A Spectre of Sounds

A Spectre of Sounds: James Bond-muziek zoals je nooit eerder hebt gehoord. Door de Noor Arild Brøter. Met persoonlijke favorieten als Journey to Blofeld’s Hideaway, Mr Wint and Mr Kidd, Space Laser Battle, Mujahadin and Opium. Een perfecte blend van Snow Job met Flight Into Space, twee On Her Majesty’s Secret Service suites om van te watertanden, de opbouw naar het thema van Where Has Every Body Gone. Dit album benadrukt de thematische grootsheid van John Barry nog maar eens. Ook met thema’s van Monty Norman, George Martin, Éric Serra, David Arnold, Thomas Newman en Hans Zimmer.

Onder meer te beluisteren via Spotify, download en op cd en vinyl.

‘No Time to Die’ wint twee BAFTA’s

No Time to Die heeft vanavond twee BAFTA’s gewonnen. Tom Cross en Elliot Graham ontvingen de filmprijs voor de montage en Lashana Lynch als Rising Star. De laatste Bond-film was genomineerd in zes categorieën. Tom Cross droeg zijn BAFTA op aan Peter Hunt, de legendarische James Bond-editor uit de jaren 60.

Elliot Graham, Lashana Lynch en Tom Cross

Het gala stond gedeeltelijk in het teken van zestig jaar James Bond. Zo begon de ceremonie met een montage uit de Bond-films. Daarna trapte Dame Shirley Bassey, in een prachtig verlichte zaal, af met haar tweede Bond-song Diamonds Are Forever.

Tijdens de presentaties werden vervolgens verschillende verwijzingen gemaakt naar James Bond. Bij de obituary-sectie werd uit de Bond-films enkel tekstschrijver Leslie Bricusse vermeld, terwijl in 2021 toch heel wat grote namen die aan James Bond hebben meegewerkt zijn heengegaan.

No Time to Die verloor onder meer de BAFTA voor Beste Britse Film van Kenneth Branagh’s Belfast waarin Judi Dench een belangrijke rol speelt. Componist Hans Zimmer was niet genomineerd voor No Time to Die maar won het gouden beeldje voor Dune. Het sciencefiction-epos werd met vijf BAFTA’s de grote winnaar van de avond.

Golden Globes voor Billie Eilish en Hans Zimmer

Billie Eilish en Hans Zimmer hebben vannacht beiden een Golden Globe gewonnen. Eilish viel in de prijzen voor de titelsong van No Time to Die. Zimmer kreeg de prijs niet voor zijn James Bond-score, maar voor de muziek van de film Dune.

De Golden Globes zijn een goede graadmeter voor de Oscars, die op 27 maart worden uitgereikt. Voorgangers Adele en Sam Smith wonnen zowel een Golden Globe als een Academy Award voor hun James Bond-titelsong.

Het is inmiddels bijna twee jaar geleden dat No Time to Die van Billie Eilish uitkwam.

Review soundtrack ‘No Time to Die’

„Hé Hessel! Dat nieuwe Bond-album, dat is toch de beste Bond-soundtrack in decennia? Wat word ik daar gelukkig van! Met name het gebruik van oude vertrouwde thema’s doen mij de nekharen rechtovereind staan van emotie. Dat is ook de reden waarom ik de muziek van een Bond-film zo graag van te voren hoor; de herkenbaarheid van de muziek maakt een film echt beter.

Ik beluister de soundtrack dagelijks sinds een week of drie. Zodat het in mijn poriën gaat zitten en de muziek in de bioscoop beter tot zijn recht komt. Bij de eerste keer dat ik de complete tracklist hoorde, was ik al aangenaam verrast. Inmiddels, en ook met de bijbehorende beelden in mijn achterhoofd, begint de filmmuziek steeds beter te worden.”

„Hoi Jasper. Ik heb de score inmiddels ook dagelijks opstaan (in de auto en op mijn werkkamer annex thuisbioscoop want anders trekt Monique het niet). Typisch Zimmer: pas na meerdere luisterervaringen ga je ’m pas echt goed waarderen. Maar wat heeft Eon ons verwend met No Time to Die man… godsamme! Zelfs Monique (die alle Bond-films standaard over één kam scheert) vond dit ‘de mooiste Bond-film die ze ooit gezien heeft’, zei ze huilend toen de end-credits over het scherm rolden…”

James Bond-liefhebbers Hessel Visser en Jasper Hartog bespreken samen de soundtrack van No Time to Die gecomponeerd door Hans Zimmer. Komt-ie.

Gun Barrel

JH: „Fijne track die in opbouw sterk doet denken aan die van Spectre (daar staat de gunbarrel overigens niet op de soundtrack). Ik vind hem in de film alleen niet helemaal lekker tot zijn recht komen door het gehannes met het Universal-logo, waardoor de eerste dot van de gunbarrel al op het scherm staat in plaats van dat hij lekker binnendreunt.”

HV: „Langzame, dramatische snaren openen deze track en spelen de eerste paar noten van Monty Normans Bond-thema in een rustige maar toch vrij zelfverzekerde vorm, voordat het koper de overhand neemt. Dit culmineert in een, wat ik noem: klassieke gunbarrel die de hartslag naar grotere hoogten stuwt. De gitaar is fijn! Episch.”

JH: „Ik ben sowieso een liefhebber van de gunbarrelmuziek. Verplichte kost voor elk soundtrackalbum als je het mij vraagt. Toch is dit stukje muziek lang niet op elke soundtrack te vinden. Zeker niet als het om eerdere uitgaven gaat.”

Matera

HV: „Matera is de muzikale verbeelding van een idylle. Zimmer gebruikt het hoofdthema uit On Her Majesty’s Secret Service als een bloedsomloop door zijn score; net als de film zelf ook stevig raakt aan de thema’s die we in de film uit 1969 zien. Een logische keuze in een magnifieke uitwerking.”

JH: „Hoogtepuntje! De eerste keer dat ik deze track hoorde: wat is dit!? Het werkt gelijk. Het begint al met de lieflijke klanken waarmee het nummer begint: strijkers, blazers en dan… Wat een vondst. Naast het bekende thema, klinkt het verder zo typisch John Barry. Zelfs David Arnold is nooit zo dicht in de buurt gekomen. Denk dat we dit echt moeten toeschrijven aan de genialiteit van Zimmer.

In online reacties lees ik dat het een luie keuze is. Dat er een emotie wordt ontleend aan een bekende melodie. Een melodie met een verhaal. Maar is het niet juist dat wat deze track zo onweerstaanbaar maakt? De lading die het met zich meebrengt? Het werkt gewoon zo goed.”

HV: „Het verhaal dat in Majesty’s verteld wordt, is het verhaal over ‘wie’ James Bond nou eigenlijk is, onderhuids. In deze film, Majesty’s dus, zien we voor het eerst meer dan alleen de geheim agent en het ‘blunt instrument’, dat we daarvoor maar ook in de films daarna gewend waren te zien. In No Time to Die wordt deze toets weer geraakt, en dus kan je in mijn beleving niet anders dan het thema uit Majesty’s gebruiken om deze verdieping muzikaal kracht bij te zetten. Hetzelfde geldt voor de paar noten ‘Vesper’ die we horen als Bond bij haar graf staat in Matera. Dat zijn scènes die muzikaal verbonden zijn aan Casino Royale en On Her Majesty’s Secret Service. Dit is de kracht van muziek die voor verbinding en herkenbaarheid zorgt. Oh, en een gigantische dosis kippenvel.”

Message from an Old Friend

JH: „Dreigende klanken. Het duurt even voordat zich een melodie vormt, maar dan horen we het James Bond-thema voorzichtig opkomen. Bond is hier op de vlucht voor Primo, de man met het bionische oog. Het dreunt, er zit urgentie in de muziek. Wat strijkers en blazers om de percussie af te wisselen. Er klinkt iets spookachtigs in door. Ik ben geen liefhebber van actiemuziek an sich. Niet zelden is het een bak herrie die het misschien wel goed doet op beeld, maar solo tamelijk onzinnig overkomt. Deze track biedt meer dan dat hoor, toch is er dit album meer te genieten dan dit.”

HV: „Start grimmig. Bond-thema kort. Pumping rhythm. Chase music sectie. No Time to Die-thema in violen. Crescendo tot aanzet Bond-thema (TaDaDaaa Tadadaaa). Actionpiece.”

Square Escape

HV: „De luie stijl waarin het Bond-thema hier in blazers gepresenteerd wordt, is tamelijk verrukkelijk. De spanning loopt op en mondt uit in Billy Eilish’ thema uitgevoerd door een luie viool en een huilende cello.”

JH: „Hier gebeurt iets. Dit is het moment dat de Aston Martin op het plein zijn spin gaat maken. Zimmer laat ons een opzwepend Bond-thema met percussie en blazers horen dat in opzet tamelijk simpel lijkt en misschien daarom juist wel zo briljant. Ik kan hier niet stil bij blijven zitten. Ik moet met mijn vuist in de lucht de maat mee dreunen.

De toon van de track verandert op de helft naar dramatisch, dit is wanneer Madeleine door Bond op de trein wordt gezet.”

Someone Was Here

JH: „James Bond op Jamaica, in zijn prachtige watervilla. Veel afwisseling in de muziek. Veel Bond-thema dat voorbijkomt. Doet mij bij vlagen denken aan New Digs van Thomas Newman uit Skyfall. Track met lekkere flarden Bond-muziek.”

HV: „Ik dacht precies hetzelfde: New Digs. Het heeft een moody start gevolgd door Billy Eilish’ thema (full brass). Daarna een minimalistische uitvoering van het Bond-thema door viool, waar het klassieke Bond-thema langzaam insluipt. Gevolgd door een heerlijke ‘twangy guitar’. De track vervolgt zijn weg in een crescendo naar het Bond-thema waarbij het plots stopt.”

Not What I Expected

JH: „Is dit wanneer Bond Nomi ontmoet, ze samen op de scooter wegrijden en hij haar zijn huis binnenlaat? Het is een korte track waar ik los van de film verder niet zoveel mee kan. Lieflijk met een dreigende ondertoon.”

HV: „Deze track begeleidt inderdaad de ontmoeting tussen Bond en Nomi in Bonds strandhuis. Puur ambiance, geen grote thema’s. Goed dat het er is, maar meer ook niet.”

What Have You Done?

JH: „Deze titel komt letterlijk uit de film. Bond met M aan de telefoon, waarbij Bond heeft ontdekt welk onheil door M’s toedoen is ontketend. Een sterke scène in de film, mede door de muziek. Het is voor Bond het sein dat hij weer in actie moet komen. Natuurlijk doet hij dat.”

HV: „Ook deze track start meer als ‘soundscape’ dan als puur Bond. Tot, na 1,5 minuut het Bond-thema vanuit de diepte hoorbaar wordt en uitmondt in fullswing.”

Shouldn’t We Get to Know Each Other First

HV: „Bond en Paloma in Cuba. Het duurt even voor we Bond in zijn tuxedo zien, maar Paloma lukt het! Dit moment wordt natuurlijk begeleid door een hardcore Bond-thema uitgevoerd in metal guitar. Heerlijk!

Deze track roept bij mij qua opbouw herinneringen op aan David Arnold’s geniale Dinner Jackets van het Casino Royale-album. Oh en aan het eind worden we getrakteerd op een vleugje You Know My Name; voor de goede verstaander!”

JH: „Ja, hier lijkt inderdaad een aanloopje naar You Know My Name in te zitten tegen het eind van de track. Verder weer een fijn stukje James Bond Theme, altijd welkom!”

Cuba Chase

HV: „De track start met synthesizer die Zimmeresque vervormingen presenteert. Erg non-descript. We horen trompetten komen en gaan. Flarden. Dan ineens: bombast in brass. En, een etnische gitaar. We zijn in Cuba. Een pompend ritme waarin we het Bond-thema horen, afgewisseld met Cubaanse gitaar en trompet. Een waar feest voor het oor. Hier word je blij van. Square Escape komt halverwege nog even langs, wanneer Bond iets puur Bondiaans doet op het scherm. Voelt episch en dreigend tegelijk. En een verrukkelijke trompet in schelle tonen er doorheen. Feestje!”

JH: „Dit is een heerlijke track waarin alle registers open worden getrokken. Een opzwepend geheel met lekkere overstuurde trompetten en snerpende trompetjes, dat eindigt met die onovertroffen track van de James Bond Theme. Ergens is nog een zweem Welcome to Cuba van David Arnold uit Die Another Day te bespeuren, maar dat kan Arnold ook net zo goed hebben geleend.”

Back to MI6

JH: „Een korte track met het overbekende Bond-thema op gitaar dat lekker binnen komt walsen. Dit is wat het is. Hier hoefde Zimmer enkel het gaspedaal in te trappen.”

HV: „Klassiek Bond-thema. Terug naar Whitehall. Beetje in de stijl van David Arnolds Company Car voor Tomorrow Never Dies. Ik krijg kippenvel van teen tot kruin zodra dat Bond-thema losbarst in een spel van gitaar en blazers. Als biefstuk met vette jus. De track eindigt in rust en sterft af door een halve noot naar beneden bij te stellen en te eindigen met het typisch ‘ploinggg…’”

Good to Have You Back

HV: „Over deze track kan ik kort zijn: good to have it back! De klanken van John Barry’s meesterwerk OHMMS te horen en te voelen in een moderne Bond-film in 2021, brengt kippenvel op de ziel. Het koninklijke Over and Out wordt in No Time to Die gebruikt op het moment dat Bond en M een cruciale scène delen. En bij cruciale scènes horen cruciale thema’s. Goed werk, Zimmer!”

JH: „Hier kan ik het alleen maar mee eens zijn: wat een fan-tas-tische track! Dit is het thema van OHMSS op zijn meest majestueus. Bond is back!”

Lovely to See You Again

JH: „Klopgeluiden die eindigen in een instrumentale versie van Billie Eilish’ No Time to Die. Mooi en altijd een beetje triest.”

HV: „Start moody, eerie. Haast industrieel. Dan volgt de piano, de eerste deze score. Prachtige uitwerking van het Eilish-thema die het weerzien van Bond met Q en Moneypenny begeleidt.”

Home

HV: „Andere interpretatie van het Billy Eilish-thema. Zwaar op violen en pauk. Vrouwelijk koor ‘humt’ het thema. Klinkt ver weg. Alsof Bond van ver komt. Terug naar de bron. Eindigt met de fluit die het thema met violen nogmaals herhaalt. Het crescendo aan het eind wordt abrupt afgebroken.”

JH: „Dit is het No Time to Die-thema met een Titanic-vibe door een neurietje tussendoor. Het geeft een enorme lading.”

Norway Chase

HV: „Bond-thema in violen. Begint minimalistisch, om uit te dijen naar meer blazers en staccato violen/cello’s. Hier is een mannenkoor hoorbaar. Vlagen van Angels & Demons komen voorbij. Wel lekkere achtervolgingsmuziek. Crescendo’s volgen om vervolgens de aanzet te worden voor meer typische (melodischer) achtervolgingsmuziek in de Bond-stijl die we allemaal zo goed (her)kennen.”

JH: „Spannende track. De eerste keren vond ik er niet veel aan, maar met de scène van de Atlantic Road op het netvlies, is dit toch wel een heel fijne. De lieflijke belletjes doen het altijd goed onder de dreiging. Goede opbouw. De tweede helft valt minder in de smaak, daar moet gescheurd worden met Landrovers. Waar verder niets op tegen is.”

Gearing Up

JH: „Wederom een aanzet tot het Bond-thema, daar blinkt dit album toch wel in uit. Na een minuutje zet het tempo in. Er zit halverwege iets bekends in wat ik niet kan thuisbrengen. Doet me denken aan Skyfall.”

HV: „Gitaar en viool doen het Bond-thema in Havana-style. Daarna trakteert Zimmer ons op het Bond-thema in full swing. Meer blazers, meer viool en cello. Prachtige minimalistische gitaaruitwerking van het Bond-thema, uitmondend in Zimmers elektrische(?) viool. Dan, een trompet… vioolgepluk… Spanning is voelbaar, om weg te ebben in een decrescendo in violen.”

Poison Garden

JH: „Bombastische track. Mag ook wel nadat het bijna zestig jaar duurde voordat we de Garden of Death eindelijk te zien krijgen. Die hele tuin ben ik zelf nooit zo’n fan van geweest trouwens. Herinner je nog dat de titel Shatterhand de ronde deed? Dat komt hier vandaan. Dit nummer heeft een duidelijke opbouw totdat er tegen het eind iets wordt onthuld wat zijn weerga niet kent. Ik geloof alleen niet dat dat in de film zelf zo’n indruk heeft gemaakt, want ik kan mij niet herinneren waar deze muziek precies naar opbouwt.”

HV: „Het mannenkoor is terug. Deze track ademt de zin ‘Welcome to my world, Mr Bond’. We horen verwondering en schrik, realisatie die inzinkt. Luie cello’s die veranderen van pitch. Verontrusting. Safins wereld. Onschuldige planten die onschuldig klinken maar niet onschuldig zijn. Hoog-laag-hoog-laag-hoog-laag. Dan zwelt het orkest aan en wordt het melodieus. Vol drama! Stop.”

The Factory

JH: „Hier begint een dreunend deuntje dat ik herken van Scarface van Giorgio Moroder. Het valt goed in het geheel en de herkenning is prettig, maar dit kan toch nooit Zimmers bedoeling zijn geweest? In de volgende track is het nog veel beter aanwezig. Het is een van de weinige melodieuze elementen die ik in deze track kan herkennen. Vervreemdend is het woord dat bij mij opkomt. De track eindigt bij mij nogal abrupt.”

HV: „Erg non-descripte track. Blazer-loopjes en hoge violen die in een The Dark Knight-achtige setting met elkaar strijden. Eindigt in Billy Eilish’ thema vermengd met Bond-thema. Crescendo via het Billy Eilish-thema en staccato cello’s naar Bond-thema. Einde is erg The Dark Knight. Vol gas erop tot het haast niet verder kan en dan — stop!”

I’ll Be Right Back

HV: „Alsof ik in een achtbaan zit waarvan de remmen niet meer werken. Mooi ritme, en weer echo’s van The Dark Knight vanaf 1:25. Inmenging van het Eilish-thema is prachtig. De vocalen rond 2:50 zijn meeslepend en onheilspellend. De crescendo naar het hoofdthema bloedt vervolgens af naar het ritme van het begin. Het eindigt in dramatische crescendo’s.”

JH: „Wat jij het Dark Knight-thema noemt, noem ik dus het Scarface-thema. De muziek klinkt alsof er geen tijd te verliezen is. Halverwege wordt het No Time to Die-thema met de neurie naadloos ingepast. Even een lichtpuntje. De overstuurde trompetten aan het eind zijn altijd fijn.”

Opening the Doors

HV: „Square Escape komt nogmaals langs. Dit is duidelijk Hans Zimmer’s ‘safehaven’ als het om gebruik van het James Bond-thema gaat. Opening the Doors is daarna meer soundscape dan melodische score.”

JH: „Voor de derde en laatste keer Hans Zimmers opzwepende James Bond-thema, verder ook wel redelijk wat herrie.”

Final Ascent

HV: „Final Ascent start met een treurige fluit en een viool. Deze track is de meest voelbare van het hele album, als je het mij vraagt. Het leidt tot een duidelijke conclusie en laat het maar aan Zimmer over om je dat te laten voelen. De opbouw doet denken aan Time uit Inception.

De zachte piano vanaf 4:00 weerspiegelt eenzaamheid. Speelt het Billy Eilish-thema. Vanaf 6:00 is het voor deze Bond-fan onmogelijk om de ogen droog te houden.

Final Ascent is het sluitstuk van ‘de’ Bond-film zoals wij die kennen en liefhebben. Althans, die van Daniel Craig. All is said and done.”

JH: „Dit is met dik zeven minuten een muziekstuk dat nog lang na-ebt. Een duidelijke opbouw naar een waardig einde. Het had mij niets verbaasd als dit nummer over de eindtitels was verschenen met daarin alle namen die de Bond-wereld heeft verloren sinds de aftitelingen van Spectre. Met de film in het achterhoofd krijgt deze muziek extra veel lading. We horen het No Time to Die-thema op piano, ik denk stukjes The Da Vinci Code te herkennen als na 6 minuten de violen op komen zetten. Het is drama op en top, maar het werkt wel hoor!”

No Time to Die

HV: „De keuze voor Billy Eilish, van wie ik nog nooit gehoord had, was een gedurfde. Hiermee breken de makers met de traditionele ‘vette’ ballades en uptempo rocksongs. De muzikale wereld van James Bond schudt hier de handen met orkestrale pop/rock.”

JH: „Knap geschreven Bond-nummer door de piepjonge Billie Eilish en haar broer. Ik voorzie een derde Oscar op rij. Het is niet helemaal mijn Bond-song, ik hou toch van iets ruiger, maar binnen de ballads (heet dat zo?) vind ik dit een bijzonder goede inbreng. Met name die laatste uithaal is waanzinnig.”

HV: „Mijn voornaamste zorg was hoe en of dit experiment zou werken tegen Daniel Kleinmans main titles. Deze zorg werd abrupt weggenomen toen ik het resultaat zag. Wat een weergaloze combinatie! De song is in de loop van de tijd in mijn gehoor gaan zitten, en nog belangrijker: in mijn hart. Vooral na het zien van de film krijgt het lied de lading die het verdient.”

JH: „De beelden van Daniel Kleinman zijn overigens nóg mooier dan deze song, waardoor de titelsong in de bioscoop een beetje op de achtergrond raakt.”

HV: „Zimmers arrangementen zijn geniaal; de wijze waarop hij deze song ‘Bondiaans’ heeft gemaakt is een huzarenstukje van de bovenste plank dat alleen hele grote meneren zo kunnen maken. De dramatische orkestratie, met levende legende Johnny Marr op de gitaar, maakt van No Time to Die een tijdloze, gelaagde, Bond-titelsong.”

Conclusie

JH: „Al met al vind ik dat Hans Zimmer samen met Steve Mazzaro (die bij de titels als producent van de muziek wordt genoemd, maar door Zimmer als mede-componist) een ongelooflijk staaltje James Bond-muziek heeft afgeleverd. De mix van oude en nieuwe elementen is nog nooit zo duidelijk geweest bij een Bond-soundtrack.”

HV: „Hans Zimmers score voor No Time to Die is er eentje die gedijt bij meerdere luisterervaringen. Ondanks dat de score naast melodie ook wat meer ‘soundscapes’ kent dan we van Bond-muziek gewend zijn, is iedere noot ‘nodig’ en straalt zeker in combinatie met de film urgentie uit. Ten opzichte van het werk van Thomas Newman, vind ik dit een moedige stap voorwaarts op een toch al heel fijn pad. Newman hergebruikte zijn thema’s uit Skyfall naar mijn idee teveel in Spectre, waardoor ik daar wat frisheid in miste.”

Hans Zimmer en Steve Mazzaro

JH: „Met de komst van Thomas Newman vond ik al dat de muziekkwaliteit een trede omhoog was gegaan. Alsof de James Bond-muziek ‘volwassen’ was geworden. Niets ten nadele van David Arnold, die ik blind iedere volgende Bond-film toevertrouw, maar Newman en Zimmer zijn op een of andere manier toch next level.

Toen Dan Romer, een bekende van regisseur Fukunaga, naar voren was geschoven als componist, hield ik mijn hart vast. De muziek van de Bond-films zijn zo van belang voor de sfeer. Het is daarom dat ik bijna iedere Bond met muziek van John Barry verkies boven een andere, vaak zelfs betere film: Moonraker boven The Spy Who Loved Me, The Man with the Golden Gun boven Live and Let Die, terwijl de score van George Martin buitencategorie subliem is.”

HV: „Met David Arnold hadden we een componist die technisch en qua arrangementen (klassiek orkest gecombineerd met synthesizer) dicht tegen Zimmer aan zat. Daarom zeg ik: laat Zimmer voor Bond 26 nog een keer zijn trukendoos openen en een all-the-way Bond-score uithameren. Voor zijn toelatingsexamen is hij in elk geval meer dan geslaagd! Dan zetten we de scores voor On Her Majesty’s Secret Service, Tomorrow Never Dies en Bond 26 straks met accolades boven in het favorietenlijstje!”

JH: „Misschien is het voor Bond 26 beter als Hans Zimmer andere dingen gaat doen en het bij deze ene keer laat. Hopelijk heeft David Arnold in die tussentijd genoeg nieuwe munitie verzameld om met een ‘best of Bond’ te komen incluis massa’s aan eerbetonen aan John Barry. Zimmer heeft met No Time to Die voorgedaan dat je daar niet kinderachtig in hoeft te zijn.”

Hans Zimmer plaatst twee tracks ‘No Time to Die’ online

Soundtrack ‘No Time to Die’ ook verschoven naar april

Ook de soundtrack van No Time to Die is verschoven naar 2 april. Dat is te lezen op de website van Decca Records. Aanvankelijk zou het album van Hans Zimmer op 13 november uitkomen, een dag na de filmpremière. Nu de film tot april is uitgesteld, is ook de bijbehorende muziek pas in het voorjaar verkrijgbaar.

Als er íets is wat de makers van James Bond ons wél hadden kunnen geven, is het de muziek. Normaliter is een James Bond-soundtrack eerder beschikbaar dan de film. Hierdoor kun je de muziek je alvast eigen maken, zodat de impact in de bioscoop vele malen groter is.

Vorige week, toen de film nog gewoon in november uit zou komen, verscheen Hans Zimmers versie van de beroemde gunbarrelmuziek. Tevens werd de tracklist van het album bekendgemaakt.

Met de tracklist open en bloot, zelfs met een spoiler inbegrepen, is er geen redelijk excuus meer te bedenken om de release van de filmmuziek ook uit te stellen. Laat die datum lekker op 13 november staan, kan de cd of lp fijn onder de kerstboom met de feestdagen, kunnen wij hem alvast luisteren en wil je wachten totdat je de film hebt gezien, dan doe je dat toch!

Naast de film (die in Nederland voor donderdag 1 april staat gepland) en de soundtrack is inmiddels ook de podcast tijdelijk opgeschort, evenals de derde editie van The James Bond Archives.

Eerste muziek ‘No Time to Die’ te beluisteren

Tracklist soundtrack bekend

Een heerlijk stuk ouderwetse gunbarrelmuziek met heerlijke blazers, een jengelende gitaar en dan... snerpende strijkers:

1. Gun Barrel (0:55)
2. Matera
3. Message From An Old Friend
4. Square Escape
5. Someone Was Here
6. Not What I Expected
7. What Have You Done?
8. Shouldn’t We Get To Know Each Other First
9. Cuba Chase
10. Back To MI6
11. Good To Have You Back
12. Lovely To See You Again
13. Home
14. Norway Chase
15. Gearing Up
16. Poison Garden
17. The Factory
18. I’ll Be Right Back
19. Opening The Doors
20. Final Ascent
21. No Time To Die

Het album is vanaf vrijdag 13 november verkrijgbaar en bevat 71 minuten aan muziek. De soundtrack is hier alvast te bestellen. De muziek van No Time to Die is gecomponeerd door Hans Zimmer en Steve Mazzaro en bevat de gelijknamige titelsong van Billie Eilish.

Podcast ‘No Time to Die’ bevat muziek Hans Zimmer

Vanaf woensdag 30 september is de officiële No Time to Die-podcast te beluisteren. De podcast biedt een uniek ‘kijkje’ achter de schermen en bevat exclusieve interviews met de hoofdrolspelers en de belangrijkste namen achter de schermen. Tevens is in de podcast voor het eerst de nieuwe filmmuziek van Hans Zimmer horen.

Afleveringen:

30 september: Bond in Context
7 oktober: Bond Around the World
14 oktober: A Name to Die For: Allies and Enemies of Bond
21 oktober: The Craft of Bond
28 oktober: Clothes, Tech and Cars
4 november: Being 007

De eerste aflevering is vanaf woensdag te horen. Iedere woensdag komt een nieuwe episode beschikbaar. De laatste is te beluisteren op woensdag 4 november. De première van No Time to Die staat gepland op donderdag 12 november.

De podcast is via deze link te downloaden.

Cover soundtrackalbum ‘No Time to Die’

Na de meest recente trailer van gisteren en de poster van dinsdag, is hier het ontwerp van de soundtrack-cd van No Time to Die, gecomponeerd door Hans Zimmer. Het album komt uit op 13 november, een dag na de Nederlandse première van de film.

Een tracklist is nog niet bekend, wel bevat deze filmscore het gelijknamige titelnummer van Billie Eilish, wat vrij uniek is voor de soundtracks van de Bond-films met Daniel Craig. Alleen het soundtrackalbum van Quantum of Solace uit 2008 bevatte de titelsong van de film.

Het blijft jammer dat we deze muziek pas kunnen beluisteren als we de film al hebben gezien. Blijkbaar zijn de filmmakers er niet van op de hoogte dat een film meer impact heeft als je de muziek beter kent. Bovendien zou een eerdere verschijningsdatum een sympathiek doekje voor het bloeden zijn; we wachten al zo lang op deze film.

Wellicht dat er een track bij zit die iets van het verhaal verraadt, zoals er eerder nummers verschenen met titels als Death of Kerim/Grant/Tilly/Goldfinger/Fiona/Largo/Aki/Vijaj/Vesper. Verzin in dat geval een andere titel, zou ik zeggen...

Soundtrack ‘No Time to Die’ verplaatst naar november

Als er geen film is, heeft zo'n soundtrack-cd ook weinig nut. Althans, voor het pr-team van James Bond. De liefhebbers van de geheim agent smachten nu meer dan ooit naar het nieuwe geluid van 007. Ook hier geldt: nog even geduld. Tot 13 november, aldus Decca Records.

Het zal geen verrassing zijn dat de original motion picture soundtrack van No Time to Die ook later uitkomt. Maar 13 november, precies een dag ná de verschoven premièredatum van de film, is wel heel laat.

Het fijne van een filmsoundtrack is dat je als toekomstige kijker de muziek alvast op je in kan laten werken, zodat de impact tijdens de eerste bioscoopervaring nóg groter is. Dat lijkt met een release op 13 november aan de krappe kant.

Het pr-team van No Time to Die heeft sinds drie weken de zeilen volledig moeten bijzetten, toen bekend werd dat de nieuwe Bond-film wegens het oprukkende coronavirus noodgedwongen met ruim zeven maanden moest worden verschoven. Als de soundtrack nu wordt vrijgegeven, is dat tevergeefse promotie voor een film die helemaal niet bestaat.

Toch zou het de muziekproducent sieren om die cd alvast op de markt te gooien, als schrale troost. Hebben we tenminste íets om ons mee te vermaken. Maar ja, dan moet Hans Zimmer hem natuurlijk wel klaar hebben... 

De nieuwe soundtrack zou aanvankelijk op 27 maart uitkomen, zowel op cd als op vinyl.

Soundtrack ‘No Time to Die’ vanaf 27 maart op cd en lp

De muziek van No Time to Die gecomponeerd door Hans Zimmer is vanaf 27 maart beschikbaar op zowel cd als lp. Dat heeft platenlabel Decca Records vandaag bekendgemaakt.

Een tracklist is vooralsnog niet beschikbaar, evenmin is bekend of het titelnummer van Billie Eilish op het album staat. Op de soundtracks van Casino Royale (2006), Skyfall (2012) en Spectre (2015) ontbrak de titelsong namelijk.

Naast Hans Zimmer werken gitarist Johnny Marr en componist Steve Mazzaro mee aan de muziek.

Tevens brengt Decca het verzamelalbum Bond 25 uit met 25 nieuwe arrangementen van alle James Bond-titeltracks door de Royal Philharmonic Orchestra.

De titelsong van No Time to Die van Billie Eilish is sinds vorige week uit. Beluister hier de eerste live-versie van het nummer.

Billie Eilish live bij Brit Awards

Billie Eilish trad gisteren voor het eerst live op met No Time to Die tijdens de Brit Awards 2020. Vergezeld door haar broer Finneas achter de piano, No Time to Die-componist Hans Zimmer en gitarist Johnny Marr. Het werd een vlekkeloze performance:

Billie Eilish verzorgt titelsong ‘No Time to Die’

De Amerikaanse zangeres Billie Eilish is gekozen om de titelsong van No Time to Die te verzorgen. Dat maakt 007.com zojuist bekend.

The #NoTimeToDie title song will be performed by @billieeilish. Billie has written the song with her brother @finneas and is the youngest artist in history to write and record a James Bond theme song. pic.twitter.com/Qd5cYIRlmg

— James Bond (@007) January 14, 2020

Eilish is met achttien jaar de jongste artieste ooit met een James Bond-song op haar naam. Ze heeft het nummer samen geschreven met haar broer Finneas O'Connell.

Billie Eilish volgt hiermee in de voetsporen van Sam Smith (Spectre, 2015) en Adele (Skyfall, 2012), die beiden een Oscar in de wacht sleepten met hun Bond-song.

Gisteren werd bekend dat Hans Zimmer de componist van de film wordt. Daarmee zijn de laatste belangrijkste crewleden van de 25e James Bond-film bekend.

Officieel: Hans Zimmer componist Bond 25

Hans Zimmer is vanavond officieel bevestigd als componist van de 25e James Bond-film No Time to Die. Dat maakt het account van 007.com zojuist bekend.

CONFIRMED: @HansZimmer will compose the score for #NoTimeToDie. Director Cary Joji Fukunaga said: “I’m beyond excited that Hans is scoring #NoTimeToDie. The music of Bond has always been iconic and I’ve already witnessed Hans adding his touch of genius to the Bond legacy.” pic.twitter.com/L3q06ymLyH

— James Bond (@007) January 13, 2020

Het hing al een tijdje in de lucht, nadat in november vorig jaar het nieuws opdook dat beoogd componist Dan Romer het bijltje erbij neer had gelegd.

De in Duitsland geboren Zimmer is een van de grootste filmcomponisten van de moderne cinema. Hij werkt geregeld voor topregisseurs als Ridley Scott, Christopher Nolan en Ron Howard. No Time to Die zal Zimmers eerste James Bond-score worden. Hij volgt daarmee tweevoudig Bond-componist Thomas Newman op.

Lees hier over het belang van een goede filmscore. Hoewel het altijd blijft afwachten wat hij gaat brengen, lijkt dat met Hans Zimmer wel goed te komen. Welkom!

Het belang van een goede muziekscore

Met Thomas Newman aan boord voor Skyfall (2012) klonk James Bond ineens volwassen. Het was niet gelijk ‘bang!’ wat een dijk van een score, en het was niet dat ik David Arnold na vijf keer beu was. Het was alleen anders dan de (overigens heerlijke) overstuurde koperblazers, wá wáá! Minder een poging tot John Barry. Frisser. Een eigen Skyfall-geluid. ‘Volwassener’, pleeg ik mij onbeholpen uit te drukken...

Het is voor een niet-muziekdeskundige lastig om muziek onder woorden te brengen. Als James Bond-deskundige daarentegen ken ik de Bond-muziek van haver tot gort. Een goede muziekscore voor een Bond-film is dan ook van levensbelang.

De bijdrage van Thomas Newman aan de Bond-films is beperkt. Hij kwam mee in het kielzog van regisseur Sam Mendes. Na Skyfall mocht hij de boel nog een keer kopiëren voor Spectre (2015). Twee soundtracks die nagenoeg inwisselbaar zijn, zij het dat de eerste betere tracks heeft. De klank en kleur is verder exact hetzelfde.

David Arnold had daar op zich ook een handje van. Veel van zijn werk is inwisselbaar. Met hier en daar wat technorommel voor een quasi modern tintje. Bij zijn (voorlopig) laatste Bond, Quantum of Solace (2008), liet Arnold zich sinds zijn debuut Tomorrow Never Dies (1997) van zijn beste kant horen. Lang niet alle nummers uit Quantum of Solace liggen even prettig in het gehoor, maar een track als Night at the Opera mag een parel worden genoemd.

Zo ook bij Newman, die in zijn sfeerbeschrijvingen beter voor de dag komt dan in zijn actiemuziek. Dat is gewoon een bak herrie. Maar tracks als New Digs, Jellyfish (met name het tweede gedeelte), Someone Usually Dies en Newmans mysterieuze Skyfall, voegen een derde dimensie toe aan de feeërieke beelden van Roger Deakins.

Een naam als John Barry, die vele malen garant stond voor onvergetelijke melodieën, is een wereldwonder dat eens per filmserie voorbijkomt. Die man wist zelfs bij de door zichzelf gecreëerde Bond-sound te differentiëren. Het onbeschrijflijk aantal steengoede thema’s dat hij voor James Bond heeft gecomponeerd, is welhaast een onmenselijke prestatie te noemen. Keer op keer. In totaal elf keer. Uniek.

John Barry’s cameo in The Living Daylights (1987)

Onlangs kwam ik tot de schrikbarende conclusie dat ik Casino Royale (2006) toch minder goed vind dan ik dacht. Voornaamste reden: de muziek. Ik stoorde mij er opeens aan. Te voorspelbaar misschien. Te weinig afwisseling. En ja, wellicht door het gebrek aan de James Bond Theme. Daarom werkt juist die laatste scène zo goed. Die laatste track is fenomenaal. Maar ja, die eer gaat dan weer naar John Barry (en naar Monty Norman).

Inmiddels schijn ik de film Skyfall te verkiezen boven Casino Royale, omdat die eerste score mij meer doet dan de tweede en ik James Bond na zoveel keer meer op gevoel kijk dan op ratio — ik weet toch al wat er staat te gebeuren.

Nu is dus Hans Zimmer aan zet om de nieuwe Bond-film No Time to Die naar een hoger plan te tillen.

Hans Zimmer. Niet te geloven eigenlijk. Nooit gedacht dat hij nog eens een Bond-score zou gaan verzorgen. Hoewel een klasse apart doet hij mij qua voorgangers nog het meest denken aan Thomas Newman; Newmans eerdergenoemde Jellyfish klonk voor mij in eerste instantie als Zimmers Batman.

Het nieuws rond Hans Zimmer is nog helemaal niet definitief. Of misschien wel, maar wij weten het officieel nog niet. Ook niet of Zimmer het in dat geval helemaal alleen gaat doen en of hij de hulp in roept van een van zijn vele minnions. Met de naam Hans Zimmer op de poster voel ik mij al gelijk een stuk zekerder over de kwaliteit van No Time to Die dan met de onbekende Dan Romer in de credits. Hij was toch een van de, voor mij, weinige twijfelgevallen binnen de nieuwe Bond-productie.

We zullen waarschijnlijk nooit te horen krijgen wat Romer creatief van mening verschilde met de bazen van James Bond. Ik had zelf door beider veelgebruik van elektronische muziek een beetje een Éric Serra-dejavu, die overigens enkele zeer prettige tracks voor GoldenEye (1995) heeft gecomponeerd. Dat die film een geheel eigen kleur binnen de Bond-films oproept, is grotendeels aan hem te danken.

Het contract met Hans Zimmer levert zonder twijfel een melodieus geheel op; hij is een van de grootste componisten van deze tijd. Of het ook écht als James Bond klinkt, is nog maar de vraag. Thomas Newman heeft bewezen dat dat niet noodzakelijkerwijs nodig is. Het inhuren van David Arnold zou een veilige keuze zijn met minimaal gelijk stand. De keuze voor Dan Romer — die gok was voor mijn gevoel te groot.

Onderga die nieuwe soundtrack straks vooral zelf en oordeel naar eigen gevoel. Zoals dat met muziek werkt, dat geldt ook voor de titelsong: hoe vaker je het hoort, hoe beter het straks binnenkomt in de bioscoop.

En dan wil ik nu toch écht wel een keer die complete soundtrack van John Barry’s perfecte Moonraker (1979) tegen mijn trommelvliezen! Misschien dat Dan Romer nog een gaatje heeft...

‘Hans Zimmer componist nieuwe Bond-film’

Niemand minder dan Hans Zimmer gaat de muziek voor No Time to Die componeren, dat schrijft filmmuziekdeskundige Jon Burlingame in Variety. Zimmer volgt daarmee Dan Romer op die wegens creatieve meningsverschillen (waar hebben we die eerder gehoord) niet meer aan de nieuwe Bond-film meewerkt.

Hans Zimmer

Jon Burlingame heeft Zimmer nog niet kunnen spreken, noch heeft MGM of Eon Productions gereageerd, echter zijn Burlingames vermoedens zo sterk, dat het bijna niet anders kan dat Zimmer aan boord is.

Of Hans Zimmer de klus alleen gaat klaren, is nog maar de vraag. De Duitse componist heeft het nogal druk. Namen die hem hierin mogelijk gaan bijstaan, zijn collega's Lorne Balfe of Benjamin Wallfisch.

Er heerst al langere tijd onduidelijkheid over de componist van No Time to Die. Als de kogel met dit bericht door de kerk is, heeft de Bond-productie een van de grootste componisten van deze tijd binnengehaald. Meer nieuws volgt ongetwijfeld spoedig.

Onduidelijkheid over componist ‘No Time to Die’

Nederlander Tom Holkenborg (Junkie XL) in de picture

Er heerst nog steeds onduidelijkheid over wie de muziek van No Time to Die gaat componeren. Via het geruchtencircuit wordt nu een componist genoemd uit de stal van Hans Zimmer. Eén van die componisten gelinkt aan Zimmers Remote Control Productions, is Junkie XL, ofwel de Nederlander Tom Holkenborg.

Tom Holkenborg

Compleet over het hoofd gezien, leek Dan Romer de aangewezen persoon om de nieuwe Bond-film van muziek te voorzien. Romer schreef eerder al de muziekscore voor drie producties van No Time to Die-regisseur Cary Fukunaga.

Begin november kwam, opnieuw door onbevestigde bronnen, het nieuws naar buiten dat Romer de nieuwe Bond-productie voortijdig had verlaten. Publieksfavoriet David Arnold, die eerder tussen 1997 en 2008 vijf Bond-scores voor rekening nam, zou een logische keuze zijn om als redder naar voren te treden, maar die ontkent in alle toonaarden te zijn benaderd.

Dan Romer

De componistencatalogus van Remote Controle Productions is groot. Naast Tom Holkenborg duiken daar op: Benjamin Wallfisch (die eerder meewerkte aan Fukunaga's Jane Eyre), Lorne Balfe (van de laatste Mission: Impossible),  James Newton Howard, Klaus Badelt, John Powell (van de Bourne-films) en natuurlijk maestro Hans Zimmer zelf.

Holkenborg timmert de laatste tien jaar aan de weg als componist voor grote Hollywoodfilms. Films waaraan hij de laatste jaren meewerkte: Terminator: Dark Fate (2019), Tomb Raider (2018), Martin Koolhovens Brimstone (2017), Deadpool (2016), Batman V Superman: Dawn of Justice (2016), Mad Max: Fury Road (2015). Daarnaast staat er ook een groot aantal Nederlandse producties op zijn naam.

Meer duidelijkheid over de nieuwe Bond-componist zal niet lang op zich laten wachten. No Time to Die verschijnt over vier maanden in de bioscoop.