Films en seriesFilms en series

woensdag 15 september 2021

Nederlandse première ‘No Time to Die’ op 28 september

Kaartverkoop vanaf 20 september


De Nederlandse première van No Time to Die vindt plaats op dinsdag 28 september in Pathé Tuschinski. Deze voorstelling is enkel voor genodigden. Dat meldt distributeur Universal Pictures vanavond. Op deze dag vinden ook de wereldpremière in Londen plaats, alsmede de premières in Parijs en Zürich.

De kaartverkoop voor de nieuwe James Bond-film begint op maandag 20 september om 12 uur. Tickets zijn hier te bestellen. No Time to Die draait vanaf donderdag 30 september in het hele land.

Bekijk hier de laatste twee trailers.

dinsdag 14 september 2021

Alle Bond-films in sneltreinvaart op RTL 7

Tv-première ‘Spectre’ week verplaatst

RTL 7 gaat de James Bond-films deze maand alsnog uitzenden. Te beginnen op donderdag 16 september met Dr. No. Daarna volgt bijna iedere dag een andere film uit de reeks, met op vrijdag 24 september zelfs twee films op één avond. On Her Majesty’s Secret Service (1969) is de enige in de rij die niet op volgorde wordt uitgezonden, maar pas op zaterdag 2 oktober nadat eerder die avond GoldenEye op het scherm is geweest.

De tv-première van Spectre stond aanvankelijk gepland voor 2 oktober, maar is een week verplaatst naar 9 oktober.

Craigs laatste Bond-film No Time to Die beleeft op donderdag 30 september zijn langverwachte bioscooppremière. Wie op die avond niet naar de nieuwe Bond gaat, kan op RTL 7 naar The Living Daylights kijken...

Uitzenddata James Bond-films op RTL 7:

16 september: Dr. No (20:30 uur)
17 september: From Russia with Love (20:30 uur)
• 18 september: Goldfinger (20:00 uur)

• 19 september: Thunderball (20:00 uur)

• 20 september: You Only Live Twice (20:30 uur)

• 21 september: Diamonds Are Forever (20:30 uur)

• 22 september: Live and Let Die (20:30 uur)

• 23 september: The Man with the Golden Gun (20:30 uur)

• 24 september: The Spy Who Loved Me (20:30 uur)

• 24 september: Moonraker (23:10 uur)

• 25 september: For Your Eyes Only (20:00 uur)

• 26 september: Octopussy (20:00 uur)

• 27 september: A View to a Kill (20:30 uur)

• 30 september: The Living Daylights (20:30 uur)

• 1 oktober: Licence to Kill (20:30 uur)

• 2 oktober: GoldenEye (20:00 uur)

• 2 oktober: On Her Majesty’s Secret Service (22:45 uur)
• 3 oktober: Tomorrow Never Dies (20:00 uur)
• 4 oktober: The World Is Not Enough (20:30 uur)

• 5 oktober: Die Another Day (20:30 uur)

• 6 oktober: Casino Royale (20:30 uur)

• 7 oktober: Quantum of Solace (20:30 uur)

• 8 oktober: Skyfall (20:30 uur)

• 9 oktober: Spectre (20:00 uur)

Met dank aan Victor Wicherink voor de melding.

maandag 6 september 2021

Cubby Broccoli-biograaf Donald Zec (102) overleden

Donald Zec te midden van Cubby’s echtgenote Dana Broccoli (rechts) en zijn eigen vrouw Frances

Journalist Donald Zec is vandaag op 102-jarige leeftijd overleden, meldt 007.com vanavond. Zec schreef biografieën van menig beroemdheid als Barbra Streisand en Liz Taylor. Zo ook die van de godfather van James Bond: Albert R. ‘Cubby’ Broccoli.

„We are so very sad to announce that our dear family friend, Donald Zec has sadly passed away, aged 102. Donald became a close friend of our father from the early 1950s and authored Cubby’s biography When The Snow Melts. His wit and wisdom will be sorely missed by all who knew him.”

Michael G. Wilson & Barbara Broccoli


Kort na de release van de eerste James Bond-film Dr. No (1962) was het Zec die Broccoli attendeerde op een bandje uit Liverpool; het bandje dat met de dag aan populariteit toenam, wilde ook een film gaan maken. Broccoli had er wel oren naar, maar compagnon Harry Saltzman schoof het idee met één veeg van tafel, hij had namelijk Bob Hope gestrikt voor Call Me Bwana. Broccoli stemde schoorvoetend in. De Bob Hope-film deed niet zo veel, The Beatles werden wereldberoemd.

‘No Time to Die’-podcast hervat

De langverwachte podcast van No Time to Die wordt aanstaande donderdag 9 september hervat. De podcast bevat exclusieve interviews met de cast en crew van de nieuwe Bond-film. Bovendien bevat de opname soundtrackmuziek van Hans Zimmer.

De eerste aflevering werd vorig jaar eind september gelanceerd. Het bleef er bij één, want na een week werd bekend dat No Time to Die opnieuw werd uitgesteld. Zo ook de podcast.

Aan het programma lijkt sinds vorig jaar weinig veranderd:

Episode 1: Bond in Context
Episode 2: A Name to Die For: Allies and Enemies of Bond
Episode 3: Bond Around the World
Episode 4: The Music of Bond
Episode 5: Cars, Gadgets, Costumes: The Craft of Bond
Episode 6: Being 007

De eerste aflevering is vanaf donderdag te horen via deze link. Wanneer de overige delen beschikbaar komen, wordt later bekendgemaakt, aldus Universal Pictures.

zondag 5 september 2021

‘Spectre’ in oktober op tv

De voorlaatste James Bond-film Spectre beleeft zaterdag 2 oktober zijn tv-première op RTL 7. Aanvankelijk zou de voorloper van No Time to Die in april 2020 worden uitgezonden op RTL 4 rond de bioscooppremière van de nieuwste Bond-film. Door het verplaatsen van de film is die uitzending niet doorgegaan.

Anderhalf jaar geleden zond RTL 7 de negen meest recente Bond-films uit. Die staan deze keer niet op het programma. Wegens het begin van de lockdownperiode deden de films het destijds opvallend goed op tv.

Pathé zou in maart 2020 eveneens de laatste vier Bond-films opnieuw uitbrengen in de bioscoop. Ook dat werd gecanceld. Pathé zegt nu geen plannen te hebben de voorgaande Bond-films met Daniel Craig opnieuw te programmeren.

No Time to Die draait vanaf 30 september in de bioscoop. Bekijk hier de laatste trailers.

Met dank aan Victor Wicherink voor de programmering van RTL 7.

zaterdag 4 september 2021

Een episch einde

Alles wat James Bond sinds Casino Royale meemaakte, heeft geleid tot No Time to Die. Dat wat hij allemaal beleefde tussen 2006 en nu is verhaald in de vier films vóór de grote apotheose eind deze maand. Dit gegeven wordt kracht bijgezet door de aankondiging dat we afstevenen op een ‘episch einde’. Gewichtige woorden die passen bij een doorlopende verhaallijn, zoals de Bond-films met Daniel Craig zich gaandeweg hebben gemanifesteerd, maar evenzogoed van toepassing zijn op de films met Sean Connery uit de jaren 60.


Persoonlijk vind ik het een enorme winst dat pak ’m beet de Felix Leiter uit de Craig-films wordt gespeeld door dezelfde Jeffrey Wright. Dat geldt voor alle terugkerende personages uit de Bond-films van de laatste 15 jaar. Het versterkt het gevoel dat we hier film op film aan hetzelfde verhaal aan het bouwen zijn.

SPECTRE-agent Dr. No

De James Bond-films met Sean Connery bewandelen verhaaltechnisch eenzelfde soort pad. Waarin, net als bij Craig, de derde film een opzichzelfstaand verhaal is. Connery’s Bond kruist in zijn eerste film de degens met de misdadige Dr. No uit de gelijknamige film. Dr. No is een agent van SPECTRE. Een misdaadorganisatie afkomstig uit slechts drie boeken van Ian Fleming, maar door de filmmakers handig geadopteerd als het ultieme kwaad verspreid over een groot aantal films.

From Russia with Love is zonder gedoe een direct vervolg op Dr. No. Naast Bond zien we dezelfde M en Moneypenny terugkeren. Ook Bonds eerste verovering Sylvia Trench is weer van de partij. Zij maakt de opmerking dat ze hem zes maanden niet heeft gezien nadat hij naar Jamaica vertrok, daar waar Dr. No zich afspeelt. De vijand heeft bovendien een val voor Bond opgezet om niet alleen een Lektor-decodeermachine in handen te krijgen, maar gelijk wraak te kunnen nemen op de dood van hun agent Dr. No.

Enig kinkje in de continuïteitskabel is wellicht het optreden van Desmond Llewelyn als de nieuwe wapenmeester, de latere Q, een rol die in de eerste film door Peter Burton wordt gespeeld. Ze heten op de aftiteling beiden ‘Boothroyd’. De rol is in beide films nog marginaal en zal pas vanaf de volgende vorm krijgen.

Deze volgende film Goldfinger is een buitenbeentje, want heeft niets met SPECTRE te maken. Wel komen naast Bond de inmiddels bekende figuren M en Moneypenny terug en dezelfde Q als in de vorige film, dat zal vervolgens zo blijven. Felix Leiter is ook weer van de partij, maar in een compleet andere gedaante. Het was aanvankelijk de bedoeling dat dezelfde Felix als in Dr. No, Jack Lord, terug zou komen. Maar Lord zag de Bond-films meer als de avonturen van James en Felix en wilde derhalve gelijk behandeld worden als Connery — ajuu Jack Lord, welkom Cec Linder die in niets lijkt op zijn voorganger.

Jack Lord en Sean Connery, Dr. No (1962)

Sean Connery en Cec Linder, Goldfinger (1964)

Hier zit een grote stijlbreuk, wat niet meehelpt aan de veronderstelling dat we voortborduren op Bonds eerdere avonturen. Nu is het flamboyante Goldfinger een prettige onderbreking van het gevecht tegen SPECTRE. Niet dat de misdaadorganisatie in de weg zit, maar Goldfinger is op zichzelf gewoon een lekkere Bond-film.

In opvolgers Thunderball (met voor de derde keer een andere Felix) en You Only Live Twice vervolgen we de strijd tegen SPECTRE en in de laatste krijgen we dan eindelijk het gezicht van het kwaad te zien: Donald Pleasence als Ernst Stavro Blofeld. Pleasence was overigens duidelijk níet dezelfde Blofeld als in From Russia with Love en Thunderball, waar we enkel de stem van de nummer één hoorden en zijn handen zagen. Toch lijkt dit geen groot hiaat te zijn, daar zorgt zijn opmerkelijke uiterlijk wel voor.

Donald Pleasence als Blofeld in You Only Live Twice (1967)

In principe kun je de eerste vier Bond-films zien als opbouw naar dit epische moment, met Goldfinger als smakelijk tussengerecht. Wie de Craig-films roemt om diens doorlopende verhaallijn, heeft eerder niet goed opgelet. Het wordt alleen wel moeilijker deze rode draad te blijven geloven als in On Her Majesty’s Secret Service opnieuw een nieuwe Blofeld opduikt en zelfs een andere James Bond. Toch is dit niets meer dan een vervolg op de strijd tegen SPECTRE evenals in het daaropvolgende avontuur Diamonds Are Forever, met de oude Bond terug op het scherm tegenover wéér een nieuwe Blofeld, namelijk Henderson uit You Only Live Twice... Wie het nog snapt mag zijn vinger opsteken.

In die zin zien we bij de Daniel Craig-films niet veel anders. In retrospectief strijdt Craigs Bond vanaf zijn eerste film al tegen SPECTRE. Het wankele is alleen dat niemand zich daar op dat moment van bewust was, inclusief producenten en schrijvers. Skyfall werd de Goldfinger uit de nieuwe reeks, totdat Spectre zich als opvolger aandiende. Daarover deed ik recentelijk deze duit in het zakje.

De continuïteit in acteurs valt daarentegen zeer te prijzen. Ik vind dat oprecht de grote meerwaarde van de recente reeks Bond-films. Toen Christoph Waltz vier jaar geleden verkondigde niet mee te hoeven doen met Bond 25, hielp ik hem gelijk maar uit de droom: continuïteit was de nieuwe traditie geworden.

Christoph Waltz (links) als Blofeld in No Time to Die (2021)

Richard Kiel als Jaws

Met de komst van Roger Moore begin jaren 70 werd SPECTRE losgelaten. Wie meer wil weten over het hoe en waarom, lees dit artikel nog eens terug. De films met Roger Moore werden meer einzelgängers, ware het niet dat ook hier figuren als Sheriff Pepper, Jaws, Frederick Gray en General Gogol terugkeren.

Blijft natuurlijk wel de vraag wat het overgrote deel van het bioscooppubliek zich nog kan herinneren van Madeleine en haar vader Mr. White, hoe Blofeld de vorige keer eindigde en wat SPECTRE ook alweer inhield. In dat opzicht lijkt mij verhaaltechnisch de aanpak uit de jaren 60 de meest effectieve: meer opzichzelfstaande films met SPECTRE als rode draad.

Het epische einde van de Daniel Craig-saga met de daarbij behorende kippenvel zal enkel zijn volle uitwerking hebben bij de lezers van deze blog uit binnen- en buitenland. Voor het overgrote deel van de bezoekers hoop ik op een minder epische episode; een knaller van een Bond-film die prima op eigen benen kan staan.

woensdag 1 september 2021

Jan met de pet

Gaat het dan eindelijk gebeuren? Zo dichtbij, voor de zoveelste keer, bijna binnen handbereik. Het is nauwelijks te bevatten… 

No Time to Die is als een wens waarvan je hoopt dat hij ooit uitkomt, maar waarvan je weet dat hij onbereikbaar is. Toch ziet het ernaar uit dat deze wens eind van de maand toch écht in vervulling gaat. Al enkele malen eerder waren we heel dichtbij. Maar zó dichtbij, dat we in de maand van uitgave belanden zonder uitstel — zo dichtbij zijn we nog niet geweest.


En dat mag gevierd worden. Gevierd met een zucht van opluchting, een siddering van opwinding. Al eerder wist ik het zeker: nu kan het echt niet meer misgaan! En dat ging het alsnóg. Nu weet ik het weer zeker: het gaat gebeuren!

Eens moet het zo zijn. De film die al langer op de plank ligt dan de hele productieperiode bij elkaar, de film die in 2017 werd aangekondigd en in 2019 werd gedraaid. Díe film krijgt in 2021 eindelijk de behandeling die hem zo is gegund: een heuse bioscooprelease.

Nooit eerder zijn we zo lang op de proef gesteld. Oké, het gat tussen Licence to Kill (zomer 1989) en GoldenEye (eind 1995) is net iets groter. Met dien verschille dat laatstgenoemde geen minuut in de wachtkamer heeft gezeten. Terry Rawlings had de eerste met Pierce Brosnan nog niet koud afgemixt of de première stond al voor de deur. Zo ging dat met iedere Bond-film. Zo had dat ook gegaan met de laatste van Daniel Craig als we niet compleet waren verrast.

Een langere afwezigheid maakt hongerig. In die zin zijn de vooruitzichten gunstig. Mits het publiek hem nog herkent. De jeugd van tegenwoordig heeft niets met 007. Dat kan ook niet als andere tot de verbeelding sprekende helden er met de eer vandoor gaan. Behalve die arme kinderen met een gekke vader als Bond-fan reageren hun klasgenoten bij de naam Bond alsof ze water zien branden.

Gewoon een actiemeneer zoals ze hem op de posters in de bioscoop zien. Daar zijn er zoveel van. Deze heeft alleen geen cape. Hij ziet er nogal saai en kleurloos uit. Waarom kijkt hij zo boos? En geheel gespeend van welke superkracht dan ook? Net als mijn vader, die kan ook niks. Wat is dan de lol?


Tijdens CinemaCon in Las Vegas vorige week werd een 9 minuten durende clip van No Time to Die vertoond; een spetterende actiescène. De reacties waren lyrisch, of hilarisch zo je wilt: ‘Juiste beslissing om voor de bioscoop te bewaren!’, ‘Fukunaga beste keus als regisseur!’, ‘Op het puntje van mijn stoel!’, ‘De beste auto-achtervolging sinds Goldfinger!’ …Goldfinger!? Een film van bijna zestig jaar oud! Die heeft in die tussentijd geen James Bond meer gezien.

Natuurlijk is het kinnesinne. Ik wil die 9 minuten verdorie ook zien! De filmstudio’s, en in dit specifieke geval MGM dat zijn koopwaar tijdens CinemaCon etaleerde, moeten nu als laatste redmiddel gaan stunten. Filmclipjes, nog een laatste trailer (zelfs twee) van dik tweeënhalve minuut, tv-spotjes, prijsvragen, de podcast van de pauzestand halen. De filmserie waarvan een argeloos publiek misschien denkt een aflevering gemist te hebben, moet bij de kladden worden gegrepen dat 007 nog moet komen.

Zoals hier en daar in mijn omgeving wel eens ter sprake komt, zie ik vaak ongeloof als ik vermeld dat Spectre uit 2015 stamt. Dat is wel héél lang geleden. Zat er echt niet nog één film tussen waarvan de titel ons even is ontschoten? Vroeger… Ja, dat was toen. Op dit moment leeft de komst van de nieuwe Bond-film nog helemaal niet. En ik doe echt mijn best.

Er is een duidelijke scheidslijn tussen de liefhebber die de totstandkoming van de nieuwe Bond op de voet heeft gevolgd en de gemiddelde bioscoopganger die nu moet worden aangesproken, Jan met de pet. Kijk, die film is voor ons gemaakt, zo voel ik dat althans. Ik sta ermee op en ga ermee naar bed, wat ik in die tussentijd tussen de lakens uitspook, is tussen mij en mijn bedpartner. Het is een van de weinige momenten waarop ik 007 even kan parkeren. Verder is hij alomtegenwoordig.

Voor mij is deze film een duidelijk ijkpunt in mijn leven. Ik weet over tien jaar nog precies wat ik deed ten tijde van de release van No Time to Die, zoals ik al mijn James Bond-premières nog helder voor de geest kan halen, waar ik ze zag en met wie. Kennedy overleed in het jaar van From Russia with Love; Willem van Oranje werd geboren 450 jaar vóór Octopussy in 1533; Harry Saltzman, Terence Young en mijn opa Willem kwamen allen in 1915 ter wereld en stierven gedrieën in september 1994. Het zijn referentiekaders waar je een leven lang wat aan hebt.


Voor ons hoeft MGM geen stuiver aan publiciteit uit te trekken. Wij hebben in onze agenda’s al meerdere malen verschillende data omcirkeld waarop wij even onbereikbaar zijn. Dan zitten we namelijk met zweet in onze handen in het rode pluche.

Het is Jan met de pet die weer even wakker moet worden geschud via alle mogelijke kanalen, want Jan is overal en nergens te vinden. Vooral dat laatste is een uitdaging. Jan is nodig voor de centjes, want Jan is met veel meer.

Tot nu toe is dat zestig jaar prima gelukt. En gaat dat ook nu opnieuw lukken. Wij, de liefhebbers, smachten naar Bond; Jan met de pet ziet hem gewoon graag. Een Bond-film kijkt altijd lekker weg, biedt voldoende spektakel en er zitten altijd wel een paar suggestieve tieten in.

Dat deze Bond aan het eind van de streep minder oplevert dan zijn voorgangers, daar kan niemand verder wat aan veranderen. Uiteindelijk zal deze film echt wel uit de kosten komen. Geef No Time to Die de tijd om door een breed publiek te worden gezien, minimaal tot voorjaar 2022. Het zal wat langzamer gaan met de bespottelijke 75 zielen per theater. Als het even meezit mogen we vanaf november weer met meer.

En mag Jan met zijn pet maar zonder prik niet naar binnen — als die recette daardoor achterblijft, dan is dat maar zo. Een goede film blijft een goede film ook al ziet niemand hem. Een film wordt echt niet beter als hij het miljard aantikt.

Het is een spannende maand die voor ons ligt. Vanaf 30 september ziet de wereld er anders uit. Dan is er na zes lange jaren eindelijk weer een nieuwe Bond-film die je kunt gaan zien. Nog even volhouden, we zijn er bijna. Ik weet het zeker

Deze column is ook verschenen bij James Bond Nederland.

© Bond Blog 2009 — 2021
Alle fotorechten voorbehouden aan Danjaq LLC. / Eon Productions, United Artists Co., MGM Studios, Columbia Pictures, 20th Century Fox Home Entertainment, Sony Pictures Inc., Universal Pictures