Films en seriesFilms en series
Posts tonen met het label Derek Meddings. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Derek Meddings. Alle posts tonen

woensdag 23 juni 2021

No Time to Wait

Het is een bericht dat raakt. Een 57-jarige James Bond-fan die niet lang meer heeft te leven en weet dat hij No Time to Die daarom nooit zal zien. Zijn dochter doet nu een oproep: gun haar doodzieke vader die film. Hij zal niet verklappen hoe het afloopt. 

 

Het is een schrijnend geval. Toch is deze terminaal zieke patiënt niet de enige voor wie een nieuwe Bond-film te laat komt. Hoe langer de filmserie blijft doorlopen, hoe meer generaties James Bond zal overleven. Uiteindelijk is er altijd die ene film die je net niet meer haalt. Althans, dat hoop ik na nog heel veel nieuwere Bond-films.

Het is alleen wel erg wrang voor een liefhebber die de film in april vorig jaar in principe had kunnen zien. En anders wel in november 2020, of in april 2021... Eind september komt gewoon te laat. Zoals eind september te laat komt voor velen. De coronapandemie heeft ongetwijfeld slagvelden aan Bond-liefhebbers gemaakt.

Bovenstaande oproep doet mij denken aan een bericht uit 2002 toen liedjesschrijver Warren Zevon te horen kreeg dat hij uitgezaaide kanker had. In de media maakte Zevon kenbaar dat hij zich bij het droevige nieuws had neergelegd. Hij voegde daar droogjes aan toe dat hij nog wel hoopte de nieuwste James Bond-film te kunnen zien. Dat gebeurde. Zevon overleed in september 2003, tien maanden na de première van Die Another Day. Dat nu net díe film zijn laatste mocht zijn, is dan wel weer pech...

Het doet mij ook denken aan Bond-fan Matthijs Ruppert, de beheerde van de James Bond Fansite. Matthijs heeft Skyfall (2012) nog net kunnen zien, maar overleed kort daarna toen hij op weg was naar de bioscoop om de film nogmaals te bekijken.

Pedro Armendáriz

En zo zijn er velen die een Bond-film net wel of niet gehaald hebben. Beroemd voorbeeld is natuurlijk Pedro Armendáriz, de Mexicaanse acteur die zijn eigen optreden in From Russia with Love (1963) nooit heeft kunnen beoordelen. Hij overleed nog voordat de filmperiode was afgerond.

Derek Meddings idem dito. De miniatuurman van vele Bond-films was al ernstig ziek tijdens de opnamen van GoldenEye (1995). Hij werkte desondanks mee aan de film, maar overleed voordat de film in première kon gaan. In de eindtitels wordt GoldenEye aan hem opgedragen.

Iets wat met terugwerkende kracht ook met The World Is Not Enough (1999) had gemoeten. Q-acteur Desmond Lewelyn bezweek slechts enkele weken na de première van zijn laatste Bond-film door een aanrijding. De film draaide op dat moment nog volop in de bioscopen. De dvd die in het voorjaar van 2000 uitkwam, bevatte een speciaal eerbetoon aan de 17-voudig Bond-veteraan, maar een korte aanpassing van de eindtitels had niet misstaan.

Desmond Llewelyn met Pierce Brosnan (1999)

Ilse Steppat
Zo was er ook nog Ilse Steppat, de Duitse actrice die slechts vier dagen na de première van On Her Majesty’s Secret Service (1969) overleed. En niet te vergeten filmjournalist Simon van Collem die bezweek na de Nederlandse première van Licence to Kill (1989). Zijn laatste opgenomen interview was dat met Timothy Dalton.

De vraag met de zieke fan van nu is of het nieuws Barbara Broccoli persoonlijk bereikt en of zij hier gehoor aan gaat geven. Dat is vast geen kwestie van mededogen, meer een berekening van: oké, als ik de film voor één zieke ga afdraaien, hoeveel zullen er nog volgen?

Het is iedere fan voor wie No Time to Die te laat komt meer dan van harte gegund de film alvast te zien, en ik hoop oprecht dat het gaat lukken. In dit licht bezien wacht ik met plezier tot september.

donderdag 10 september 2015

Derek Meddings (1931 — 1995)

Dit jaar, waarin GoldenEye (1995) jubileert, markeert ook het overlijden van Derek Meddings, vandaag precies twintig jaar geleden. De special effects supervisor van zes Bond-films overleed tijdens de post productie van de zeventiende Bond-film.


Meddings specialiteit was schaalmodellen. Zo werkte hij onder meer mee aan de populaire serie Thunderbirds uit de jaren zestig. Voor Live and Let Die (1973) werd hij voor het eerst betrokken bij een Bond-film. Met zijn perfecte miniatuurimitaties kon Meddings bijvoorbeeld enorme gebouwen op een goedkope manier opblazen.

Zo werd hij verantwoordelijk voor onder meer de ontploffing van Scaramanga's eiland in The Man with the Golden Gun (1974), de ondergang van de supertanker in The Spy Who Loved Me (1977) en het ruimtestation van Drax in Moonraker (1979). Stuk voor stuk niet van echt te onderscheiden miniaturen.

Meddings te midden van een aantal van zijn James Bond-miniaturen

In die tussentijd werkte Meddings ook aan Superman (1978) waarvoor hij een Special Achievement Academy Award ontving. Echter kon hij deze klus niet helemaal afmaken, omdat hij zich aan Moonraker had verbonden. De overstroming van de Hoover Dam in Superman heeft hij dan ook niet voltooid, en dat is te zien aan het matige resultaat aan het einde van de film. Voor zijn werk aan Moonraker ontving Meddings vervolgens een Oscar-nominatie.

Andere grote producties waar Meddings naast Bond en Superman vervolgens aan meewerkte waren Batman (1989), Hudson Hawk (1991), Cape Fear (1991) en The Never Ending Story II en III (1991/1994).

Op de set van GoldenEye (1995)

Toen Meddings in 1995 aan de opnames van GoldenEye begon, leed hij aan darmkanker. Hij ontwierp onder meer de satellietschotels van Severnaya en Cuba. Het eindresultaat van de film heeft hij nooit gezien.

GoldeneEye werd aan hem opgedragen. Derek Meddings werd 64 jaar.

© Bond Blog 2009 — 2026
Video- en fotorechten voorbehouden aan
Danjaq LLC. / Eon Productions, United Artists Co., Amazon MGM Studios, Columbia Pictures, 20th Century Fox Home Entertainment, Sony Pictures Inc., Universal Pictures