Nóg een schrijver voor Bond 25...

Een grote kostenpost voor de nieuwe James Bond-film lijkt vooral het schrijverscollectief te zijn. Daily Mail meldt dat schrijfster en actrice Phoebe Waller-Bridge eerder dit jaar aan het script van Bond 25 heeft geschreven. Het vrouwelijk aandeel aan de nieuwe Bond is namelijk totaal anders dan we gewend zijn, een vrouwelijke schrijver was daarom nodig om het script aan te scherpen, aldus het Britse dagblad.

Phoebe Waller-Bridge

Dit zou een spoiler kunnen zijn, dus:

In Bond 25 zou James Bond, althans volgens het artikel van de Daily Mail, zich hebben teruggetrokken op Jamaica, in de voetsporen van geestelijk vader Ian Fleming. Het codenummer 007 is inmiddels overgenomen door een vrouw, en zij heeft James Bond nodig bij het oplossen van een zaak.

Wat hier allemaal van waar is; de Daily Mail noemt geen bron. Het geeft in ieder geval een totaal andere draai aan het pad waar James Bond zich normaal gesproken op beweegt. Het verhaal van de krant sluit echter wel aan bij het einde van de vorige Bond-film Spectre (2015), waarin Bond met Madeleine de toekomst tegemoet rijdt.

Happy end in Spectre (2015)

Als bovenstaand verhaal juist is, dan was dit idee er al langer voordat Waller-Bridge werd ingehuurd. Het is dus niet haar inbreng, zij heeft punten op de i moeten zetten. Zoals Scott Z. Burns onlangs nog heeft gedaan, vermoedelijk Paul Haggis daarvoor, evenals regisseur Cary Fukunaga. Vaste schrijvers Neal Purvis en Robert Wade zijn degenen die de basis hebben aangeleverd, en wie weet wat er is overgebleven van de ideeën van Danny Boyle en John Hodge.

Opmerkelijk eigenlijk dat na Dr. No (1962) en From Russia with Love (1963) nooit meer een vrouw tussen de schrijverscredits heeft gestaan bij een Bond-film. Johanna Harwood was degene die aan de eerste twee Bond-films meeschreef.

Phoebe Waller-Bridge (33) is vooral bekend van Fleabag en Killing Eve.

Cinema Retro's Movie Classics: Dr. No

Website MovieMorlocks recenseerde een paar dagen geleden de laatste editie van Cinema Retro's Movie Classics magazine. De recensie was lovend en daar ben ik het roerend mee eens. Die bespreking bracht me op het idee mijn eerste gastcolumn over dit magazine te schrijven.

Door gastauteur Dion Janssen

Ik ben al lange tijd fan van films uit de jaren '60 en '70, de gouden jaren van Hollywood. De films uit dit tijdperk waren revolutionair. Veel jonge filmmakers van destijds maakten gewaagde en schokkende films die aansloten bij het grauwe tijdsbeeld, zoals de Vietnam-oorlog.

Als eerbetoon aan de films uit de jaren '60 en '70 werd in 2005 het tijdschrift Cinema Retro opgericht door Lee Pfeiffer en Dave Worrall. De oprichters zijn in de Bond-wereld bekend van onder meer evenementen, boeken en documentaires.

Lee Pfeiffer (links) en Dave Worrall

Per toeval ontdekte ik Cinema Retro op het internet. Cinema Retro bracht vier jaar geleden naast de gewone editie een speciale editie van het magazine uit. Dit speciale nummer was, in tegenstelling tot de gewone edities, steeds geweid aan één film en verschijnt ieder jaar. Beginnend met Where Eagles Dare (1966), daarna kwam The Man with No Name-trilogie(1964-1966) en vorig jaar werd Kelly's Heroes (1970) uitgegeven.

Het zal niemand zijn ontgaan: dit jaar bestond James Bond 50 jaar. Een goede reden voor Cinema Retro om hun vierde speciale editie aan de eerste Bond-film Dr. No te weiden.

Ook deze laatste editie is weer verbluffend. Boordevol exclusieve foto's, informatie en interviews. Hoogtepunt voor mij in deze uitgave: het interview met scenarioschrijfster Joanna Harwood. Ze heeft in haar leven nauwelijks een interview gegeven, en dat is misschien maar goed ook, want in dit gesprek laat mevrouw Harwood geen spaan heel van regisseur Terence Young: 'Terence Young is someone I did not like at all. He was extraordinary pleased with himself for a start. I think he was absolutely convinced he was the best director out.'

Wat de eerste Bond-girl Ursula Andress met Joanna Harwood gemeen heeft, is een hekel aan het geven van interviews. Maar het is Cinema Retro gelukt ook een kort interview af te nemen met de beroemdste aller Bond-girls.

Het mooiste aan Cinema Retro is de passie waarmee zij hun magazines maken. Ze zijn nauwelijks commercieel bezig, hun website is bijvoorbeeld vrij gedateerd en onoverzichtelijk, maar hun vuistdikke magazine van 148 pagina's compenseert dat volledig.

Voor Bond-fans is de Dr. No-editie een absolute must-have.

Cinema Retro kan hier besteld worden. Op is op.