculeerd over de toekomst van de geheim agent. Ondanks dat de deal nog niet officieel is beklonken tussen Eon Productions en Amazon MGM Studios, is de verwachting dat Amazon niet al te lang zal wachten met de aankondiging over de weg die de techgigant op wil met 007.

Volgens Daily Mail is Jeff Bezos zelf een groot James Bond-fan en zal hij daarom voorzichtig omgaan met zijn nieuw verworven franchise.

Amy Pascal en David Heyman zijn grote namen in de filmwereld. Samen brachten zij in 2023 de succesvolle Barbie-film naar de bioscopen.

Pascal was ten tijde van de eerste Bond-film met Daniel Craig, Casino Royale (2006), hoofd van Sony Pictures, de distributeur van Craigs eerste vier films als 007. Eind 2014 werd bij een grote hackoperatie een eerste versie van het script van Spectre buitgemaakt. Kort daarop werd Amy Pascal door Sony aan de kant gezet, waarna zij een eigen productiebedrijf begon.

Casting-director McWilliams stopt ermee

James Bond casting-director Debbie McWilliams stopt bij de James Bond-films. Haar afscheid volgt kort op het nieuws dat Barbara Broccoli en Michael G. Wilson de artistieke vrijheid van James Bond binnenkort aan Amazon MGM Studios overlaat.

Debbie McWilliams

Debbie McWilliams werkte sinds For Your Eyes Only (1981) mee aan alle volgende Bond-films van Eon Productions, dertien in totaal. Daarbij was zij betrokken bij het casten van drie hoofdrolspelers: Timothy Dalton, Pierce Brosnan en Daniel Craig.

Dalton, Brosnan, Craig

Via Screendaily laat McWilliams weten dat de aankomende deal tussen Amazon en Eon Productions ‘het einde van een tijdperk’ inluidt. Ze is weinig enthousiast over de bioscoopfilms die Amazon tot nu toe heeft voortgebracht.

McWilliams geeft aan dat bij het casten van een nieuwe James Bond heel wat komt kijken. ‘Dat is niet iets wat je overlaat aan de volgers op X’, zegt zij naar aanleiding van het bericht dat Amazon-baas Jeff Bezos vorige week plaatste: ‘Wie kies jij als volgende Bond?’

De casting-director begrijpt waarom de producenten van de Bond-films, met wie ze ruim veertig jaar nauw heeft samengewerkt, de beslissing hebben genomen het stokje over te dragen. Zo kost een enkele film minimaal twee jaar van hun leven zonder mogelijkheid daarnaast andere dingen te doen. Daarbij heeft Barbara Broccoli volgens McWilliams geen zin de kar alleen te trekken nu haar broer Michael G. Wilson met pensioen gaat.

Debbie McWilliams geeft aan een fantastische carrière te hebben gehad door James Bond en wenst iedereen het beste. Ze hoopt dat de overdracht ‘zo pijnloos mogelijk’ zal verlopen.

Eerder deze maand ontving Debbie McWilliams uit handen van Barbara Broccoli en actrice Gemma Arterton uit Quantum of Solace een speciale award van The Casting Directors’ Guild.

Gemma Arterton, Debbie McWilliams en Barbara Broccoli

Een hels dilemma

Het is dat er een Derde Wereldoorlog aan zit te komen en de paus op sterven ligt, zodat de bom die Eon Productions onder James Bond plaatste tamelijk onopgemerkt is gebleven. Anders had de wereld ongetwijfeld moord en brand geschreeuwd bij de komende overname van Amazon.

Je ziel verkopen aan de duivel voor 1 miljard dollar en gewoon uit de kas blijven graaien. Het moet gezegd: Barbara Broccoli en Michael G. Wilson hebben het heel handig aangepakt. De hoogbejaarde Wilson gaat eindelijk van zijn pensioen genieten, terwijl zijn zus artistieke filmpjes gaat maken die niemand wil zien.

James Bond is ook gewoon een last. Zeker als familiebedrijf tussen al die reuzen. Ze hebben Bond toch dood laten gaan in hun laatste film? Moeten ze nu weer opnieuw beginnen met het verzinnen van een nieuwe tijdlijn? Het mag ook gewoon eens klaar zijn.

Dat het klaar is met James Bond speelt al ruim drie jaar. Dat James Bond ooit eens terugkeert idem dito. Dat het onder de vleugels van een andere partij gaat gebeuren, ook dat is niet echt een verrassing. En toch kwam het nieuws als donderslag bij heldere hemel.

De vrees bij vele Bond-liefhebbers is dat we afscheid moeten nemen van een instituut. Dat de formule wordt aangetast. Dat we iets anders te zien krijgen dan we gewend waren. Het is het einde van een tijdperk.

Dat zal allemaal ongetwijfeld, maar dat werd gedacht bij iedere nieuwe Bond-acteur die aantrad na Connery. Eerst zien, dan geloven. En natuurlijk, Eon Productions onder leiding van Harry Saltzman en Cubby Broccoli, en later onder Michael G. Wilson en Barbara Broccoli, had daar een scherp oog voor, omdat het hen persoonlijk aanging. James Bond was hun leven. Voor Amazon is het slechts content.

En het is een raar bedrijf dat Amazon. Iedere multinational die honderden miljarden dollars winst per jaar maakt en wordt geleid door een Bond-schurk in hoogst eigen persoon moet met argusogen worden bekeken. De macht van zo’n megalomaan wordt met de overname van 007 nog eens dubbel en dwars bevestigd; we kopen de boel gewoon op en gaan er zelf mee aan de haal. Wie wil er nog koffie?

Cartoon The New Yorker door Ellis Rosen

Wie in de historie van Amazon duikt, leest over slechte werkomstandigheden van de pakketinpakkers, die niet eens de kans krijgen naar het toilet te gaan en in een fles moeten pissen. Over het kapotconcurreren van kleinere partijen met stuntprijzen. Over het lakse retourbeleid van de pakketdienst en de ziekmakende benzine- en kerosine-uitstoot die daarmee gemoeid gaan. Over de informatie die jij als klant klakkeloos aan de dienst cadeau doet; Amazon als grote datastofzuiger. En zo is er een hele waslijst te bedenken waarom Amazon een kutbedrijf is.

Moeten we dat allemaal maar over onze kant laten gaan? Doen alsof onze neus bloedt en blij zijn dat er weer wat leven komt in 007? Het is een hels dilemma.

Want natuurlijk ben ik blij dat de boel flink wordt opgeschud. Dat was ook hard nodig. Van de oude eigenaar kregen we de laatste jaren maar bar weinig. Over de koers die de serie was opgegaan met de komst van Daniel Craig twintig jaar geleden kun je ook je vraagtekens plaatsen; Bond was al lang geen Bond meer zoals we die kenden uit onze jongensjaren.

Martin Campbell, Eva Green en Daniel Craig, Casino Royale (2006)

Al het ongenoegen over Amazon daargelaten, dat praat namelijk wat makkelijker, wat James Bond nu nodig heeft is een sterke leider. Een filmmaker pur sang die zich focust op maar één ding: de James Bond-films. Iemand met liefde voor de serie. Iemand met visie. Iemand die een sterk team bij elkaar krijgt om de beste moderne Bond-film ooit uit de grond te stampen met een aantal steengoede vervolgen dat alle verwachtingen overtreft. Ik ben er namelijk van overtuigd dat dat kan. Oké, wishfull thinking is my middle name. Daarom blijf ik ervan overtuigd dat het mogelijk is.

Recentelijk zag ik alle Mission: Impossibles terug. Een filmserie waar ik als Bond-liefhebber stinkend jaloers op ben. Waarom? Omdat Tom Cruise het al jaren beter doet dan Bond. Dat komt omdat M:I niet alleen Cruise zelf als grote aanjager heeft, maar ook een doordrammer als Christopher McQuarrie. Het is een gouden duo dat het James Bond-plezier hoog in het vaandel heeft en de ene na de andere halsbrekende stunt bedenkt. Er zit natuurlijk een verhaaltje omheen om te verhullen dat het louter om de actie zou gaan, maar kom op, we willen Tom Cruise zien bungelen aan de hoogste glazen toren ter wereld, aan een vliegtuigdeur of aan een helikoptervracht. Dat alles honderd jaar geleden al een keer gedaan is door 007: beter goed gejat dan slecht bedacht.

Naast het maken van echte Bond-films komt Amazon uiteraard op korte termijn met onzinnige spin-offs over Miss Moneypenny, Felix Leiter, Ernst Stavro Blofeld en een kinderserie met papegaai Max en Sheriff J.W. Pepper in de hoofdrol. Je daarover druk maken is een keuze. Als je het niks vindt, laat het lekker links liggen. Al die randzaken hoeven het plezier in de Bond-films niet te ontnemen (mits ze niet worden gemixt).

Neem de boekenserie als voorbeeld met Ian Fleming als basis. Alles wat hij beschreef is het origineel, dat is zoals het in de Bond-canon ‘is gebeurd’. Alle schrijvers die daarna kwamen, van Kingsley Amis en John Gardner tot Anthony Horowitz en Kim Sherwood, die beschrijven een alternatief universum dat ‘gebeurd zou kunnen zijn’, maar niet per se in de officiële canon thuishoort. Datzelfde kun je doen met al het Bond-gerelateerde dat straks via Prime op ons af wordt gevuurd. Brian Cox, prima acteur, maar hij valt buiten de canon. Of hij moet straks met zijn kravat opduiken in Bond 26.

Wie zegt trouwens dat we verder gaan met nummer 26 en niet opnieuw gaan beginnen bij Bond 2.1?

Stel nu dat ik er een keer naast zit en James Bond verwordt tot een dertien in dozijnstreamingserie? Ook dan: wat dan nog? De oude makers wilden er toch niet mee verder, dan was de filmserie alsnog gestorven met No Time to Die. We kunnen altijd met plezier terug blijven kijken naar de films die er wél zijn. Is dat niet wat we al zestig jaar doen?

Kortom, ik zie de toekomst met angst en beven tegemoet.

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.

Broccoli en Wilson stoppen als producenten Bond-films

Amazon MGM verwerft creatieve controle 007-films

Barbara Broccoli en Michael G. Wilson stoppen als producenten van de James Bond-films. Dat valt op te maken uit een verklaring op 007.com. Beiden gaan zich richten op andere projecten. Amazon MGM Studios verwerft hiermee de creatieve controle op de James Bond-franchise, waarmee een doorstart van de Bond-films vrij baan lijkt te hebben.

Barbara Broccoli en Michael G. Wilson

De drie partijen vormen volgens het persbericht een nieuwe joint venture die de intellectuele eigendomsrechten van James Bond huisvest. Gedrieën zullen ze mede-eigenaren van de franchise blijven, met als verschil dat de oud-producenten geen actieve rol meer zullen spelen bij de volgende films

Michael G. Wilson, die sinds de jaren 60 al betrokken is bij de James Bond-films en sinds Moonraker (1979) als uitvoerend producent, kondigt zijn pensioen aan. Wilson werd vorige maand 83 jaar en zegt zich te gaan wijden aan kunst en liefdadigheidsprojecten. Hij heeft er alle vertrouwen in dat James Bond bij Amazon MGM in goede handen is.

Zijn halfzus Barbara Broccoli (64), met wie Wilson sinds de jaren 90 de filmreeks voortzette, stopt eveneens als drijvende kracht achter de Bond-reeks. Na het uitbrengen van sluitstuk No Time to Die in 2021 en het feit dat haar halfbroer met pensioen gaat, vindt Broccoli het tijd worden om zich op andere projecten te richten. Zij was als producente al langere tijd niet meer alleen met James Bond bezig, getuige een groot aantal andere filmprojecten zoals Film Stars Don’t Die in Liverpool (2017), The Rhythm Section (2020), Till (2022) en overige titels.

De eerste James Bond-films werden vanaf 1962 geproduceerd door Albert R. ‘Cubby’ Broccoli en Harry Saltzman. Toen het tweetal in 1975 uit elkaar ging, kwamen de rechten bij Broccoli en filmstudio United Artists te liggen, met een strikte verdeling dat Broccoli de creatieve controle zou behouden en UA de distributie zou verzorgen. Toen United Artists begin jaren 80 werd overgenomen door MGM, werd MGM (sinds 2022 Amazon MGM) automatisch mede-eigenaar van James Bond.

Broccoli en Saltzman tijdens opnamen Dr. No in Jamaica (1962)

Met de productie van GoldenEye (1995) had Albert R. Broccoli het stokje inmiddels overgedragen aan zijn stiefzoon Michael G. Wilson en zijn dochter Barbara Broccoli. Wilson was al sinds For Your Eyes Only (1981) medeproducent van de Bond-films. Cubby Broccoli overleed in 1996.

Het producentenduo Barbara Broccoli en Michael G. Wilson bleef tot No Time to Die actief in de rol die ze van hun (stief)vader hadden geërfd. Het is nu voor het eerst dat een andere grote speler zich gaat bemoeien met het creatieve proces. Hoe dat zal uitpakken, moet de toekomst uitwijzen.

Eind vorig jaar bracht The Wall Street Journal nog het verhaal dat Barbara Broccoli het op zijn zachtst gezegd niet goed kon vinden met Amazon. Zo zou ze de mensen van de filmafdeling van Amazon ‘idioten’ hebben genoemd.

All the time in the world

Bestaat er zoiets als ‘het duurt te lang’? Hoe lang kan iets duren totdat het te laat is? Dat het over is en dat we nooit meer een nieuwe James Bond-film te zien krijgen?

Het is weer tellen geblazen, want hoewel het echt nog wel even duurt voordat we dat magische gat van zesenhalf jaar tussen Licence to Kill en GoldenEye naderen, beginnen de jaren inmiddels wel te tellen. Helemaal als je bedenkt dat er nog steeds geen concrete plannen zijn. Althans, voor zover bekend. Maar het lijkt me een utopie te bedenken dat er op dit moment achter de schermen spijkers met koppen worden geslagen.

Om het interbellum tussen Timothy Dalton en Pierce Brosnan te evenaren, hebben we vanaf nu nog drie jaar te gaan. Is te doen, zou je zeggen, maar zolang eerst Chitty Chitty Bang Bang moet worden geremaked om te kijken of het klikt tussen Eon en Amazon, is die drie jaar voorbij voordat Barbara er erg in heeft en zitten we nog steeds zonder nieuwe Bond. Een nieuw record ligt in het verschiet. Een diepterecord wel te verstaan.

James Bond zal geduldig wachten en wij met hem. Hoe graag we die nieuwe film ook willen; áls hij terugkomt, hoe lang dat ook duurt, zal hij inslaan als een bom. Van geen enkel filmpersonage vraagt de wereldpers zich zo massaal af wanneer hij terugkomt of dat het echt afgelopen is. Getuige de laatste minuten van No Time to Die is dat geen absurde gedachte, ondanks dat de aftiteling belooft dat hij terugkeert. Achteraf gezien is het natuurlijk hoogst onhandig geweest om Bond om te brengen zonder toekomstplan. Dan kun je nog zo hard aftitelen ‘James Bond Will Return’, als hij vervolgens na drie jaar nog steeds niet is opgestaan — Jezus had er slechts drie dagen voor nodig.

Als het om James Bond gaat, en zeker als we straks die nieuwe man gepresenteerd krijgen, zal elk zichzelf respecterend medium weer volop meetieren met de hausse. Bond blijft de gemoederen bezighouden zoals geen ander fictief personage dat kan. Wat dat betreft maakt het dus niet uit dat het deze keer allemaal wat langer duurt. Áls hij terugkeert, doet hij dat met veel bombarie.

Dat het met trompetgeschal zal gaan, heeft hij ook wel nodig. Voor jou en mij die het nieuws (welk nieuws?) rond James Bond op de voet volgen, is hij ondanks zijn afwezigheid nooit echt weggeweest. Maar de toevallige bioscoopvoorbijganger moet bij de kladden worden gegrepen: hij komt terug!

Zo ging ik vijf jaar geleden op kraamvisite bij een collega, zegt haar echtgenoot die schijnbaar van mijn afwijking afwist: ‘Ik heb wel zin om dit weekend naar James Bond te gaan…’ Dit moet in februari 2020 zijn geweest, een maand voordat James Bond van april naar november werd verplaatst en daarna nog tweemaal werd doorgeschoven.

Hieruit blijkt maar dat de bioscoopganger helemaal niet met James Bond bezig is en komt kijken wanneer het hem uitkomt. Dat zij nu al ruim drie jaar (‘Drie jaar alweer?’, zeggen ze dan) niet naar een nieuwe Bond-film zijn geweest, valt ze helemaal niet op. Als de aankondig van de nieuwe 007 overal weer te zien is, schrikken ze ineens wakker en willen ze wel komen, zelfs als de film nog niet draait.

Er zijn ook mensen die weinig tot niets met Bond hebben (het overgrote deel van de wereldbevolking). Zo bleek onlangs tijdens een werklunch. Een vrouwelijke collega stond nogal te kijken van mijn hobby, zoals ik James Bond noem. Zelf had zij er helemaal niets mee. Haar man ging wel eens kijken, maar verder kon ze zich geen voorstelling van mijn gekte maken. Terwijl wij normaal gesproken goed met elkaar overweg kunnen, meende ik zelfs een bepaalde spot in haar woorden te ontwaren. Geen persoonlijke aanval, meer een compleet andere wereld waarin wij elkaar nooit zullen treffen. En dat hoeft ook helemaal niet.

Nog zo’n moment met een tamelijk nieuwe collega. Prima gozer, behalve als je samen een training volgt en hem wordt gevraagd om de slechtste film die in hem op komt te noemen. ‘James Bond!’, floepte hij eruit. Ik maakte gelijk het gebaar van ‘meen je dat serieus?’ Weer een andere collega zag mijn verbolgenheid en merkte later op ‘Je was aangedaan hè?’ Dat was ik zeker. Een steek onder water. Bóven water zelfs. Zo open en bloot, het voelde als verraad.

Hoeveel hij ook wordt beschimpt, voor James Bond zal het nooit te laat zijn. Hij komt wanneer hij komt. Hij komt wanneer het zijn tijd is. Vooralsnog heeft hij alle tijd van de wereld.

Dat kun je ook beschouwen als luxepositie. Voor degenen die zich James Bond nog herinneren van vroeger, zal het een vrolijk weerzien zijn, ook al is zijn oogopslag veranderd. Voor de nieuweling, de tiener die met zijn vader naar de bios gaat, gaat er een nieuwe wereld open. Of hij vindt er niks aan, kan ook nog. Either way, James Bond zal zijn publiek opnieuw vinden, dat heeft hij altijd gedaan. Al ging het vroeger wat soepeler omdat we de eerste 27 jaar nooit zonder nieuwe film in het verschiet zaten.

Het kan zomaar tien jaar duren voordat Bond herrijst, en over tien jaar komt hij zeker terug omdat het romanpersonage dan te grabbel ligt voor iedereen die er iets mee wil. Minus alle aan Eon Productions gelieerde copyrights, zoals muziek, logo’s en aanverwante trademarks, maar dat is een ander verhaal.

Vraag ik mij ondertussen wel af of ik Barbara Broccoli moet blijven steunen in haar standvastigheid. Niet dat het een of het ander enig verschil maakt, want ik kan heel vaak roepen dat zij ook maar een mens is en tegenover ons geen verplichting heeft een film te maken, daar krijgen we echt niet sneller een film mee. Aan de andere kant zie ik ook dat die hele Bond-kloek vastzit en onwrikbaar lijkt. Goed, het zijn minkukels daar bij Amazon, daar wil ik met alle plezier in mee, maar daar liggen voor 50 procent wel de rechten van onze filmheld, dus er moet links of rechts van welke kant dan ook worden meegegeven. Bovendien doet Amazon het zonder Bond ook prima, en de online winkel van Eon Productions trouwens ook, maar Eon heeft Amazon eerder nodig dan andersom. Dus een beetje water bij de wijn is gewoon noodzakelijk. En wat zou het als Amazon een belabberde spin-off over een willekeurige 00-agent de streamingether in schiet? Alsof Road to a Million zo’n artistiek hoogtepunt is. Waar blijft dat tweede seizoen trouwens?

Mag ik ook deze keer weer afsluiten met een pluim voor dat o zo heerlijke platenlabel La-La Land dat deze keer Licence to Kill uit de hoge hoed tovert. Hoewel een van de mindere Bond-scores, verdienen wij natuurlijk wel een complete soundtrack van wijlen geweldenaar Michael Kamen, van wie ik liever Lethal Weapon of Robin Hood hoor. Wie weet overtreft deze deluxe edition de stoutste verwachtingen. We hebben een firma als La-La Land broodnodig in tijden van deze ongewilde Bond-loze jaren. James Bond heeft dan wel alle tijd van de wereld, wij hebben dat zeker niet.

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.

Content

Dus als ik het goed begrijp gaat Netflix ‘content’ leveren waarbij je niet hoeft op te letten. Waarbij je tijdens het kijken naar een film of serie dus rustig even een kopje koffie kunt inschenken, de kattenbak kunt verschonen of je schoonmoeder naar het station kunt brengen. Kom je terug bij de tv, dan heb je dus in principe niets gemist. De technologie gaat inmiddels zo ver dat je het programma niet eens meer hoeft aan te zetten. Hoe handig is dat?

‘Content’, daar is waar het om gaat in de wereld van de streamingdiensten. Ze spreken daar niet over films of series, maar over ‘content’, in de zin van ‘inhoud’. Een beetje inhoud is nooit weg, nietwaar?

‘Content’ bestaat ook in de betekenis van het woord ‘tevreden’, wat bijzonder prettig klinkt. Ook is ‘Content’ een Engelse meisjesnaam met diezelfde betekenis. Het schijnt dat Amazon MGM deze naam bovenaan de wenslijst heeft staan voor de nieuwe Bond-girl. Pardon ‘Bond-woman’. James Bond zal haar wel eens bevredigend tevreden stellen met een dosis inhoud. ‘Are you content now, Content?’ Wink wink, en dan met het diepe stemgeluid van Steve Coogan als Roger Moore.

Voor Barbara Broccoli klinkt het allemaal als poep. Wordt in haar bijzijn het woord ‘content’ uitgesproken, dan maakt zij automatisch het ouderwetse doortrekgebaar. Zo vergaderen ze volgens haar bij de streamingafdeling van Amazon de hele dag over stront.

Behalve rond Sinterklaastijd vallen stront en Bond niet met elkaar te rijmen. Dat blijkt wel uit zestig jaar filmhistorie waarin Bond nog nooit naar de wc is geweest. Uiteraard heeft hij wel eens ‘a quick stop in the bathroom’ gemaakt en moest hij op stel en sprong naar de dichtstbijzijnde apotheek nadat hij een gouden kogel had ingeslikt, maar het blijft allemaal bij suggestie. Als Bond al eens een misstap begaat, stapt hij in een dampende hoop kaviaar of in een versgedraaide berg foie gras.

Zo wij mogen geloven uit The Wall Street Journal botert het niet tussen Barbara Broccoli en Amazon MGM. Werd mij tot enkele weken geleden gevraagd waarom het zo lang duurt voordat er een nieuwe Bond-film komt, dan had ik als hapklaar antwoord dat Barbara Broccoli er geen zin meer in heeft. Krijg ik diezelfde vraag op dit moment, dan is mijn antwoord finaal gekanteld. Ze heeft inderdaad geen zin. Geen zin in zee te gaan met een stelletje nono’s.

Jennifer Salke, laten we de oppernono maar bij haar naam noemen, is de contentboer van Amazon MGM. In haar optiek, en dat is in haar functie een legitieme, is James Bond niets anders dan elk ander stuk content. Content dat je heerlijk te grabbel kunt gooien door een tiendelige politieserie over de avonturen van Felix Leiter te maken of een feuilleton van The Moneypenny Diaries. Wat te denken van Blofeld: Origins of een animatieserie over de pratende pukkel van Roger Moore die onze held als een ware Wicked Willie met wijze raad bijstaat?

Niet dat we James Bond ineens als arthouse moeten bestempelen, maar ‘content’ wordt nu eenmaal anders behandeld dan ‘erfgoed’, zoals Barbara Broccoli het ziet. En in haar functie is dat eveneens legitiem.

We hebben nu dus twee tegenpolen beiden aan het eind van een lang stuk touw. Salke kan geen Bond-film maken zonder Broccoli, Broccoli op haar beurt wel zonder Salke, maar niet zonder Amazon. Jeff Bezos heeft niet voor niets een vrouw in die positie geparkeerd om het vuile werk op te knappen, een manspersoon was al lang met pek en veren het bos ingejaagd. Nu kijken we naar een ouderwetse bitchfight tussen twee Bond-vrouwen, zodat er positief of negatief toch altijd wat te melden blijft over onze filmheld.

Ook al valt er totaal niets te melden, dan nog blijven de hartjes binnenstromen, zo ondervond ik op Tweede Kerstdag. Ik zette On Her Majesty’s Secret Service maar weer eens op; dé Bond-kerstfilm bij uitstek, en meende dat te moeten melden op Twitter: ‘Cant’t resist ♥ #OHMSS’. Het maakt blijkbaar niet uit wat voor interessante kletspraat ik ophoud, geen haan die er naar kraait, maar één simpele tweet met een foto van mijn tv-scherm en binnen de kortste keren stond de teller op 2K. Ik zie het maar als content.

Nu gaat Netflix dus filmscripts ontwikkelen waarin de spreker uitleg geeft over zijn handelen, de Bassie en Adriaan-aanpak, zodat de contentslaaf tijdens het ‘kijken’ tegelijkertijd andere dingen kan doen. Een soort instructiefilmprincipe. Compleet tegenovergesteld van wat verhalen vertellen zou moeten zijn, namelijk: ‘show, don’t tell’.

In het kielzog van Netflix kan Amazon Prime nooit achterblijven. Reden temeer voor Barbara Broccoli om haar poot stijf te houden zodat Bond niet ook afglijdt in de beerput van contentbrij.

Het goede voornemen van dit jaar: Amazon geeft Barbara Broccoli carte blanche. Als je achteraf de algoritmen op Bond loslaat, zal toch ook Jennifer Salke zien dat de geheim agent in de laatste zestig jaar niet slecht heeft geboerd?

James Bond is een bejaard instituut en dat is juist zijn kracht. Met een originele draai is hij stukje bij beetje altijd met zijn tijd meegegaan zonder zijn oorsprong te verliezen. Barbara Broccoli is daar sinds lange tijd verantwoordelijk voor. Zij weet als geen ander de koers van James Bond te bepalen. En, mark my words, dat gaat zij opnieuw doen. Als ze maar niet wordt tegenwerkt door managers die nog nooit een James Bond-film hebben gezien. Hoe frustrerend moet het zijn om te worden aangesproken door zo’n assistent met een Starbucks-beker in zijn/haar/hun hand die het verschil tussen John Wick, Jason Bourne en James Bond niet weet?

Dit alles typ ik onder het genot van de laatst uitgebrachte content door La-La Land Records, het platenlabel dat James Bond maar al te goed kent en weet wat de liefhebber wil. Muziek, muziek en nog meer muziek. Het liefst gecomponeerd door John Barry. Daar zal Jennifer Salke nog nooit van hebben gehoord; haar gemis. Met A View to a Kill dit jaar als een van de jubileumfilms voorzie ik een super-de-luxe 40th anniversary extended 2-disc edition, gezamenlijk met Eric Serra’s GoldenEye en ergens tussendoor nog een dubbel-cd met nooit eerder uitgebrachte Thunderball-tracks.

Moeten we het niet van een nieuwe film hebben, dan doen we het wel met content van de soundtracks. Met een afspeellijst van inmiddels 651 nummers ben ik 31 uur en 27 minuten zoet en dat op repeat. Neem daarbij zo’n 50 uur aan filmklassiekers — zo redden we het wel tot Bond 26.

Maak er een mooi Bond-jaar van!

Deze column verschijnt ook bij James Bond Nederland.

Onrust Amazon MGM laait verder op

Het moddergooien in de media richting Amazon MGM gaat nog even door. Leidinggevende van Amazon MGM Studios Jennifer Salke zou volgens ingewijden enkel de James Bond-films met Daniel Craig hebben gezien, verder weet zij over 007 van toeten noch blazen. Voor filmklassiekers heeft zijn geen oog en toegezonden scripts gaan ongelezen van haar bureau. Ze zou alleen deals maken op basis van bekende namen.

Jennifer Salke

Het boulevardstaartje komt nadat The Wall Street Journal vorige week berichtte over de stroeve verhouding die Eon Productions onderhoudt met Amazon MGM; ofwel Barbara Broccoli vs. Jennifer Salke. Broccoli, die overigens niemand bij naam noemt, zou volgens bronnen hebben gezegd dat de mensen bij Amazon MGM volgens haar ‘fucking idiots’ zijn.

Aangezien alles uit tweede of derde hand is (bovenstaande krachtterm is niet direct opgetekend uit Barbara Broccoli’s mond) zijn er genoeg kanttekening te plaatsen bij de berichtgeving, maar het zou wel verklaren waarom er geen begin wordt gemaakt aan Bond 26.

Een oplossing lijkt dan ook niet snel voorhanden. Als Salke de algoritmen van Amazon blijft volgen en voet bij stuk houdt een bekende acteur in de rol van James Bond te moeten casten, en Broccoli door haar jarenlange ervaring het neusje van de zalm eruit wil vissen door een onbekende aan te trekken, dan kan er nog lang worden getouwtrekt.

Voor Broccoli is een James Bond Universe een doorn in het oog. Bond blijft als het aan haar ligt een cinema-ervaring die eens in de zoveel jaar zijn eruptie beleeft. Verder geen spin-offs, tv-series of themaparken. Salke daarentegen wil het liefst zoveel mogelijk uit het merk persen.

De gezagvoerders van James Bond: Barbara Broccoli met haar broer Michael G. Wilson

Eon Productions en Amazon MGM moeten nog wel even verder met elkaar, samen bezitten zij namelijk de rechten van de James Bond-films. Jennifer Salke daarentegen is vervangbaar, in tegenstelling tot Barbara Broccoli die haar erfgoed beschermt als een leeuwin.

Het verhaal zit genuanceerder in elkaar dan hierboven in enkele regels beschreven, het geeft alleen wel een beeld van hoe de vlag er momenteel bijhangt en waarom er nog steeds geen witte rook is.

***

Maak er mooie kerstdagen van. Ook voor Barbara Broccoli en Jennifer Salke, want uiteindelijk gaat het enkel om een zakelijk geschil. Ik wens ze vooral veel wijsheid toe (en ons een nieuwe James Bond).